w.story

แวะมาอ่านนิยายกันก่อนนะคะ ♡♡ เนื้อหาดี มีข้อคิดค่ะ

ชื่อตอน : Ep15 คิดดีๆ

คำค้น : Super mom สุดยอดคุณแม่สุดสวย'รักอบอุ่นหัวใจ'โรแมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.6k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2559 15:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep15 คิดดีๆ
แบบอักษร

 

Ep15 คิดดีๆ

 

"น้องแบมมาหาลุงบูมนี่มา"

บูมกวักมือเรียกน้องแบม น้องแบมวิ่งไปหาบูมและก็นั่งบนตักของบูม

"หนูไม่ชอบเค้าเลย"

น้องแบมพูดกับบูม

"น้องแบมพูดอะไรช่วยให้เกียรติแขกของแม่หน่อยสิ"

ฉันดุและชี้หน้าน้องแบม

"ก็เด็กไม่ชอบจะบังคับทำไม"

บูมพูดด้วยใบหน้าที่นิ่งเฉยราวกับรูปปั้น

"ถึงน้องแบมจะไม่ชอบแค่ไหนก็ห้ามทำกิริยาที่ไม่ดีใส่ดีวาเด็ดขาด"

ฉันตวาดใส่บูม

"เบลพี่ว่าใจเย็นๆก่อนนะ"

ดีวาพูดพลางกับลูบหลังฉัน

"น้องแบมไปหายายในครัวไหม"

ฉันถามน้องแบม

"ไปค่ะ"

น้องแบมวิ่งมาหาฉันพลางกับยื่นมือมาจับแขนฉันก่อนที่จะจูงแขนฉันและเดินนำหน้าฉันไปในครัว

"แม่ เบลฝากน้องแบมหน่อยนะน้องแบมทำกิริยาที่ไม่ดีใส่ดีวา"

ฉันบอกแม่

"เป็นธรรมดาก็ลูกรักแม่มาก เห็นผู้ชายไม่คุ้นหน้าคุ้นตามากับแม่ ก็ต้องไม่ชอบเป็นธรรมดา"

แม่พูดในขณะที่กำลังทำกับข้าวอยู่

"น้องแบมมาช่วยยายทำกับข้าวดีกว่านะลูก"

แม่พูดกับน้องแบม

"งั้นเบลไปก่อนนะแม่"

ฉันพูดก่อนที่จะเดินไปในบ้าน (ห้องรับแขก) แต่ฉันไม่พบใครมีเพียงเสียงดังจากโทรทัศน์ที่ไร้ผู้คนดู

"เปลืองไฟไปอีก"

ฉันบ่นพึมพำก่อนที่จะปิดโทรทัศน์

"คุณบูม ดีวา"

ฉันตะโกนหาแต่คำตอบที่ได้กับมานั้นคือความเงียบ ไร้เสียงขานรับ

"ไอ้เลว" 

เสียงบูมดังมาแว่วๆมา ฉันจึงเดินตามที่มาของเสียง ก็พบว่าบูมกับดีวายืนคุยกันอยู่ข้างบ้านฉันจึงแอบซุ่มดูและฟัง

"แกมันหน้าด้านทิ้งเบลไปนานแล้วยังจะเสนอหน้ากลับมา"

บูมชี้หน้าดีวา

"ทำไมล่ะฉันจะกลับมาทวงสิทธิ์ความเป็นสามีของเบลและพ่อของน้องแบมไม่ได้หรอ"

ดีวาพูดเสียงเย้ยๆ

"แกมันยิ่งกว่างูพิษ"

บูมตะคอกใส่ดีวา

"ฉันจะบอกให้เอาบุญนะ ยังไงน้องแบมก็ต้องรู้สึกดีกับฉันมากกว่าแก อย่างน้อยฉันกับน้องแบมก็สายเลือดเดียวกัน"

ฟรึ่บ!! ฉันสะดุดล้มลง

"ใครน่ะ!!"

