แมวน้อยตัวนั้น

ถ้าใครชอบช่วยสนับสนุนและเป็นกำลังให้ผู้เขียนด้วยนะคะขอบคุณทุกคนที่ติดตามล่วงหน้าค่ะ😁

ตอนที่13สองด้านของน้ำตา

ชื่อตอน : ตอนที่13สองด้านของน้ำตา

คำค้น : ดราม่า เข้มข้น

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.3k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ย. 2559 08:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่13สองด้านของน้ำตา
แบบอักษร

ตำหนักจงเหอ

การประชุมเริ่มขึ้นอย่างสบายๆเพราะการชนะศึกครั้งนี้แปลว่าทัพของจี้หลงมีอำนาจและมากไปด้วยฝีมือ องค์ชายสาม และชงหยวนเหลือบมองหย่งฟางบ่อยๆเพราะพึ่งทราบข่าวว่ามีเรื่องเกิดขึ้นในวังรวมถึงการแต่งตั้งกุ้ยเฟยที่จะมีขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้านี้


"หลังจากศึกครั้งนี้เราคงได้พักผ่อนกันยาวๆจนกว่าจะมีศึกใหม่อีกครั้ง"

"ทูลฝ่าบาทกระหม่อมได้ยินมาว่าพวกของโชซอนกำลังจะสร้างป้อมใหม่แถบชายป่าทางเหนือของจี้หลงฝ่าบาทจะทรงทำอย่างไรพะยะค่ะ"

"หากพวกนั้นรู้ว่าจะเป็นเชิงสั่นคลอนความสัมพันธ์กับจี้หลงแล้วยังฝืนทำต่อจะว่าไปข้าก็ไม่ค่อยอยากสนใจพวกเขานักนอกจากการค้าที่ต้องค้าขายแลกเปลี่ยนแต่ว่าสหายข้าที่มองโกได้ส่งสาร จะมาที่จี้หนานในอีกสองเดือนเราไว้รอเตรียมการต้อนรับดีกว่า"

"กษัติย์ของมองโกจะมาทั้งที เห็นว่าเราควรเตรียมการต้อนรับอย่างสมพระเกียรตินะพะยะค่ะ"ชงหยวนเสนอ

"ช่วงนี้มีงานใหญ่หลายงาน.แต่สำหรับพวกท่านที่ช่วยกับสู้รบและคว้าชัยชนะกับมาให้จี้หลงยังไงแล้วงานเลี้ยงก็ต้องใหญ่ไม้แพ้กัน"

"ขอบพระทัยฮองเฮาข้าและทหารรู้สึกซาบซึ้งในน้ำพระทัยยิ่งนัก"ชงหยวนยกมือคาราวะหย่งฟางซึ่งเธอยิ้มตอบโดยจิ่นหยางและฮ่องเต้มองอย่างแปลกใจเพราะไม่เคยเห็นราชองครักษ์ชงหยวนที่สนใจแต่งานจะยิ้มให้หญิงสาวคนไหนแบบนี้

🌸🌸🌸🌸

เสร็จสิ้นจากการประชุม จิ่นหยาง และ ชงหยวน เดินเคียงข้างกันโดยองค์ชายสามยังเก็บความสงสัยไว้

"อื้มชงหยวน!ข้าชักสงสัยแล้วว่าเมื่อไหร่เจ้าจะแต่งงานสักทีข้าว่าไต้เท้าหมิงคงอยากอุ้มหลานเร็วๆแล้วล่ะ"

"เหตุใดถึงถามอย่างนั้น"ชงหยวนมองจิ่นหยางอย่างสงสัย

"ก็...ตอนนี้ศึกก็รบชนะแล้ว..ช่วงนี้ในวังก็มีแต่งานรื่นเริงให้น่ายินดีข้าก็แค่อยากรู้ว่าราชองครักษ์คนสนิทของฮ่องเต้อย่างเจ้าจะไม่มีหญิงในดวงใจบ้างหรือไง"

"ท่านก็ยังไม่มีนี่นา"

"ก็....ก็ข้าจะหาเมื่อไหร่ก็ได้ท่านหญิงลูกขุนนางต่างเข้าคิวทั้งฝ่ายนู่นี่จนข้าปวดหัวไปหมด"

"55555..ข้าว่าท่านน่าจะเลือกสักคนสิเห็นท่านพ่อข้าบอกว่าหลังจากเสร็จงานแต่งตั้งกุ้ยเฟยฮ่องเต้ก็จะมุ่งหาภรรยาให้ท่าน"

"ขอข้าเลือกเองดีกว่า..ว่าแต่..เจ้าไม่แปลกใจหรือที่ฮ่องเต้จะแต่งตั้งหญิงสาวชาวบ้านคนนึงขึ้นเป็นกุ้ยเฟย"

