Pee Ming

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : CHAPTER 25 END

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 10k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2560 10:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
CHAPTER 25 END
แบบอักษร

“นี่พวกมึงจะเอาจริงเหรอว่ะ”

“ก็เออ...มึงไม่กล้าหรือไง”

“ใครว่ากูไม่กล้า ทำก็ทำดิว่ะ”

“ชู่~ เบาเดี๋ยวน้องตื่น”

“อื้อ”ร่างเล็กที่นอนดิ้นบนเตียงทำเอาทั้งสี่คนหันไปมองทันที แต่ก็ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อรู้ว่าน้องยังไม่ตื่น

“งั้นทำแผนเลย”ขืนชักช้าเดี๋ยวน้องได้ตื่น แผนล่มเอาได้

“แล้วใครจะไปกับกู”กีต้าเลิกคิ้วถาม ตอนนี้ต้องแยกกันไป

“กูเอง”เรียวยอมเดินออกไปพร้อมกับกีต้า ให้บอมเบกับเพทายจัดการต่อที่นี่

“น้องคิมจ๋า”เป็นเพทายที่ยิ้มๆ ย่องไปหาน้องบนเตียง ภาพเมื่อคืนที่ไอ้บอมเบถ่ายส่งไป ทำเอารู้สึกขึ้นมาดื้อๆ เช้าๆ แบบนี้สักยกคงจะดี ก่อนจะโน้มตัวลงหอมแก้มทีหนึ่ง

“อื้อ!”

“ไอ้ห่าทาย เดี๋ยวน้องตื่น!”นี่ก็ยังจะทำมาเล่นอีกเดี๋ยวได้เสียแผนหมด

“อะไรว่ะ กูได้ชิมน้องไปนิดเดียวเอง”มันเต็มอิ่มซะที่ไหนต้องอีกเยอะๆ

“พอเลยมึง ไปเตรียมรถ กูจะอุ้มน้องไป”ขืนให้มันอุ้มไป มีหวังไม่ใช่แค่ได้อุ้ม

“เออ...รีบๆ ตามมาเลยนะมึง”เพทายเดินออกไปหัวเสีย บอมเบเองก็ค่อยๆ ช้อนน้องไว้ในมือแล้วพาเดินออกไปเลย

“มึงขับดีๆ หน่อยดิว่ะ”ขับยังกับจะไปตายที่ไหน น้องก็เริ่มเหมือนจะรู้สึกตัวแล้วด้วย

“บ่นนักก็มาขับเลย กูจะอยู่กับน้องคิม”ให้ขับ ส่วนตัวเองได้มีเวลาจู๋จี๋กับน้องนี่นะ

“ใกล้ถึงแล้วก็ขับไปให้ถึงที่สุดดิว่ะ”อีกนิดเดียวแท้ๆ จะมาเปลี่ยนตัวทำไมให้เสียเวลา

ตึ่ง!

“ไอ้ทาย!”

“พี่บอม ทำอะไรครับ”เสียงรถทำเอาน้องลืมตาตื่นขึ้นมาจริงๆ แววตาเล็กมองปริบๆ ว่าทำไมตัวเองถึงมาอยู่ที่นี่ได้

“เออ...”บอมเบไม่รู้จะตอบอะไรเหมือนกัน พยายามชวนคุยเรื่องอื่นแทน

“พี่ทายจะไปไหน”คิมมองไปรอบๆ เส้นทางมันคุ้นเคย เพทายยิ้มๆ ก่อนจะเผลอหลุดปากออกไป

“บ้านน้องคิมไงครับ พี่ทายจะไปสะ....อื้อ”เป็นบอมเบที่รีบเข้าไปหาเอามือปิดปากไม่ให้พูดขืนพูดออกไปสิ เดี๋ยวก็แผนแตกพอดี

“อะไรนะครับ?”

