น้ำมิ้ม

ใครชอบแนวดราม่าบีบคั้นอารมณ์..อย่าลืมจิ้มหัวใจ กดแอด Favorite ไว้ด้วยนะจ๊ะ เค้าจะพยายามอัพทุกวัน ...เรื่องนี้พระเอกเป็นแนวดาร์คนะคะ อย่าได้หาความดีมีคุณธรรมจากพี่แก..นางเอกรันทดสุดชีวิต เนื้อหาเข้มข้นทุกตอนจ้า ไรท์เตอร์รับประกัน

ทวิกมล ตอนที่ 4 : ผู้หญิงที่ไม่มีตำแหน่ง

ชื่อตอน : ทวิกมล ตอนที่ 4 : ผู้หญิงที่ไม่มีตำแหน่ง

คำค้น : ทวิกมล , ความลับ , พี่น้อง , สู้ชีวิต , ความรัก , พระเอกร้าย , นางเอกน่าสงสาร , พระรองแสนดี , ปกปิด , เปรมอุรา , ปานดวงใจ , 25+ ,30+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ย. 2559 20:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทวิกมล ตอนที่ 4 : ผู้หญิงที่ไม่มีตำแหน่ง
แบบอักษร

 

เอกกุลไม่มีกะจิตกะใจจะกลับไปทำงานได้อีกแล้ว...ชายหนุ่มเปิดอีเมล์ไล่ดูกำหนดการประชุมผู้ค้าเหล็กสากลที่จะจัดขึ้นในเดือนหน้าที่อังกฤษ...หนึ่งในนั้นเคยมีผู้ใหญ่แนะนำให้เขาได้รู้จักเอาไว้เผื่อว่าจะมีโอกาสที่จะได้ร่วมงานกันในอนาคต ชายหนุ่มกดโทรศัพท์สำนักงานที่ต่อตรงถึงเลขาได้ทันที

“คุณดาว...คุณติดต่อหาคุณโทมัส ที่เคยคุยกันไว้ให้ผมหน่อย แจ้งเขาว่าผมจะไปอังกฤษก่อนงานประชุม ผมอยากจะเข้าไปเยี่ยมชม โรงถลุงเหล็กโอลเชสเตอร์ สักหน่อย ... แล้วกระซิบบอกคุณโทมัสด้วยว่า ผมมีข้อตกลงพิเศษสำหรับเสนอขายสินค้าให้กับเครือบริษัท โอลเชสเตอร์เรียลเอสเตทด้วย”

เอกกุลสั่งงานรวดเดียวอย่างร้อนใจ...เขาจะต้องช่วยปานดวงใจให้หลุดพ้นจากขุมนรกนั้นให้เร็วที่สุด...และสิ่งแรกที่เขาจะทำก็คือ...เขาต้องยืนอย่างมั่นคงให้ได้โดยไม่ต้องอาศัยอำนาจเงินของกวินวัธน์!

...........................................................................................................................

ปานดวงใจขยับลุกขึ้นแต่งตัวเมื่อเห็นว่าเป็นเวลาค่ำแล้ว ป่านนี้เปรมอุราอาจจะกำลังรอเธอกลับไปกินข้าวเย็นด้วยกัน หากวงแขนล่ำสันของกวินวัธน์ก็ตวัดรัดเธอเอาไว้ไม่ให้ไปไหน ในขณะที่ริมฝีปากยังคงตามมาคลอเคลียอยู่ไม่ห่างจากต้นคอขาวนวลนั้น

“จะไปไหน...ยังหัวค่ำอยู่เลย”

“ดิฉันจะกลับไปหาน้อง...เปรมคงรอทานข้าวค่ะ..”

ปานดวงใจเอ่ยเสียงเรียบพลางปลดมือชายหนุ่มออกและเริ่มแต่งตัว กวินวัธน์ขมวดคิ้วอย่างหงุดหงิด...ถ้าหากเขาไม่ติดพันธะบ้าๆกับชาลิตา เขาจะแต่งงานกับเธอให้รู้แล้วรู้รอด...จะได้ไม่ต้องไปๆมาๆแบบนี้

“ออกไปทานด้วยกันสามคนข้างนอกไหม...ผมเป็นเจ้ามือเอง เลี้ยงต้อนรับน้องสาวคุณไง”

