ภรปภัช / พุดพิชชา / ลี่เซียน
email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณที่ชื่นชอบและติดตามผลงานของไรท์นะคะ สามารถซื้อนิยายทุกเรื่องที่จบแล้ว ในรูปแบบ E-Book ได้ที่เวบไซต์ Meb Market โดยหาชื่อ ภรปภัช หรือใครต้องการสั่งหนังสือเล่ม ติดต่อได้ที่ facebook fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช หรือแอดไลน์ไอดี : sarisa8228 นะคะ

ตอนที่ 37 สู่ขอ......

ชื่อตอน : ตอนที่ 37 สู่ขอ......

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2560 15:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 37 สู่ขอ......
แบบอักษร

"  งั้นตอนนี้  สถานการณ์ปกติแล้ว  พี่ขอทำอะไรๆ กับน้องพีได้มั้ยครับ  "  ไรอันขอเธอตรงๆ  จะให้เธอตอบว่ายังไงล่ะคนบ้า

"  ถ้าพีบอกว่าไม่ได้ล่ะคะ  "  เธอแกล้งเขา

"  ไม่ได้ก็จะเอา  "  ไรอันตอบจริง  พีรชยาหน้าแดง

"  คนลามก  กลับไปนอนห้องตัวเองเลยนะ  "  เธอทุบเขาที่หัวไหล่ไปหลายที  พยายามดันตัวเขาออกไปจากห้องให้ได้  แต่เขาก็รวบข้อมือน้อยๆทั้งสองเอาไว้แน่น

"  ไม่ไป  ต่อให้น้องพีตีพี่ให้ตาย  พี่ก็ไม่ไปหรอก  "  เขาพูดพร้อมกับดันตัวเธอไปที่เตียง  เธอล้มลงไป  โดยมีร่างของเขาทับเอาไว้ตรงปลายเตียง

"  นี่ลุกไปเลยนะคะ  ทำไมนิสัยไม่ดีอย่างนี้นะ  "  เธอพยายามดันตัวเขาออกไป

"  เพิ่งรู้หรอว่าพี่นิสัยไม่ดีน่ะ  "  เขาพูดพร้อมกับก้มลงจูบที่ริมฝีปากงามนั้นอย่างหนักหน่วง  พยายามสอดลิ้นร้อนเข้าไปหาเธอ  แต่เธอก็เม้มปากไว้แน่น

"  เดี๋ยวนี้กล้าขัดขืนพี่นะ  ดีล่ะ  "  เขายิ้มให้เธอ  พร้อมกับดึงไซ้ซอกคอของเธอแทน

"  พี่ไรอัน  อื้อ  "  เธอเรียกชื่อเขา  เขาจึงได้โอกาสจูบเธอพร้อมกับสอดลิ้นเข้าไปในปากอิ่มอย่างง่ายดาย

เขาดึงเสื้อตัวสวยของเธอออก  พร้อมกับบราเซียตัวจิ๋ว  จากนั้นก็ดึงกระโปรงและชั้นในด้านล่างออกตาม    สองมือลูบไล้หน้าท้องแบนราบนั้น  จากนั้นจัดการถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกบ้าง

ร่างหนานอนคร่อมร่างบางเอาไว้  เขาก้มลงดูดกลืนสองเต้าอวบอิ่มเบื้องหน้าอย่างโหยหา พีรชยาตัวสั่นสะท้าน  ไม่รู้ว่าเพราะอากาศในห้องที่หนาวเหน็บหรือเพราะสัมผัสของเขากันแน่

ปลายลิ้นร้อนซุกซนดูดกลืนปลายถันเต่งตึงที่เด้งสู้มือ  เขาดูดดึงมันอยู่อย่างนั้น  มือหนาก็สำรวจเนินเนื้อด่านล่างไปพร้อมกัน  เธอไม่รู้ว่าตอนนี้สัมผัสไหนจะสร้างความเสียวให้กับเธอมากกว่ากันแล้ว  เขาสอดนิ้วเข้าๆออกๆตรงกลางร่องของเธอ  จนน้ำเมือกสีใสใหลย้อยออกมา  เขาจึงเคลื่อนกายลงไปดูดกลืนมันอย่างเอร็ดอร่อย    มือหนาดันขาเรียวให้แยกออกจากกัน  เขาห่อลิ้นให้แข็งขึ้น  แล้วสอดมันเข้าไปแทนมังกรของเขาอยู่สักพัก  จนเธอคายน้ำหวานออกมาอีกหลายรอบ  เขาจึงพอใจ