“ไม่มีอะไรครับ ไอ้ทายมันก็พูดเรื่อยเปื่อย”

“ใครว่ากูพูดเรื่อยเปื่อย พวกมึงบอกกูเองไม่ใช่เหรอว่าจะไปบ้านน้องคิม”เพทายว่าบ่น ที่โดนหาว่าพูดไม่คิด แต่หากบอมเบถึงกับกำหัวแน่น

“ไปบ้านคิม”คิมหันไปมองพี่ๆ อย่างไม่เข้าใจว่าจะไปกันทำไม หากก็ไม่ทันได้ถามจบ รถก็มาจอดหน้าบ้านแล้ว

“คุณหนูกลับมาแล้วเหรอคะ”ป้าเดินมาเปิดประตูให้พร้อมกับพาแขกของคุณหนูเข้าไปข้างในอย่างต้อนรับ ไม่คิดว่าคุณหนูของตัวเองจะมีเพื่อนหล่อขนาดนี้ เมื่อกี้ว่าหล่อแล้วที่ตามมาอีกก็หล่อไม่แพ้กัน

“ครับ แล้วคุณแม่ละครับ”

“อยู่ที่สวนหลังบ้านนะคะ”

“เออ แล้ว...”คิมหันไปถามพี่ๆ ไม่เห็นมีใครตามเข้าไปในบ้านสักคน เหมือนพี่ๆ กำลังมองหาอะไรอยู่

“น้องคิมพี่ทายร้อนๆ เราไปเดินเล่นกันดีกว่าเนาะ”เพทายควงแขนร่างเล็กเอาไว้ก่อนจะพาเดินไปที่สวนหลังบ้าน ตามที่ป้าบอกเมื่อกี้ คิดว่าคนที่มาก่อนหน้านั้นจะจัดการไปแล้วนะ

“ไม่ไปข้างในละครับ พี่ทาย”ข้างในน่าจะเย็นกว่าแต่ไม่ทันแล้ว เพทายพาน้องออกไปให้ได้

“แล้ว...พี่เรียว พี่กีต้า!”คิมถึงกับตกใจเมื่อสายตาหันไปมองคนที่นั่งกับแม่อยู่ตรงนั้นเป็นพี่เรียวกับพี่กีต้าจริงๆ

“ลูกคิม มาพอดีเลยลูกมานั่งกับแม่สิลูก”แม่เดินไปหาลูกชายที่กำลังเดินมาทางนี้พลางควงแขนให้มานั่งด้วยกันใกล้ๆ ไม่ยอมให้พี่ๆ ได้เข้าใกล้เลยสักคน

“ไหนเล่าให้แม่ฟังหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น”แม้ใบหน้าจะยิ้มแย้มแต่หากน้ำเสียงกับกดดันจนน่ากลัว

“เออ...คิม”คิมเลิกลักไม่รู้ว่าแม่หมายถึงอะไรพี่ๆ เองก็มองมาที่ตัวเองเหมือนกัน

“บอกแม่มาลูก ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ว่ามันเกิดอะไรขึ้น”

“คือคิม”คราวนี้ร่างบางก้มหน้างุดเพราะคิดว่าแม่คงรู้เรื่องเข้าแล้ว แม่อาจจะโกรธก็ได้ ที่ตัวเองมีคนรักเป็นผู้ชาย แถมยังทั้ง 4 คน

“พวกผมจะมาขอน้อง”น้องไม่ได้ตอบอะไร พี่ๆ ก็พูดออกมาพร้อมกันทำเอาผู้เป็นแม่จะเป็นลมให้ได้

“จริงเหรอลูก”เรื่องแบบนี้ใครจะไปยอมรับกัน ไม่ใช่แค่ผู้ชายด้วยกัน แถมนี่ยังตั้ง 4 คน!