"เรื่องนี้ดังไปทั่ววังหลังที่ไม่มีใครกล้าขัดคำสั่งฮ่องเต้ สำหรับจี้หลง องค์จักรพรรดิถือเป็นใหญ่ที่สุด"

"เห็นว่าฮองไทเฮาไม่พอใจเป็นอย่างมากแล้วข้าก็ได้ยินมาว่านางอาจเป็นคนที่ไทฮองไทเฮาเตรียมมาให้ฮ่องเต้เพื่อกลบอำนาจฮองไทเฮา..เห็นว่าฮ่องเต้พอใจนางมากกว่าพระสนมทุกคนในวังหลวงซะอีก"

"ข้าว่าก็มีมูลความจริงอยู่..ไม่เช่นนั้นฮ่องเต้จะแต่งตั้งนางเป็นกุ้ยเฟยทั้งที่มีพระสนมซูฮวายังอยู่ในตำแหน่งนี้ด้วยได้ยังไง"

"ข้าไม่เข้าใจฮ่องเต้เลย..แต่งตั้งหญิงชาวบ้านขึ้นเป็นถึงกุ้ยเฟย ไม่เคยมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้นมาก่อน"

"ฮ่องเต้อาจจะรักผู้หญิงคนนี้มากก็ได้"

"แล้วฮองเฮาล่ะ...เจ้าว่านางจะรู้สึกยังไง" จิ่นหยางพูดอย่างเป็นกังวลซึ่งชงหยวนก็บอกไม่ถูกความรู้สึกของสตรี ยากนักที่บุรุษจะหยั่งถึง
🌸🌸🌸🌸🌸
รุ่งเช้าวันต่อมา

นางกำนัลที่ถูกลงโทษเมื่อคราวก่อนเริ่มหายดีจึงกลับมารับใช้หย่งฟางต่อซึ่งสำหรับทุกคนช่วยฮองเฮาใส่ฉลองพระองค์อย่างไม่สดใสนักเพราะ.....วันนี้เป็นวันแต่งตั้งกุ้ยเฟย

หย่งฟางนั่งนิ่งไม่สนใจสิ่งรอบข้างเธอจะน้อยใจได้อย่างไรกัน อีกหน่อย..เธออาจจะต้องไปร่วมแต่งตั้งพระสนมอีกหลายคนในอนาคต หากแต่ว่า..ใจของสตรีที่ต้องยืนข้างผู้เป็นสวามีและปั้นหน้ายิ้มแย้มยอมรับผู้หญิงคนอื่นเข้ามาด้วยความเจ็บปวดที่ต้องซ่อนให้ได้ด้วยรอยยิ้ม...เธอจะทำได้หรือเปล่า

"วันนี้ฮองไทเฮาคงไม่เสด็จไป"มู่หลินเดินมานั่งคุกเข่าที่พื้นใกล้ๆหย่งฟางซึ่งเธอสูดลมหายใจเข้าพร้อมมองตัวเองในกระจก

"พวกเจ้าแต่งตัวให้ข้าแบบธรรมดาเถอะไม่ต้องพิเศษขนาดนี้หรอก"

"แต่ฮองเฮาเพคะจะทรงยอมน้อยหน้าได้อย่างไรกัน"ฮัวเจียพูดอย่างโกรธเคืองแทนเจ้านายที่ฮ่องเต้ไม่เคยคิดถึงจิตใจของฮองเฮาเลยสักนิด!

"ข้ามาที่หลังทั้งยังถูกจับให้แต่งงาน..หน้าที่ของฮองเฮาก็แค่ยืนข้างฮ่องเต้..ก็เท่านั้น"หย่งฟางพูดอย่างตัดเพ้อพลันมู่หลินร้องไห้ออกมา

"...ฮองเฮาเพคะ...เห็นใดฮ่องเต้ถึงใจร้ายเช่นนี้กับพระองค์...ฮองเฮาเป็นถึงท่านหญิงของแม่ทัพเหม่ย..เกิดมาไม่น้อยหน้าหญิงคนใดในแผ่นดินนี้ เกียรติยศศักดิ์ศรีก็มีติดตัวมาแต่กำเนิด..แต่ทำไม ทำไมฮ่องเต้ถึงทำเช่นนี้กับพระองค์ได้ลงคอ..ชั่งใจร้ายนัก!"มู่หลินกล่าวทั้งน้ำตาสงสารเจ้านายนักหัวอกผู้หญิงด้วยกันมองในมุมนี้ก็สามารถรับรู้ได้ว่าเจ็บปวดเพียงใด

