น้ำมิ้ม

ใครชอบแนวดราม่าบีบคั้นอารมณ์..อย่าลืมจิ้มหัวใจ กดแอด Favorite ไว้ด้วยนะจ๊ะ เค้าจะพยายามอัพทุกวัน ...เรื่องนี้พระเอกเป็นแนวดาร์คนะคะ อย่าได้หาความดีมีคุณธรรมจากพี่แก..นางเอกรันทดสุดชีวิต เนื้อหาเข้มข้นทุกตอนจ้า ไรท์เตอร์รับประกัน

ทวิกมล ตอนที่ 12 : ยินดีต้อนรับเข้าสู่งานคืนสู่เหย้า!

ชื่อตอน : ทวิกมล ตอนที่ 12 : ยินดีต้อนรับเข้าสู่งานคืนสู่เหย้า!

คำค้น : ทวิกมล , ความลับ , พี่น้อง , สู้ชีวิต , ความรัก , พระเอกร้าย , นางเอกน่าสงสาร , พระรองแสนดี , ปกปิด , เปรมอุรา , ปานดวงใจ , 25+ ,30+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2559 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทวิกมล ตอนที่ 12 : ยินดีต้อนรับเข้าสู่งานคืนสู่เหย้า!
แบบอักษร

 

กวินวัธน์พาปานดวงใจไปรับเปรมอุราถึงที่มหาวิทยาลัยหลังจากที่แผนทุกอย่างผิดจากที่วางไว้ ถ้าหากแผนไล่หลุยส์ออกไปไม่สำเร็จ เขาก็คงต้องหาคนมาลากไอ้ฝรั่งนี่กลับหลุมแทน และระหว่างที่ให้เอกสารส่งถึงมือคนรับที่อังกฤษ เขามีหน้าที่เก็บเปรมอุราให้พ้นจากมือหลุยส์เป็นการชั่วคราว...งานนี้เขาจะไม่ยอมเสียแผนอีกแล้ว

เปรมอุราเขม้นตามองพี่สาวที่ยืนรออยู่ข้างรถยุโรปคันหรูที่คุ้นตาในขณะที่เดินเข้าไปใกล้

“พี่ปาน...พี่ทำไมถึงมากับคุณกวินวัธน์ได้คะ”

“พอดีพี่เลิกงานแล้วคุณกวินวัธน์แกก็อาสาจะไปส่งน่ะจ้ะ...เราอยู่คอนโดเดียวกันนี่นา จริงมั้ย?”

ปานดวงใจเอ่ยอธิบายตะกุกตะกัก ในขณะที่กวินวัธน์เปิดประตูรถออกมาพลางเดินมาเอ่ยทักน้องเมียเสียเอง

“ถ้าไม่มีธุระที่ไหนก็กลับพร้อมกันนี่แหละเปรมอุรา...หรือว่าเธอนัดกับคุณหลุยส์เอาไว้”

กวินวัธน์เอ่ยพลางพยักเพยิดไปยังร่างสูงใหญ่ที่กำลังก้าวลงจากรถเก๋งคันหรูที่จอดไปไม่ห่างนัก เปรมอุราหน้าซีดลงทันตาพลางก้าวเข้าไปหาพี่สาวโดยอัตโนมัติ

หลุยส์เดินตรงดิ่งมาหากลุ่มคนทั้งสามอย่างไม่พอใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นได้ชัดเจนว่ากวินวัธน์เป็นฝ่ายเข้ามาขัดขวางเรื่องส่วนตัวระหว่างเขากับเปรมอุราอีกครั้ง

“เปรม...ไปกับผมเดี๋ยวนี้”

ดวงตาสีฟ้านั้นเข้มขึ้นอย่างโกรธจัดเมื่อหญิงสาวที่เขาเอ่ยเรียกชื่อนั้นก้าวถอยหลังไปหลบอยู่ข้างหลังปานดวงใจผู้เป็นพี่สาวแทบจะทันทีที่เห็นเขา กวินวัธน์ก้าวออกมาประจันหน้ากับร่างสูงใหญ่ที่ไล่เลี่ยกันนั้นพลางเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มแสนสุภาพที่ดูก็รู้ว่าปั้นแต่งอย่างเสแสร้ง...

“เกรงว่าคงจะไม่ได้...วันนี้มีงานมีตติ้งครอบครัว เปรมอุราคงไม่ว่างไปไหนกับคุณ”

“ผมเตือนคุณแล้วนะกวินวัธน์ อย่ามายุ่งเรื่องของผม!