ดีวาตะโกน ฉันลุกขึ้นวิ่งสุดฝีเท้าไปทางห้องครัว

"เบลเป็นอะไรไปหน้าซีด"

แม่ถามฉัน

"เปล่าค่ะ"

ฉันส่ายหัวปฎิเสธ ก่อนที่จะเดินไปที่ห้องรับแขกและหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟา บูมกับดีวาเดินมาก่อนที่จะหย่อนก้นนั่งบนโซฟาซึ่งตอนนี้ฉันนั่งอยู่ตรงระหว่างกลางบูมกับดีวา

"เบลทำไมเงียบจัง"

ดีวาหันมามองฉันและสกิดแขนฉัน

"อย่าเซ้าซี้เบลสิวะดูก็รู้ว่าเค้าเบื่อขี้หน้าแก"

บูมชี้หน้าดีวา

"แกต่างหาก"

ดีวาเถียง

"พอเลย คุณบูมคุณกลับไปก่อนเถอะ"

บูมขมวดคิ้ว

"ทำไมเธอถึงไม่ไล่ไอ้หน้าจืดทำไมถึงไล่แค่ฉันคนเดียว"

บูมน้ำตาซึมเต็มดวงตา

"เพราะฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณไง"

บูมกำหมัดแน่นก่อนที่จะเดินออกไป

หลังจากบูมออกไปไม่นานดีวา ก็นำแขนข้างขวามาโอบไหล่ฉัน

"แม่จ๋า" "เบล!!"

แม่กับน้องแบมเรียกฉันพร้อมกัน ตอนนี้แม่และน้องแบมเห็นดีวาโอบไหล่ฉัน น้องแบมเดินหน้าบึ้งตึงตังมาหาฉัน

"ลุงบูมไปไหนคะแม่"

น้องแบมมองไปทั่วๆบ้าน

"อ๋อไม่ต้องหาลุงบูมหรอก มาหาพ่อดีกว่า"

ดีวากวักมือเรียกน้องแบม

"ลุงไม่ใช่พ่อ หนูรักลุงบูมหนูไม่ได้รักลุงทำไมหนูต้องไปหาลุงด้วย"

น้องแบมวิ่งไปกอดแม่ฉัน แม่มองค้อนฉันกับดีวา ก่อนที่จูงมือน้องแบมเดินออกไป

"นี่เบลบอกพี่แล้วใช่ไหมว่าอย่าให้ลูกรู้ว่าพี่เป็นพ่อแล้วที่พี่ทำเค้าเรียกว่าอะไร"

ฉันมองค้อนดีวา

"พี่ออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้นะ"

ฉันผลักดีวาออกจากตัวฉัน จนดีวาล้มลง

"ไว้โอกาสหน้าจะมาใหม่นะ"

ดีวาลุกขึ้นยืนและแสยะยิ้มก่อนที่จะเดินไป

"เบลแม่มีเรื่องจะคุยด้วย"

แม่เดินลงบันไดหลังจากที่ดีวาเดินออกไปไม่นาน แม่เดินมานั่งข้างๆฉัน

"ทำไมเบลต้องนั่งโอบใกล้ชิดกับดีวาขนาดนั้น"

แม่ถาม

"เปล่านะแม่ดีวาเป็นฝ่ายทำเบลนะแม่"

ฉันตอบไปตามความจริง

"คราวหลังอย่าทำแบบนี้อีก"

แม่นั่งหน้าบึ้ง

"แม่เป็นคนบอกเองไม่ใช่หรอว่าอยากให้น้องแบมมีพ่อ กลัวน้องแบมขาดความอบอุ่นไม่ใช่หรอ"

เปี๊ยะ !! .

"โอ๊ยแม่จะตบเบลทำไม"

น้ำตาไหลและแสบบริเวณแก้ม

"ช่วยพูดน้ำเสียงดีๆกับแม่หน่อยอย่าประชดประชัน ตอนแรกก็ยอมรับว่าอยากให้ดีวามาดูแลน้องแบม แค่ดูแลนะ แต่พอมาเห็นกิริยาท่าทางแล้วหนักใจมากไม่อยากให้น้องแบมมีพ่ออย่างนี้เลย เบลก็น่าจะรู้นะว่าถ้าดีวารักเบลจริงคงไม่ทิ้งเบลไปต่างแต่น้องแบมยังไม่เกิดหรอกคิดดีๆนะ เดี๋ยวมารืนนี้แม่ก็กลับแล้วฝากดูแลน้องแบมดีๆล่ะ"

แม่พูดก่อนที่จะเดินขึ้นไปในห้องนอนของฉัน ฉันเดินตามแม่ไปจนถึงห้องฉันส่องสายตามองไปก็พบว่าน้องแบมกำลังหลับอยู่บนเตียง

 

#เรื่องราวเริ่มจะเข้มข้นขึ้นแล้วรักรี๊ทเสมอขอบคุณที่อ่านและติดตามนะจ๊ะ

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น