ไปอ่านต่อในแอป ได้อารมณ์มากกว่า แถมยังรับ กุญแจฟรี ได้อีก

tunwalai logo
ธัญวลัย rating 100,000+ ratings

Kru Rin. ครุฑริน

busy วุ่นรักโรงเรียนนายร้อย!

ชื่อตอน : busy Ep.2

คำค้น : ต้นข้าว พี่ธีม วุ่นรักโรงเรียนนายร้อย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 199

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ย. 2559 16:05 น.

แบบอักษร

-ตัวละครเพิ่มเติม-

#

มุ้งมิ้ง(มิ้ง)

 

พิมพ์พิสุทธิ์ พกาวรรณ

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ รูปการ์ตูนผู้ชาย

ดาริว(ดริว)

ดวินท์ ภูมาดมั่น

ชื่อเล่นเต็มๆนางชื่อดาริวแต่เพื่อนๆเรียกยากเลยรวมๆกันเป็นดริว-^-

 

#

เคาท์เตอร์

กฤตรินทร์ ตระกูลศักดิ์

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------

''ไปเหมือนเดิม-^-''ไอ้ดริวยังกล่าวอย่างมาดมั่น 

''ก็ดีนะเว้ย''ผมเสริม

''ไปเหอะมิ้ง''หลังจากนั้นพวกผมสองคนก็หันไปชวนมิ้งที่เลิ่กลั่กอยู่ บอกเลยเห็นหงิมๆแบบนี้แต่เวลาเอาจริงโคตรโหด-^-

''อะ..เออก็ได้''มิ้งตอบหงิมๆ

''เย้~~~~!!!!!!''พวกผมเฮลั่นจากนั้นก็ลากมิ้งออกมาจากโรงเรียน โรงเรียนพวกผมค่อนข้างพิเศษหน่อยคือออกนอกโรงเรียนได้เหมือนโรงเรียนมัธยมแต่ความโหดนี่ใช่ย่อยซะที่ไหน(ดูจากสก๊อตจัมพ์15,000ครั้ง)จนบางคนใช้โอกาศที่โรงเรียนอนุญาติให้ออกไปได้เนี่ยหนีไปเลย-^- 

''ถึงเเล้วเว้ย ไอ้ต้นข้าวมึงเดินเลยร้านไปทำไมวะ!''ไอ้ดริวเเหกปากเรียกผมเมื่อผมเดินเลยร้านไป เห็นมั้ย!เพราะมัวพูดให้ทุกคนฟังอยู่เนี่ยผมเลยเดินเพลินเเล้ว=[]=

''เออๆ โทษๆ''ผมพูดเปิ่นๆไปเเล้วรีบเข้าร้านไป

ปั่ก!

''อ่ะ ขอโทษ''มิ้งกล่าวขอโทษไป พลางหลุบตาต่ำลงเมื่อเห็นว่าคนตรงหน้าคือใคร

''เดินดีๆดิวะ ไอ้เตี้ยนี่!''คนที่มิ้งเดินชนพูดกรรโชกใส่มิ้งจนทำให้คนในบริเวณร้านหันมามองเเล้วก็หันกลับไป

''เฮ้ย..เคาท์เตอร์มิ้งมันก็พูดขอโทษไปเเล้วมึงจะเอาอะไรอีกวะ''เมื่อดริวเห็นท่าไม่ดีจึงเดินไปบังมิ้งไว้

''กูก็ไม่ได้พูดว่าจะเอาอะไร อย่าลนลานสิวะไอ้ดริว''เคาท์เตอร์เริ่มสงสายตาดุใส่ทำให้ดริวส่งสายตากลับบ้าง เมื่อเห็นท่าไม่ดีผมจึงรีบเข้าไปปราม

''พอกันทั้งคู่ดีกว่าเเล้วแยกย้ายกันเถอะเว้ย''ผมปรามพร้อมดันไหล่ดริวถอยออกมา

''พวกมึง ไปเอาตัวมิ้งมา''เคาท์เตอร์ใช้สายตาสั่งลูกน้องของตนให้ไปนำตัวมิ้งมา แต่มีรึพวกผมจะอยู่เฉยๆผมปล่อยไอ้ดริวออกทำให้มันพุ่งซัดใส่เคาท์เตอร์ เคาท์เตอร์เองก็พุ่งซัดใส่ดริวเหมือนกัน ทำให้ทั้งสองคนปะทะกันด้วยกำลัง ส่วนผมก็จัดการเตะ ถีบ ต่อย พวกที่จะมายุ่มย่ามกับมิ้ง นางฟ้าประจำแก๊งค์พวกผม