“ขอบคุณที่เตือนด้วยความหวังดี...แต่เรื่องนี้ผมไม่ยุ่งไม่ได้ เปรมอุราเป็นเด็กทุนของบริษัทผม ...ผมก็ต้องดูแล แต่คุณเองผมจำได้ว่า...เรื่องระหว่างคุณกับเปรมอุราจบไปตั้งแต่ปีมะโว้แล้ว...คุณไม่มีสิทธิ์มายุ่งเกี่ยวหรือรังควานอะไรเธออีก!

กวินวัธน์เอ่ยขู่อีกฝ่ายอย่างไม่ยอมถอย หากหลุยส์เองจ้องไปยังสองสาวพี่น้องอย่างไม่ยอมแพ้เช่นกัน ก่อนจะเค้นเสียงถามเปรมอุราอย่างเจ็บช้ำ

“คุณเลือกที่จะให้มันเป็นอย่างนี้หรือเปรม...ผมนึกว่าเราอยากจะอยู่ด้วยกันแบบครอบครัว ...พ่อแม่ลูกเสียอีก”

“เก็บคำหลอกลวงของคุณเอาไว้เถอะคุณหลุยส์ มันจะไม่มีคำว่าครอบครัว ถ้าคุณยังทำเหมือนเปรมอุราเป็นแค่ทางผ่านที่ไร้ค่า...กลับไปหาคุณแอนนาเสียเถอะค่ะ...อย่ามายุ่งกับพวกเราอีกเลย”

ปานดวงใจออกหน้าโต้ตอบแทนน้องสาว ในขณะที่เปรมอุราปิดปากเงียบปล่อยให้น้ำตาเป็นคำตอบของทุกอย่าง หลุยส์มองคู่กองหน้าที่ออกมารับมือกับเขาแล้วแค่นหัวเราะอย่างสมเพชตัวเองในใจ...ในเมื่ออีกฝ่ายก็ไม่ได้อยู่ในสถานะที่ดีไปกว่าเขา แล้วทำไมเขาถึงกลายเป็นคนที่ถูกห้ามเพียงคนเดียว!

“ผมเตือนคุณแล้วนะคุณกวินวัธน์ แต่คุณไม่ฟังผมเอง... แล้วอย่าหาว่าผมแอบแทงข้างหลังก็แล้วกัน!

หลุยส์เอ่ยอย่างอาฆาต พลางกลับขึ้นไปประจำที่นั่งคนขับก่อนจะออกรถกระชากไปอย่างแรง เปรมอุราหันไปกอดพี่สาวเอาไว้อย่างเสียขวัญในขณะที่กวินวัธน์ยิ้มร้ายในใจ...ถ้าจะแทงข้างหลัง..ข้าก็ขอใช้ดาบเอ็งคืนสนองบ้างละวะ!

................................................................................................................................................

 

แอนนาโอบอุ้มเด็กหญิงตัวป้อมไว้กับอกในขณะที่ร่างสูงของโทมัสผู้เป็นน้องชายลากกระเป๋าของตนและของพี่สาวออกจากเกทผู้โดยสารขาเข้าสนามบินสุรรณภูมิ ร่างสูงของโทมัสก้มลงกระซิบกับพี่สาวจนผมสีน้ำตาลทองของเขาแทบจะคลอเคลียอยู่กับดวงตาสีฟ้าใสแจ๋วของเด็กหญิงแองจี้ที่เอื้อมมือเล็กๆนั้นมาขยำหัวผู้เป็นน้าชายอย่างสนุกสนาน

“โอ๊ะ...ไม่เอาน่าแองจี้ น้าขอคุยกับคุณแม่ของหนูเดี๋ยวเดียว”

โทมัสจูบแก้มหลานสาวแรงๆอย่างรักใคร่พลางเอ่ยกับพี่สาวเสียงราบเรียบ

“ ...ผมจองโรงแรมเดียวกับที่หลุยส์พักอยู่ตอนนี้นะครับ พี่จะไปหาเขาเลยหรือเปล่า”

“ไม่...พี่จะไปหาคนที่เขาส่งเอกสารมาให้พี่ก่อน...ทอมพาแองจี้กลับไปรอที่โรงแรมก็แล้วกัน”

“ไม่เอา ผมไม่อยากให้พี่ไปคนเดียว...เรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าคนที่ส่งเอกสารมาเป็นใคร”

โทมัสเอ่ยขึ้นอย่างเป็นห่วงในขณะที่มือช้อนตัวหลานสาวมาอุ้มเอาไว้อย่างทะนุถนอม หากแอนนายิ้มให้กับน้องชายพลางเอ่ยเสียงอ่อนล้า

“พี่รู้...รู้จักดีเชียวล่ะ ว่าคนที่ส่งเอกสารพวกนี้มาให้พี่เป็นใคร!

