แมวน้อยตัวนั้น

ถ้าใครชอบช่วยสนับสนุนและเป็นกำลังให้ผู้เขียนด้วยนะคะขอบคุณทุกคนที่ติดตามล่วงหน้าค่ะ😁

ตอนที่16พิธีเลือกคู่

ชื่อตอน : ตอนที่16พิธีเลือกคู่

คำค้น : ดราม่า เข้มข้น

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2559 00:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่16พิธีเลือกคู่
แบบอักษร

ที่หน้าตำหนักเหิงอัน

แม่นมกุ๋ยเดินวนไปมาอย่างกลุ้มใจที่ลู่เสียนยังไม่กลับแต่ถึงกระนั้นตนเองก็ไม่กล้าไปตำหนักเหิงอันจึงทำได้แค่เดินไปมา

"ข้าจะทำไงดีหากฝ่าบาทรู้ข้าตายแน่...โธ่เอ๊ยไทฮองไทเฮาก็ไปถือศีลที่วัด ฮ่องเต้ ไต้เท้าหมิง องค์ชายสามก็ไม่อยู่แล้วข้าจะทำยังไงดี"แม่นมกุ๋ยสบถอย่างกลัดกลุ้มเมื่อตอนนี้ไม่มีใครมีอำนาจเหนือฮองไทเฮาเลยในวังหลวง หญิงสูงอายุเดินไปมาก่อนจะนึกถึงหนทางเดียว

"พระสนมซูเฟย!"
🌸🌸🌸🌸🌸
ตำหนัก ไอ่เฉิง 蔼诚

ซูฮวานั่งปักผ้าท่ามกลางความเงียบโดยตำหนักนี้มักมีแต่ความเงียบอยู่แล้วเวลาว่างเธอจึงมักนั่งปักผ้าเล่น

"พระสนมซูเฟยเพคะ!!"เสียงเอะอะโวยวายดังลั่นพร้มกับแม่นมกุ๋ยที่วิ่งเข้ามาคำนับซูฮวา

"แม่นมกุ๋ย...เจ้ามาที่นี่มีอะไร"ซูฮวาถามอย่างแปลกใจเพราะแม่นมกุ๋ยเป็นคนของไทฮองไทเฮาซึ่งไม่ถูกกับเธอที่เป็นคนของฮองไทเฮาอยู่แล้ว

"พระสนมทรงเมตตาด้วย ทรงช่วยพระสนมกุ้ยเฟยด้วยเพคะ"

"พระสนมกุ้ยเฟยเหรอ..หึ!นางมีอะไรสงสัยเรื่องอะไรในวังหรือ"

"ไม่ใช่เพคะ...คือว่า...เมื่อเช้าพอฮ่องเต้เสด็จออกไปแม่นมหยงก็มาบอกว่าฮองไทเฮาต้องการให้พระสนมกุ้ยเฟยเข้าพบคนเดียวและนี่ก็นานแล้วยังไม่กลับออกมาเลยเพคะ"แม่นมกุ๋ยกล่าวอย่างร้อนรนซึ่งซูฮวานิ่งไป

"งั้นทำไมเจ้าไม่ไปที่ตำหนักเหิงอันล่ะ..มาตำหนักไอ่เฉิงของข้าทำไม"

"พระสนมทรงเมตตาด้วย..หม่อมฉันเป็นห่วงพระสนมกุ้ยเฟยฮ่องเต้สั่งให้หม่อมฉันดูแลนางให้ดีหากทรงรู้หม่อมฉันต้องโดนตัดหัวแน่..พระสนมซูเฟยสนิทกับฮองไทเฮาอีกอย่างคนที่นั่นคงไม่ยอมให้หม่อมฉันเข้าไปแน่ๆ"

"บังอาจ! ข้าไม่กล้าตีตนสนิทกับเสด็จแม่หรอก แล้วอีกอย่างเจ้าจะให้ข้าไปรบกวนฮองไทเฮาได้ยังไงเจ้าพูดเช่นนี้อาจโดนความผิดใส่ร้ายฮองไทเฮานะ!"

