w.story

แวะมาอ่านนิยายกันก่อนนะคะ ♡♡ เนื้อหาดี มีข้อคิดค่ะ

ชื่อตอน : Ep13 คุ้นๆ

คำค้น : Super mom สุดยอดคุณแม่สุดสวย'รักอบอุ่นหัวใจ'โรแมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 7k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ย. 2559 11:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep13 คุ้นๆ
แบบอักษร

 

Ep13 คุ้นๆ

 

เอ๊ก อี เอ่ก เอ้ก ~~  

"หืม~"

เสียงนาฬิกาปลุกดังขึ้นฉันเอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุกที่วางอยู่บนโต๊ะข้างๆกับหัวเตียง ฉันลุกมาเปิดไฟและมองไปที่นาฬิกาพบว่าตอนนี้เป็นเวลาตี 04:30 น. ฉันหยิบผ้าขนหนูก่อนที่จะเดินไปเข้าห้องน้ำ

30 นาทีต่อมา 05:00 น

หลังจากที่อาบน้ำเสร็จ ฉันจึงปิดบ้านล็อกบ้านก่อนที่จะขี่รถจักรยานยนต์ไปที่ บขส ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านนัก ตอนนี้ท้องฟ้าจวนจะสว่างแล้ว เสียงนกพากันร้องเจี๊ยวจ๊าวดังเข้ามาในหูฉันในระหว่างที่กำลังขี่รถอยู่

 

ณ บขส

แม่เดินถือสัมภาระต่างๆก่อนที่จะเดินมานั่งรถจักรยานยนต์

"แม่สวัสดีค่ะ"

ฉันกล่าวสวัสดีแม่ในขณะที่ขี่รถและมองทางอย่างไม่ละสายตา

"เป็นยังไงสบายดีไหม"

แม่ถามขึ้น

"สบายดีค่ะแม่ล่ะคะ"

ฉันยิงคำถามกลับไปที่แม่

"สบายดีแล้วตอนนี้น้องแบมอยู่บ้านกับใครล่ะ"

แม่สกิดแขนฉัน

"คนเดียวค่ะน้องแบมกำลังหลับอยู่"

ฉันตอบ

"งั้นรีบๆขี่เลยเป็นห่วงน้องแบมอยู่บ้านคนเดียวอันตราย"

แม่ของฉันตบหลังฉันเบาๆ ด้วยท่าทางที่เร่งรีบ

"เบลขี่เร็วแล้วนะแม่ไม่เชื่อลองหันไปมองข้างทางสิ"

ฉันมองลักษณะท่าทางแม่ผ่านกระจก แม่กอดเอวฉันแน่นขึ้นพลางกับมองไปรอบข้างอย่างหวาดเสียว

"แม่เชื่อแล้วล่ะ"

@ที่บ้าน 05:45 น.

"น้องแบมตื่นได้แล้วนะลูก"

ฉันเขย่าตัวน้องแบมเบาๆ

"ฮ้าวว~"

น้องแบมอ้าปากหาวออกมาทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่

"ตื่นสิลูกเดี๋ยวไปโรงเรียนสาย"

ฉันเขย่าตัวน้องแบมอีกครั้ง

"หืม~~"

น้องแบมลืมตาด้วยความนัวเนียก่อนที่จะลุกขึ้นจากเตียงและบิดขี้เกียจไปมา

"ไปอาบน้ำได้แล้วนะลูก"

น้องแบมพยักหน้า

"ยายสวัสดีค่ะหนูคิดถึงยายจังเลย"

น้องแบมยกมือไหว้แม่ของฉันที่ตอนนี้ยืนอยู่ข้างๆฉัน

"ยายก็คิดถึงน้องแบมเหมือนกัน เดี๋ยวยายพาไปอาบน้ำนะลูก"

แม่ของฉันพูดก่อนที่จะจูงมือน้องแบมเดินไปทางห้องน้ำ

20 นาทีต่อมา

หลังจากที่น้องแบมอาบน้ำและแต่งชุดนักเรียนเรียบร้อย น้องแบมก็เดินมานั่งที่โต๊ะอาหาร

"อาหารเช้ากินไข่ดาวไปก่อนนะลูก"

ฉันยื่นจานข้าวที่ในจานนั้นมีไข่ดาวปกข้าวอยู่ให้น้องแบม

"หนูกินได้หมดค่ะ"

น้องแบมยิ้มก่อนที่จะก้มหน้ากินข้าว

"น้องแบมนี่น่ารักจริงๆเลยนะ"

