June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

22. หุ้นส่วน ( นนท์นัท )

ชื่อตอน : 22. หุ้นส่วน ( นนท์นัท )

คำค้น : นนท์นัท 2N

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 30.9k

ความคิดเห็น : 37

ปรับปรุงล่าสุด : 11 มี.ค. 2562 14:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
22. หุ้นส่วน ( นนท์นัท )
แบบอักษร

นัท  Part

เสียงนาฬกาปลุกดังขึ้นจากมือถือผม ผมยื่นมือไปในทิศทางที่คุ้นเคยสัมผัสถึงอะไรอุ่นๆลองเลื่อนมือไปเรื่อยๆ หู ตา จมูก หน้าคน แล้วก็ต้อง​ชักมือกลับ ลืมตาขึ้นมองห้องที่ไม่คุ้นเคย เหตุการณ์เมื่อคืนเริ่มลอยเข้ามาในหัวแล้วเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น

" ปิดเสียงนาฬิกา ดิวะ " ไอ้นนบอกแล้วพลิกตัวนอนตะแคงก่ายหมอนข้าง ผมเริ่มตั้งสติรีบปิดนาฬิกาปลุกที่มือถือ มองสะโพกขาวที่พ้นขอบกางเกงบ็อกเซอร์ออกมา

ใช่ตอนนี้ ผมอยู่ในห้องไอ้นน นึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่มันสัมผัสผม  ทำไมผมถึงไม่รู้สึกรังเกียจ​ที่มันทำแบบนั้นแต่กลับรู้สึกดีด้วยซ้ำ ความรู้สึกหลากหลายเกิดขึ้นในหัว แอบกลัวว่ามันจะไม่พอใจเพราะทุกอย่างมันคือครั้งแรกของผม ผมทำตัวไม่ถูกเก้ๆกังๆ  แถมยังไม่มีตูดไม่มีนม แบบผู้หญิงทั่วไปอย่างที่ผู้ชายปกติเค้าชอบกัน

" เป็นไงหลับสบายมั้ย ใส่เสื้อกูนอน "  ไอ้นนพลิกตัวมานอนหงายถามผมตามันยังงัวเงียอยู่เลย แต่ผมด้านหน้าที่ปิดใบหน้าอยู่นั้นทำให้มันดูเซ็กซี่มากกว่าเดิมอีก

" ไม่เห็นจะเกี่ยว " ผมบอก

" อ้าวไม่วาบหวิว วาบหวามอะไรเลยหรอ " 


ผมส่ายหน้าไปมามันมองผมนิ่งและขยับตัวลุกมายื่นหน้ามาใกล้ๆและหอมผมไปที่แก้มซ้ายทีขวาที และไล่จนถึงริมฝีปากผม

" อย่า อย่า นน "  ผมผลักมันออกเบาๆหายใจหอบ​หัวใจ​เต้นรัว​แปลก​ๆ

" ทำไมไม่ชอบหรอ " 

มันถามผมเสียงนุ่มไหนจะหน้ามันที่ยี่นมาใกล้รู้สึกเหมือนหัวใจเหมือนจะวาย  ผมส่ายหน้าไปมาเพราะทำอะไรไม่ถูก

" งั้นจะไม่ทำอีกแล้ว " ไอ้นนพูดและล้มตัวลงนอนเหมือนเด็กที่กำลังงอน

" ไม่ใช่ แบบนั้นเอ่อคือมัน " 

จะให้ผมบอกมันได้ไงว่า คนที่เพิ่งตื่นนอนหน้าก็ยังไม่ล้างผมกลัวมันจะรังเกียจ​

" เออๆ ช่างเถอะ มึงไปอาบน้ำไปวันนี้มีนัดไม่ใช่หรอเดี๋ยวไอ้กรมารับ "

ไอ้นนไล่ผม แสดงว่ามันจะไม่ไปส่งผม  มันจะไปไหนงั้นหรือ ผมคิดแต่ไม่กล้าถามออกไป

" บ่ายวันนี้กูไปบ้าน งานวันเกิดกี้ "

แล้วมันก็เอาผ้าห่มคลุมหน้าบอกให้รู้ว่าจบการสนทนา กี้คือหลานสาวของไอ้นนลูกสาวพี่แนน

มันไปบ้าน ก็ต้องเจอฟ้าใสแล้วหน้าผมก็หม่นลงทันที  จากนั้นก็ลุกไปอาบน้ำใส่เสื้อผ้าชุดเดิม มองไปรอบๆห้องไอ้นนที่ตกแต่งอย่างสวยงาม ข้างของทุกอย่างล้วนเป็นโทนสีเทาหม่นๆ

