email-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ใครงอนใคร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.4k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ย. 2559 22:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ใครงอนใคร
แบบอักษร

 

 

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/287124/2042126339-member.jpg

 

“พี่พอล”แก้วใสวิ่งเข้ามาในห้องอย่างเหนื่อยหอบเพราะต้องวิ่งตามเขา พอเข้ามาข้างในก็เจอกับเพื่อนๆของเขาที่หันมามองเธอเป็นตาเดียว จนเธอทำอะไรไม่ถูกยืนเอ๋ออยู่หน้าประตู

 

“อ้าว คุณแก้วรึเปล่าครับ”เป็นมาร์คที่เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นแก้วใสที่ทำอะไรไม่ถูก

 

“เอ่อคะ  คุณ...”

 

“ผมมาร์คกับเราเคยเจอกันตอนไปงานเลี้ยงเปิดตัวโรงแรมของคุณพ่อคุณที่พัทยาไงครับ”มาร์คเอ่ยแนะนำตัวเอง และทบทวนความจำให้กับแก้วใส แก้วนึกตามที่เขาพูด

 

“อ่อคุณมาร์คนั้นเอง ยินดีที่ได้เจอกันอีกครั้งคะ”เมื่อนึกออกแก้วใสก็พูดและยิ้มทักทายมาร์ค 

 

“เอ้ยๆ ไอ้มาร์คแกจะคุยกับสาวสวยคนเดียวหรอวะ”พีชพูดกับเพื่อน  ที่ไม่สนใจหน้าถมึงทึงของพอลเลยสักนิด

 

“เออ คุณแก้วเชิญนั่งก่อนไหมครับ”มาร์คเมื่อได้ยินเพื่อนพูดแบบนั้นเขาก็เชิญแก้วใสนั่ง  แก้วใสหันไปมองหน้าพอลแต่เขาไม่สนใจเธอเลยสักนิดเอาแต่ซดเหล้าเข้าปาก ไม่พูดไม่จา จนเธอทำตัวไม่ถูก  เมื่อคนที่เธอตามเขามาเขาไม่สนใจ  จะให้เธอหน้าด้านอยู่ต่อได้อย่างไร

 

“เอ่อ  ไม่ดีกว่าค่ะ แก้วลงไปนั่งกับเพื่อนข้างล่างดีกว่า”แก้วใสเลยเลี่ยงออกไป เธอไม่อยากจะทนอยู่กับความอึดอัดแบบนี้

 

“เอางั้นหรอครับ”มาร์คเอ่ยถาม   พอลก็หันมามองแก้วใสทันทีที่เธอบอกจะลงไปนั่งข้างล่าง นี่เธอไม่คิดจะง้อเขาเลยรึไง

 

“ค่ะ  งั้นแก้วไปก่อนนะค่ะ เพื่อนๆและพี่เซนรออยู่”และก่อนที่แก้วใสจะลงไปเธอก็ได้ปล่อยระเบิดไว้ให้พอล ไม่อยากสนใจเธอดีนัก เธอก็ยังไม่สน คนอะไรไม่ยอมฟังกันบ้าง

 

“ถ้าเธอก้าวออกไปเราได้เห็นดีกัน”แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ก้าวออกจากห้อง เสียงเย็นๆของพอลก็เอ่ยขึ้นสะก่อน จนเธอต้องหยุดเดินแต่ยังไม่ได้หันไปมองเขา เธอหยุดเพื่อรอฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อ

 

“อะไรของมึงวะ”พีชเอ่ยขึ้น  ก็พอจะดูออกอยู่หรอกว่าเพื่อนเขากับสาวสวยคนนี้ต้องงอนกันถึงมีท่าทีมึนตึงกันขนาดนี้

  พอลตวัดตามองเพื่อนแล้วก็หันไปมองแก้วใส ที่ตอนเธอยังไม่แม้แต่จะหันมามองเขา

 

“มีอะไรรึป่าวคะ”แก้วใสเอ่ยถามแต่ยังไม่หันกลับมอง พอลกัดฟันแน่น นี่เขาหรือเธอแน่นที่เป็นคนผิด

 

“มานี่มา”พอลตัดสินใจพูดออกไป ถึงน้ำเสียงจะติดเรียบเฉยแต่มันก็ทำให้แก้วใสยิ้มออก อย่างน้อยเขาก็ยังแคร์เธอ เธอรู้ว่าเขาหึงหวงเธอถึงเป็นแบบนี้ แต่ก็ควรจะฟังกันบ้าง

 

 แก้วใสตัดสินใจอยู่ว่าเธอจะเดินไปหาเขาดีรึเปล่าหรือว่าจะเดินลงไปข้างล่างดี

 

