June snow

ขอบคุณ​สำหรับ​การ​ติดตาม​อ่าน​และ​คอมเมนท์​นะคะ​ อ่านฟรี​ไม่ติด​เหรียญ​จ้า​😊😊

8. หยั่งดูท่าที ( นนท์นัท )

ชื่อตอน : 8. หยั่งดูท่าที ( นนท์นัท )

คำค้น : นนท์นัท 2N

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 36.6k

ความคิดเห็น : 31

ปรับปรุงล่าสุด : 10 มี.ค. 2562 17:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
8. หยั่งดูท่าที ( นนท์นัท )
แบบอักษร

นัท  Part

ผมอาบน้ำเสร็จเดินออกจากห้องน้ำมาเห็นไอ้นนนั่งอยู่ที่โซฟาผมรู้สึกโล่งใจอุ่นใจที่มีมันอยู่ด้วย ผมยอมรับว่าตอนนี้ผมอ่อนแอสุดๆ

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นผมยังหวาดกลัวอยู่เมื่อนึกถึงผู้ชายกลุ่มนั้นอาจจะไม่ได้ต้องการเเค่เงินผมเริ่มกลัวกับการที่จะอยู่คนเดียว นึกถึงคำพูดของไอ้กิจที่มันเคยเตือนผมเรื่องความปลอดภัยมันบอกว่าทุกวันนี้ผู้ชายก็โดนข่มขืนได้นั่นยิ่งทำให้ผมรู้สึกกลัวมากกว่าเดิม ต่อไปนี้ผมต้องระวังตัวเองให้ดี

" นน วันนี้มึงจะกลับไปนอนบ้านมั้ย " 

ผมถามไอ้นนจริงๆผมอยากจะถามว่า มึงค้างที่นี่ได้มั้ย แต่ก็ไม่กล้าเอ่ยออกไป

" สักพักล่ะกันมึงไปนอนเถอะ "  ไอ้นนตอบโดยไม่มองหน้าผมหยิบเบียร์มาดื่มต่อ

" เอ่อ ฝนตกหนักมึงนอนที่นี่ก็ได้  " 

ผมบอกมันเสียงเบา เพราะตอนนี้ข้างนอกทั้งเสียงฝนเสียงฟ้าดังกระหน่ำไอ้นนไม่ตอบแต่ชี้มือลงที่โซฟา

" ที่เตียงก็ได้  "

ผมบอกมันและเดินไปหยิบเสื้อยืดกับกางเกงนอนของไอ้กร ที่เคยทิ้งไว้ตอนมาค้างที่ห้อง ดูไซส์​แล้วใกล้เคียงกันวางให้มัน

" ของไอ้กรน่ะ "

ผมรีบบอกกลัวมันรังเกียจไอ้นนไม่พูดหยิบเสื้อผ้าเดินไปห้องน้ำ​ เสียงประตูปิดลง

ผมเดินไปล้มตัวลงนอนหยิบมือถือขึ้นมากดเช็คยอดเงินคงเหลือในบัญชี เมื่อเห็นยอดเงินทำให้ผมถอนหายใจออกมา วันจันทร์ที่จะถึง ผมต้องจ่ายค่าเทอมเงินเก็บก้อนสุดท้ายที่ผมมีคงพอดีกับค่าเทอม แล้วค่ากินค่าใช้จ่ายผมจะเอาที่ไหนคิดจะยืมไอ้กิจแต่มันคงไม่ให้ยืม มันคงให้เลยนั่นทำให้ผมเกรงใจผมอยากรักษาความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนไปนานๆ

อีกอย่างถ้าผมเอ่ยปากกับไอ้กิจเพื่อนผมก็รู้ทุกคนแน่ๆผมขี้เกียจตอบคำถามพวกมันญาติพี่น้องของผมไม่ใช่ไม่มีแต่ผมเลือกที่จะไม่ติดต่อพวกเค้าอาจจะเพราะสังคมด้วยมั่งทำให้ผมรู้สึกว่าตัวเองด้อยกว่าแต่ก่อนญาติฝ่ายพ่อผมล้วนแต่เป็นข้าราชการมีชื่อเสียงฐานะดีผมเคยเจอป้าพี่สาวของพ่อครั้งหนึ่งตอนผมทำงานอยู่ร้านอาหารเค้าทำเป็นไม่รู้จักผมคงกลัวขายหน้าที่มีคนรู้จักหรือญาติเป็นแค่พนักงานเสริฟอาหาร ตั้งแต่ตอนนั้นมาทำให้ผมเรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียว

เตียงยุบยวบลงไอ้นนนอนลงพิงหัวเตียงข้างๆผม แขนผมห่างจากมันไม่ถึง 10 เซนติเมตรผมขยับตัวนอนหันหลังให้มันทันที

" มึงไม่ควรนอนตะเเคงข้าง "

ไอ้นนบอกเสียงขุ่นใช่ผมลืมเลยเพราะว่าผมเจ็บช่วงท้อง ผมพลิกตัวเองมานอนหงายเเละดึงผ้าห่มมาห่มถึงคอยิ้มออกมา นึกถึงความห่วงใยเล็กๆที่ส่งผ่านเสียงเข้มนั่น กลิ่นน้ำหอมจางๆกับกลิ่นเบียร์จากไอ้นนโชยมา

ใจผมเริ่มเต้นเร็วขึ้นเมื่อมันขยับตัวลงนอนเเละดึงผ้าห่มผืนเดียวกับผมมาคลุมตัวแค่ช่วงล่าง

" ปกติไอ้กิจมันนอนที่ไหน "  ไอ้นนถาม

" โซฟา ไม่งั้นก็ที่พื้นถ้าไอ้ต้นมาค้างด้วย " 

ผมตอบและคิดว่าไอ้นนถามทำไม หรือชวนผมคุยให้หายเครียดจากนั้นไอ้นนก็ถามผมไปเรื่อยเรื่องครอบครัวเพื่อนญาติพี่น้องดูเหมือนมันอึดอัดที่จะถามผมเรื่องครอบครัว แต่ผมกลับดีใจที่มันถามเพราะว่าเหมือนผมเป็นคนสำคัญหรือมีความสำคัญ สำหรับเพื่อนๆผมไม่ปิดบังถ้าหากว่าถามแต่ถ้าให้เล่าเรื่องมันเศร้าเกินไปแล้วผมก็ต้องสะดุดกับคำถามสุดท้ายของมัน

" มึงมีแฟนหรือเปล่า? "

" ฟะ แฟนผู้หญิงอะหรอ " 

ผมยังอึ้งอยู่กับคำถามของมัน ทำให้หลุดคำพูดที่ไม่ได้เรียบเรียงออกมา

" อืมดิ หรือไม่ชอบผู้หญิง ? "  ไอ้นนถาม

" ไม่ใช่..... ไม่รู้ "

ผมตอบรวนเพราะคำถามของมัน ทำให้ผมหวั่นไหวใจเต้นเเรงไอ้นนไม่ถามต่อผมแอบเห็นมันยิ้มมุมปาก 

อะไรแกล้งกันหรือไง นิสัยไม่ดี  

สักพักมันปิดโคมไฟที่หัวเตียง นั่นเป็นสัญญาณว่านอนกันเถอะ.. ผมหลับตาลงในใจรู้สึกอุ่นเพราะผ้าห่มหนาหรือเพราะคนข้างๆกันนะ  

ขอบคุณนะ นน ผมพูดในใจ 

เสียงฝนที่ตกอยู่ข้างนอกทำให้บรรยากาศดีผมก็หลับไปด้วยความเพลีย ...