จากนั้นเขาก็จับมังกรตัวใหญ่  สอดเข้าไปภายในร่างบางแทนลิ้นของเขา  เขาโยกจังหวะเข้าและออกจนสุดอย่างช้าๆ  แล้วก็เร่งจังหวะให้มันเร็วและแรงขึ้น  ร่างบางสั่นไหวไปกับแรงส่ง  จนเผลอเสร็จสมไปหลายรอบ  ร่างหนายังไม่มีทีท่าว่าจะหยุด  แต่ตอนนี้เขาอยากให้สาวน้อยขี้อายได้เป็นฝ่ายออกรบบ้าง  เขานอนลงอุ้มเธอมานั่งบนร่างของเขา  แล้วจัดการยกสะโพกของเธอขึ้นลง  จากนั้นเธอจึงเริ่มทำหน้าที่แม่ทัพในศึกรักครั้งนี้

เธอขย่มตัวเขาอย่างช้าๆ  ในตอนแรก  แล้วจึงเร่งจังหวะให้แรงขึ้น    เธอรับรู้ได้ว่าเขากำลังจะพ่นพิษออกมาแล้ว  เธอจึงจัดการฟาดฟันเขาด้วยความซ่านเสียวอย่างต่อเนื่อง  สักพักร่างหนาเบื้องล่างก็กระตุกสองสามครั้ง  ตอนนี้เขาพ่นพิษร้ายเข้าใส่ตัวเธอเรียบร้อยแล้ว   เธอกำลังจะลุกออกจากตัวเขา

แต่เขากลับพลิกกายเธอนอนหงาย  แล้วจัดการส่งแรงโยกรอบใหม่อย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย  ริมฝีปากหนาก้มลงดูดกลืนสองเต้างามอย่างรุนแรงจนเนื้อเนินอกงามสีขาวนวลกลายเป็นสีแดงช้ำเป็นจ้ำๆ  เต็มไปหมด

"  อ่า....พีจ๋า  พี่หยุดไม่ได้  หยุดไม่ได้แล้ว  พี่ต้องการพีเหลือเกิน  อ่า...  "  เขาร้องครางเมื่อหมุนเอวควงเธอเป็นวงกลม  จากนั้นก็ส่งแรงโยกอีกหลายครั้ง  จนเมื่อสาแก่ใจ  เขาก็พ่นพิษร้ายใส่เธออีกครั้ง  ร่างบางเหงื่อออกท่วมตัว  นอนหายใจโรยริน  ปานจะขาดใจเสียให้ได้

"  พี่ไรอันใจร้าย  พีจะขาดใจอยู่แล้วรู้มั้ยคะ  "  เธอรีบดึงผ้าห่มมาคลุมกายเอาไว้  เมื่อเขาทำความสะอาดร่องงามให้เธอเสร็จเรียบร้อย

"  ก็พี่รักน้องพีนี่ครับ  พี่จะจัดการแต่งงานกับน้องพีให้เร็วที่สุดเลยนะ  พี่จะได้ทำรักกับน้องพีได้ทุกคืนไง  "  เขาจูบที่ริมฝีปากงามอีกครั้ง

"  คนบ้า  หยุดพูดไปเลย  "  เธอนอนหันหลังให้เขา  เขากอดเธอเอาไว้แน่น  แล้วจึงหลับไปพร้อมกัน

เช้าวันต่อมา

ไรอันกับไมเคิลนั่งคุยกับนายนิโคลัสอยู่ภายในห้องทำงาน  พัชรประภากับพีรชยามองหน้ากัน  นี่มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกรึเปล่านะ  ทำไมพวกเขาถึงดูเคร่งเครียดกันนัก

จนใกล้เวลาเที่ยงแล้ว  พวกเขาจึงออกมาจากห้องนั้น

"  พี่ไมเคิล  มีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีกหรอคะ  ทำไมดูหน้าเครียดกันจัง  "  พัชรประภาเอ่ยถามหลังจากทานอาหารเที่ยงเสร็จแล้ว

"  อืม  คืนนี้พี่กับไรอันต้องพาพ่อไปต่างประเทศ  2  วันนะ  พัชรกับพีอยู่ที่นี่กันเองได้ใช่มั้ย  "  เขาทำหน้าเครียด

"  เกิดเรื่องไม่ดีอีกแล้วหรอคะ  ถึงขนาดต้องพาคุณลุงไปด้วย  พัชรไปด้วยได้มั้ยคะ  พัชรเป็นห่วง  "  เธอรู้สึกวิตกกังวลมากขึ้น  พีรชยาที่นั่งอยู่ด้วยก็เช่นกัน  เธอหันไปมองหน้าไรอัน

