June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

16. เหตุผล ( นนท์นัท )

ชื่อตอน : 16. เหตุผล ( นนท์นัท )

คำค้น : นนท์นัท 2N

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.5k

ความคิดเห็น : 22

ปรับปรุงล่าสุด : 09 มิ.ย. 2562 19:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
16. เหตุผล ( นนท์นัท )
แบบอักษร

นนท์  Part

ผมมองผู้หญิงตัวเล็กที่นอนอยู่บนเตียงพยาบาล​สีขาวเสี้ยวใบหน้าข้างหนึ่งถูกปิดด้วยผ้าพันแผลสีขาวซีดแขนซ้ายพันด้วยผ้าพันแผลยาวเกือบถึงข้อศอกความรู้สึกผิดถาถมเข้ามาในใจของผมเมื่อเห็นสภาพของฟ้าที่นอนอยู่บนเตียง

...นนท์ ฟ้าอยากตายฟ้าไม่มีใครเเล้ว...

ข้อความตัดพ้อที่ฟ้าส่งหาผมเมื่อคืนก่อนที่จะทำร้ายตัวเอง​    ตอนนี้ความคิดในหัวผมตีกันจนวุ่นไปหมดผมนั่งลงข้างเตียงจับมือฟ้าบีบเบาๆฟ้าลืมตาขึ้นมองผมเเละขยับขึ้นมาโผกอดผมแน่น

" นน ฟ้าน่าเกลียดมากใช่มั้ย "

ฮือๆ เธอกอดผมแน่นและร้องไห้ออกมา

" ไม่หรอกเดี๋ยวผ่าตัดเสร็จฟ้าก็เหมือนเดิม "

ผมพูดปลอบเเละลูบแผ่นหลังเบาๆ

" นนอย่าทิ้งฟ้านะนนอย่าปิดมือถือ " ฟ้าพูดเสียงสั่น

" อืม แต่ฟ้าต้องสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายร่างกายตัวเองอีก "

ผมบอกและคลายอ้อมกอดออก

" ฟ้าสัญญา "

ฟ้าพูดจบและหอมที่แก้มผมเบาผมอึ้งไปพักหนึ่งกับสิ่งที่ฟ้าทำเพราะว่าระหว่างผมกับฟ้าก็เหมือนเพื่อนสนิทผู้หญิงคนเดียวที่ผมมี เพราะครอบครัวเราสนิทกันทำให้มีการหมั้นหมายระหว่างสองครอบครัวนั่นคือพี่เนียร์กับฟ้าผมจำได้ว่าเคยเข้าไปขอพ่อให้เปลี่ยนเป็นผมแทนพี่เนียร์ซึ่งตอนนั้นผมอายุ 18 ด้วยความที่เรียนโรงเรียนชายล้วนผู้หญิงที่เข้ามาก็ไม่ค่อยมีและฟ้าเองก็ยังเป็นสาวสวยที่ใครก็หมายปองน่ารักสดใส

 

ผมไม่รู้จักความรักว่าเป็นแบบไหนแต่ที่รู้ในตอนนั้นไม่อยากให้ฟ้าที่สดใสไปเป็นแฟนของพี่ชายผม จากนั้นฟ้าก็ไปเรียนต่อเมืองนอกทำให้ผมขาดการติดต่อจากฟ้า​ แต่สำหรับพี่เนียร์รู้ว่าผมเคยคิดแบบไหนกับฟ้าและพี่เนียร์บอกย้ำตลอดว่านั่นไม่ใช่ความรักหรอก แค่ความหลงช่วงวัยรุ่นจริงๆก็อาจจะเป็นแบบนั้น

หลังจากห่างจากฟ้าผมก็มีผู้หญิงเข้ามาตลอด

จนบางครั้งพี่เนียร์เตือนผมในเรื่องการคบผู้หญิงแล้วมันก็เกิดขึ้นจริงตามคำเตือนของพี่เนียร์จำได้วันนั้นพี่เนียร์​โกรธมากหลังจากรู้ข่าวและผมก็มองพี่เนียร์ไม่ออกว่าคิดยังไงกับฟ้า