“อย่าเลยค่ะ..ยัยเปรมเองก็คงไม่มีอารมณ์จะไปสังสรรค์กับใครนักหรอก...ที่บ้านเราเพิ่งสูญเสียอะไรหลายๆอย่างติดๆกัน ฉันกับน้องอยากอยู่กันตามลำพังมากกว่าค่ะ”

ปานดวงใจปฏิเสธอย่างไม่เหลือเยื่อใย จนกวินวัธน์หงุดหงิด...ถึงอย่างไรเขาก็ยังเป็นคนนอกสำหรับหญิงสาวอยู่ดี

“โอเค..ผมไม่รบกวนพวกคุณก็ได้ แต่พรุ่งนี้คุณพาเปรมเข้าไปที่บริษัทด้วยแล้วกัน ศรุตาเขาจะจัดการเรื่องเรียนต่อมหาวิทยาลัยให้”

“ขอบคุณค่ะ...แล้วดิฉันกับน้องจะหาเงินมาใช้คืนคุณให้เร็วที่สุด”

“ปาน!...เมื่อไหร่คุณจะเลิกทำเหมือนกับว่าผมเป็นคนอื่นเสียที...”

กวินวัธน์โพล่งออกมาอย่างโมโห ดวงตาคมเข้มที่มองสบตาหญิงสาวนั้นวาววับขึ้นด้วยอารมณ์โกรธ หากปานดวงใจยังคงตีสีหน้านิ่งเฉยได้อย่างแนบเนียน ทั้งๆที่ในใจนั้นเต้นรัวขึ้นอย่างหวาดหวั่นในอารมณ์ของอีกฝ่ายเช่นกัน

“ก็เราเป็นคนอื่นกันจริงๆนี่คะ...อ้อ แต่พรุ่งนี้เราก็จะเป็นเจ้านายกับลูกน้องกันแล้ว”

“คุณเป็นเมียผมนะปาน...หรือจะต้องให้ผม ทบทวน ความจำคุณอีกสักรอบสองรอบ”

กวินวัธน์ขู่พลางขยับตัวหากปานดวงใจรีบถอยหลังออกห่างอย่างตกใจ พลางเอ่ยย้ำอย่างเจ็บช้ำ

“เก็บคำคำนั้นไว้ให้ผู้หญิงที่คุณจะแต่งงานด้วยอย่างคุณชาลิตาเถอะค่ะ ...สำหรับดิฉันมันก็แค่คู่นอนยามของขาดก็เท่านั้นเอง”

“ปานดวงใจ!...”

กวินวัธน์ตวาดเสียงเข้มอย่างไม่พอใจ หากหญิงสาวเดินจ้ำหนีออกจากห้องไปเสียแล้ว ...ชายหนุ่มปาหมอนทิ้งระบายอารมณ์อย่างหงุดหงิด... เมื่อไหร่ปานดวงใจจะเลิกคิดว่าตัวเองไร้ค่าเสียที

........................................................................................................

 

วันรุ่งขึ้นปานดวงใจพาเปรมอุราเข้าไปหา “ศรุตา” เลขาของท่านประธานที่เธอเคยเจอมาแล้ว หญิงสาวร่างอวบยิ้มกว้างทักทายพวกเธอสองพี่น้องอย่างเป็นกันเอง พลางเอ่ยทักร่างเพรียวระหงที่คล้ายคลึงกันเป็นอย่างมาก หากปานดวงใจดูจะขาวกว่าอีกฝ่ายเล็กน้อย และใบหน้าของเปรมอุราค่อนข้างจะคมเข้มผิดกับปานดวงใจที่สวยหวานกว่า

“อุ๊ย...นึกว่าคุณปานมีฝาแฝด คนนี้คงเป็นคุณเปรมอุราที่เจ้านายบอกไว้ เชิญด้านนี้ค่ะเดี๋ยวพี่ตาจะพาไปกรอกใบสมัครเข้ารับทุน ส่วนคุณปานเจ้านายสั่งให้ตาจัดโต๊ะทำงานไว้ให้ด้านในห้องแล้วค่ะ”

ศรุตาเอ่ยกับปานดวงใจพลางยื่นบัตรพนักงานลายสีทองแบบที่คนทั้งบริษัทรู้ดีว่า บัตรนี้มีแค่หญิงสาวและเจ้านายอย่างกวินวัธน์เท่านั้นที่พกติดตัวเอาไว้ ...