"พระสนมหม่อมฉันปากพร่อยก็เพราะห่วงพระสนมกุ้ยเฟยได้โปรดเมตตานางเถอะเพคะ"

"หึ!..เจ้าว่าข้าควรเมตตานางไหมนางแย่งตำแหน่งกุ้ยเฟยไปจากข้าแถมยังอยู่ฝ่ายตรงข้ามกับข้า"

"พระสนมทรงเมตตาด้วยเพคะ"แม่นมกุ๋ยก้มคำนับอย่างถี่ยิบจนซูฮวาลุกขึ้นด้วยความลำบากใจ

"พอเถอะ!..ข้าไม่รับปากนะว่าจะเข้าไปรบกวนฮองไทเฮาแต่ก็จะลองคิดดู"พูดจบซูฮวาก็เดินเข้าไปในห้องนอนซึ่งแม่นมกุ๋ยจะตามแต่นางกำนัลในตำหนักขวางเอาไว้เสียก่อน
🌸🌸🌸🌸
เมืองไป๋อี๋

ใช้เวลาไม่นานทั้งหมดก็มาถึงที่หมายโดยฮ่องเต้และทุกคนเปลี่ยนเป็นเดินชมรอบๆเพราะที่นี่มีงานใหญ่และผู้คนมากมายที่ต่างเดินกันวุ่นวายโดยไม่รู้ว่ามีฮ่องเต้และฮองเฮากำลังเดินผ่านพวกเขา หย่งฟางมองรอบๆอย่างตื่นเต้นโดย จิ่นหยางและชงหยวนต่างยิ้มเมื่อเห็นหย่งฟางกับมู่หลินมองรอบๆอย่างตื่นเต้น

"นายท่านจะไปที่หมายหรือชมรอบๆก่อนขอรับ"ไต้เท้าหมิงเอ่ยถามในขณะเดินตาม

"ข้าว่าชมรอบๆก่อนดีกว่าอยากรู้นักว่าที่นี่มีงานอะไร"

"เดี๋ยวกะหม่อมจะส่งคนไปสืบขอรับ"

"นายท่าน...ฮูหยินคงอยากไปเที่ยวตามประสาหญิงสาวหากมัวเดินตามกันเช่นนี้จะไม่สนุกเอาเปล่าๆ" จิ่นหยางพูดขึ้นซึ่งฮ่องเต้เหลือบมองหย่งฟางที่เมื่อเห็นว่าเขามองก็รีบนิ่งไปทันที

"อืม..."ฮ่องเต้พยักหน้า

"ขอบพระทัยเพคะ"หย่งฟางก้มหัวพลันจับมือกับมู่หลินเดินไปอีกทาง

"งั้นกะหม่อมจะไปอารักขาฮูหยิน"ชงหยวนพูดเชิงขออนุญาตเมื่อฮ่องเต้พยักหน้าเขาก็รีบตามเธอไป

"งั้นกะหม่อมไปด้วยดีกว่าลำพังชงหยวนคงไม่พอ"พูดจบ จิ่นหยางก็รีบวิ่งตามไปเพราะยังไงฮ่องเต้ก็มียอดฝีมือและองครักษ์คอยอารักขาอยู่มากมายแล้ว

"พวกเจ้าตามไปอารักขาพวกเขาอีกห้าคน"ไต้เท้าหมิงสั่งยอดฝีมือห้าคนให้ตามไปเพราะเป็นห่วงโดยฮ่องเต้ได้แต่รู้สึกแปลกๆและยิ่งสงสัยท่าทีของจิ่นหยางและชงหยวน
🌸🌸🌸🌸🌸

หญิงสาวสองคนวิ่งตามกันมาชมของทุกอย่างอย่างตื่นเต้นก่อนจะมาหยุดที่แผงขายเครื่องประดับข้างทางที่มีแต่ของสวยงาม

"เจ้าดูสิมู่หลิน สวยมากเลยนะเจ้าว่าฮัวเจียจะชอบไหม"

