Mini_Hana
email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Chapter 1

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 78.6k

ความคิดเห็น : 40

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2559 23:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter 1
แบบอักษร

Chapter1

 

                        โอซาก้า, ประเทศญี่ปุ่น

            "บอสครับ จะกลับเลยรึเปล่าครับ?" บอดี้การ์ดหนุ่มถามเจ้านาย

            "ไม่ ไปบ้านที่คารุอิซาวะ" ร่างสูงเอ่ยเสียงเรียบ

            "ครับ" แล้วรถยนต์คันสวยก็แล่นไปตามทางเพื่อไปยังบ้านพักที่เงียบสงบของร่างสูง เพราะเป็นคนไม่ค่อยพูด และเกลียดความวุ่นวายทำให้เสียเงินหลายสิบล้านเพื่อซื้อบ้านที่คารุอิซาวะ

 

 

 

 

 

 

 

 

            "แม่ครับ................." ร่างบางนั่งอยู่หน้ารูปหญิงวัยกลางคน ผู้มีศักดิ์เป็นแม่ที่เสียชีวิตเพราะโรคภัย ส่วนเรื่องพ่อร่างบางไม่เคยรู้เลยว่าเป็นใครและไม่เคยคิดจะตามหาเพราะเค้าอยู่กับแม่สองคนก็มีความสุขดีถึงจะไม่ได้สุขสบายนักก็ตาม แต่ตอนนี้เค้าเหมือนเหลือตัวคนเดียวแล้วเพราะคนที่เค้ารักได้จากเค้าไปได้หนึ่งเดือนแล้ว

            "เรียว สบายดีครับ แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ ตอนนี้เรียวมีงานทำแล้ว เป็นร้านเบเกอรี่ เจ้าของร้านใจดีครับ เพื่อนร่วมงานก็เป็นคนดี อ๊ะ........ ถึงเวลาทำงานแล้วครับ เรียวไปก่อนนะครับแม่" แล้วร่างก็บอกลารูปแม่ก่อนจะออกจากบ้านไป ถึงจะไม่ได้รวย แต่ก็มีบ้านที่เป็นของตัวเอง ทำให้ร่างบางไม่ลำบากมาก

 

.

.

.

 

 

            "สวัสดีครับ ผู้จัดการ" ร่างบางทักทายผู้จัดการร้าน เค้าทำงานที่ร้านเบเกอรี่ เพราะจบทางด้านนี้มาถึงจะพึ่งจบก็เถอะก็เลยเป็นแค่ลูกจ้าง ความจริงร่างบางพึ่งย้ายที่ทำงาน ที่นี่เปิดใหม่และใกล้บ้านเค้าด้วย แต่ก็สายไป...

            "เรียววันนี้ ทำงานล่วงเวลาได้รึเปล่า?"

            "ได้ครับ ไม่มีปัญหา"

            "อ่า ขอบใจมากเพราะวันนี้ ฟูโกะป่วยก็เลยต้องรบกวนนาย" ฟูโกะคือลูกจ้างเหมือนร่างบาง และเป็นเพื่อนเค้าด้วย เธอเป็นคนน่ารัก (มีแฟนแล้ว ห้ามจีบครับ)

            "ไม่เป็นไรครับ" แล้วร่างบางก็ทำหน้าที่ของตัวเอง จนถึงเวลาเปิดร้าน ร้านเปิด 10.00-22.00 น.

 

 

 

 

            "ไปพักผ่อน" ชายหนุ่มผู้เป็นหัวหน้าบอกลูกน้องคนสนิทและการ์ดทั้งหมดสั้นๆก่อนจะเดินเข้าบ้านไป ถึงจะไม่ได้มาบ่อย แต่ก็มีคนดูแลความเรียบร้อยอยู่ตลอด ทำให้ไม่มีแม้แต่ไรฝุ่น

            ".........ครับ" การ์ดทั้งหมดก้มหัวให้ก่อนจะแยกย้ายมีเพียงคนสนิทเท่านั้นที่เดินตามร่างสูงเข้าไป