"  พัชรกับพีไปไม่ได้หรอก   มันเป็นเรื่องสำคัญมาก  พี่ไม่อยากมีห่วงน่ะ  ไม่เป็นอะไรหรอกนะ  เดี๋ยวพวกพี่ก็กลับมาแล้ว  "  ไรอันหันไปยิ้มให้ทั้งสองคน

"  แต่ว่า  พวกพี่จะไม่เป็นอะไรจริงๆนะคะ  "  พีรชยาก็อดห่วงไม่ได้เช่นกัน

"  ไม่เป็นอะไรหรอกครับ  ไม่ต้องห่วงนะ  "  ไมเคิลยิ้มให้สองพี่น้อง  แล้วหันไปมองไรอัน

ช่วงค่ำ

พีรชยากับพัชรประภาเดินมาส่งทั้งสามคนนั่งรถไปขึ้นเครื่องบิน  พวกเธอมีสีหน้ากังวลอย่างเห็นได้ชัด  แต่ก็ไม่รู้จะทำยังไงดี  ได้แต่มองรถที่ค่อยๆเคลื่อนออกไป

"  พี่พีว่า  จะมีเรื่องอะไรอีกมั้ยคะ  พัชรใจคอไม่ดีเลย  "  เธอหันไปคุยกับพี่สาว  ขณะที่เดินขึ้นตึกไป

"  พวกเค้าบอกว่าไม่เป็นอะไร  เราก็คงได้แต่รอนั่นแหละ  "  พีรชยาก็ได้แต่ถอนหายใจ

เช้าวันต่อมา

ไมเคิลและไรอัน  พานายนิโคลัส  เดินทางมาถึงที่หมายแล้ว  นั่นก็คือบ้านของสองสาวพี่น้องนั่นเอง

"  อ้าว  มากันแล้วหรอ  เข้ามาในบ้านก่อนสิ  "  นายภัครพลเดินออกมาต้อนรับแขกคนสำคัญทันที  เมื่อแม่บ้านมารายงาน

"  สวัสดีครับคุณอา  "  ไมเคิลกับไรอันทักทายว่าที่พ่อตา

"  สวัสดีหลานชาย  ไมเคิลหายดีแล้วหรอลูก  "  เขาหันไปถามไมเคิล

"  หายแล้วครับคุณอา  ขอบคุณคุณอามากนะครับ  ที่ช่วยดูแลคุณพ่อตอนที่ท่านเข้าโรงพยาบาล  " ไมเคิลยิ้ม

"  ไม่เป็นไรหรอก  เราก็คนกันเองทั้งนั้น  "  นายภัครพลกล่าวอย่างอารมณ์ดี

จากนั้นนายนิโคลัสก็ได้กล่าวถึงเรื่องสำคัญที่ทำให้พวกเขาต้องมาในวันนี้

"  เอาล่ะนะ  ฉันจะเข้าเรื่องเลยละกัน  ก็อย่างที่เราทราบกันดีอยู่แล้ว  ว่าไมเคิลกับหนูพัชร  และไรอันกับหนูพีก็รักใคร่ชอบพอกันอยู่  วันนี้ฉันก็เลยอยากจะมาสู่ขอลูกสาวของนายทั้งสองคนให้กับลูกชายทั้งสองคนของฉัน  อย่างเป็นทางการ  เพราะไอ้เจ้าลูกชายของฉันมันก็อยากมีเมียเต็มทีแล้ว  นายจะว่ายังไงล่ะภัครพล  "  นายนิโคลัสกล่าวอย่างอารมณ์ดี

"  สำหรับฉันก็คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก  ในเมื่อเด็กเค้ารักกัน  ฉันก็เห็นสมควรตามนั้นแหละ  "  นายภัครพลยิ้มรับ

"  งั้นก็ถือว่าเป็นเรื่องน่ายินดีนะ  เอาเป็นว่าเรามาพูดเรื่องจัดงานแต่งงานกันเลยดีกว่า  จะได้ไม่เสียเวลา  ฮ่าๆๆๆๆ  "  นายนิโคลัสพอใจมาก  เขาอยากจะมีหลานอุ้มเต็มทีแล้ว

ไมเคิลกับไรอันหันมายิ้มให้กัน  จากนั้นพวกเขาก็นั่งปรึกษากันเรื่องจัดงานแต่งงานทันที

ว๊ายยๆๆๆๆๆ  สองหนุ่มแอบซุ่มมาขอสาว  ไม่ให้ฝ่ายหญิงรู้ตัวกันเลยทีเดียวhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/18.gif

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}