“จะมาไม่มา”พอลเมื่อเห็นแก้วใสยังไม่ยอมขยับเขาก็พูดขึ้นอีกครั้ง นี่เขาอุส่าลงทุนพูดกับเธอก่อนแล้วนะเธอยังจะเล่นตัวอยู่ได้ ถ้าอยู่กันสองต่อสองนะพ่อจะลงโทษสะเข็ดเลย

 

“เอ่อ  ค่ะ”แก้วใสเมื่อได้ยินเสียงเย็นๆของพอลก็สะดุ้งรีบหันหน้ากลับมาแล้วก็เดินมาหาพอลทันที พอลก็ขยับให้แก้วใสนั่งข้างๆ เธอเองก็ไม่อยากให้เขาโกรธมากกว่านี้

 

ส่วนเพื่อนๆของพอลก็ได้แต่ส่ายหัวกับความขี้เก๊กปากแข็งของเพื่อนตัวเอง   อยากให้เขาง้อแต่เขาไม่ง้อจนตัวเองต้องเป็นฝ่ายเอ่ยปากเอง  สงสัยเพื่อนเขาคงจะไม่รอยเงื้อมือผู้หญิงคนนี้สะแล้ว

 

ส่วนแก้วใสที่มานั่งลงข้างๆพอลก็ยังไม่สนใจเธอ หันไปคุยกับเพื่อนเฉยเลย จนเวลาผ่านไปแก้วใสรู้สึกว่าเธอไม่อยากจะอยู่ตรงนี้อยากจะไปหาเพื่อนมากว่า ป่านนี้ยัยพวกนั้นคงรอแย่

 

“ยัยแก้ว”แต่ยังไม่ทันที่แก้วใส่จะได้เอ่ยปากบอกพอล ก็มีเสียงเรียกเธอขึ้นมาสะก่อนอยู่ที่หน้าประตู

 

“อ้าว ยัยพลอย”

 

“ฉันกำลังจะกลับหน่ะ เลยเอากระเป๋าขึ้นมาให้เธอ ส่วนพี่เซนกับยัยฟ้ากลับไปแล้ว”พลอยไพรที่ขึ้นมาตามเพื่อน พูดขึ้นโดยไม่สนใจใครสักคนที่อยู่ในห้องนี้ ร่วมทั้งคนที่กำลังจ้องเธอตาเขม่งอยู่ตอนนี้สนใจแค่เพื่อนตัวเองที่เธอจับจ้องตั้งแต่เปิดประตูเข้ามา

 

“อ้าวหรอ  แกจะกลับแล้วหรอ ไปสิฉันจะกลับด้วย”แก้วใสเองก็อยากจะกลับแล้วเหมือนกัน แต่ไม่กล้าที่จะเอ่ยปากบอกพอลเมื่อเคยเขากำลังคุยอยู่กับเพื่อนๆ เมื่อพลอยไพรขึ้นมาตามเธอเลยถือโอกาสจะกลับด้วยสะเลย ในเมื่อไม่อยากสนใจเธอนัก เธอก็จะกลับกับเพื่อน

 

พอลเมื่อได้ยินคนที่นั่งอยู่ข้างๆพูดขึ้นก็หันขับมามองเธอทันที 

 

“เอ่อ  ไปสิ”พลอยไพรเริ่มพูดติดอ่างเมื่อเธอสังเกตเห็นคนที่เธอไม่อยากจะเห็นอยู่ในห้องนี้ด้วย  เขามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เธอเห็นว่าแก้วใสขึ้นมาข้างบนนานแล้วไม่ลงไปข้างล่างสักที  จนเวลาผ่านไปฟ้าใสก็อยากจะกลับ เธอเลยอาสาขึ้นมาหาแก้วใส โดยการถามการ์ดข้างล่าง ทีแรกการ์ดจะไม่ให้เธอขึ้นมาแต่เธอบอกว่าเป็น

เพื่อของแก้วใส  การ์ดคงจะจำเธอได้เลยปล่อยให้เธอขึ้นมา

 

“เดี๋ยว”

 

“มึงพูดกับใครวะไอ้พีช”มาร์คพูดขึ้น เมื่ออยู่ดีๆคนที่กำลังจ้องสาวสวยที่เข้ามาใหม่เขม่งเหมือนจะรู้จักกัน

ทางด้านพลอยไพรที่ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยตลอดเวลาที่เธออยู่เมืองนอกก็สะดุ้ง  ครั้งนี้ที่เธอไปช่วยงานบิดามีอะไรหลายอย่างเกิดขึ้นแต่เธอยังไม่พร้อมที่จะเล่าให้

ใครฟัง  สาเหตุหนึ่งก็มาจากคนที่เธอไม่อยากจะเห็นหน้าสุดๆตอนนี้

 