            "คุณเลโอ ส่งข้อมูลของแก๊ง Fมาให้แล้วครับ พวกมันพยายามจะลอบทำร้ายบอส รวมทั้งคุณเลโอและคุณไนท์ครับ แล้วเรามาที่ญี่ปุ่นแบบนี้จะไม่ถือว่าเป็นเป้านิ่งให้มันหรอครับ?" เมื่อมีชื่อของน้องชายสุดรักสุดหวงของเค้าทำให้ร่างสูงนิ่งไปเล็กน้อย แต่ก็แค่เล็กน้อยเท่านั้น

            "...................." ไม่มีคำตอบออกจากปากของเจ้านาย ทำให้คนสนิทอย่าง “เคน” รู้ทันทีว่าบอสของตัวเองไม่ได้สนใจว่าใครจะมาลอบทำร้ายหรือทำร้ายตรงๆ หรืออีกอย่างก็คือบอสของเค้าเชื่อใจการ์ดและดูแลตัวเองได้ ซึ่งเค้าก็เห็นมาตลอดว่าไม่เคยมีใครทำให้บอสของเค้าเป็นแผลได้แม้แต่น้อย

            "จะให้ส่งคนของเราไปป้องกันคุณไนท์มั้ยครับ" (ตอนนี้ไนท์ยังไม่ได้เปิดตัวในฐานะหัวหน้า แต่ที่เป็นเป้าเพราะทั้งชาร์กและเลโอหวงมากและฟินิกส์ก็ยังไม่ได้กลับไปรับตำแหน่ง)

            "ไม่ต้อง ไนท์มีเดม่อนกับซีโร่ (และไอ้เลย์อยู่ที่นั่นด้วย)" ถึงร่างสูงจะไม่พูดมันออกมาแต่ก็เข้าใจในสิ่งที่บอสของตนจะสื่อ

            "ครับ บอสจะค้างที่นี่กี่วันครับ?" เคนถามเพื่อเตรียมพร้อมทุกอย่างเค้าถูกฝึกให้เป็นมือขวาของชาร์กตั้งแต่เด็กเหมือนเจมส์แจ็ค เดม่อนซีโร่ ต่างที่เค้าไม่มีคู่หู (หรอ?)

            "ห้าวัน"

            "ครับ งั้นผมขอตัว" แล้วเคนก็ออกไปจากห้องทำงานของร่างสูงเพื่อไปดูความเรียบร้อยและกำหนดการ เค้าเป็นทั้งคนสนิทและหัวหน้าการ์ด ที่มีอำนาจรองจากชาร์กเลยก็ว่าได้

 

                        ร่างสูงนั่งมองทิวทัศน์ของเมืองคารุอิซาวะ ในยามเย็นมองออกไปนอกหน้าต่างเหมือนคนเหม่อลอย

 

 

 

 

                       

 

 

 

 

            "เรียววันนี้ ขอบคุณมากเลยนะ โทษทีที่ให้อยู่จนดึกแบบนี้ แล้วนี่กลับยังไง?"

            "อ่า บ้าผมอยู่ใกล้ๆนี่เองครับ เดินนิดเดียวก็ถึง"

            "งั้นกลับดีๆนะ"

            "ครับ ไปก่อนนะครับ" ร่างบางลาผู้จัดการแล้วก็ออกจากร้าน ตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว เกือบเที่ยงคืนแล้วด้วย ถึงบ้านจะอยู่ใกล้แต่มันก็อันตรายต่อร่างบางอยู่ดี ด้วยรูปร่างและหน้าตาที่น่ารักไม่เหมือนผู้ชายเลยสักนิด ทำให้ตลอดเวลาไม่เคยมีผู้หญิงเข้ามาเลยมีแต่ผู้ชายและร่างบางก็ไม่เคยมีแฟน เพราะทั้งชีวิตของเค้ามีแค่แม่

 

 

 

 

 

 

            "หมับ~" เดินมาสักระยะ อยู่ๆก็มีคนมาจับที่ไหล่บางแถมกระชากให้หันกลับไป

            "อ๊ะ ปล่อยนะ!! คุณเป็นใคร? ปล่อยผมนะ!" พอหันกลับไปก็เจอ ชายนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ ร่างกายกำยำหน้ากลัว ยืนอยู่

            "เงียบน่า.........."