"สวยขนาดนี้ฮัวเจียชอบแน่ค่ะฮูหยิน"มู่หลินตอบและมองดูของต่างๆด้วยความเพลินเพลิดแต่หย่งฟางสนใจสถานการ์ณรอบๆมากกว่า

"ขอประทานโทษนะคะท่านป้า พวกเราพึ่งมาที่นี่ก็เลยสงสัยว่าเขามีงานอะไรหรือทำไมผู้คนดูครึกครื้นดีจัง"

"อ๋อ..ก็เห็นว่าลูกสาวของเศรษฐีอุ้ยจะจัดพิธีเลือกคู่น่ะพวกหนุ่มๆที่ยังโสดก็เลยรีบไปกัน"

"พิธีเลือกคู่..น่าสนใจจังมู่หลินข้าอยากไปดูขอบคุณนะคะ"พูดจบหย่งฟางก็กับมู่หลินก็รีบจับมือกันวิ่งตามคนอื่นๆไป

"อันนี้สินะ"ชงหยวนเดินมาหยุดที่หน้าแผงเครื่องประดับพลันหยิบกำไลที่หย่งฟางหยิบเมื่อสักครู่ก่อนจะหยิบเงินหนึ่งตำลึงออกมา

"ไม่ต้องทอนนะ"พูดจบชงหยวนก็รีบหันและเดินตามหย่งฟางไป

"โอ้โห!...บุญหล่นจริงๆทับขอให้เฮงๆๆๆเถอะ"หญิงมีอายุยกมือทำท่าบูชาเงินที่ชงหยวนให้เพราะมันมากมายนักสำหรับชาวบ้าน

"ขอโทษนะครับ!" จิ่นหยางโผล่พรวดเข้ามาก่อนจะมองเครื่องประดับมากมาย

"พ่อหนุ่มจะเอาอะไรรึ"

"เอิ่ม....อันไหนล่ะข้าก็เลือกไม่เป็นด้วย..ชั่งเถอะ!..ท่านป้าข้าเหมาหมดเลยก็แล้วกัน"

"หะ!จริงรึ..ได้ๆๆๆได้เลยพ่อหนุ่ม"หญิงมีอายุกล่าวอย่างดีใจพลันรีบกวาดข้าวของใส่ห่อผ้าด้วยความดีใจ
🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸
ที่หน้าบ้านหลังหนึ่ง

ภายในถูกตกแต่งอย่าสวยงาม ที่ด้านบนมีผ้าสีแดงผูกเอาไว้มากมายโดยด้านล่างชายหนุ่มอายุสิบแปดถึงยี่สิบเจ็ดต่างยืนมุงรอเข้าพิธีเลือกคู่โดยหย่งฟางลอบเข้ามาเพื่อรอดูเจ้าสาวด้วยความตื่นเต้น

"ฮูหยิน อย่าวิ่งเร็วนักเดี๋ยวจะได้รับบาดเจ็บนะ"ชงหยวนพูดขึ้นเมื่อเดินมาถึงด้านหลังหย่งฟาง

"ชงหยวนเจ้ามาพอดีเลยอีกไม่กี่อึดใจงานจะเริ่มแล้ว..เห็นว่าลูกสาวเศรษฐีหน้างดงามยิ่งนักจะนางออกมาเลือกคู่ด้วย"หย่งฟางอธิบายอย่างตื่นเต้นพลันจิ่นหยางตามมาถึงอีกพอดี

"นี่เจ้ามาได้ไง"

"ก็ตามเจ้ามาแหละ" จิ่นหยางตอบชงหยวนพลันมองรอบๆซึ่งฮ่องเต้ก็มาถึงพอดี

"นายท่าน"ชงหยวนเรียกก่อนที่จะมายืนข้างๆ

"ข้าว่าพิธีนี้น่าแปลกดี..ยังไงก็รอดูกันดีกว่า"ฮ่องเต้พูดพร้อมรอยยิ้มพลางเหลือบมองหย่งฟางที่ยืนข้างๆและกำลังให้ความสนใจกับทุกสิ่งรอบตัว จนเศรษฐีอุ้ยเจ้าของงานเดินออกมาที่ชั้นสองของบ้าน