แสดงว่ามึงเปิดใจให้กูขยับเข้าใกล้มึงแล้วใช่มั้ย นน ผมคิดเพราะเคยได้ยินไอ้กิจพูดว่า ไอ้นนไม่ค่อยให้ใครเข้าไปยุ่งที่คอนโดมันเท่าไหร่

มองเจ้าของห้องที่กำลังหลับสนิท  ผมปิดประตูเบาๆและเดินไปรอกร ที่ลานจอดรถโดยไม่ได้ลาเจ้าของห้องเพราะวันนี้มีนัดไปดูบ้านที่จะซื้อ

ผมมองบ้านกึ่งทาวเฮาส์สองชั้น ที่ตั้งอยู่เกือบต้นซอย ย่านหรูใจกลางเมือง ด้านบนเป็นระเบียงยาวโล่งโปร่งสบาย มีต้นไม้ ขนาบข้างเหมือนเป็นรั้ว ชั้นล่างโล่งโปร่ง เหมือนเจ้าของไม่ใช้ทำไรเลย

เหมาะสำหรับทำร้าน แล้วความคิดผมก็ลอยไปไกล ความฝันของผมกำลังจะเป็นจริง

" ชอบมั้ย " ไอ้กรถามขึ้น

" ชอบมากเลย เหมาะสมทุกอย่าง " ผมบอกด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

" แต่ราคาคงเอื้อมไม่ถึง "  ผมพูดเเละคิดถึงเงินในบัญชีตอนนี้ หลังจากที่พี่เนียร์จัดการชื้อขายคอนโดของผม โดยซื้อในนามบริษัทของพี่เนียร์ และให้ผมอาศัยอยู่ที่นั่นจนกว่าจะได้ที่อยู่ใหม่

" สวยอ่า ทำเลเหมาะด้วย " เสียงไอ้กิจดังขึ้นทางด้านหลังของผม  ผมหันไปมองไอ้กิจกับไอ้ต้นที่เดินยิ้มร่าเข้ามาหาผมกับไอ้กร

" ไอ้กิจ ไอ้ต้นมาได้ไง " ผมถามแบบงงเพราะไอ้กรไม่ได้บอกผมเลย

" กูแอบตามมาเองล่ะ ไม่งั้นกูคงไม่รู้ว่าพี่กูกับมึงแอบมาสร้างเรือนหอด้วยกัน ชิ "  

ไอ้กิจพูดพลางทำหน้าทำตาค้อนผมกับไอ้กร  ผมยิ้มขำกับท่าทางของไอ้กิจมองไอ้กร ที่ทำหน้าเบื่อหน่าย เดาว่ามันคงปิดไอ้กิจไม่ได้จริงๆล่ะ แล้วเจ้าของบ้านก็เดินมาคุยกับไอ้กรเรื่องราคาและพาพวกผมเดินดูข้างในของบ้าน

ต่อจากนั้น พวกผมก็มานั่งกินข้าวร้านอาหาร หน้าปากซอย

" เอ่อกรเรื่องราคามันสูงไป งบที่มีมันน้อย " 

ผมบอกกรตามความจริง

" แล้วมึงชอบที่นั่นมั้ย " ไอ้กรถามช่วงรอ อาหารมาเสริฟ

" ชอบสิ ชอบมากแล้วมึงหาที่แบบนี้เจอได้ไง "  

ผมถามไอ้กร

" ไอ้นนบอก เจ้าของเค้ารู้จักกับมัน "  

ผมนิ่งไปพักหนึ่งไอ้นนรู้งั้นหรืองั้นมันก็รู้เรื่องที่ผมขายคอนโดเรื่องร้าน ผมว่าผมคิดผิดแล้วที่ให้ไอ้กรเป็นที่ปรึกษา และเก็บความลับไม่ให้ไอ้นนรู้ ทั้งที่มันสนิทกับไอ้นนที่ขนาดนั้น

" อ๋อ แบบนี้นี่เอง " ผมพูดเสียงเบา

" จริงๆมึงต้องขอบคุณไอ้นนนะมันตะเวนกับไอ้กรหลายที่เลยจนมาเจอที่นี่ " 

ไอ้กิจพูดขึ้นหลังจากที่ผมนิ่งไปนาน เป็นแบบนั้นหรือทำไมผมไม่เคยรู้เลย อาจเพราะช่วงที่ผ่านมาผมยุ่งทั้งงานพิเศษไหนจะเรียนไหนจะพิธีจบ