 

การกระทำทุกอย่างในห้องอยู่ในสายตาไอ้กรที่ยืนมองอยู่ข้างหลังผม

" อ้าวมาเเล้วหรอ "

 

พี่เนียร์เปิดประตูห้องเข้ามามองผมกับฟ้าเเละหันไปสบตากับไอ้กรแวบหนึ่ง ฝผมพยักหน้าตอบพี่เนียร์ และฟ้าก็ล้มตัวลงนอน แต่มือยังจับผมไว้แน่น

" กินข้าวกันมายัง " พี่เนียร์ถามผมและหันไปมองไอ้กร

" ผมไม่หิว " ผมตอบตามจริงเพราะเพิ่งกินเเซนด์​วิซมา

" งั้นกรไปกินข้าวเป็นเพื่อนพี่หน่อยดิ "

พี่เนียร์พูดพร้อมลากเอาไอ้กรออกจากห้องไปโดยไอ้กรไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธเลย

" นน เมื่อคืนนนไปนอนที่ไหนพี่เนียร์บอกว่านนไม่อยู่คอนโด " ฟ้าถามผม

" ห้องเพื่อนน่ะ​ " ผมตอบ

" เพื่อนคนไหนฟ้ารู้จักมั้ย " ฟ้ายังถามผมต่อเสียงใส

" ไม่รู้จักหรอก "

ผมตอบเเล้วลุกขึ้นไปนั่งที่โซฟารับแขกในห้อง มองฟ้าที่ขยับตัวหันตามผม

" อ่อ งั้นก็แสดงว่านนต้องสนิทด้วยแน่ๆไม่งั้นนนไม่ไปนอนด้วย "

ฟ้าพูดด้วยท่าทีสงสัย

" ฟ้านอนพักผ่อนเถอะ "

 

ผมบอกเพื่อเลี่ยงตอบคำถามจากนั้นผมก็นั่งเล่นมือถือสักพักหมอปิติก็เปิดประตูเข้ามาผมมองร่างสูงที่กำลังตรวจอาการฟ้า ผู้ชายคนนี้ถือว่าสมบูรณ์เเบบเกือบทุกอย่างร่างสูงผิวขาวแต่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเหมือนคนออกกำลังกายเป็นประจำแล้วความคิดผมก็ลอยไปถึงไอ้นัทมันรู้จักคนหมอคนนี้ได้อย่างไรดูท่าทางเเล้วสนิทสนมมากกว่าคนรู้จักกันทั่วไป

แล้วพี่เนียร์ก็เปิดประตูเข้ามา

" หวัดดีครับหมอ "

พี่เนียร์ทักหมอด้วยสายตายิ้มๆเป็นมิตร

" หวัดดีครับ "

หมอหนุ่มตอบกลับด้วยท่าทางไม่ต่างกัน มองไอ้กรที่ยืนนิ่งอยู่ด้านหลังพี่เนียร์พักหนึ่งแล้วหันมา

" ผมขอคุยด้วยสักครู่ครับ "

หมอหนุ่มบอกเสียงสุภาพจากนั้นพี่เนียร์ก็เดินตามหมอออกไปนอกห้อง

" หมอนั่น?" ไอ้กรถามขึ้น

" หมอที่จะรักษาฟ้าน่ะ " ผมตอบเสียงขุ่น

" ดูท่าทางไว้ใจได้ "

ไอ้กรตอบตามแบบฉบับมันที่มองคนได้ทะลุปรุโปร่ง

" อืมก็หวังว่าจะเป็นแบบนั้น อ่อหมอนั่นรู้จักกับไอ้นัทด้วยนะ "  ผมบอก

" หืมยังไง "

ไอ้กรทำหน้างงจากนั้นผมก็เล่าเรื่องที่เจอให้มันฟังด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดไอ้กรยิ้มขึ้น

" มึงท่าจะไม่ชอบหมอนั่นนะ "

ไอ้กรพูดยิ้มในตามองผมเหมือนจะรู้ว่าผมคิดยังไง

" คนที่กอดสนิทสนมกันก็ใช่จะเป็นแฟนกันนี่นะ "