"เอาล่ะ!!..ขอบคุณทุกคนที่เข้ามา..ข้าขอบอกกฏให้รู้กันถ้วนหน้านะ พิธีเลือกคู่ในวันนี้ผู้เข้าพิธีจะต้องมีอายุระหว่างสิบแปดถึงยี่สิบเจ็ดปีเท่านั้น กติกาก็คือมีเสาตรงกลางโดยด้านบนนั้นมีลูกธนูอยู่หากใครขึ้นไปเก็บและยิงเข้าเป้าที่กำหนดเอาไว้ได้ผู้นั้นคือผู้ชนะ!"สิ้นคำประกาศของเศรษฐีอุ้ย ชายหนุ่มในพิธีต่างบ่นกันงึมงำเพราะเสาต้นนั้นสูงเท่าหลังคาชั้นสองของบ้านซึ่งยากที่จะปีนขึ้นไปแถมยังต้องลงมายิงธนูให้แม่นอีก

"เดี๋ยวๆๆบอกเฉยๆจะไม่กระตุ้นพวกเจ้านะ!งั้นข้าจะยกลูกสาวของข้าที่ปีนี้อายุครบสิบแปดปีให้กับผู้ชนะเป็นรางวัลด้วย...พวกเจ้า!พา ฉิงเอ๋อ ลูกสาวข้าออกมาได้!"เมื่อเศรษฐีอุ้ยพูดจบหญิงสาวในชุดสีแดงหน้าตาสละสวยก็ออกมาทำเอาทุกคนตะลึงในความงามกันถ้วนหน้า หญิงสาวคลี่ยิ้มก่อนจะเห็นชายหนุ่มสามคนที่อยู่ด้านข้างโดยทั้งสามล้วนรูปงามดูสง่าและยังหนุ่มแน่นทั้งยังดึงดูดสายตาเธอนัก

"ท่านพ่อ"ฉิงเอ๋อเอ่ยเรียกพ่อของตนพลันชี้ไปทางชายหนุ่มทั้งสามด้านล่าง

"นางชี้ใครกันนะ"จิ่นหยางหันไปมองด้านหลังตนอย่างสงสัย

"อาจชี้ท่านหรือชงหยวนก็ได้"หย่งฟางพูดอย่างอารมณ์ดี

"ไม่มีทางหรอกฮูหยิน"ชงหยวนรีบปฏิเสธก่อนจะนึกในใจว่าอย่าให้เป็นเขาเลย

"ทำไมล่ะข้าว่านางก็หน้าตาสวยอายุก็ยังน้อยแถมยังเป็นลูกสาวเศรษฐีอีกด้วยนะ"ฮ่องเต้พูดขึ้นเชิงแกล้งเพื่อนและน้องชายของคน

"อย่าพูดอย่างนั้นสินายท่านข้ามาทำธุระไม่ได้มีจุดประสงค์รับใครไปเป็นภาระ" จิ่นหยางพูดอย่างเบื่อหน่ายและเริ่มรู้สึกไม่อยากอยู่ที่นี่ซะแล้ว

"ข้าก็เห็นด้วยเรามาทำธุระยังจะหาภาระกลับไปทำไม"ชงหยวนรีบเสริม

"แต่พวกเจ้าไม่เสียดายเหรอนางสวยออกขนาดนี้"ฮ่องเต้แกล้งหยอกเย้าอีกครั้ง

"ไม่แน่นอน!!" จิ่นหยาง และ ชงหยวนตอบพร้อมกันอย่างหนักแน่นจนหย่งฟางและมู่หลินแอบหัวเราะโดยไม่คิดอะไรที่ฮ่องเต้ชมสาวอื่นเพราะรู้ว่าทรงแกล้งจิ่นหยางและชงหยวนเท่านั้น