จากนั้นไอ้กรก็อธิบายเรื่องการซื้อขายซึ่งเป็นจำนวนเงินที่สูง แต่เเล้วผมก็อึ้งอีกรอบเมื่อ ไอ้กรไอ้กิจไอ้ต้นบอกผมว่า พวกมันจะช่วยผมในเรื่องเงิน แต่ก็ไม่ช่วยฟรีเพราะว่ากลัวผมไม่รับความช่วยเหลือ จึงทำสัญญาเป็นหุ้นส่วนกัน โดยมีผมเป็นคนทำและเพื่อน จะช่วยสนับสนุนทำให้ผมน้ำตารื้นๆที่ตากำลังจะร้องไห้ออกมา

" ขอบคุณนะขอบคุณมาก " และแล้ว​ผมร้องไห้ออกมาเพราะความซึ้งใจดีใจที่ผมมีเพื่อนแท้ ถึงผมจะไม่มีครอบครัว พวกเค้าทำให้ผมรู้ว่าผมไม่ได้ตัวคนเดียว ให้ผมรู้ว่าผมไม่ได้เป็นเบ๊ หรืออะไรสำหรับพวกเค้า แต่ผมคือเพื่อน

" ขี้เเยไปได้ " ไอ้กิจพูดและหยิบทิชชู่ส่งมาให้ผม

" ก็มันดีใจ "  ผมตอบเสียงสะอื้น

" นัทมึงจำได้มั้ย สัญญาที่พวกเราว่าจะไม่ทิ้งกัน วันนี้เราจะมาทบทวนกันใหม่ไม่ว่ายังไง มึงก็จะมีพวกกูอยู่ข้างๆ ขอแค่ให้มึงเชื่อใจพวกกูมีเรื่องอะไรก็เล่าปรึกษากัน มึงเป็นมากกว่าเพื่อนมึงเหมือนคนในครอบครัว "

ไอ้กิจพูดยาวและจับมือผม ผมมองไอ้กรกับไอ้ต้นที่นั่งฟังอย่างเงียบๆพวกมันสองคนพยักหน้าให้ผม ยิ่งคำว่าครอบครัวยิ่งทำให้ผมร้องไห้ออกมา

" เห้ย พอๆ เเล้ว " เสียงไอ้ต้นร้อง ห้ามผม

" ขอโทษ ก็มันดีใจนี่ "  ผมพูดบอกยิ้มทั้งน้ำตา

" กินข้าวกัน " ไอ้กรบอกทุกคนแล้วก็ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวด้วยความหิว 

 ขอบคุณนะพวกมึง ผมคิดและมองพวกมันกินข้าว  มองไอ้กิจที่ตักปลาทอดให้ต้นและตักอีกชิ้นให้ไอ้กรผมยิ้มออกมา

นี่แหละความรักจริงๆที่เพิ่งรู้จากจากคนที่อยู่ในสถานะเพื่อน พลางคิดไปถึงคนร่างสูงตาดุอีกคน ที่ไม่ได้อยู่ตรงนี้แล้วมันจะให้ผมอยู่ในสถานะไหนกันนะ​ เพื่อน หรือป่าว แต่มันคงไม่กอดจูบเพื่อนทุกคนหรอกมั้ง ผมคิดอย่างสับสนในใจ​

" อ้าว นัท มาทำไรแถวนี้ " เสียงผู้ชายดังขึ้น ผมเงยหน้ามอง 

พี่เป้   ผมเรียกเสียงเบาหลังจากที่เลิกนัดพี่เป้ช่วงบ่ายยังมาเจอที่นี่อีก  ไม่คิดว่าจะเจอพี่เป้เเถวนี้เหมือนกันพี่เป้มองผมสลับกับเพื่อนผมที่นั่งอยู่ทำหน้าแปลกใจ

" ผมทำธุระกับเพื่อนพี่เป้ นั่งก่อน " ผมขยับเก้าอี้ตัวที่เหลือให้พี่เป้นั่งลง  ซึ่งตอนนี้มีหนุ่มหล่อถึง 4คน นั่งล้อมผมไว้สาวๆที่เดินผ่านไปมาต่างมองมาที่โต๊ะของผม

" ทุกคนนี่ พี่เป้ เป็น "

" เป็นผู้ชายของนัทครับ " ผมยังพูดไม่จบพี่เป้ชิงพูดขึ้นก่อนและคำพูด ของพี่เป้ทำให้เพื่อนๆผมตาโต

" ไอ้นัทตั้งแต่เมื่อไหร่ นี่ มึง เป็น อ่า... " 

เสียงไอ้กิจสะดุดเหมือนกำลังช็อคอยู่ ส่วนไอ้ต้นกับไอ้กรยังทำหน้านิ่งเหมือนไม่เชื่อที่พี่เป้พูด ผมมองพี่เป้ตาขวาง​ที่ยิ้มด้วยความสนุก