“แม่ครับ”คิมพยักหน้าเล็กน้อยอย่างยอมรับ แม่เองเป็นลมไปแล้ว

“ตายๆ ลูกฉัน”แล้วนี่จะบอกกับคนอื่นได้ยังไง

“พวกผมจะขอรับผิดชอบน้องเองครับ”

“ฉันจะไว้ใจได้ยังไง”ก็คิดว่าเป็นพี่ๆ ที่มหาลัยไว้ใจได้ ที่ไหนได้มารู้แบบนี้ไม่น่าฝากฝั่งน้องเลย

“แม่ครับ”ดูท่าทางแม่ก็ไม่ชอบใจ คิมเองก็ไม่รู้จะทำยังไงดี จนมันจะร้องไห้ออกมาให้ได้

“นะ...น้องคิมจะร้องไห้ทำไมลูก”แม่ถึงกับไปไม่เป็นที่ลูกสุดน่ารัก ของตัวเองน้ำตาคลอเบ้า

“แม่โกรธคิมใช่ไหมครับ”

“แม่ไม่ได้โกรธครับ ลูก แม่ไม่ได้ว่าน้องคิมเลย น้องคิมอยากทำอะไรแม่ไม่ได้ห้าม แต่แม่ขอได้ไหม จันทร์ถึงพฤหัสมาอยู่ที่บ้าน ส่วน ศุกร์ถึงอาทิตย์ฉันจะยอมให้ไปอยู่ด้วยกับ...พี่ๆ”แม่ฝืนพูดออกไปสุดๆ แม้ไม่อยากยอมรับแต่ลูกตัวเองก็รักไปแล้วก็ไม่อยากจะขัดขวาง ยอมใจอ่อน

“ขอบคุณครับคุณแม่”ทั้งสี่คนยิ้มๆ แม่เองก็ไม่ได้รู้สึกไม่ดีหรอก แต่เรื่องแบบนี้มันก็ยอมรับลำบากมากจริงๆ ถ้าไม่เห็นแก่ที่มาขอพบเธอตั้งแต่เช้านะ ไม่มีทางลงเอยแบบนี้หรอก

“ขอบคุณครับ”คิมยิ้มๆ แม่เองพอเห็นลูกไม่ร้องแล้วก็ลูบหัวเบาๆ ก็เป็นซะอย่างนี้ใครจะยอมปล่อยได้ง่ายๆ ก่อนจะขอตัวออกไป ให้ทั้ง 5 คนได้อยู่ด้วยกัน

“มานี่ดิ”เรียวเองที่เรียกน้องให้มาหาใกล้ๆ คิมเองก็เดินไปหาอย่างไม่ได้ขัดขืนอะไร

“คิดถึงชะมัดขอรางวัลหน่อย”สองมือโอบคนตัวเล็กมาไว้ในอ้อมกอดแล้วฟัดแก้มหลายๆทีให้หายคิดถึง จากไปตั้งนานไม่เห็นหน้า

“พี่เรียว ปล่อย”นี่มันหน้าบ้าน คิมก็อายเหมือนกัน แต่พอเรียวถอยออกไปพี่ๆ อีก 3 คนก็สลับกันเข้ามาหอมมาจูบ

“อื้อ!”แก้มซ้ำหมดแล้ว

“หึหึ งั้นพวกเราไปฉลองกันเถอะวะ”เพทายว่าทำเอาทั้ง 3 คนยิ้มมาทันที แต่เป็นคิมเองที่ส่ายหน้าไปมาทำไมจะไม่รู้ว่าพี่ๆคิดจะทำอะไร

“พี่ๆ คิมไม่...”ยิ่งสายตาพี่ๆ แต่ละคนจ้องจับ ร่างบางก็ถอยหนีเรื่อยๆ แต่ก็ไม่พ้นอยู่ดี กีต้าจัดการรวบน้องเอาไป ตามด้วยเพทายที่ไปเกาะหนึบ

“ไม่ทันแล้วน้องคิม คืนนี้เรามาสนุกด้วยกันเร็วครับ”

“อื้อ!”

**********************************************

จบแล้วนะครับ ครบทั้ง 4 คน อิอิ

ขอบคุณทุกคนที่ติดตามน้องคิมๆ มาโดยตลอดนะครับ แม้จะมาลงช้าบ้าง

แต่ไรท์ก็ขอขอบพระคุณจริงๆ ><

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/Cartoon00027.gif

ความคิดเห็น