เศรษฐีอุ้ยฟังลูกสาวพูดพลางมองชายหนุ่มทั้งสามอย่างวิเคราะห์และเริ่มที่จะเห็นด้วยเพราะพวกเขาดูไม่ธรรมดาทั้งการแต่งตัวและรูปร่างหน้าตา

"อะหืม!!เงียบๆทุกคน! ลูกสาวข้าตอนนี้ต้องตาใครในนี้ซึ่งข้าจะลดเหลือแค่ยิ่งธนูก็พอ...โดยลูกสาวข้าถูกใจชายสามคนทางนั้น"เศรษฐีอุ้ยรีบผายมือมาทางฮ่องเต้และชายหนุ่มอีกสองคนข้างๆพร้อมกับที่จิ่นหยาและชงหยวนรวมถึงทุกคนต่างตกใจ

"พวกเจ้ามาตรงนี้ซิ!"เศรษฐีอุ้ยประกาศซึ่งไต้เท้าหมิงจะไปจัดการโทษฐานกล้าล่วงเกินฮ่องเต้แต่เขาห้ามไว้

"ชั่งเถอะ..เรามาเงียบๆท่านลืมแล้วหรือ"ฮ่องเต้พูดและเหลือบมองหย่งฟางที่นิ่งเงียบก่อนจะกระตุกยิ้มเมื่อนึกอะไรบางอย่างได้

"ทุกคนรออยู่ที่นี่ จิ่นหยาง ชงหยวน เราอย่าเสียมารยาทกันเลยนะ"พูดจบฮ่องเต้ก็เดินออกไปโดยหย่งฟางมองตามด้วยความตกใจและกังวล หรือฮ่องเต้จะ....

"ตามนายท่านไปเร็ว"ไต้เท้าหมิงสั่งลูกชาย ชงหยวนและจิ่นหยางจึงมองหน้ากันอย่างลำบากใจก่อนจะต้องเดินตามออกไป

"ฮูหยิน"มู่หลินจับแขนหย่งฟางอย่างเป็นห่วง

"ข้าไม่เป็นไร"หย่งฟางตอบพลางมองฮ่องเต้อย่างไม่อยากเชื่อหากเขารักลู่เสียนขนาดนั้นจะพาผู้หญิงกลับไปทำไมกัน....หรือเพราะอยากฆ่าเธอให้ตายทางอ้อมกันนะ!

"นายท่านจะทำอะไร"จิ่นหยางกระซิบถามซึ่งฮ่องเต้ไม่ตอบหากแต่เดินมาด้านหน้าโดยไม่แหงนคอขึ้นไป

"เงยหน้าให้ลูกสาวข้าดูหน่อย"

"ข้าไม่เงย"ฮ่องเต้ตอบอย่างตั้งใจจะกวนซึ่งทำให้เศรษฐีอุ้ยเริ่มโมโหในความหยิ่งทะนงของชายหนุ่มตรงกลาง

"นี่เจ้ากล้าบังอาจงั้นรึ!"เมื่อเศรษฐีอุ้ยพูดจบไต้เท้าหมิงก็จะเข้ามาจัดการหากแต่หย่งฟางห้ามไว้

"ไจ้เท้าหมิงนายท่านต้องการเช่นนั้นถ้ามีอะไรเขาคงเรียกเองอีกอย่างเขาคงไม่อยากให้เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่"

"...ขอรับฮูหยิน"ไต้เท้าหมิงรับคำพลันมองฮ่องเต้อย่างเป็นห่วง

"เศรษฐีอุ้ย!พี่ชายของข้ามีเหตุผลในการทำเช่นนี้..หากหญิงใดจะแต่งงานมาเป็นภรรยาก็ต้องเคารพผู้ที่เป็นสามีเพราะฉะนั้นลูกสาวท่านควรจะลงมาเอง" จิ่นหยางพูดแทนพี่ชายพลันฉิงเอ๋อดึงพ่อที่กำลังโกรธจัดเอาไว้

