น้ำมิ้ม

ใครชอบแนวดราม่าบีบคั้นอารมณ์..อย่าลืมจิ้มหัวใจ กดแอด Favorite ไว้ด้วยนะจ๊ะ เค้าจะพยายามอัพทุกวัน ...เรื่องนี้พระเอกเป็นแนวดาร์คนะคะ อย่าได้หาความดีมีคุณธรรมจากพี่แก..นางเอกรันทดสุดชีวิต เนื้อหาเข้มข้นทุกตอนจ้า ไรท์เตอร์รับประกัน

ทวิกมล ตอนที่ 3 : คำเตือนครั้งสุดท้าย

ชื่อตอน : ทวิกมล ตอนที่ 3 : คำเตือนครั้งสุดท้าย

คำค้น : ทวิกมล , ความลับ , พี่น้อง , สู้ชีวิต , ความรัก , พระเอกร้าย , นางเอกน่าสงสาร , พระรองแสนดี , ปกปิด , เปรมอุรา , ปานดวงใจ , 25+ ,30+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 03 พ.ย. 2559 01:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทวิกมล ตอนที่ 3 : คำเตือนครั้งสุดท้าย
แบบอักษร

 

เอกกุลกอดหญิงคนรักของตัวเองเอาไว้ด้วยหัวใจที่บอบช้ำ ที่ผ่านมาทำไมเขาถึงไม่รู้อะไรเลย..ทั้งยังปล่อยให้ปานดวงใจต้องเผชิญหน้ากับผู้ชายอย่างกวินวัธน์มาโดยลำพังตลอด   

“ผมขอโทษจริงๆปาน ผมไม่น่าปล่อยให้คุณต้องเผชิญกับเรื่องร้ายๆเพียงคนเดียวเลย”

“คุณเอกไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกค่ะ.. เรื่องทั้งหมดมันสายเกินไปที่จะแก้ไขอะไรได้แล้ว ปานเหลวแหลกเกินกว่าที่จะไปแต่งงานกับคนดีๆอย่างคุณเอกได้อีกแล้วค่ะ”

“ไม่...คุณอย่าคิดแบบนั้นปาน ฟังนะ...ผมรักคุณและผมสัญญาว่าผมจะปกป้องคุณจากเขา ผมไม่กลัวอำนาจเงินของเขาหรอกนะปาน อย่าให้เขาขู่คุณได้ คุณไม่จำเป็นต้องเอาชีวิตตัวเองไปตกนรกแบบนั้น”

เอกกุลประคองดวงหน้าเรียวหวานนั้นไว้ด้วยอุ้งมืออุ่นทั้งสองข้างพลางจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่ยังสั่นไหวของหญิงสาว ปานดวงใจนั้นใจหนึ่งแม้ว่าอยากจะเชื่อเอกกุล แต่เธอก็รู้จักกวินวัธน์ดีมากพอที่จะรู้ว่า เขา..จะไม่มีวันปล่อยเหยื่ออย่างเธอไป และถ้าเอกกุลคิดจะเข้าชนกับกวินวัธน์ตรงๆ เอกกุลที่ซื่อตรงเกินไปไม่มีวันรับมือกับคนฉลาดแกมโกงอย่างกวินวัธน์ได้

“คุณต่างหากละคะคุณเอกที่กำลังโดนข่มขู่ อย่าให้คุณวินขู่คุณได้ค่ะ คุณวินไม่เคยใช้วิธีขาวสะอาดในการคุกคามใคร ปานไม่อยากให้คุณเอกต้องมาพังพินาศเพราะผู้หญิงไร้ค่าอย่างปาน”

หญิงสาวยิ้มให้คนตรงหน้าอย่างอ่อนโยน ...ผู้ชายคนนี้เป็นคนที่ฉุดเธอขึ้นมาจากนรก แล้วเรื่องอะไรที่เธอจะยอมปล่อยให้เขาต้องมาโดนไฟนรกแผดเผาเสียเอง ...ปานดวงใจตัดสินใจอย่างเด็ดขาด...เธอจะต้องปกป้องเอกกุลให้ได้!

“ปานขอใช้ชีวิตตัวเองตอบแทนคุณเอกทุกอย่าง ปานสัญญาค่ะ ตราบใดที่ปานยังมีลมหายใจ คุณวินจะไม่ไปราวีคุณเอกอีก”

“ไม่...ผมไม่ต้องการ ผมจะทำให้คุณเห็นว่า...ผมปกป้องคุณได้จริงๆ”

เอกกุลยืนยันหนักแน่นพลางคว้าข้อมือหญิงสาวลากให้เดินตามเขาไปข้างนอก ปานดวงใจใจหายวาบเมื่อเห็นว่าจุดหมายปลายทางของเอกกุลคือ รถยุโรปคันหรูที่จอดอยู่นอกกำแพงบริษัท!