แม่ของฉันพูดพลางกับมองน้องแบมที่กำลังกินข้าวอย่างเอร็ดอร่อย

"น่ารักเหมือนเบลนั่นแหละ"

ฉันพูดขึ้น

"แม่คะหนูอิ่มแล้วค่ะ"

น้องแบมสกิดแขนฉัน พลางกัลมองไปในจานข้าวที่เหลือข้าวอยู่เล็กน้อยแต่ไข่ดาวหมด

"นี่เลือกกินแต่ไข่หรอน้องแบม"

ฉันชี้นิ้วไปในจานข้าวของน้องแบม

"เปล่านะคะ"

น้องแบมส่ายมือปฎิเสธ

"อย่าไปว่าน้องแบมเลย พาน้องแบมไปส่งที่โรงเรียนเถอะ"

แม่ฉันพูดขึ้น

"ค่ะ"

ฉันพูดก่อนที่จะจูงมือน้องแบมเดินออกไป

1 ชั่วโมงต่อมา

"ไปส่งน้องแบมมาแล้วหรอ"

แม่ถามฉันในขณะที่ฉันเพิ่งเดินเข้าบ้านไม่นาน

"อ๋อใช่ค่ะ"

ฉันหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟา

"แล้วดีวาล่ะได้ติดต่อกันบ้างไหมตั้งแต่เลิกลากัน"

แม่มองหน้าฉัน

"แม่จะพูดถึงเค้าทำไม"

ฉันขมวดคิ้ว และหงุดหงิดที่แม่พูดถึงเขา

"แม่แค่สงสารน้องแบมอยากให้น้องแบมมีพ่อและได้รับการเอาใจใส่จากคนเป็นพ่อก็เท่านั้นเองแม่กลัวว่าถ้าน้องแบมโตไปจะขาดความอบอุ่นและกลายเป็นเด็กมีปัญหา"

แม่พูดอย่างยาวเหยียด

"แม่คะแค่น้องแบมมีเบลคนเดียวก็พอแล้วเบลไม่ดีตรงไหนอ่ะแม่รู้ไหมเบลรักน้องแบมยิ่งกว่าชีวิตของเบลด้วยซ้ำ"

ฉันพูดกับแม่ก่อนจะเดินไปอาบน้ำและแต่งตัวไปทำงานที่บริษัทใหม่

1 ชั่วโมงต่อมา ณ บริษัทABT

ฉันเดินเข้าบริษัทอย่างงุนงง 

"พี่คะ"

ฉันสะกิดผู้หญิงร่างบางคนหนึ่ง

"คะ"

ผู้หญิงร่างบางมองมาที่ฉันด้วยความสงสัย

"หนูเพิ่งจะมาทำงานที่นี่วันแรกก็เลย งงๆน่ะค่ะว่าหนูควรจะไปทำงานตรงไหนอย่างไรบ้าง คือหนูสมัครงานผ่านในเว็บค่ะ"

ฉันอธิบายอย่างละเอียด

"อ๋อคือน้องต้องนำสำเนาบัตรประชาชน1ใบ และสำเนาทะเบียนบ้าน1 ใบ ตามด้วยรูปถ่ายขนาด 1นิ้วไปยื่นให้กับผู้จัดการที่ห้องของผู้จัดการ"

ผู้หญิงร่างบางยิ้ม

"พี่คะแล้วหนูจะไปห้องผู้จัดการได้ยังไงคะ"

ฉันถามพลางกับมองไปทั่วๆบริษัทที่ใหญ่โตอย่างมึนงง

"ตามพี่มาเดี๋ยวพี่พาไป"

ผู้หญิงร่างบางพูดก่อนที่จะเดินนำฉันไปจนถึงหน้าห้องหนึ่ง 

ก๊อก ก๊อก 

"เชิญเข้ามา"

เสียงทุ้มใหญ่ดังมาจากในห้อง

"น้องเข้าไปได้เลยเดี๋ยวพี่ไปทำงานก่อนนะ"

ผู้หญิงร่างบางพูดก่อนที่จะเดินไป ฉันตัดสินใจเปิดประตูเข้าไปข้างในห้อง

"สวัสดีค่ะ"

ฉันยกมือไหว้และยิ้มให้กับผู้จัดการหน้าหล่อ อร๊าย >< มาเจอผู้ชายหล่ออีก

"คุณคือเบลลินใช่ไหม"