"ท่านพ่อ..เขาพูดถูกหากข้าจะเป็นภรรยาก็ควรลงไปหาเขาเอง"

"แต่เจ้าเป็นถึงลูกสาวเศรษฐีอุ้ยอย่างข้านะ"

"ท่านพ่อลองดูจากการแต่งตัว การพูดจา ดูแล้วข้าว่าเขาต้องไม่ใช่คนธรรมดาแน่..เขารู้ว่าข้าเป็นถึงลูกสาวเศรษฐีแต่ยังกล้าให้เป็นฝ่ายไปหาและไม่ยอมเงยหน้ามองใคร..แปลว่าฐานะเขาต้องมีอะไรพิเศษถึงได้มีความหยิ่งทะนงขนาดนี้..และต้องมั่นใจมากว่าฐานะเขาพิเศษกว่าเราถึงได้พูดเช่นนั้น"ฉิงเอ๋อพูดอย่างมีเหตุผลจนเศรษฐีอุ้ยเริ่มเห็นด้วย

"ตกลงข้าจะลงไป!"เมื่อเศรษฐีอุ้ยพูดจบ ฮ่องเต้ก็ยิ้มนิดๆก่อนจะมองเศรษฐีอุ้ยและลูกสาวที่เดินลงมา

"พวกเจ้าเป็นใครทำไมข้าไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน"

"พวกเราเป็นพ่อค้าเร่เดินทางมาเรื่อยๆเห็นว่าที่นี่มีงานจึงแวะเข้ามาดู"ชงหยวนตอบแทน

"พ่อค้างั้นหรือ...ค้าอะไร"เมื่อเศรษฐีอุ้ยภามจบ จิ่นหยางและชงหยวนก็มองหน้ากันอ้ำอึ้ง ฮ่องเต้จึงตอบออกมาเอง

"ผ้าไหมและสินค้าอื่นๆมีอะไรให้ขายก็ขายไปเรื่อย"

"งั้นเหรอ..ไหนบอกชื่อแซ่ของเจ้ามาสิ"

"ข้าจะบอก...หลังจากลูกสาวท่านได้คู่ครองแล้ว"

"งั้นพวกเจ้าก็รีบโชว์ฝีมือสิ"เศรษฐีอุ้ยเริ่มโมโหก่อนจะรีบสั่งคนให้นำลูกธนูออกมา

"พวกเจ้าเริ่มกันก่อนนะ"ฮ่องเต้พูดพลางยืนรออย่างสบายใจ

"เอาไงดี" จิ่นหยางถามชงหยวน

"งั้นก็ยิงให้พลาดก็แล้วกัน"ชงหยวนเสนอซึ่งทั้งสองตกลงกันก่อนจะหยิบลูกธนูมาคนละดอกและยิงให้พลาดอย่างตั้งใจ

"พวกเจ้าแกล้งพลาด"ฮ่องเต้พึมพำเมื่อรู้ถึงฝีมือของคนทั้งสองดี ซึ่งจนถึงตาฮ่องเต้

หย่งฟางมองฮ่องเต้อยู่ห่างๆและไม่เข้าใจว่าเขาจะทำอะไร..หากเขารักลู่เสียนมากแล้วทำไมตอนนี้ถึง....

ฮ่องเต้ง้างธนูเล็งเป้าหมายตรงหน้าอย่างมุ่งมั่นจนจิ่นหยางและชงหยวนเริ่มใจไม่ดีหากเขายิงจริงก็ชั่งใจร้ายกับหย่งฟางนัก! สายตาคมไล่ตามเป้าหมายที่หมุนอย่างมั่นใจและเพียงเสี้ยววินาทีเดียวเขาก็ยิงพร้อมใจของหย่งฟางที่ฟุบหายไป

"นายท่าน!" จิ่นหยางและชงหยวนอุทานพลันคนของเศรษฐีอุ้ยรีบเข้ามาดูซึ่ง....มันห่างจากตรงกลางเพียงแค่เส้นผมเท่านั้น!

ความคิดเห็น