แมวน้อยตัวนั้น

ถ้าใครชอบช่วยสนับสนุนและเป็นกำลังให้ผู้เขียนด้วยนะคะขอบคุณทุกคนที่ติดตามล่วงหน้าค่ะ😁

ตอนที่19ความเกลียดชังที่เพิ่มขึ้น

ชื่อตอน : ตอนที่19ความเกลียดชังที่เพิ่มขึ้น

คำค้น : ดราม่า เข้มข้น

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.4k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2559 09:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่19ความเกลียดชังที่เพิ่มขึ้น
แบบอักษร

ตำหนักเหิงอัน

"ฮ่องเต้เสด็จ!!!!!"

เพล้ง!!!

เสียงถ้วยชาราคาแพงตกแตกด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆชายหนุ่มก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

"ฮ่อง...ฮ่องเต้...ทำไมเสด็จกลับมาเร็วนักล่ะเพคะ"

"ลู่เสียนอยู่ไหน!!..ลูกถามว่าลู่เสียนอยู่ไหน!!"เสียงแข็งกร้าวดังไปทั่วทั้งตำหนักจนฮองไทเฮาเริ่มสั่นกลัวพร้อมกับเหลือบมองแม่นมกุ๋ยที่อยู่ด้านหลัง

"ฮ่องเต้ว่าอะไรนะเพคะ"

"เสด็จแม่!!!"ฮ่องเต้เริ่มโกรธมากขึ้นพลันหย่งฟางรีบเข้ามาโอบกอดฮองไทเฮาเอาไว้

"ฝ่าบาท!เหตุใดต้องทำให้เสด็จแม่ตกใจกลัวขนาดนี้..เสด็จแม่มีทรงประชวรอยู่นะเพคะ"หย่งฟางพูดอย่างตำหนิฮ่องเต้ที่ตะคอกใส่ฮองไทเฮามารดาของเขา

"ฮ่องเต้ใจเย็นๆก่อนนะพะยะค่ะ"ไต้เท้าหมิงพยายามกล่อมฮ่องเต้อีกแรง

"เสด็จแม่....ลู่เสียนหายไป...นางหายไปไหนพะยะค่ะ"น้ำเสียงที่พยายามกัดฟันถามออกมาอย่างใจเย็นทำให้ฮองไทเฮาเริ่มคลายความตกใจ

"ฮ่องเต้ไปฟังใครมา...ความาสะเพร่าของนางกำนัลในวังเกี่ยวอะไรกับแม่อย่างงั้นหรือ"

"หากเสด็จแม่ไม่ได้ทรงทำอะไร...ลูกเชื่อว่าเสด็จแม่มีเมตตามากพอ...ทหาร!!..ค้นตำหนักเหิงอันทุกซอกทุกมุม!"

"อย่านะ!!!...ฮ่องเต้มันจะมากไปแล้วนะเพื่อนางสนมชั้นต่ำนั่นคนเดียวถึงขนาดล้ำเส้นกันขนาดนี้เชียวหรือ!!"ฮองไทเฮาเริ่มโกรธโดยยังกลัวอยู่ไม่น้อยว่าหากฮ่องเต้รู้....จะเป็นยังไง

"การกักขังพระสนมกุ้ยเฟยมีโทษร้ายแรงแค่ไหนเสด็จแม่ก็ทรงทราบดี!!...หากไม่ได้ทำจะกลัวอะไร!!"พูดจบฮ่องเต้กับทหารก็จะเข้าไปตรวจค้นฮองไทเฮาจึงรีบจับมือหย่งฟางอย่างอ้อนวอน

"ฮองเฮาช่วยห้ามที อย่าให้ฮ่องเต้ค้นตำหนักเด็ดขาดนะ"หย่งฟางมองฮองไทเฮาด้วยความลำบากใจพลันตัดสินใจ

"หยุดนะ!!!พวกเจ้าไม่มีสิทธิ์บุกรุกตำหนักฮองไทเฮาและกล้าขัดคำสั่งฮองเฮาอย่างข้า!!"หย่งฟางตะโกนจนทุกคนหยุดชะงักพร้อมฮ่องเต้ที่หันมามองเธออย่างโกรธเคือง

"ฮองเฮา....นี่เจ้ากล้าสั่งฮ่องเต้อย่างข้างั้นหรือ!!!"

