น้ำมิ้ม

ใครชอบแนวดราม่าบีบคั้นอารมณ์..อย่าลืมจิ้มหัวใจ กดแอด Favorite ไว้ด้วยนะจ๊ะ เค้าจะพยายามอัพทุกวัน ...เรื่องนี้พระเอกเป็นแนวดาร์คนะคะ อย่าได้หาความดีมีคุณธรรมจากพี่แก..นางเอกรันทดสุดชีวิต เนื้อหาเข้มข้นทุกตอนจ้า ไรท์เตอร์รับประกัน

ทวิกมล ตอนที่ 1 : Press The Reset

ชื่อตอน : ทวิกมล ตอนที่ 1 : Press The Reset

คำค้น : ทวิกมล , ความลับ , พี่น้อง , สู้ชีวิต , ความรัก , พระเอกร้าย , นางเอกน่าสงสาร , พระรองแสนดี , ปกปิด , เปรมอุรา , ปานดวงใจ , 25+ ,30+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2559 23:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ทวิกมล ตอนที่ 1 : Press The Reset
แบบอักษร

“คุณแน่ใจนะว่าคุณต้องการแบบนี้”

กวินวัธน์เอ่ยถามขึ้นอีกครั้งเมื่อปานดวงใจพาเปรมอุรามาขึ้นรถยุโรปคันใหญ่ของเขา ปานดวงใจมองหน้าน้องสาวของตัวเองที่ตอนนี้มีชีวิตไม่ต่างจากตุ๊กตาที่ไร้วิญญาณและหัวใจแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจเบาๆพลางเอ่ยกับชายหนุ่มอย่างเด็ดเดี่ยว

“ค่ะ...เปรมจะต้องลืมทุกอย่างทั้งหมดที่นี่...ฉันจะพาน้องไปอยู่กับฉันที่กรุงเทพฯ”

ปานดวงใจเอ่ยขึ้นหลังจากครุ่นคิดไตร่ตรองทุกอย่างมาอย่างถี่ถ้วนดีแล้ว เปรมอุราจะไม่มีวันลืมอดีตได้ถ้าหากน้องสาวของเธอยังต้องใช้ชีวิตแบบเดิมอยู่ในสถานที่เดิมๆ

ในขณะที่เปรมอุราหลังจากขึ้นรถมาได้หญิงสาวก็เอาแต่เหม่อมองไปนอกรถราวกับคนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ... นับตั้งแต่วันที่นายยศไล่หลุยส์ไป เธอก็ไม่มีโอกาสจะได้เห็นหน้าลูกอีกเลย เพราะหลุยส์นั้นไปจริงตามคำไล่ของผู้เป็นบิดา หากเขาไปพร้อมๆกับกระชากหัวใจของเธอให้หลุดออกจากร่างตามลูกของเธอไปด้วย...แองจี้..ลูกสาวตัวน้อยที่เธอไม่มีโอกาสแม้แต่จะได้เห็นหน้าลูกเลยสักครั้ง

“ผมเอาหลานมาคืนให้คุณได้นะปาน...” กวินวัธน์กระซิบเบาๆหลังจากที่ปิดประตูรถให้สนิทแล้ว หากปานดวงใจปฏิเสธทันควัน

“ทางฝ่ายนู้นเขาคงไม่ยอม อีกอย่างเราไม่รู้ว่าอีกฝ่ายมีหลักฐานอะไรในมือ ฉันถามน้อง เปรมก็ไม่บอกฉัน...ฉันก็เลยต้องเลือกวิธีนี้ ...เปรมยังเด็ก สักวันหนึ่งเขาจะโตขึ้นและก้าวผ่านแผลหัวใจในครั้งนี้ไปได้ ...”

ปานดวงใจเอ่ยขึ้นอย่างปลอบใจตัวเอง หญิงสาวพยายามสอบถามความจริงกับคุณนายจินตนาและปีเตอร์หากทั้งคู่ก็ยังคงปิดปากเงียบและปล่อยให้หลุยส์และแอนนากลับอังกฤษไปพร้อมๆกับเด็กที่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของน้องสาวเธอ

ดังนั้นหลังจากจัดการเรื่องงานศพของยายเพียรแล้วปานดวงใจจึงตัดสินใจเข้าไปคุยกับเปรมอุราและชวนน้องไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่กรุงเทพฯกับเธอ

