nanaกะหอยทาก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : STORY TOP & WAWWA 24

คำค้น : devil master รักร้ายนายปีศาจ คุณท็อป น้องวาววา วา ท็อป ขี้เก็ก ปากเสีย คู่ซึน nanaกะหอยทาก nana

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2559 01:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
STORY TOP & WAWWA 24
แบบอักษร

 

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/129216/1411009904-member.jpg

 

STORY TOP & WAWWA 24

 

 

 

“คุณนพ!!! ผมกลัวลูกเป็นเกย์!

พี่ท็อปโอดครวญคนอื่นๆก็หัวเราะอย่างขบขัน ฉันเองก็อดที่จะหัวเราะไม่ได้ประเด็นอยู่ที่ยังไม่รู้ว่าลูกเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายเลยด้วยซ้ำแต่เขากลับกลัวว่าลูกจะเป็นเกย์บางทีก็มองการไกลเกินไปนะคะพี่ท็อป

“เสร็จหรือยังครับ แสงจะหมดก่อนนะ” แฟนยัยสาเดินเข้ามาบอกจากนั้นก็เดินออกไปทันที ฉันเลยลุกขึ้นยืนโดยมีพี่ท็อปคอยประคองอยู่ข้างๆเราเดินออกไปตรงแปลงกุหลาบที่มีดอกหลากหลายสีสัน ฉันสวมชุดเดรสสีขาวสั้นเปิดไหล่ ส่วนพี่ท็อปก็สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสามส่วนสีฟ้าอ่อน พอเขาอยู่ในลุคแบบนี้ก็หล่อไปอีกแบบนะ พี่ท็อปประคองหลังฉันระหว่างที่เดินไปยังแปลงกุหลาบพอถึงเราก็เริ่มถ่ายส่วนมากจะเป็นแบบหวานๆใช้ความเป็นธรรมชาติสื่อความหมายทางสายตาอะไรแบบนั้นระหว่างที่ช่างภาพและผู้ช่วยกำลังเช็คภาพเราสองคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆแปลงกุหลาบก็เอามือถือจากคุณเลขามาถ่ายรูปพี่ท็อปถ่ายให้ฉันสลับกับบ่นว่าฉันอ้วนขึ้นบ้างล่ะ เป็นแม่หมูบ้างล่ะ

“ตอนเย็นออกไปหาอะไรทานข้างนอกกันนะ”

“ไม่! มันจะอ้วน” ว่าฉันอ้วนแต่ชวนออกไปหาอะไรทานเนี่ยนะ ฉันล่ะสับสนกับเขาจริงๆ

“ฮ่าๆๆ พี่ล้อเล่นน่าเมียพี่ไม่เห็นจะอ้วนสักหน่อย”

“อย่ามาหลอกกันซะให้ยาก”

“ฮ่าๆๆๆ เมียใครขี้งอนจัง  โอ๊ย!!

ท้ายประโยคพี่ท็อปก็ต้องร้องเสียงหลงเมื่อฉันจับแขนเขาขึ้นมากัดแรงๆด้วยความหมั่นไส้หลังจากหายตกใจเขาก็หัวเราะร่าแถมยังก้มลงมาจูบที่แก้มฉันแรงๆอีก ให้ตายสิผู้ชายคนนี้อายบ้างก็ได้นะคนเยอะแบบนี้

“เป็นรอยเลยอ่ะ” พี่ท็อปโชว์รอยฟันฉันบนแขนเขาให้ดู มันเป็นรอยฟันเห็นชัดมาก เขาเปลี่ยนมาใช้แขนที่โดนกัดกอดคอฉันไว้ ฉันก้มลงจูบลงบนรอยกัดที่แขนเขาเบาๆ

“ขอโทษ”พอผละออก ก็บอกเขาเสียงแผ่วเพราะรอยกัดมันแดงมากจริงๆ พอเห็นแบบนี้รู้สึกผิดเหมือนกันแฮะ

“ไม่เป็นไรหรอกน่า ไม่โกรธหรอก” พี่ท็อปยิ้มอบอุ่นมาให้ก่อนจะยีผมฉันเบาๆด้วยความเอ็นดู ฉันใช้มือประคองใบหน้าหล่อไว้เบาๆก่อนจะเขย่งปลายเท้าแล้วโน้มเข้าไปจูบเขาเบาๆอย่างขอโทษ พี่ท็อปจูบตอบอย่างนุ่มนวลมือก็ประคองร่างฉันไว้หลังจากผละออกเขาก็ยิ้มให้ก่อนจะดึงฉันเข้าไปกอดไว้แน่น

“พี่รักเรานะ”

“ไม่เชื่อหรอก” ฉันตอบเขาเสียงแผ่ว ปากบอกไม่เชื่อแต่กลับยกแขนขึ้นโอบเอวเขาไว้แน่น เรากอดกันแล้วโยกตัวไปมาเบาๆอยู่นานกระทั่งมีเสียงๆหนึ่งตะโกนมาบอกให้เลิกกอง แล้วฉันก็นึกอะไรบางอย่างออกที่นี่ไม่ได้มีแค่ฉันกับพี่ท็อป! กรี๊ด แล้วแบบนี้คนอื่นจะมองฉันเป็นผู้หญิงแบบไหนล่ะเนี่ย ฉันเงยหน้ามองรอบๆก็เห็นรอยยิ้มล้อเลียนจากทุกคน ฮื่อ! ไม่น่าเลยฉัน อายไหมล่ะ

“พี่ท็อป...”