ไอ้กรพูดต่อเพราะผมไม่ตอบมัน

" ก็ใช่ว่าจะเป็นไม่ได้ "

ผมบอกและนึกถึงมือที่ลูบที่จับผมไอ้นัทยิ่งทำให้ผมวุ่นในใจ

" มึงนี่ กลายเป็นคนอคติกับคนอื่นตั้งแต่เมื่อไหร่นั่นผู้มีพระคุณของมึงนะไปกินไปนอนหลับกับมันเป็นเดือนยังกล้าคิดฮ่าๆๆ "

ไอ้กรหัวเราะผมไม่ตอบและหันหน้าหนีเกลียดการรู้ทันความคิดคนอื่นของไอ้กรมันจริงๆ

และสองนั่นหารู้ไม่ว่าคนป่วยที่นอนอยู่ไม่ได้หลับอย่างที่ทุกคนคิดทุกคำพูดเธอได้ยินคนนั้นชื่อนัทมือของเธอกำแน่น

นัท PART

วันจันทร์

ผมนั่งรอไอ้กรที่โต๊ะหินอ่อนหน้าคณะหลังจากผมสอบเสร็จวันนี้ผมมีนัดทำสัญญาซื้อขายคอนโดกับพี่เนียร์

" นี่ๆได้ข่าวยายมินนี่มั้ย ยัยนั่นอะย้ายไปอยู่ต่างประเทศแล้วนะ "

เสียงกลุ่มผู้หญิงคุยกันโต๊ะข้างๆผม

" เล่าๆมา "

เสียงผู้หญิงอีกคนพูดขึ้นแล้วผู้หญิงคนนั้นก็เล่าเรื่องที่รู้มาให้เพื่อนฟังรวมทั้งผมที่นั่งหันหลังฟังเพราะว่าบุคคลที่ถูกกล่าวพาดพิงถึงนั่นผมรู้จักทั้งสามคน

มินนี่ทำร้ายฟ้า เนื่องจากหึงหวงไอ้นนจนถึงขั้นหนีไปต่างประเทศเรื่องมันร้ายเเรงขนาดนั้นเลยหรือแล้วผมก็ปะติดปะต่อเรื่องทั้งหมดฟ้าอยู่โรงพยาบาลใบหน้านั่นเป็นแบบนี้นี่เอง ไอ้นนถึงได้เครียดวันก่อนที่มันมาค้างหลังจากนั้นมันก็ไม่มาอีกเลยผมเองก็เป็นห่วงอยากจะถามไอ้กรเหมือนกันแต่ช่วงนี้ไอ้กรก็ยุ่งอยู่กับงานโปรเจ็คจบของมัน

" ก็สมควรแล้วล่ะทั้งผู้หญิงและผู้ชาย "

ผู้หญิงคนนึงเอ่ยขึ้นหลังจากเพื่อนเล่าเรื่องจบชึ่งผมจำได้ว่าเธอเคยเป็นเพื่อนมินนี่

" แล้วนายชานนนั่นก็ใช่จะเป็นคนดีฉันเคยบอกแกแล้วไง  "

เสียงผู้หญิงคนนั้นพูดว่าไอ้นน  ไอ้นนไม่ใช่คนแบบนั้นต้องเป็นเรื่องเข้าใจผิดแน่ๆผมคิด

" ดีเเล้วที่เเกไม่ได้ไปตามจีบหมอนั่นไม่งั้น ยายมินนี่ได้สาดน้ำกรดใส่แกแทนกาแฟแน่ๆ "

แล้วเสียงหัวเราะคิกๆตามมาไม่ไหวเเล้วเอาเรื่องความเป็นความตายคนอื่นมาหัวเราะได้ไง ผมคิดเคืองๆผู้หญิงกลุ่มนั้น

" พวกคุณไม่รู้อะไรก็อย่าพูดเลย "

ผมลุกขึ้นหันไปมองผู้หญิงพวกนั้นแล้วพูดเสียงดังพวกเธอหันกลับมามองผมด้วยสายตาเหยียดๆ