.......................................................................................................................................

 

กวินวัธน์เดินขึ้นมาส่งสองสาวพี่น้องถึงหน้าห้อง ก่อนที่เอ่ยกระซิบกับปานดวงใจเบาๆเพียงให้ได้ยินกันแค่สองคน

“ช่วงนี้คุณต้องประกบเปรมอุราหน่อย...ผมคิดว่าหลุยส์คงยังไม่ยอมรามือง่ายๆ อย่าให้น้องคุณเขาไปไหนมาไหนคนเดียว เดี๋ยวโดนฉุดหายไปไม่รู้ด้วยนะ”

“คุณวิน!...พูดเป็นเล่นไปเรื่อย”

ปานดวงใจเอ่ยดุชายหนุ่มหากในใจนั้นก็คิดคล้ายๆกับกวินวัธน์เช่นกัน ดูจากเหตุการณ์เมื่อเย็นที่หลุยส์ไปดักรอเปรมอุราถึงที่มหาวิทยาลัยแล้ว อีกฝ่ายคงไม่ยอมปล่อยน้องสาวของเธอไปได้ง่ายๆ

กวินวัธน์อาศัยจังหวะที่หญิงสาวมัวแต่หันไปมองเปรมอุราขโมยจูบแก้มนวลของคนรักตรงหน้าอย่างรวดเร็วก่อนจะก้าวถอยออกไปขึ้นลิฟต์ ปานดวงใจได้แต่ส่งสายตาเขียวปั๊ดให้ก่อนจะปิดประตูห้องให้พ้นจากคนชอบฉวยโอกาส

...ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างเซ็งๆในขณะที่เอื้อมมือไปกดชั้นที่เป็นห้องพักของเขา พลางนึกกล่าวโทษบุคคลต้นเรื่องอย่างหงุดหงิดใจ เพราะเรื่องของหลุยส์แท้ๆเชียวช่วงนี้เขาเลยต้องงด ทำโอทีไปโดยปริยาย

“ศพแกไม่สวยแน่ไอ้หลุยส์...”

กวินวัธน์เข่นเขี้ยวอย่างโมโห ในขณะที่รอลิฟต์เลื่อนขึ้นไปอย่างช้าๆ หากเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นพร้อมกับข้อความที่ส่งมาทำให้ชายหนุ่มเปลี่ยนใจ ...กวินวัธน์กดหมายเลขเปลี่ยนให้ลิฟต์ดิ่งลงไปยังชั้นที่เป็นห้องอาหารแทน พลางพึมพำกับตัวเองอย่างสมใจ

“มาเร็วดีนี่คุณนาย...ช่วยมาตามสามีกลับไปทีเถอะ!

......................................................................................................

แอนนาลุกขึ้นต้อนรับตามมารยาทเมื่อ แขก ที่นัดเธอเอาไว้เดินตรงมาที่โต๊ะของเธอ กวินวัธน์ไม่รอให้อีกฝ่ายเอ่ยปากชายหนุ่มก็เปิดประเด็นในเรื่องที่ตัวเองต้องการทันที

“ผมอยากจะขอร้องให้คุณเก็บสามีคุณกลับอังกฤษไปหน่อย...รู้สึกว่าเขาจะตามมารังควานครอบครัวของผมไม่หยุด”

“เขามาติดต่อเรื่องธุรกิจของครอบครัวของเราเช่นกัน เสร็จเรื่องเซ็นสัญญาแล้วเขาก็จะกลับไป”

แอนนาเอ่ยค้านตามที่รู้มา หากกวินวัธน์แค่นยิ้มพลางเอ่ยให้อีกฝ่ายฟังเป็นทาน

“แต่เท่าที่ผมรู้...เขาวางแผนจะปักหลักอยู่เมืองไทยระยะยาว...และดูเหมือนว่าคุณจะไม่มีรายชื่ออยู่ในสมาชิกที่เขาตีตั๋วให้นะ”

“เขาจะกลับอังกฤษพร้อมกับฉัน...ฉันยอมรับปากคุณอย่างนี้ คุณพอใจหรือยัง”

แอนนาเอ่ยเสียงเรียบหากคิ้วเรียวสวยเริ่มขมวดขึ้นอย่างไม่พอใจ หากกวินวัธน์อมยิ้มให้อีกฝ่ายอย่างยินดี

“พอใจมาก...แต่ว่า...ผมให้เวลาคุณ 3 วัน ถ้าผมยังเห็นไอ้หลุยส์มันเดินอยู่ในกรุงเทพฯอีก ซองเอกสารที่ส่งไปให้คุณมันจะไปอยู่ในมือของตำรวจแทน...”