“คุณเอก ... หยุดเดี๋ยวนี้นะคะ ปล่อยปาน...ปานบอกให้ปล่อย!

หญิงสาวขึ้นเสียงอย่างลืมตัวเพราะคาดเดาได้ว่าหากกวินวัธน์มาเห็นเหตุการณ์ตอนนี้เข้าเธออาจจะต้องถูกอีกฝ่ายลงโทษทรมานด้วยวิธีไหน ปานดวงใจสะบัดมืออย่างแรง พลางเหวี่ยงฝ่ามือฟาดไปที่หน้าของเอกกุลเต็มแรง

เพี๊ยะ...! ใบหน้าขาวเผือดของเอกกุลสะบัดไปตามแรงมือของอีกฝ่าย ปานดวงใจกำมือตัวเองแน่น ก่อนจะตัดสินใจโพล่งออกมาเพื่อหวังให้อีกฝ่ายเลิกหวังลมๆแล้งๆกับผู้หญิงอย่างเธอ

“คุณเอกลืมปานเสียเถอะค่ะ...ผู้หญิงอย่างปานสกปรกเกินกว่าที่จะกลับไปหาคุณได้เหมือนเดิมแล้ว และที่สำคัญ...คุณเอกไม่มีวันสู้กับคุณวินได้...อย่าเอาตัวเองเข้ามาเสี่ยงเลยนะคะ ปานขอร้อง”

“ผมไม่สนใจ...ผมรักคุณจริงๆนะปาน...อย่ากลับไปกับเขา...ผมขอร้องอยู่กับผมที่นี่ ผมจะดูแลคุณเอง!

เอกกุลพยายามกอดรั้งอีกฝ่ายไว้อย่างสุดความกำลัง ในขณะที่ปานดวงใจนั้นหน้าซีดเผือดขึ้นทุกทีๆ พลางภาวนาต่อสวรรค์ อย่าเพิ่งให้กวินวัธน์ออกมาตามเธอตอนนี้เลย

 

ระหว่างที่รอปานดวงใจอยู่ในรถ กวินวัธน์ก็เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์นักสืบที่เขาใช้งานประจำอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มยังค้างคาใจเกี่ยวกับเรื่องครอบครัวของปานดวงใจ โดยเฉพาะเรื่องที่เขาสงสัย...เปรมอุรากำลังปิดบังอะไรปานดวงใจอยู่กันแน่ ท่าทีของไอ้ฝรั่งนั่นก่อนที่มันจะกลับออกไปจากโรงพยาบาลมันสะกิดใจเขาอย่างแรง...จนเขาต้องยอมเรียกใช้ตัว “พิชิต” นักสืบมือดีที่ค่าตัวแพงติดอันดับท๊อปของเมืองไทย แต่ก็ทำงานให้เขาแบบไม่เคยพลาด...

“สวัสดีคุณพิชิต .. ผมมีเรื่องอยากให้คุณไปล้วงตับมาให้หน่อย...”

กวินวัธน์กรอกเสียงลงไปแทบจะทันทีเมื่ออีกฝ่ายกดรับสาย ชายหนุ่มเอ่ยไล่รายชื่อที่ต้องการข้อมูลทันที ในขณะที่สายตาเริ่มกวาดมองไปยังทางเข้าที่หน้าออฟฟิศมองหาปานดวงใจที่ยังไม่กลับออกมาเสียที..

“ผมขอข้อมูลทุกอย่างเกี่ยวกับปานดวงใจ เปรมอุรา โดยเฉพาะคนหลัง คุณไปสืบเรื่องแฟนฝรั่งของเขามาด้วย ถ้าผมจำไม่ผิดน่าจะชื่อ “หลุยส์” ...ผมขอแบบเจาะลึกทั้งตระกูล เพราะผมสังหรณ์ใจว่าอีกไม่นานหมอนี่อาจจะต้องเปิดศึกกับผมแน่ๆ ”

กวินวัธน์ยกยิ้มมุมปากขึ้นอย่างพอใจเมื่ออีกฝ่ายไม่ปฏิเสธ ก่อนจะสำทับปิดท้าย..

“อ่อ...งานนี้ผมขอด่วนนะครับ...ผมยินดีจ่ายค่าเดินทางถ้าคุณต้องการไปสืบถึงต้นตอที่ต่างประเทศ!”

กวินวัธน์ปิดมือถือเมื่อได้ทุกอย่างตามที่ต้องการ ...ทีนี้ก็เหลือแต่ปมสุดท้ายที่เขาต้องไปจัดการตัดให้ขาด...หมดเวลาสำหรับช่วงอำลาเจ้านายเก่าแล้ว!

.................................................................................................................

ปานดวงใจพยายามดันตัวเอกกุลให้ออกห่างจากเธอ อ้อมแขนอันอบอุ่นของเอกกุลในอดีตนั้นวันนี้กลายเป็นอันตรายที่สุดสำหรับเธอ...