ศรุตานั้นทันทีที่เห็นบัตรพนักงานของปานดวงใจตั้งแต่หลายวันก่อนหน้านี้แล้วจึงรีบฉีกยิ้มให้กว้างที่สุดเท่าที่จะกว้างได้ พลางหลีกทางให้ปานดวงใจเดินเข้าไปรอกวินวัธน์ในห้องทำงาน เพราะผู้หญิงที่ไม่มีตำแหน่งในครอบครัวอย่างปานดวงใจคนนี้ แต่ดันมีตำแหน่งในหัวใจเจ้านาย ล้วนแล้วแต่สามารถพลิกชีวิตเธอได้ง่ายๆ เพราะเจ้านายเธอไม่เคยใช้อะไรตัดสินนอกจากอารมณ์!

 ดูแต่ทุนการศึกษาของเปรมอุราเถอะ...เธอก็เพิ่งจะเคยเห็นนี่แหละ...ทุนเรียนฟรีแถมมีเงินเดือนให้เสร็จสรรพ พร้อมกับตำแหน่งที่กวินวัธน์ตั้งขึ้นโดยเฉพาะสำหรับ “รอบรรจุ” ทันทีที่หญิงสาวเรียนจบ ...ตั้งแต่เกิดมาเธอก็เพิ่งเคยเห็นที่บริษัทวัฒน์พิภพนี้เป็นแห่งแรก

 

"คุณเปรมอุรานั่งกรอกเอกสารที่ห้องนี้ไปพลางๆก่อนนะคะ ถ้าคุณต้องการสอบถามตรงไหนเพิ่มเติมดิฉันจะมาอธิบายให้ฟังอีกครั้ง"

ศรุตาหยิบเอกสารต่างๆเอามาให้เปรมอุราได้กรอกรายละเอียดทั้งหมด...คิ้วเข้มของหญิงสาวขมวดมุ่นเมื่อเธอพินิจมองช่องว่างของคณะและสาขาวิชาที่เธอจะเลือกเรียน...เปรมอุราตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด เธอจะเลือกเรียนกฎหมายเพื่อปูทางเอาไว้สำหรับวันของเธอ... เมื่อถึงวันที่เธอแข็งแกร่งมากกว่านี้ เธอจะเอาลูกคืนมาจากหลุยส์!

ศรุตาถือโอกาสที่เปรมอุรากำลังก้มหน้าก้มตากรอกเอกสารปึกใหญ่เลี่ยงออกไปชงกาแฟในห้องพักเบรก แน่นอนว่ามีสาวๆอีกจำนวนไม่น้อยที่กำลังหาของว่างเพื่อทำให้ตาสว่างอยู่เช่นกัน ...และไม่มีอาหารชนิดไหนที่ทำให้ตาสว่างได้ดีไปกว่าอาหารปาก!

“ฉันนะสงสารคุณชาลิตาคู่หมั้นของเจ้านายอย่างแรง...อุตส่าห์ได้ตั๋วเข้าชิงตำแหน่งคุณผู้หญิงของตระกูลวัฒน์พิภพมาครองแบบไม่มีคู่แข่งแล้ว แต่ดันมาเจอเจ้านายเราคว้าผู้หญิงที่ไหนไม่รู้มาควงเย้ยแบบนี้ เป็นฉันฉันถอนหมั้นไปแล้ว!”

“บ้า...แค่เรื่องขี้ผงแค่นี้จะถอนหมั้นทำไม เป็นฉันจะนอนกอดทะเบียนสมรสใช้สมบัติคุณวินให้เพลินไปเลย พ่อแม่สามีก็ไปสวรรค์หมดแล้ว แต่งกับคุณวินมีแต่สบายไปทั้งชาติ”

“จะไม่สบายก็ตรงต้องแต่งงานกับผู้ชายแบบคุณวินนี่แหละ...”

ศรุตาหัวเราะคิกคักให้กับคำนิยามของเจ้านายจากสาวๆในบริษัท นี่ถ้ากวินวัธน์แสนดีได้สักครึ่งหนึ่งของหน้าตารับรองว่าชาลิตาคงต้องรับศึกหนักมากกว่าแค่สองพี่น้องที่เพิ่งเข้ามาใหม่ในวันนี้แน่ๆ

 

............................................................................................................ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น