โครม! คราม!เสียงดังโครมครามเกิดขึ้นภายในร้านอาหารเล็กๆโต๊ะไม้พังเสียหายจากการฟาดใส่กัน ต่างฝ่ายต่างถาโถมเข้าหากันไม่หยุดไม่สิ้นแต่ด้วยความที่พวกผมมีกันเเค่สามคนสองคนปกป้องหนึ่งคนถูกปกป้อง แต่ไม่เป็นไรพวกผมถูกฝึกมาดีจึงสามารถต้านทานพวกมันได้สบายๆทำให้พวกที่ยังสติดี เรียบเผ่นเเน่บออกไปส่วนทางดริวกับเคาท์เตอร์ต่างฝ่ายต่างก็ปล่อยกันออกเพราะไม่อยากให้เรื่องดำเนินไปถึงครูฝึก

''ชิ!ฝากไว้ก่อนเหอะมึง!''เคาท์เตอร์ยกมือขึ้นปาดเลือดตรงมุมปากออก

''เหอะ!รีบมาเอาคืนละกันหว่ะ!''ดริวกระเเทกเสียงกลับพลางเช็ดเลือดตรงมุมปากออกบ้าง ดูท่าว่าดริวจะเจ็บกว่าเคาท์เตอร์นะเนี่ย

''มึง...ข้าวไว้ไปกินอยู่บ้านตอนนี้กลับไปทำแผลก่อนเหอะหวะ''ผมพูดพร้อมตบบ่าไอ้ดริว

''ห่วงเเต่คนอื่นนะต้นข้าวดูตัวเองก่อนเถอะ เยินพอๆกัน''มิ้งพูดพลางจูงมือพวกเราสองคนออกจากร้านที่เละเทะไป ส่วนพวกเราก็ขำกับสภาพของเเต่ละคนกันไป แต่ที่ไม่เยินไปเป็นอะไรเลยเเม้เเต่รอยขีดข่วนคงเป็นมิ้ง เพราะถ้าหากมิ้งปล่อยพลังที่ซ่อนไว้ในร่างบางๆออกมาหล่ะก็...สามารถล่มชาวไซย่าทั้งดาวได้เลยนะ-*- เเบบฟรีสเซอร์ครับ 'คุณต้องหลบ'ประมาณนี้

''เออเเล้วจะบอกครูฝึกว่าไง''ดริวโพล่งขึ้น

''อืม....บอกว่าซ้อมกันไง^0^''มิ้งพูดน้ำเสียงร่าเริงเเบบบไม่ทุกร้อนอะไร

''เข้าท่าเว้ย~!!''พวกผมเฮทันที แหม๋โชคดีจริงๆที่มีคนเเบบมิ้งอยู่ในกลุ่มเรา><

''555+ รู้น่าว่าเข้าท่า แต่ก่อนอื่นเลย..ไปจัดการกับสภาพพวกนายก่อน!''มิ้งสั่งเสียงเเข็งพลางลากพวกเราเข้าไปในบ้านของตัวเองทันที

''คร้าบๆ''ซึ่งพวกผมก็ได้เเต่ขานรับไปเท่านั้น-*- ทำไมท่านเหมือนคุณแม่เยี่ยงนี้ครับคุณมิ้ง

 

-รุ่งเช้า-

''หน้าไปโดนอะไรมา''เมื่อพวกผมสามคนเดินเข้าโรงเรียนครูธีก็ถามพวกผมทันที

''อ๋อ~พวกเพื่อนๆผมเขาซ้อมมวยกันหน่ะฮะ''มิ้งออกตัวเเทนด้วยใบหน้ายิ้มแย้มช่างไร้พิรุทธิ์

''อืม ขยันดีนี่''ครูธีตอบรับพร้อมสายตาจ้องมองมาที่พวกผม ซึ่งพวกผมก็ยิ้มเจื่อนๆให้

*ยังไม่จบ*

ชื่อ
ความคิดเห็น