“ว่า?”

“ตอนที่วากลับมาอยู่บ้านพี่ได้เข้าไปบ้านวาไหม?” ฉันหยุดเดินแล้วถามเขาเสียงจริงจัง เพราะเพิ่งนึกได้ว่าพี่แววเคยบอกว่าเขาตามฉันตลอดตั้งแต่ที่ฉันกลับมาอยู่บ้านตัวเอง พี่ท็อปหันกลับมามองฉันเขายกมือลูบท้ายทอยเบาๆนั่นบ่งบอกว่าเขากำลังประหม่า

“จะพูดยังไงดีล่ะ”

“ความจริงทุกอย่าง พูดมาให้หมด” ฉันบอกเขาเสียงเรียบ

“ก็ใช่พี่เฝ้าเราตลอดเวลานั่นแหละกลางคืนก็แอบเข้าบ้านเราตอนเราไปข้างนอกพี่ก็ตามเราไป” พี่ท็อปยิ้มเขินๆก่อนจะยื่นมือมาให้ฉันจับ

“ทำแบบนั้นทำไม” ฉันวางมือลงบนมือพี่ท็อป เขาจับมือฉันไว้แน่นก่อนที่เราจะเดินไปพร้อมๆกัน

“พี่ไม่ยอมให้เราทิ้งพี่ไปพร้อมกับเรื่องที่เราเข้าใจผิดหรอกนะ ตั้งแต่เราเข้ามาพี่ก็ไม่ได้มองใครเลยในสายตาพี่มีแต่เรา” พี่ท็อปกระชับมือฉันแน่นก่อนจะหยุดเดิน ฉันหันกลับไปมองเขาอย่างไม่เข้าใจ พี่ท็อปค่อยๆคุกเข่าลงตรงหน้าฉัน แววตาที่เขามองมามันทั้งอบอุ่นและหวานเชื่อมในเวลาเดียวกัน

“พี่รู้ว่ามันอาจจะเร็วเกินไปสำหรับเรา แต่พี่รู้และมั่นใจว่าเราคือคนที่พี่จะคอยอยู่ข้างๆและเชื่อว่าเราจะอยู่ข้างๆพี่เหมือนกัน...”

“พี่ท็อป” ฉันครางชื่อเขาเสียงแผ่ว

“อาจจะมีบ้างที่พี่ทำให้เราร้องไห้ ทำให้เราโกรธหรือบางครั้งที่พี่งี่เง่าเอาแต่ใจ แต่พี่รู้ใจตัวเองดีว่าพี่จะไม่มีวันทิ้งเราไปไหน” คำพูดพวกนั้นมันไม่ได้ฟังดูหวานชวนหลงใหลแต่มันฟังดูหนักแน่นและจริงใจ

“พี่เป็นแค่คนธรรมดาคนหนึ่งที่อยากจะยืนข้างๆเราไม่ว่าวันนั้นเราจะยิ้มหรือร้องไห้...”

“...” ฉันยกมือข้างที่ว่างขึ้นมาเช็ดน้ำตาที่ไหลลงมา

“ขอโอกาสให้พี่ได้ไหม”

“ให้พี่ได้ยืนข้างๆเรา แต่งงานกับพี่นะ...”

คนตรงหน้าเอ่ยขอเสียงนุ่มชวนหวามไปทั้งใจ เขาจ้องอย่างมีความหวัง พอลองมองย้อนกลับไปเขาก็อยู่ข้างๆฉันแม้จะเป็นเวลาที่ไม่นานแต่ก็อุ่นใจทุกครั้งที่เขาอยู่ข้างๆ คอยดูแลคอยเอาใจมีหลายๆอย่างที่เขาทำให้ฉันยิ้มได้แต่ก็ยังมีอีกหลายๆเรื่องที่เขาทำให้ฉันเสียใจและเสียน้ำตา แม้เรื่องบางเรื่องเขาอาจจะไม่ได้เป็นคนทำแต่ฉันยังจำฝังใจว่าเขายังคงเป็นเหมือนผู้ชายทั่วไปแต่นอกจากเรื่องลูกสาวลูกค้าเขาและผู้หญิงที่เข้าไปจูบเขาถึงในห้องก็ไม่มีเรื่องผู้หญิงคนไหนอีกเลยนะที่เข้ามาทำให้เราทะเลาะกัน

ฉันก้มมองคนตรงหน้าอย่างชั่งใจ มันจะดีไหมถ้าฉันยอมทำตามคำร้องของหัวใจ...