นนท์  Part

ผมตื่นมองนาฬิกา9โมงเช้าพอดีเมื่อคืนกว่าผมจะหลับได้ก็เกือบตี4ผมมองคนตัวเล็กที่ซุกอยู่กับอกของผมตั้งแต่เมื่อคืนและตอนนี้ยังคงนอนนิ่ง

แรกๆผมก็ตกใจที่มีคนมาซุกเวลานอนถึงผมจะมีเเฟนแต่ก็ไม่เคยค้างคืนด้วยกันแบบข้ามคืนเพราะผมก็มีกฏของการคบกัน สำหรับผมเเล้วผมไม่รู้หรอกว่าความรักเป็นแบบไหน และความรักแบบไหนที่ผมต้องการ

แล้วเสียงโทรศัพท์ไอ้นัทก็ดังขึ้นผมเอามือเขย่าตัวมันเบาทำให้มันงัวเงียลุกขึ้นนั่งมันหันหน้าหรี่ตามองผมนิดหนึ่งเหมือนลืมไปว่ามีผมนอนอยู่ข้างๆใบหน้ามันดูซีดแผลที่มุมปากเริ่มเห็นรอยซ้ำผมเผ้ายุ่งเหยิงเสื้อยืดตัวเก่าที่คอกว้างลึกมองลงไปเห็นถึงช่วงอกขาวๆ 

ปกติผมไม่ค่อยสังเกตผู้ชายด้วยกันว่ากินนั่งนอนตื่นนอนเป็นแบบไหนเพราะเพื่อนผมแต่ละคนแมนๆออกจะเถื่อนด้วยซ้ำบางคน นอนด้วยกันก็บ่อยแต่กับไอ้นัทผมสังเกตทุกอิริยาบถทุกอารมณ์

เห้อ เกิดอะไรขึ้นกับผมกันนะ

ไอ้นัทขยับตัวไปหยิบมือถือมาคุยเป็นไอ้กิจที่โทรเข้ามามันจะเเวะเข้ามาไอ้นัทเพราะว่าวันนี้วันเสาร์ไม่มีเรียน

" ไอ้กิจกับไอ้ต้นจะแวะเข้ามา "

ไอ้นัทบอกผมหน้าตาตื่น คงกลัวสองคนนั่นเห็นผมในห้องของมัน

" แล้ว "

ผมถามมันด้วยใบหน้านิ่งเพราะว่ามันทำหน้าอึดอัดใจ มันจะรู้มั้ยว่าอารมณ์ความคิดของมันแสดงออกมาทางสีหน้า จนหมดทำให้คนอื่นคาดเดาได้ง่าย คงเพราะไม่รู้จะตอบเพื่อนว่าไงที่ผมมานอนอยู่ที่นี่

" มึงหาคำตอบเรื่องแผลที่มุมปากให้ได้เถอะเรื่องอื่นกูจัดการเอง " 

ผมพูดและหลับตาลง

" ขอนอนนิดนึง  "

ผมบอกเพราะเมื่อคืน ผมนอนไม่หลับแต่ในใจผมอยากจะแกล้งมันด้วยถ้าไอ้กิจมาเห็นผมนอนที่เตียงมัน มันจะบอกไอ้กิจแบบไหน ส่วนผมไม่ใช่ปัญหาเลยสำหรับไอ้กิจเพราะรู้นิสัยกันดีว่าเเล้วผมก็ถอดเสื้อออกยิ้มที่มุมปากอย่างคนเจ้าเล่ห์ มองตามไอ้นัทมันเดินไปเข้าห้องนำ้

" ไอ้นนโว้ย ตื่น ตื่นๆ "

เสียงไอ้กิจเรียกผมและเขย่าตัวผมแรงๆ ผมแกล้งทำงัวเงียใส่มันและนอนต่อ สักพักมันมานั่งบนตัวผมทำให้ผมสะดุ้งตื่น

" ทำเชี่ยไรของมึง "

ผมบ่นมันและขยับตัวลุกขึ้นพิงหัวเตียง มองไปเห็นไอ้ต้นกับไอ้นัทที่อยู่ในครัวไอ้กรที่นั่งอยู่บนโซฟา ผมมองไอ้กิจตาขวางเดาว่ามันคงรู้เรื่องของไอ้นัทแล้วเหลือแต่ผมสินะที่มันยังไม่รู้ว่าผมมาอยู่นี่ได้ไง