" แล้วนายล่ะรู้อะไรแค่ไหนนายมันก็ไม่ต่างจากลิ่วล้อ หรือเบ๊ให้กับคุณชายพวกนั้นหรอก "

ผู้หญิงคนนึง​พูดขึ้น​ ผมโกรธจนตัวสั่น

" แต่นั่นก็เป็นผลดีกับนายนะเพราะเหมือนได้เลื่อนระดับตัวเอง "

อีกคนพูดขึ้นและเสียงหัวเราะคิกๆของเพื่อนก็ตามมา

ผมกำลังจะโต้เถียงคืนแต่ก็มีมือหนึ่งมากดที่บ่าเบาๆผมหันไปมองไอ้กรนั่นเองและยังมีอีกคนที่ยืนอยู่ข้างหลังไอ้กร คือไอ้นน

มันคงได้ยินเรื่องทั้งหมดเดาจากสีหน้า มันที่มองผมและทุกคนเหมือนไม่มีตัวตน สายตาเย็นชาของมันมองผมและคนอื่นๆเหมือนอากาศธาตุ หัวใจผมกระตุกวูบ ไอ้กรออกแรงบีบที่ไหล่ผมนั้นทำให้ผมได้สติกลับมา

" ไปเถอะ "

ไอ้กรบอกและลากผมเดินตามไอ้นนที่เดินก้าวยาวออกไปก่อนหน้านั้น ผมกำมือแน่นด้วยความโกรธในใจเมื่อเดินไปถึงลานจอดรถ

ผมกำลังจะวิ่งไปขอโทษไอ้นนแต่มันก็ขึ้นรถแล้วขับออกไปโดยไม่พูดอะไรกับผมหรือไอ้กรสักคำ

" ปล่อยมันสักพัก "

ไอ้กรพูดและยืนพิงรถมองนาฬิกาข้อมือเหมือนรอใคร

" เอ่อ กรมึงเล่าได้มั้ยกูอยากรู้ "

ผมบอกไอ้กรตามตรงผมยอมรับว่าห่วงความรู้สึกของไอ้นนและอยากรู้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับมัน  แล้วไอ้กรก็เล่าให้ผมฟังทั้งหมดไอ้นนต้องดูเเลฟ้า

ฟ้ากำลังผ่าตัดศัลยกรรมใบหน้าในอีกไม่นาน

ผมฟังเเล้วน่าสงสารทั้งฟ้าทั้งไอ้นน และก็มินนี่ ความรัก ความหึงหวง ความสงสาร

" เอ่อ แล้วคุณฟ้านี่เกี่ยวยังไงกับไอ้นน " ผมถามไอ้กรเสียงเบา

" มึงจำได้มั้ยกูเคยบอกว่าพี่เนียร์มีคู่หมั้นนั่นล่ะ "

ไอ้กรพูดและเเหงนหน้ามองท้องฟ้า ผมพยักหน้ารับรู้ฟ้าคนนั้นเป็นคู่หมั้นพี่เนียร์ แต่ที่ดูมันเหมือนจะมีอะไรมากกว่านั้นโดยเฉพาะกับไอ้นนแล้วผมก็นึกถึงคำที่ไอ้นนพูดกับฟ้าเมื่อวันนั้นว่ามันจะไม่ทิ้งฟ้าไปไหนแล้วถ้าเป็นแบบนั้นจริง

ความรู้สึกที่ผมมีต่อไอ้นนคงต้องเก็บไว้ลึก ลึกที่สุด ผมเอามือขึ้นมาจับที่ริมฝีปากตัวเองสิ่งที่มันทำกับผมเมื่อคืนก่อนนั้นยังอยู่ในความคิดผมตลอด

รู้สึกสิ้นหวังยังไงไม่รู้

ไปเถอะ ไอ้กรพูดและเปิดประตูรถเข้าไป และผมก็วิ่งอ้อมไปขึ้นอีกฝั่งจากนั้นมันก็ขับรถออกไปด้วยความเร็ว

-------------------------------------------------

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม

ขอบคุณคร้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}