"หม่อมฉันไม่กล้าถึงเพียงนั้นหรอกเพคะ!..ฝ่าบาทเป็นฮ่องเต้เป็นองค์จักรพรรดิของแผ่นดินจี้หลงและเป็นโอรสสวรรค์ยิ่งใหญ่ที่สุดในแผ่นดินนี้...แต่หม่อมฉันเป็นฮองเฮา เป็นผู้มีสิทธิ์ขาดในวังหลังทั้งหมด รวมถึงเรื่องนี้ที่เกี่ยวข้องกับวังหลังด้วย!!"หย่งฟางเผชิญหน้ากับฮ่องเต้โดยที่ในใจสั่นกลัวแต่เพราะสิ่งที่เธอพูดนั้นคือความจริง...ฮองเฮามีสิทธิ์ขาดในวังหลังทั้งหมดและไม่มีใครสามารถขัดได้แม้แต่ฮ่องเต้ก็ตาม!

"กริ๊ด!!!!"เสียงกรีดร้องดังออกมาจากด้านหลังจนทุกคนหันไปมองรวมถึงฮ่องเต้

"ลู่เสียน!!"ฮ่องเต้ตะโกนพลันรีบวิ่งเข้ามาตามเสียงจนถึงห้องๆนึงก็รีบถีบประตูก่อนจะหยุดชะงักกับภาพเบื้องหน้าผู้หญิงที่เขารักกำลังถูกแม่นมหยงใช้เข็มทิ่มตามร่างกายอย่างทารุณ

"ฝ่าบาท..."ลู่เสียนพึมพำอย่างอ่อนแรงพลันแม่นมหยงถูกถีบอย่างแรงพร้อมกับที่นางกำนัลทุกคนหยุดและรีบคุกเข่าให้ชายหนุ่มที่เข้ามาประคองลู่เสียน

"...ลู่เสียน...."

"..ฝ่าบาท..."ลู่เสียนพึมพำด้วยใบหน้าซีดเผือดตามตัวมีเลือดไหลและรอยช้ำไม่เว้นแม่แต่ใบหน้า ภาพของเธอทำเอาน้ำตาของฮ่องเต้ไหลออกมาอย่างเจ็บปวด

"..ฝ่า..บาท...มา...ช่วย...หม่อม...ฉัน..แล้ว"สองมือเขียวช้ำร่วงลงพร้อมกับที่ร่างบางแน่นิ่งไป

"ลู่เสียน!!ลู่เสียน!!"ฮ่องเต้เรียกนางพลันถอดฉลองพระองค์คลุมร่างกายของนางทุกคนจึงเข้ามาได้

"นี่มันอะไรกัน"จิ่นหยางมองรอบๆอย่างตกใจกับเข็มแหลมมากมายที่เกลื่อนอยู่บนพื้น ฮ่องเต้รีบอุ้มลู่เสียนขึ้นมาก่อนจะมองแม่นมหยงตาขวาง

"ถ้านางเป็นอะไร...ข้าจะตัดหัวทุกคนในตำหนักนี้ให้หมด!!!"เสียงประกาศกร้าวราวกับเสียงฟ้าผ่าที่น่ากลัวก่อนที่ชายหนุ่มจะอุ้มหญิงสาวออกมาจากห้องนั้นอย่างรวดเร็ว

"....พระสนม"หย่งฟางตกใจเมื่อพบลู่เสียนในสภาพนั้นฮ่องเต้มองเธออย่างเกลียดชังพลันเดินออกไปโดยไม่รอใคร

"ฮองเฮาเจ้าต้องช่วย"

"นางมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงเพคะ"หย่งฟางตรัสถามซึ่งฮองไทเฮาที่อ้ำอึ้งไปหย่งฟางจึงรีบวิ่งมาในห้องที่ลู่เสียนถูกขัง