“เอ่อ  ยัยพลอย นี่เพื่อนๆคุณพอล”แก้วใสพูดขึ้นเมื่อเห็นบรรยากาศไม่ค่อยดี เธอไมรู้หรอกว่าเพื่อนตัวเองรู้จักกันกับคุณพีชรึเปล่าแต่จากที่เห็นฝ่ายชายจ้องเพื่อนเธอเขม่งก็พอจะเดาออกมาสองคนนี้รู้จักกันแน่นๆ

 

“เอ่อ  สวัสดีคะ แก้วมาเอากระเป๋าของแก”พลอยไพรพูดสวัสดีทุกคนแล้วเรียกแก้วใสมาเอากระเป๋า ฝ่ายทางด้านแก้วใสเมื่อโดนเรียกเธอก็ลุกขึ้นเพื่อจะไปหยิบกระเป๋าและคิดว่าตัวเองก็จะขอตัวกลับเลย 

 

“งั้นแก้วขอตัวกลับเหมือนกันนะค่ะ ง่วงแล้ว”แก้วใสเมื่อรับกระเป๋ามาก็เอ่ยบอกทุกคน  สายตาก็จ้องมองพลออยู่  เขาเองก็มองเธอเขม่งเช่นกัน  แก้วใสหวังว่าเขาจะกลับพร้อมกับเธอแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรขึ้นมา  เธอเลยทำหน้าผิดหวังนิดหน่อยแต่แค่แปบเดียว

 

“เดี๋ยว”

 

“คะ  พี่พีชเรียกแก้วหรอคะ”แต่ก่อนที่สองสาวจะก้าวออกจากห้อง ก็มีเสียงเรียกขึ้นสะก่อน  แก้วใสเผลอดีใจคิดว่าเป็นเสียงของพอลแต่มันไม่ใช่  เป็นเพื่อนเขาที่พูดขึ้น  แต่เธอไม่รู้หรอกว่าคนที่สะดุ้งตกใจเป็นเพื่อเธอที่อยู่ข้างหลัง

 

“ใช่มึงจะเรียกน้องเขาทำไมวะ ขนาดไอ้พอลมันยังไม่เรียกเลย”คิมเอ่ยขึ้น  เมื่อเขาเห็นเพื่อนตัวเองพูดคำนี้สองครั้งแล้ว  แต่ก็ยังแอบแขวะคนที่นั่งหน้าขรึมซดเหล้าพูดไม่พูดไม่จาไม่ได้ ทั้งที่อยากจะพูดกับเขาแทบตายแต่ก็มัวเก๊กอยู่ได้

 

“มานี่”แต่แทนที่พีชจะตอบเพื่อนเขากลับลุกขึ้นเดินผ่านหน้าแก้วใสไปกระชากแขนคนที่อยู่ข้างหลังเดินออกมาจากตรงนั้นด้วยที่หน้าถมึงทึง จนแก้วใสที่เห็นเหตุการณ์อยู่ ตกใจ

 

“พี่พีชจะพาเพื่อนแก้วไปไหนคะ”เมื่อหายตกใจแล้วเธอจึงร้องถาม 

 

“แก้วใสช่วยฉันด้วยแก”พลอยไพรพยายามแกะมือหนาที่เกาะกุมแขนเธออยู่ออก  แต่มันไม่ได้ผล

 

“เอ้ย ไอ้พีชแกจะทำอะไร แล้วรู้จักเขาด้วยรึไงถึงไปทำกับเขาอย่างนั้น”คิมพูดขึ้นเมื่อเห็นการกระทำอันอุกอาจของเพื่อน

 

“ ยิ่งกว่ารู้จัก  เรามีเรื่องต้องเคลียกัน”พีชหยุดเอ่ยตอบเพื่อน แล้วก็หันมาพูดกับผู้หญิงตรงหน้า  เธอหนีเขามาแบบนั้นได้ยังไง เธอทำให้เขาแทบบ้า ที่พอกลับมาจากทำงานแล้วไม่เห็นเธออยู่ในห้อง

 

“ไม่  ฉันไม่รู้จักคุณ ปล่อยนะ แก้วช่วยฉันด้วย”พลอยไพรปฏิเสธเสียงแข็งเธอไม่อยากรู้จักผู้ชายคนนี้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เธอจะไม่ของข้องเกี่ยวอะไรกับเขาทั้งสิ้น  เพราะเขาทำให้เธอเสียงใจอย่างทุกวันนี้ไง  ถึงแม้จะทำตัวร่าเริงแค่ไหน แต่ในใจเธอรู้ดีว่าตัวเองทุกระทมแค่ไหน

 

“ไม่รู้จักหรอ หึ”พีชเอ่ยออกมาเสียงเย็น  ปกติเพื่อนๆจะเห็นเขาในมาดผู้ชายอารมณ์ดี ขี้เล่น แต่เพราะผู้หญิงตรงหน้าทำให้เขาเป็นแบบนี้