ผู้จัดการหน้าหล่อถามพลางกับสบตาฉัน

"ใช่ค่ะ ส่วนนี่คือเอกสารขาดเหลือ"

ฉันยื่นเอกสารที่ใส่ซองสีน้ำตาลให้กับผู้จัดการหน้าหล่อ

"คุณรู้หรือยังว่าคุณจะทำงานแผนกอะไรและบริษัทนี้ทำงานเกี่ยวกับอะไร"

ผู้จัดการหน้าหล่อยิงคำถาม

"ไม่ทราบค่ะ"

ฉันส่ายหัว

"บริษัทเราจะผลิตเกี่ยวกับเสื้อผ้าแฟชั่นที่ทันสมัย แน่นอนแล้วแหละที่จะมีลูกค้าจากบริษัทรายใหญ่พากันมาซื้อ แต่เธอเรียนจบIT มา ฉันคงต้องให้เธอทำแผนกคอม"

ปึ้ง ปึ้ง ปึ้ง

"ฟังฉันอยู่หรือเปล่า"

เสียงทุบโต๊ะดังขึ้น

"เธอจะมานอนในเวลานี้ไม่ได้นะ"

ผู้จัดการหน้าหล่อพูดขึ้นเมื่อฉันเผลอเอนหัวนอนลงบนโต๊ะ จะไม่ให้ง่วงได้ยังไง

ก็ผู้จัดการหน้าหล่อพูดซะยาวขนาดนี้ฟังแล้วเคลิ้ม

"ขอโทษค่ะ"

ฉันกล่าวขอโทษพลางกับพนมมือไหว้

"ไม่เป็นไรคราวหลังอย่าทำแบบนี้อีก"

ผู้จัดการหน้าหล่อ ชี้หน้าฉัน 

"เดี๋ยวฉันให้เลขาของฉันพาเธอไปที่แผนก"

ผู้จัดการหน้าหล่อพูดพลางกับหันหน้าไปทางโต๊ะของเลขานุการซึ่งเลขากำลังนั่งอยู่

"นฤมลพาเบลลินไปแผนกคอม"

ผู้จัดการหน้าหล่อสั่ง เลขาไม่รอช้าลุกจากเก้าอี้และเดินเข้ามาหาฉัน

ณ แผนกคอมพิวเตอร์

ผู้คนพากันมองฉันอย่างงุนงง 

"ไม่ต้อง งง นี่เบลลินพนักงานใหม่ของแผนกนี้"

เลขานุการพูดขึ้น ทุกคนต่างพากันพยักหน้ารับ

"เบลลินไปนั่งตรงโต๊ะตัวท้ายริมหน้าต่างนะ"

เลขานุการชี้ไปที่โต๊ะตัวท้ายริมหน้าต่าง ก่อนที่จะเดินไป ฉันก้าวเท้าเดินไปที่โต๊ะนั้นก่อนที่จะหย่อนก้นนั่งลงบนเก้าอี้

"สวัสดีเธอชื่ออะไร"

ผู้หญิงหน้าใบหน้าสวยหันมายิ้มทักฉัน

"ชื่อเบลเธอล่ะ"

ฉันถามตอบ

"ฉันชื่อพลอยยินดีที่ได้รู้จักนะ"

พลอยยิ้ม

"โอเคเช่นกัน"

ฉันเอื้อมมือไปเปิดคอมพิวเตอร์ จู่ๆ ฉันก็เห็นผู้ชายร่างสูงขาวเดินมาคุยกับผู้หญิงคนหนึ่งที่นั่งอยู่โต๊ะข้างหน้า

"เอ๊ะ! หน้าตาคุ้นๆจังเหมือนเคยเห็นที่ไหน"

ฉันบ่นพึมพำพลางกับจ้องผู้ชายร่างสูงขาวอย่างไม่ละสายตา รู้สึกคุ้นๆจัง

"เบลมองอะไรอ่ะ"

พลอยถามขึ้น

"ผู้ชายคนนั้นเป็นใครหรอพลอยฉันรู้สึกคุ้นๆ"

ฉันตอบพลอยทั้งๆที่สายตากำลังมองผู้ชายร่างสูงขาวอย่างไม่ละสายตา

"อ๋อผู้ชายคนนั้นหรอชื่อดีวาเพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ได้5เดือน"

พลอยตอบ น..นั่น ดีวาจริงๆหรอ

"มีอะไรหรือเปล่าเบล?"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น