ไอ้กิจมองผมตาโตเมื่อเห็นเต็มๆว่าผมไม่ได้ใส่เสื้อ และมันก็เลิกผ้าห่มขึ้นดูว่าผมใส่กางเกงมั้ย ผมเห็นท่าทางของมันแล้วอดขำไม่ได้ตั้งแต่มันไปเป็นเมียเพื่อนผมนี่ มันดูเป็นผู้หญิงเข้าไปทุกวัน

" มึง มานอนบนเตียงไอ้นัทได้ไง "  ไอ้กิจถามคาดคั้น

" ถามเอง "  ผมตอบหน้าเฉยมองไปที่ไอ้นัท

" ไอ้นัททำไมมึงให้มันนอนบนเตียงวะ "

ไอ้กิจถามไอ้นัทเสียงดัง

" มันนอนโซฟาไม่ได้ขามันยาว " 

ไอ้นัทตอบไอ้กิจเสียงเบาตามสไตล์ของมันและก้มหน้าก้มตาเตรียมอาหารต่อ ผมยิ้มกริ่มใส่ไอ้กิจ

" แล้วพวกมึงสองคนสนิทกัน ตอนไหนวะถึงได้นอนเตียงด้วยกันได้ "

ไอ้กิจยังคงถามจี้ไอ้นัทต่อ ผมมองไอ้นัทที่เอามือขึ้นถูข้างแก้มซ้ายไปมา ผมเห็นมันทำแบบนี้หลายครั้งคงอึดอัดที่จะตอบคำถามไอ้กิจได้แต่มองหน้าคนนั้นคนนี้เพื่อขอความช่วยเหลือ และเหมือนไอ้ต้นจะรู้

" ที่ร้ากไม่ควรใช้คำพูดสองแง่สองง่าม แบบนั้นกับไอ้นัทนะ " 

ไอ้ต้นที่นิ่งอยู่นานพูดขึ้น ไอ้กิจจ้องไปที่ไอ้ต้นตาเขียวปั้ด

" บอกว่าไม่ให้เรียกที่รักไง ไอ้ต้น " 

ไอ้กิจหันไปพูดกับไอ้ต้นเน้นที่ชื่อเสียงเข้ม ผมอมยิ้มกับท่าท่างของเพื่อนผมทั้งสอง

" อ้าว​ ทีเวลานั้น ยังเรียกได้เลย  " ไอ้ต้นตอบหน้าตาเฉย และยิ้มกริ่มให้ผมกับไอ้กร

" มันจะไม่มีเวลานั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไอ้ต้น! " 

ไอ้กิจพูดตอบ เสียงขุ่นอารมณ์เริ่มเดือด

" ทีกูไม่ให้นอน ชิ " 

ไอ้กิจหันพูดกับไอ้นัทหน้างอ

ผมมองหน้าไอ้นัทแต่มันหลบตาผมก้มหน้าทำกับข้าวมันต่ออายกับเหตุผลที่บอกไอ้กิจไปหรืออายที่เรื่องที่ไอ้ต้นกับไอ้กิจคุยกันเมื่อกี้  แล้วผมก็ลุกไปห้องน้ำเดินไปชนไหล่ไอ้กิจที่มองผมเขม็งด้วยสายตาสงสัยล้างหน้าเสร็จแล้วผมมานั่งลงข้างไอ้กรที่นั่งกินกาแฟอยู่มันมองมาที่ผมและมองไปที่กาแฟอีกแก้วผมก็หยิบมาดื่มผมมองหน้าไอ้กร

" โดนลากมา "  

มันตอบทั้งที่ยังไม่ได้ถาม ผมกับไอ้กรค่อนข้างสนิทกันกว่าใครในกลุ่มอาจเพราะนิสัยคล้ายกันพูดน้อย และไอ้กรเหมือนมันรู้ใจผมไปทุกเรื่องไม่ว่า ความคิดหรือ การกระทำ

" เเล้วเรื่องเมื่อคืนเป็นไง "  ไอ้กรถามผมตอนนี้ผมเเละมันยืนคุยกันหน้าระเบียง

" กูหรือไอ้นัท  "  ผมถามกลับ

" ทั้งคู่ "  มันตอบจากนั้นผมก็เล่าเรื่องให้มันฟังเท่าที่รู้

" ไอ้นัทมันไม่ค่อยเปิดใจ กับใครเรื่องของมันจริงๆมันเป็นคนน่าสงสารแค่มันไม่อยากให้เพื่อนมันมาสงสารศักดิ์ศรีน่ะ "