            "ปล่อย!! ปล่อยผมนะ ใครก็ได้ ช่วย- เพี๊ยะ!!" ร่างบางพยามดิ้น เพื่อให้หลุดออกจากการจับของคนแปลกหน้าแต่เพราะขนาดตัวต่างกันเกินไปทำให้ร่างบางดิ้นไม่หลุด ร่างบางก็เลยต้องเปลี่ยนเป็นขอความช่วยเหลือแทนยังไม่ทันได้ร้องขอความช่วยเหลือก็โดนตบอย่างแรงที่ใบหน้า ทำให้มีเลือดไหลซึมออกมาที่มุมปาก

            "ใครก็ได้ช่วยด้วย!~ ช่วยด้วยครับ!~ ปล่อยนะ!!" ร่างบางยังไม่เลิกดิ้นเพื่อให้หลุด

            "กูบอกให้-" ชายแปลกหน้ายกมือขึ้นหวังจะตบหน้าร่างบางอีกรอบแต่ก็ยังไม่ทันได้ตบก็มีเสียงของบุคคลที่สามขัดขึ้นมาซะก่อน

            "มีอะไรรึเปล่าครับ" บุคคลที่สาม (คนแปลกหน้าที่สองค่ะ)

            "อย่ามายุ่ง เรื่องผัวเมีย-"

            "ไม่จริงนะครับผมไม่รู้จักเค้า ช่วยผมด้วย" ร่างบางพยายามบอกความจริงกับคนแปลกหน้าที่สอง

            "เค้าบอกว่าไม่รู้จักคุณนี่ครับ ถ้าอย่างนั้นช่วยปล่อยแขนเค้าด้วยครับ"

            "ฮึ่ย!!" แล้วคนแปลกหน้าที่หนึ่งก็ยอมปล่อยแขนร่างบาง และหนีไปทันที

            "ขะ ขอบคุณครับ" ร่างบางบอกผู้มีพระคุณ

            "ไม่เป็นไรครับ เจ็บตรงไหนรึเปล่าครับ บ้านอยู่ไหนครับเดี๋ยวผมไปส่ง เผื่อมันย้อนกลับมา"

            "เอ่อ ไม่รบกวนดีกว่าครับ บ้านผมอยู่ข้างหน้านี่เอง" ร่างบางบอกอย่างเกรงใจ ที่จริงแค่ผ่านสะพานตรงหน้าไปก็ถึงทางเข้าหมูบ้านเค้าแล้ว

            "เอางั้นหรอครับ"

            "ครับ ขอบคุณมากนะครับที่ช่วยผมถ้าคุณไม่ช่วยผมก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะเป็นยังไง อ่า ถ้าไม่รังเกียจมีอะไรให้ผมช่วยก็บอกได้นะครับ ผมทำงานที่ร้านเบเกอรรี่ ที่ชื่อว่า MMครับ"

            "อ่าครับ"

            "ขอบคุณอีกครั้ง แล้วก็ขอตัวก่อนนะครับ" แล้วร่างบางก็เดินข้ามสะพานไป ซึ่งเป็นเขตหมู่บ้านแล้ว ไม่อันตรายเท่าไหร่

 

            "ร้าน MMครับ" เคนบอกเจ้านายของตัวเองก่อนจะขึ้นรถและขับกลับบ้าน เค้ากับบอสพึ่งกลับจากไปตรวจแอกสารที่โรงแรมในญี่ปุ่นซึ่งมีสามแห่ง

            "............." ร่างสูงไม่ตอบ ความจริงพวกเค้าจะขับผ่านไปเลยก็ได้เพราะไม่ใช่เรื่องของตัวเองอยู่แล้วและชาร์กเองก็ไม่ชอบความวุ่นวาย แต่ครั้งนี้กลับเป็นร่างสูงที่สั่งให้ลูกน้องคนสนิทเข้าไปช่วย และที่เคนบอกสถานที่ทำงานของร่างบางกับร่างสูงก็เพราะรู้ว่าบอสของตัวเองคงสนใจไม่น้อยไม่งั้นคงไม่บอกให้เค้าลงไปช่วย

..................................................

                To be con

                (ตามข่าวได้ในเพจนะคะ)

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/210336/1103661305-member.jpg

บอสเจอพี่เรียวแล้วค่า พี่เรียวของเรานี่น่าจับกดนะคะ เปิดมาก็โดนฉุดซะแล้ว

1 comment = 1 แรงใจให้ฮานะนะคะ

 

ขอแรงใจให้ฮานะหน่อยนะคะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น