 

“เอ่อ   แก้วงงไปหมดแล้วค่ะ  แกรู้จักพี่พีชหรอพลอย”แก้วใสถามขึ้นด้วยความงง

 

“ไม่/ใช่”สองเสียงตอบพร้อมกันแต่คนละคำตอบ

 

“เอาไว้พี่จะมาอธิบายทีหลังแต่ตอนนี้ของตัวเพื่อนเราก่อน”พีชพูดขึ้นอย่างรัวและเร็ว แล้วลากพลอยไพรออกจากตรงนั้นทันที

 

“ไม่นะปล่อยฉันไม่ไปทำกับคุณ”พลอยโว้ยวายพยายามขัดขืนแต่มันก็ไม่เป็นผล

 

“นี่มันอะไร  แล้วพี่พีชเขาจะพาเพื่อนแก้วไปไหน  ไม่ได้แก้วต้องไปตามเพื่อน”แก้วใสมีท่าทีร้อนรนเมื่อเห็นเพื่อนถูกลากออกไปแบบนั้น

 

“มานี่ กลับห้องไม่ต้องไปยุ้งเรื่องของเขา เอาตัวเองให้รอดก่อนเถอะ”แต่ก่อนที่เธอจะได้เดินออกไปผู้ชายตัวโตที่นั่งดูเหตุการณ์อยู่นานก็พูดขึ้น

 

 “ไม่นะพี่พอลปล่อยแก้ว แก้วเป็นห่วงเพื่อน”แก้วใสขัดขืน เธออยากจะไปช่วยเพื่อนมากกว่า  ไม่รู้ว่าเพื่อนตัวเองไปรู้จักกับเพื่อนของพอลตั้งแต่เมื่อไหร่  แต่ทั้งสองคนต้องมีอะไรกันแน่ๆ

 

“ไม่ต้องห่วงหรอกไอ้พีชไม่ฆ่าเพื่อนเธอหรอ ไปเคลียเรื่องของเราดีกว่า วันนี้เธอโดนหนักแน่แก้วใส”พอลพูดออกมาเสียงเรียบ แล้วลากแก้วใสออกไปทันที

 

“เอ้ย เบาๆหน่อย อิจฉาคนมีเมียเว้ย  ไอ้พีชนี่มันเสือสุ่มเงียบเว้ย”คิมตะโกนตามหลังทั้งสองคน เมื่อเห็นเพื่อนมีแฟนกันหมด

 

“มึงก็หาสิ”มาร์คเอ่ยขึ้น

 

“ไม่ มีทำไมให้ปวดหัวกลับบ้านอนดีกว่า”พูดจบคิมก็ลุกขึ้นเพื่อที่จะกลับบ้านเหลือแต่มาร์คที่นั่งจิบเหล้าคนเดียว วันนี้คงเป็นเขาอีกตามเคยที่เฝ้าที่นี้

 

 

 

ทางด้านของแก้วใสที่โดนลากออกมา ก็ไม่ขัดขืนแล้วเพราะทำไปเธอก็เหนื่อยเปล่า   จึงยอมเดินตามเขามาที่รถเงียบ ๆ  แต่ในใจก็อดเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้อยู่ดี  หรือว่าเธอจะโทรหาฟ้าใสดี  แต่โทรไปก็คงไม่รับ  เธอหวังว่าพีชจะไม่ทำอะไรรุ่นแรงกับเพื่อนเธอนะ

 

“พี่พอลแก้วเจ็บ”เมื่อมาถึงที่รถ พอลก็เปิดประตูแล้วยัดเธอใส่รถ โดยไม่เห็นเลยว่าแขนเธอได้ฟาดโดนประตู

 

“เข้าไปอย่าพูดมาก”พอลไม่สนใจแก้วใส เพราะตอนนี้กำลังอยู่ในอารมณ์โกรธ เมื่อตอนที่เธอยอมเข้ามานั่งด้วยเขาว่าอารมณ์เขาเย็นลงแล้วนะ แต่พอเธอบอกว่า

เธอจะกลับโดยไม่บอกเขาสักคำ มันทำให้อารมณ์เขาประทุขึ้นมาอีกรอบ

 

 

 

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/287124/590388563-member.jpg

กลับมาแล้วจร้าาาาา  ต่อไปจะมาให้บ่อยขึ้น มีใครคิดถึงพี่พอลบ้างเอ่ย  

เวลาไม่ค่อยมี  แต่ก็อยากจะกลับมา กลัวว่าทุกคนจะลืม ฮ่าๆๆๆๆๆๆ

 

 

สอบถาม ทวงถาม พูดคุยกับไรท์ได้ที่เพจนะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น