ไอ้กรบอกผม

" เงินแค่นั้นทำไมต้องเอาตัวเองไปเสี่ยงสู้กับคนพวกนั้นแค่เค้าเหวี่ยงหมัดทีเดียวก็สลบแล้ว "

ผมบ่นยาวไอ้กรมองหน้าผมและยิ้มมุมปาก

" เป็นห่วง "

ไอ้กรถามผมไม่ตอบแต่ยอมรับว่าเป็นห่วงตอนที่ผมเห็นรอยซ้ำตามร่างกายของมัน ผมยังรู้สึกผิดที่ก่อนหน้านี้ผมน่าจะมาส่งมันที่คอนโดไม่งั้นคงไม่เกิดเรื่องแบบนี้

" แล้วจะเอาเรื่องมั้ย "  ไอ้กรถาม

" ไม่ล่ะ ถ้าเป็นเรื่องขึ้นมาไอ้นัทจะลำบากตราบใดที่มันยังเดินทางไปกลับเวลานี้อยู่ อีกอย่างมันก็ไม่เป็นไรมาก "

ผมตอบไอ้กร

" พิเศษสินะ "

ไอ้กรพูดเเละตบไหล่ผมเบาๆ ผมรู้ว่าคำว่าพิเศษของมันหมายถึงอะไรผมยิ้มออกมาไม่ตอบรับไม่ปฏิเสธ ดูท่าทีเพื่อนสนิท ที่เหมือนจะรู้ใจผมไปทุกเรื่อง

" ยังไง " ผมถามกลับดูว่ามันจะคิดแบบไหน

" ก็ปกติมึงไม่เคยนอนที่อื่น นอกจากบ้านและคอนโดอีกอย่างมึงไม่เคยนอนถอดเสื้อผ้าต่อหน้าใครนอกจากเวลาอย่างว่า อ่อสุดท้าย มึงไม่เคยใส่ใจใครถึงขนาดซื้อยาซื้อข้าวให้จริงมั้ย?  "  

ไอ้กรบอกผมอึ้งไปเลยก็จริงของมันที่พูดมาทั้งหมดแต่เรื่องอะไรผมจะยอมรับออกมา

" ก็แค่สงสาร " ผมตอบบ่ายเบี่ยงเหตุผลจริงๆอาจจะมีมากกว่านั้น ไอ้กรไม่พูดอะไรเดินเข้าไปในห้องพอดีไอ้กิจเรียกกินข้าวผมก็เดินตามเข้าไป

ผมมองกับข้าวที่วางอยู่อย่างอึ้งๆคือมันเยอะมากคงเป็นไอ้กิจกับไอ้ต้นที่ซื้อมาและพวกผมก็นั่งกินข้าวกันไปสักพัก

" เมื่อคืนนอนกันกี่โมง " ไอ้กิจถามมองหน้าผมกับไอ้นัทก็ไม่รู้มันถามใคร

" ก็ตี1กว่าๆ " ไอ้นัทตอบและมองหน้าผมไอ้กิจก็มองตามไอ้นัทอะตี1แต่ผมนี้เกือบตี4ผมคิดในใจ

" หน้ามึงเหมือนคนไม่ได้นอนทั้งคืน "

ไอ้กิจพูดกับไอ้นัท คงเพราะหน้ามันโทรมๆซีด ผมต่างหากล่ะที่นอนไม่ได้ทั้งคืนเพราะคนตรงหน้าผมนั้นซุกทั้งดิ้นผมหลุดยิ้มออกมาเมื่อคิดถึงเมื่อคืน นึกถีงตอนที่ผมขยับตัวมันให้นอนหงาย ผมกลัวมันจะเจ็บช่วงท้อง แต่ก็นอนได้ไม่ถึงนาที มันก็พลิกกลับมานอนซุกผมอยู่ดี