ฉันยิ้มให้พี่ท็อปก่อนจะเอ่ยตอบเขาไป

“ค่ะ อ๊ะ!

ความรู้สึกเย็นวาบสัมผัสที่เอวก่อนที่ความเจ็บปวดจะแผ่ซ่านให้ฉันได้รับรู้ เสียงโวยวายดังอยู่รอบตัว

“ถ้าฉันไม่ได้แกก็อย่าหวังว่าจะได้!!

“วา! วาววามองพี่วาได้โปรด”

เสียงสั่นๆของพี่ท็อปดังอยู่ใกล้ฉันมากแต่ทำไมฉันถึงมองไม่เห็นเขาเลยล่ะ ความอบอุ่นที่โอบล้อมฉันอยู่มันทำให้ฉันอยากจะหลับใหลไปนานๆ

 

“วา! แม่คิดถึงลูก” แม่ฉันเดินเข้ามากอดฉันไว้ ความอบอุ่นจากอ้อมกอดที่ฉันโหยหาตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา

“แม่คะ หนูก็คิดถึงแม่หนูคิดถึงแม่มากจริงๆ” ฉันกอดแม่ไว้ก่อนจะร้องไห้เหมือนเด็กๆ

“โตแล้วนะยังจะร้องไห้เป็นเด็กๆอีก” แม่เช็ดน้ำตาออกให้ฉันเบาๆ ฉันมองเลยไหล่แม่ไปก็เห็นพ่อเดินจูงมือเด็กผู้ชายคนหนึ่งมา ใบหน้าเล็กฉายแววความหล่อออกมาอย่างชัดเจนโครงหน้าเล็กนั่นมันช่างดูคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก ดวงตาเรียวโตจ้องมองฉันก่อนจะยิ้มให้ ช่างเป็นรอยยิ้มที่สดใสเสียจริง

“ใครคะพ่อ ทำไมมาอยู่กับพ่อได้ล่ะคะ” ฉันถามพ่อด้วยรอยยิ้ม ท่านก็ยิ้มกลับมาให้ฉันด้วยเช่นกัน

“พ่อมาพาเขากลับน่ะ มันคงยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะมาถ้าถึงเวลาพ่อกับแม่จะพาเขามาส่งเอง” พ่อเดินเข้ามากอดฉันไว้ แม่เปลี่ยนไปจับมือเด็กคนนั้นไว้ ฉันกอดพ่อไว้แน่นเช่นเดียวกันฉันคิดถึงพวกท่านมากจริงๆ

“พวกเราต้องไปแล้วนะลูก” แม่บอกฉันเสียงแผ่ว ฉันส่ายหน้าก่อนจะกอดพ่อกับแม่ไว้แน่นฉันไม่อยากจากพวกท่านไปไหนอีกแล้ว ฉันอยากอยู่กับพวกท่าน

“หนูไปด้วยนะคะแม่ นะคะพ่อหนูคิดถึงพ่อกับแม่” ฉันร้องไห้อย่างหนักเมื่อพ่อแกะมือฉันออก

“ไม่ได้หรอกลูกเราต้องไปกันคนละทางนะ”

“หนูไปกับพ่อแม่ก็ได้ค่ะ หนูไปด้วยนะคะ” ฉันโผเข้าไปกอดพ่อไว้แน่น พ่อยิ้มให้ฉันบางๆรวมถึงแม่ด้วย ท่านทั้งสองพยักหน้าช้าๆ ฉันยิ้มกว้างทันทีเมื่อพ่อและแม่พยักหน้าตอบ แม่ยื่นมือเด็กผู้ชายคนนั้นมาให้ฉัน ฉันจับมือเด็กคนนั้นไว้ก่อนจะเดินตามพ่อกับแม่ไป

 

หนูจะได้ไปอยู่กับพ่อแม่แล้วใช่ไหมคะ...

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/3.gifมาแล้วๆนะคะ ตอนหน้าตอนสุดท้ายแล้วน๊า

 

เค้ามีกิจกรรมมาให้เล่นนะคะ ท่านที่ซื้อ ebook จะได้เปรียบนะคะ เพราะเค้าอยากรู้ว่า หลังจากอ่านตอนนี้ไปจนจบเรื่อง รีดเดอร์รู้สึกยังไง

คำถามง่ายๆเองเนอะ มาสนุกด้วยกันนะคะ

เข้าไปเม้นที่โพสของตอนนี้ใน แฟนเพจได้เลยนะคะ

แฟนเพจ nanaกะหอยทาก

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น