" โอ๊ะ ผมพูดผิดผมเป็นพี่ชายของนัทครับ  ยินดีที่ได้รู้จัก "  

พี่เป้พูดและยิ้มแบบเป็นมิตรทุกคนทำท่าโล่งอก

" ทำไมไม่เคยบอกว่ามีพี่ชายหล่อขนาดนี้ "

ไอ้กิจบอกมองพี่เป้ตายิ้มๆ

" ก็มึงไม่เคยถาม " ผมบอกยิ้มๆ แล้วผมก็แนะนำเพื่อนๆทีละคน

" แล้วนี่ ก็ ต้น กิจ และกร เป็นเพื่อนสนิทผม "   แนะนำพี่เป้ตามลำดับ

" ผมว่าผมเคยเจอคุณกรนะครับ จำได้มั้ย " 

พี่เป้มองตามเเละหยุดที่ ไอ้กร ผมมองไปที่ไอ้กร ก็​พยักหน้ารับ

" ที่ไหน "  ผมถามขึ้น

" โรงพยาบาลน่ะคุณกรไปเยี่ยมเพื่อนเค้า " 

พี่เป้บอก

" เพื่อนหรือ เพื่อนคนไหน " ไอ้กิจทำหน้างงสงสัยหันมาถามไอ้กร

" คุณฟ้าใส " ไอ้กรตอบเร็วเหมือนกลัวว่าพี่เป้จะพูดอะไรต่อ ทุกคนร้องอ๋อ เมื่อไอ้กรพูดจบ

แล้วพี่เป้ก็บอกลาทุกคนบอกว่า มีคนไข้ด่วน ไอ้กิจยิ่งทำหน้าชื่นชมเมื่อรู้ว่าพี่เป้เป็นหมอ ผมกับไอ้กรส่ายหน้าพร้อมกัน กินข้าวเสร็จไอ้กรก็โทรไปบอกเจ้าของบ้านเรื่องนัดทำสัญญา แล้วหยิบเอกสารออกมาวางตรงหน้าผม แบบร่างแบบแปลนของบ้านหลังนั้นนั่นเอง 

นี่ทำออกมาก่อนซื้อขายอีกหรือลืมบอกไปครับ ไอ้กร กับไอ้นนมันเรียนสถาปัตย์อนาคตเป็นสถาปนิกสุดหล่อ ผมมองแบบแปลนอย่างชื่นชม ทุกอย่างแยกเป็นสัดส่วนแล้วก็แปลกใจเมื่อห้องนอนถูกเพิ่มเข้ามา

" ทำไมมีห้องนอนตั้งสามห้อง " ผมถามขึ้น

" อ่อนั้นของหุ้นส่วนน่ะ " กรตอบ

" แสดงว่ามึงจะย้ายมาอยู่กับกูใช่มั้ย " 

ผมถามด้วยความดีใจ

" ป่าว นั่นของหุ้นส่วนอีกคน " 

ไอ้กิจตอบแทนไอ้กรยังมีอีกคนหรือนึกว่ามีแค่พวกผมซะอีกผมมองไอ้กรทันที แล้วไอ้กรไล่ชื่อลงไปที่แบบแปลนชื่อคนเขียน

" ชานนท์ธรี  ไอ้นน งั้นหรือ "

ผมพูดออกมาเบาๆทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน ทั้งที่มันรู้ทุกอย่างกลับทำเฉยได้จนน่าหมั่นไส้ หรือเพราะว่าผมไม่เคยบอกมันเกี่ยวกับเรื่องนี้  แล้วไอ้กิจก็ไล่อ่านรายละเอียดที่ไอ้นนเขียนขึ้นมาเกี่ยวกับอัตราหุ้นส่วน

ชานนท์ธรี  50 %

นัฐพล       30 %

กฤติธี      10 %

กฤติธัช  5 %

ธีรดล      5 %

" 50% นี่มันจะมาเป็นหุ้นส่วนร้าน หรือหุ้นส่วนชีวิตของมึงกันแน่วะไอ้นัท " 

เสียงไอ้กิจโวย

" เจ้าชีวิตเลยมั่ง " 

ไอ้ต้นพูดและหันหน้ามายิ้มให้ผมแบบแปลกๆ  ผมหันไปมองไอ้กรเพื่อขอคำอธิบายไอ้กรชี้ลงไปที่ชื่อ ไอ้นน

หุ้นส่วนชีวิตงั้นหรอ ทำไมผมถึงรู้สึกว่าเรื่องยุ่งๆกำลังจะตามมานะ

___________________________

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม  

ขอบคุณคร้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}