“คุณเอก...ปล่อยปานค่ะ..ปานขอร้อง”

หญิงสาวพยายามวิงวอนเพราะตอนนี้ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ช่วงพักเที่ยง หากก็มีสายตาของพนักงานในบริษัทที่คอยสอดส่องอยู่ไม่น้อย ปานดวงใจเหลียวมองรอบๆอย่างหวาดระแวง หากก็เหมือนโชคจะไม่เข้าข้างเธอ เพราะเสียงตวาดที่ดังขึ้นด้านหลังทำให้ปานดวงใจสะดุ้งอย่างหวาดกลัว

“ปล่อยมือจากปานเดี๋ยวนี้...”

กวินวัธน์ไม่พูดเปล่า หากยังตรงเข้ามากระชากร่างหนาๆของเอกกุลออกไปจนอีกฝ่ายเซ...ปานดวงใจรีบถลาเข้าไปรั้งแขนของกวินวัธน์ไว้พลางเอ่ยปากอ้อนวอน

“อย่าค่ะคุณวิน...กลับเถอะนะคะปานขอร้อง...นะคะ”

กวินวัธน์มองเอกกุลที่ยืนได้อย่างมั่นคงแล้ว พลางประกาศก้องต่อหน้า

“เลิกยุ่งกับปานซะ..ไม่อย่างนั้นอย่ามาหาว่าฉันไม่เตือน!”

“ฉันจะไม่ยอมให้ปานต้องกลับไปตกนรกอยู่กับแกอีกแล้ว ฉันจะแต่งงานกับปาน”

เอกกุลประกาศความตั้งใจออกมาตรงๆ จนปานดวงใจไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองคนที่ยืนกำข้อมือเธอ หากหญิงสาวรับรู้ได้ถึงน้ำหนักมือหนาที่บีบข้อมือเธอแน่นจนปานดวงใจแทบจะเป็นลมด้วยความเจ็บปนหวาดกลัว

“คุณยังไม่ได้บอกเขาหรือว่าเราเป็นอะไรกัน...”

กวินวัธน์เอ่ยขึ้นมาราวกับถามปานดวงใจหากสายตาจ้องประสานไปที่เอกกุลอย่างผู้ที่ถือไพ่เหนือกว่า

“กลับกันเถอะค่ะ...คุณวิน ฉันขอร้อง”

กวินวัธน์เหยียดยิ้มให้เอกกุลเมื่อปานดวงใจเป็นฝ่ายฉุดเขาให้เดินกลับออกไป ชายหนุ่มหันมาสบตากับเอกกุลที่จ้องมาอย่างเจ็บแค้นเช่นกัน ก่อนจะเอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงเหี้ยมเกรียม

“อย่ามายุ่งกับปานอีก...นี่เป็นคำเตือนครั้งสุดท้าย”

“มันจะไม่ใช่ครั้งสุดท้ายอย่างแน่นอน!

เอกกุลสวนกลับอย่างไม่ยอมแพ้...ถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องสู้เพื่อตัวเองเสียที!

.................................................................................................

กวินวัธน์ได้ยินเต็มสองหูว่าอีกฝ่ายประกาศสงครามกับเขา...หากปานดวงใจไม่ยอมให้เรื่องทุกอย่างลุกลามไปมากกว่านี้ หญิงสาวออกแรงฉุดร่างสูงใหญ่ของกวินวัธน์ให้กลับมาที่รถจนได้

“ฉันสัญญาว่าฉันจะไม่ติดต่อกับคุณเอกอีก คุณปล่อยคุณเอกไปเถอะนะ ฉันขอร้อง”

“ไว้ไปขอร้องผมบนเตียงโน่น...ถ้าคุณทำให้ผมพอใจ ผมอาจจะต่อลมหายใจให้มันอีกสักหน่อย”

กวินวัธน์เอ่ยพลางออกรถกระชากไปอย่างรวดเร็ว หากปานดวงใจนั้นพยายามอธิบายอย่างใจเย็นทั้งๆที่ในใจหวาดหวั่นสารพัด

“ฉันจะยอมเป็นนางบำเรอของคุณ จะเชื่อฟังคุณทุกอย่าง...ขออย่างเดียวอย่าทำร้ายเขาได้มั้ยคะ”

“คุณก็ได้ยิน...มันท้าทายผม...แล้วผมต้องนิ่งอย่างนั้นเหรอ”

“คุณเอกเป็นคนดี...เขาไม่มีวันทำร้ายคุณ”

“งั้นผมควรตอบแทนความดีของมันด้วยการยกคุณให้มันไปเลยดีไหม?”

กวินวัธน์กระชากเสียงถามอย่างโมโห หากปานดวงใจตอกกลับทันควันเช่นกัน

“มันคงเป็นเรื่องที่ดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นในชีวิตของฉันเลยค่ะคุณกวินวัธน์ ถ้าคุณจะทำมันจริงๆ”

 

..................................................................................................................................

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}