“นี่คุณขู่ฉันอย่างนั้นเหรอ..”

ริมฝีปากที่เรียวสวยนั้นสั่นระริกเล็กน้อยด้วยความโกรธที่พุ่งขึ้น หากอีกฝ่ายดูเหมือนจะแกล้งทำเป็นไม่สนใจพลางเอ่ยย้ำอีกครั้งราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะฟังไม่เข้าใจ

“ผมไม่ได้ขู่ คุณเองก็รู้ดีว่าไอ้เอกสารสัญญาที่หลุยส์ทำขึ้นมาเพื่อผูกมัดเปรมอุราเรื่องอุ้มบุญมันเป็นหลักฐานอย่างดีในการลากตัวเขาเข้าคุก...ไม่อย่างนั้นคุณคงไม่รีบมาหาผมแบบเร็วทันใจแบบนี้หรอก”

“ต่อให้สัญญาฉบับนั้นเป็นหลักฐานจริง แต่เปรมอุราก็เป็นคนเซ็นทำสัญญาเองด้วยความเต็มใจ โทษที่หลุยส์จะได้รับมันไม่รุนแรงถึงขนาดต้องติดคุก คุณขู่ฉันด้วยเรื่องนี้ไม่ได้ผลหรอกนะคุณกวินวัธน์”

แอนนาเอ่ยโต้อีกฝ่ายเสียงเรียบหากดวงตาสีเทาอมเขียวนั้นทอประกายอาฆาตออกมาอย่างไม่คิดจะปิดบัง หากกวินวัธน์กลับยิ้มให้อีกฝ่ายแบบแทบจะฉีกถึงหู พลางเอ่ยเสียงกลั้วหัวเราะ

“นี่คุณแกล้งโง่หรือว่าไม่รู้จริงๆเนี่ยคุณแอนนา ...เปรมอุราถูกหลอกให้เซ็นชื่อทำสัญญานั่นตั้งแต่ตอนยังไม่บรรลุนิติภาวะ ถ้าเรื่องนี้ขึ้นศาล ผมมั่นใจว่าผมจะชนะ เพราะหลุยส์เองก็เป็นฝ่ายทำผิดในหนังสือสัญญาด้วย ...เขาไม่ได้ให้เปรมอุรา อุ้มบุญ แต่เขาข่มขืนเปรมอุราจนเปรมอุราตั้งท้อง!”

คำพูดของกวินวัธน์ยังคงก้องอยู่ในหูของหญิงสาวพลางกรีดลึกไปจนถึงหัวใจ จนแอนนาต้องรีบควานหายามาอมเอาไว้ใต้ลิ้นเพื่อบรรเทาอาการโรคหัวใจที่กำเริบขึ้น หากกวินวัธน์เพียงแต่มองดูอาการลนลานของหญิงสาวตรงหน้าอย่างเฉยชา ก่อนจะเอ่ยขึ้นอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เหี้ยมเกรียมแบบไม่เกรงใจคนป่วยสักนิด

“พาสามีคุณกลับอังกฤษไปซะ...ก่อนที่เขาจะต้องมาติดคุกอยู่ที่เมืองไทย และผมไม่รับปากว่าถ้าเขาก้าวเข้าคุกไปแล้วจะมีโอกาสกลับออกมาไหม...คุณก็น่าจะรู้นะว่าเงินผมถึง...รับรองว่าไอ้ฝรั่งผัวคุณไม่มีทางออกมาเห็นเดือนเห็นตะวันนอกคุกอีกแน่ๆ!”

.........................................................................................................................................

 

คืนนี้ลงแค่นี้ค่ะ...เจอกันใหม่พรุ่งนี้ 55555

 

ไรเตอร์กราบสวัสดี....จงค้างกันต่อปายยยยยยย

#รักคนอ่าน 

#ไรท์เตอร์น้ำมิ้มคนเดิม...เพิ่มเติมคือ พรุ่งนี้วันจันทร์ต้องรีบนอน 5555

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น