"เจ้าอย่าตำหนิฝ่าบาทอีกนะ!...ฝ่าบาทมีรักแท้ให้นาง..เราต้องยินดีสิเลิกร้องไห้เดี๋ยวนี้นะ..เจ้าต้อง....ยินดีสิ"หย่งฟางเริ่มเสียงสั่น ฮัวเจียจึงรีบเข้ามาจับมือหย่งฟาง

"ที่นี่ตำหนักจี้หนาน..ทุกตำหนักในวังหลวงอาจจะมีแต่เสียงอวยพร แต่เราจะร้องไห้อวยพรนะเพคะ.."ฮัวเจียร้องไห้พร้อมกับนางกำนัลทุกคนที่เสียใจร้องไห้กันหมดเนื่องด้วยสงสารเจ้านายของตน

"หยุดนะ!..พวกเจ้าเป็นคนของตำหนักจี้หนาน
เป็นคนของฮองเฮา...จะร้องไห้เขารู้ว่าเราอ่อนแอได้ยังไงกัน!"

"ฮองเฮาเพคะ...พวกเราจะเข้มแข็งและจงรักภักดีกับฮองเฮา..วันนี้พวกเราจะฝืนยิ้มเคียงข้างฮองเฮาให้ได้เพคะ"

"ขอบใจพวกเจ้ามากนะที่จงรักภักดีกับข้าขนาดนี้....ข้าไม่เป็นไร.."หย่งฟางยิ้มโดยทุกคนรู้ว่านางกำลังฝืนากเพียงใดที่ต้องเก็บอาการอ่อนแอภายใต้ใบหน้านิ่งเฉยที่ต้องฝืนทนอดกลั้น
🌸🌸🌸🌸🌸
ที่ตำหนักรับรอง

ลู่เสียนอยู่ในชุดหรูหรามีเครื่องประดับล้ำค่ามากมายโดยที่เธอไม่เคยเห็นของสวยงามเช่นนี้ซึ่งทั้งหมดฮ่องเต้เป็นคนประทานให้เธอ

"แม่นมกุ๋ยท่านแม่ข้าล่ะ!"ลู่เสียนลุกพรวดขึ้นและตรงมาหาแม่นมกุ๋ย

"เอิ่ม..ฮองไทเฮา...ทรงสั่งห้ามไม่ให้เข้ามาเพคะ"

"อะไรนะ!!...ท่านแม่ของข้ากำลังจะเป็นแม่ยายของฝ่าบาท..เป็นมารดาของกุ้ยเฟย..แล้วเหตุใด"

"ขอประทานอภัยเพคะแต่ฮองไทเฮาทรงกำชับทหารอย่างแน่นหนาว่าไม่ให้นางเข้ามา"แม่นมกุ๋ยก้มหน้าตอบพลันลู่เสียนทรุดลงนั่งพร้อมน้ำตาคลอเบ้า

"โธ่ท่านแม่..เหตุใด..ฮองไทเฮาถึงเกลียดข้าขนาดนี้..ทั้งๆที่ข้ากำลังจะเป็นกุ้ยเฟยพระสนมเอกแล้วแท้ๆ"ลู่เสียนพึมพำพลันกำมือด้วยความเสียใจที่แม่ของตนไม่มีโอกาสมาเธอที่ตอนนี้ไม่ใช่หญิงชั้นต่ำที่ใครคิดจะดูถูกได้อีกต่อไป

"พระสนมอย่าทรงร้องไห้สิเพคะ นี่เจ้านำแป้งมาเร็ว!"แม่นมกุ๋ยใช้ผ้าเช็ดน้ำตาลู่เสียนก่อนที่เธอจะหยุดร้องไห้

"ใช่..วันนี้ข้าจะร้องไห้ไม่ได้!"

"ต้องอย่างนี้สิเพคะ..ตอนนี้ใครจะมีอำนาจก็มีไปแต่ฮ่องเต้มีใจให้พระสนมมากกว่าฮองเฮาเสียด้วยซ้ำ หากพระสนมทรงตั้งพระครรภ์หม่อมฉันรับรองเลยว่าตอนนั้นแม้แต่ฮองไทเฮาก็ต้องเกรงกลัวบารมีของพระสนมแน่เพคะ"แม่นมกุ๋ยพูดให้ลู่เสียนคิดตามซึ่งก็เป็นความจริงลู่เสียนหยุดร้องและปาดน้ำตาพลันมองตนในชุดหรูหราเนื้อผ้าชั้นดีและหยกรวมถึงทองคำมากมาย

"...กว่าจะมาถึงขั้นนี้ต้องเสียน้ำตามากมาย...ข้าจะไม่ยอมถอยเด็ดขาด..."

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น