"ฮองเฮา"ชงหยวนพึมพำพร้อมหลีกทางให้หย่งฟางมองสภาพห้องที่น่ากลัวก่อนจะเหลือบเห็นถ้วยบางอย่าง

"ฮองเฮาเพคะช่วยหม่อมฉันด้วย!!"แม่นมหยงกอดขาหย่งฟางพร้อมร้องไห้อ้อนวอน

"ชงหยวนเจ้าตรวจที่นี่ข้าจะตามฝ่าบาทไป"ไต้เท้าหมิงสั่งลูกชายก่อนจะเดินออกไป

"แม่นมหยง...นี่ถ้วยอะไร"หย่งฟางนั่งลงถามซึ่งแม่นมหยงอ้ำอึ้ง

"ถ้วย..."

"ข้าถามว่าถ้วยอะไร!"

"..ถ้วยยาเพคะฮองเฮา.."

"ยาอะไร"หย่งฟางถามอย่างเสียใจไม่คิดว่าฮองไทเฮาจะทำเช่นนี้ได้ลง แม่นมหยงไม่กล้าตอบหย่งฟางจึงเอาขึ้นมาเพื่อดมเพราะพ่อของเธอเคยสอนเรื่องตำหรับยาอยู่บ้างเพื่อไว้ใช้ในยามฉุกเฉินที่อยู่กลางป่าพลันเธอต้องตกใจพร้อมปล่อยถ้วยนั้นลง

"นางกินไปนานหรือยัง"

"เอ่อ...."

"ตอบข้าเดี๋ยวนี้!!!"

"พึ่งกินเพคะ"แม่นมหยงตอบแม่ถูกหย่งฟางตวาดถาม หญิงสาวจึงค่อยๆลุกขึ้นด้วยท่าทีคิดหนัก

"ฮองเฮามีอะไรหรือเปล่า" จิ่นหยางเข้ามาถามด้วยท่าทีเป็นห่วงหญิงสาว

" องค์ชายสามเอาถ้วยยานี้ไปให้หมอหลวงเราต้องรีบหายาแก้พิษไม่งั้นนางจะตาย"พูดจบหย่งฟางก็รีบวิ่งออกไปอย่างรวดเร็วโดยชงหยวนห้ามไว้ไม่ทัน
🌸🌸🌸🌸🌸
ด้านนอกตำหนักเหิงอัน

"ฮองไทเฮาช่วยหม่อมฉันด้วยเพคะฮ่องเต้ทรงตรัสว่าจะตัดหัวคนทั้งตำหนักเหิงอันหม่อมฉันกลัวเหลือเกิน"แม่นมหยงร้องไห้กอดขาพระพันปีซึ่งตอนนี้ก็คิดไม่ตกอยู่เหมือนกันจนเฟยหรงมาถึงก็มีท่าทีตกใจ

"พระสนมเต๋อเฟยเจ้ามาที่นี่ทำไม"ซูฮวาเอ่ยถามพลันเฟยหรงหน้าซีดเมื่อกลัวว่าหากฮ่องเต้รู้ว่าเธอมีส่วนรู้เห็นหลอกลู่เสียนมาจะทรงตัดหัวเธอด้วย

"ฮองเฮาไปไหนมีใครเห็นนางบ้าง"เฟยหรงถามอย่างร้อนรน

"นางรีบวิ่งออกไปไหนก็ไม่รู้เมื่อกี้สงสัยจะตามฮ่องเต้ไปดูอาการพระสนมกุ้ยเฟย"ซูฮวาบอกพลันเฟยหรงจึงรีบไป

"พระสนมซูเฟย..เจ้าตามฮ่องเต้ไปนะไปดูอาการนังนั่นและตามหาฮองเฮาให้มาพบข้าที"ฮองไทเฮาจับมือซูฮวาเธอพยักหน้าก่อนจะรีบวิ่งออกไป
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸

ความคิดเห็น