เปรมอุรานั้นถึงแม้จะตอบตกลงกับพี่สาว หากหญิงสาวยิ่งเงียบขรึมลงไม่มีใครรู้ว่าเปรมอุรากำลังคิดอะไรอยู่ ทุกคนจึงได้แต่พยายามทำเป็นลืมเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นและคิดว่าสักวันหนึ่งเวลาจะช่วยรักษาแผลใจให้หญิงสาวเอง

 ในขณะที่กวินวัธน์นั้นค่อนข้างจะไม่เห็นด้วยกับปานดวงใจสักเท่าไหร่ เพราะเท่าที่ดูอาการของเปรมอุราแล้ว แผลหัวใจครั้งนี้อาจจะใช้แค่เวลาเยียวยารักษาไม่ได้ หากชายหนุ่มก็เลือกที่จะไม่พูดมันออกไปอย่างน้อยปานดวงใจจะได้สบายใจไปได้สักระยะหนึ่ง

“กลับไปคราวนี้หมดช่วงทดเวลาของคุณแล้วนะปาน...ไปจัดการลาออกให้เรียบร้อย ผมโทรไปบอกให้เลขาเตรียมห้องพักไว้ให้คุณแล้ว คุณกับน้องก็ไปอยู่ที่คอนโดได้เลย”

“คอนโด...หมายความว่ายังไงคะ”

ปานดวงใจเอ่ยถามพลางขมวดคิ้วมุ่นอย่างไม่พอใจ หากกวินวัธน์กลับคลี่รอยยิ้มแสนเจ้าเล่ห์พลางเอ่ยกระซิบเสียงแหบพร่า

“ที่พักใหม่ของคุณไง คอนโดเดียวกันกับที่ผมอยู่ เวลาที่คุณต้องทำโอทีเลิกงานดึกๆจะได้ไม่ต้องเสียเวลาในการเดินทางไงล่ะ”

ปานดวงใจเม้มริมฝีปากแน่น...แน่นอนว่าคราวนี้เธออ้างบิดามารดาไม่ได้ เพราะหลังจากที่ยายเสีย นางจันทร์เพ็ญแม่ของเธอก็ดูจะเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ...นายยศจึงตัดสินใจกลับมาอยู่ที่บ้านเหมือนเดิมและตั้งใจกลับมาทำอาชีพชาวไร่ชาวนาอีกครั้งแทนการไปแสวงหาโชคในเมืองหลวง

“รับรองว่า ผมจ่าย ค่าโอทีคุ้มค่าราคางามนะ พ่อกับแม่คุณจะได้อยู่สบายเลยล่ะ”

“ถ้าฉันเลือกได้ ฉันยอมลำบากกลับมาทำไร่ทำนาอยู่กับพ่อแม่ที่นี่ดีกว่า ดีกว่ายอมให้คนอย่างคุณมาเหยียบย่ำซ้ำเติมกันแบบนี้”

“เสียใจด้วยที่คุณเลือกไม่ได้ปานดวงใจ....ถ้าคุณอยากให้น้องคุณมีอนาคตที่สดใส ผมช่วยได้...บริษัทผมมีทุนให้เรียนฟรี จบมาแล้วมาทำงานใช้หนี้ทุนให้บริษัทของผม และที่สำคัญไอ้เอกกุลมันจะได้ต่อลมหายใจไปได้อีกนานเท่าไหร่ ขึ้นอยู่กับว่า..คุณเลือกเดินทางไหนเท่านั้นปาน..”

กวินวัธน์เอ่ยย้ำเสียงเข้มดวงตาที่ฉายแววดุดันนั้นทำให้ปานดวงใจได้แต่กลืนคำปฏิเสธลงคงไป...ตอนนี้น้องสาวและครอบครัวของเธอกำลังย่ำแย่ เธอจะมาทำให้ทุกอย่างแย่ลงกว่าเดิมไม่ได้!

“ขอให้ฉันเป็นเหยื่อคนสุดท้ายของคุณนะคะ...อย่าให้ต้องมีผู้หญิงคนไหนที่ต้องโชคร้ายเหมือนฉันอีกเลย”

ปานดวงใจเอ่ยขึ้นกับกวินวัธน์อย่างเจ็บช้ำ หากชายหนุ่มกลับก้มลงขโมยจูบริมฝีปากอิ่มที่กำลังสั่นระริกอย่างสะเทือนใจนั้นเพียงชั่วกระพริบตา ก่อนจะเอ่ยตอบรับอย่างหนักแน่นราวกับประกาศคำสัญญา...

“ผมรับรอง...ว่าผมจะหยุดทุกอย่างไว้ที่คุณ!

 

  .................................................................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}