" ยิ้มอะไรไอ้นน " ไอ้กิจถามผมเสียงเเข็งมันคงยังไม่พอใจผมอยู่ที่นอนแก้ผ้าบนเตียงไอ้นัท

" ป่าว แล้วเมื่อคืนพวกมึงนอนกี่ทุ่ม "

ผมถามไอ้กิจกับไอ้ต้นและเอามือจิ้มที่คอตัวเองแต่มองไปที่คอของมัน เหมือนมันรู้ตัว เอามือจับที่คอของมัน

" ไอ้ต้นไอ้บ้ากูบอกว่าไม่ต้องทำรอยไง "  ไอ้กิจหันไปว่า เเฟนมันที่นั่งยิ้มข้างๆ

" ก็อารมณ์มันพาไป "

ไอ้ต้นตอบยิ้มกวน ไอ้นัทนั่งหน้าแดงหลังจากไอ้ต้นพูดจบไอ้กรก็ยิ้มหน่ายๆกับผมตั้งแต่ไอ้กิจมันคบกับไอ้ต้นผมว่ามันดูน่ารักและใจเย็นลงไปเยอะเลยทั้งที่เมื่อก่อน เอาแต่ใจตัวเองเป็นที่หนึ่ง ใจร้อนโวยวาย เพราะความรักหรือป่าวนะ

มองไอ้ต้นที่กำลังง้อไอ้กิจด้วยขนม ผมไม่เคยคิดเลยว่าเพื่อนทั้งสองจะกลายมาเป็นแฟนกัน คบกันเหมือนชายหญิงทั่วไป มีหลายคนเคยพูดว่าความรักทำให้คนเราเปลี่ยนผมเชื่อในทฤษฎีนี้ 

เคยถามไอ้ต้นว่าทำไมถึงเป็นไอ้กิจทำไมถึงเป็นผู้ชายทั้งที่เมื่อก่อนมันเองก็เคยชอบขาวๆใสๆมีก้น มีนม ไอ้ต้นตอบว่า ไอ้กิจเป็นผู้ชายคนเดียวที่มันจะชอบ  เป็นคำตอบที่กว้างแต่ก็แคบและชัดเจนมาก  ผมคิดอยู่นาน

หลังจากกินข้าวเสร็จ ไอ้กิจไอ้กรไอ้ต้นก็กลับไปเพราะแม่มันโทรตามให้ไปกินข้าวที่บ้าน และให้พาไอ้ต้น ไปด้วยผมเดาว่า ที่บ้านมันคงรู้เรื่องของไอ้กิจแล้วที่มันคบกันกับไอ้ต้น แต่ครอบครัวไอ้กิจหัวสมัยใหม่ คงรับกับเรื่องแบบนี้ได้ปกติ

ผมยืนมองไอ้นัทล้างจานหลังจากเพื่อนๆกลับไปแล้ว

" กลับเเล้วนะ  "

ผมบอกมัน เห็นมันพยักหน้านิดนึง​ และหันมามองผม

" นน ขอบคุณนะสำหรับเรื่องเมื่อคืน "  ไอ้นัทเอ่ยขึ้น

" ไม่เป็นไรเป็นใครก็ต้องทำแบบนั้น " ผมตอบเอาคำพูดเก่ามันมาใช้ และยิ้มให้มัน​ไอ้นัท​ทำ​หน้า​อึ้ง​ไปพักนึง​

" เอ่อ ที่มึงมาหากูที่คอนโดคือ " ไอ้นัทพูดเสียงติดผมว่ามันคงอยากจะถามผมว่ามาทำไม

" กูแค่จะมาขอโทษเรื่องกูว่ามึงที่ร้านพี่เเนน "  ผมบอกมัน

" กูไม่ใช่คนแบบนั้นแค่อยากจะบอกไว้ "

ผมบอกเดินไปหยิบมือถือและกระเป๋าตังค์ออกจากห้องไป ......

-------------------------------------------

1  ไลค์ เพื่อเป็นกำลังใจให้นักเขียน

1 คอมเมนท์ เพื่อแนะนำติชม  

ขอบคุณคร้า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}