ภรปภัช / พุดพิชชา / ลี่เซียน
email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณที่ชื่นชอบและติดตามผลงานของไรท์นะคะ สามารถซื้อนิยายทุกเรื่องที่จบแล้ว ในรูปแบบ E-Book ได้ที่เวบไซต์ Meb Market โดยหาชื่อ ภรปภัช หรือใครต้องการสั่งหนังสือเล่ม ติดต่อได้ที่ facebook fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช หรือแอดไลน์ไอดี : sarisa8228 นะคะ

ตอนที่ 21 รับผิดชอบ...

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 รับผิดชอบ...

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 14k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2560 15:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 รับผิดชอบ...
แบบอักษร

"  พัชรว่า  ที่นี่  คงไม่เหมาะมั้งคะ  "  เธอรีบถอนริมฝีปากบางออก  เมื่อสำนึกได้ว่าที่นี่เป็นห้องทำงานของเขา

"  งั้น  เราไปที่คอนโดของพี่มั้ย  "  ไมเคิลอารมณ์ค้าง

"  พัชรว่ากลับบ้านเถอะค่ะ  พี่พีจะได้ไม่ต้องเป็นห่วง  "  เธอยิ้มเขินๆ

"  งั้นก็ได้จ้ะ  เดี๋ยวพี่เก็บของก่อนนะ  พัชรหิวมั้ย  จะแวะทานอะไรก่อนรึเปล่าหรือจะไปทานที่บ้าน  "  ไมเคิลถาม  จะที่บ้านหรือที่คอนโดเขาก็จะต้องหาเรื่องนอนกับเธอให้ได้เลยคืนนี้

"  ก็ดีเหมือนกันค่ะ  ทานข้าวเสร็จแล้วค่อยกลับบ้านก็ได้  พัชรหิวแล้วเหมือนกัน  "  เธอยิ้มให้เขา  จากนั้นทั้งสองคนก็ออกไปด้วยกัน

หลังจากทานอาหารเย็นที่ค่อนข้างดึกจนอิ่มแล้ว  พวกเขาก็พากันกลับมาที่บ้าน  แล้วก็แยกย้ายไปที่ห้องของตัวเอง

พัชรประภาอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยแล้ว  ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น  เป็นไมเคิลนี่เอง  ดึกป่านนี้เขายังไม่นอนอีกรึไงนะ

"  ค่ะ  มีอะไรหรอคะ  "  เธอถามน้ำเสียงสดใส

"  พี่ปวดท้องมากเลย  พัชรหายาแล้วเอามาให้พี่ที่ห้องหน่อยได้มั้ย  สงสัยจะเป็นโรคกะเพาะน่ะ  "  เสียงของไมเคิลดูท่าทางทรมานเหลือเกิน  พัชรประภาตกใจมาก

"  ได้ค่ะ เดี๋ยวพัชรเอาไปให้นะคะ  คุณรอแปปนึงนะ  "  เธอรีบวางสายแล้วลงไปหยิบยาจากตู้ยาด้านล่าง  พร้อมกับหยิบน้ำขึ้นไปด้วย  แล้วเดินตรงไปที่ห้องของเขาทันที  เธอผลักประตูเข้าไปอย่างเร็ว

"  ยามาแล้วค่ะ  คุณปวดมากมั้ย  ลุกมาทานยาก่อนนะคะ  "  เธอรีบเข้าไปดูอาการเขาทันที  ไมเคิลนอนขดตัวอยู่  เธอประคองตัวเขาขึ้นมา

"  พี่ปวดมากเลยพัชร  พัชรอยู่กับพี่ตรงนี้  อย่าไปไหนนะ  "  ไมเคิลทำเสียงออดอ้อน  ทำราวกับเจ็บปวดเหลือเกิน

"  ค่ะๆ  พัชรไม่ไปไหน  จะเฝ้าอยู่ตรงนี้นะ  รีบทานยาก่อนนะคะ  "  พัชรประภาคิดว่าเขาต้องปวดมากแน่ๆ  เธอก็เคยเป็นโรคกะเพาะ  รู้ดีว่ามันทรมานขนาดไหน

ไมเคิลทานยาแล้ว  เขานอนลงอีกครั้ง  พัชรประภาเดินไปปิดประตูให้เรียบร้อยกลัวจะมีคนเห็น  แล้วกลับมานั่งเฝ้าเขาที่ข้างเตียง

"  พัชรมานอนข้างๆพี่ได้มั้ย  พี่หนาว "  ไมเคิลจับมือของเธอไว้  พัชรประภามองเขางงๆ  นี่เขาเป็นกะเพาะหรือเป็นไข้กันแน่นะ

"  ค่ะๆ  พัชรนอนข้างๆ นะคะ  คุณหลับเถอะค่ะ  พัชรไม่ไปไหนหรอก  จะกอดคุณอยู่ตรงนี้แหละ  "  เธอขยับขึ้นไปนอนข้างๆเขา  แขนข้างหนึ่งโอบเขาไว้หลวมๆ

"  อุ่นจัง  "  ไมเคิลยิ้ม  เขาดึงเธอมากอดให้แน่นขึ้น  พัชรประภาเริ่มรู้สึกแปลกๆ

"  นี่คุณ  ป่วยจริงๆรึเปล่าคะเนี่ย  "  เธอผลักเขาออก  มองใบหน้าเจ้าเล่ห์นั้น

"  ป่วย  แต่หายแล้ว  "  ไมเคิลยิ้มกว้าง

"  คนเจ้าเล่ห์  ปล่อยพัชรเลยนะ  "  พัชรประภารู้ตัวว่าโดนเขาหลอกแน่แล้ว  เธอพยายามจะลุกขึ้น  แต่ไมเคิลไม่ยอม

"  ก็ใครใช้ให้พัชรมายั่วพี่ก่อนล่ะ  พี่อุตส่าห์หักห้ามใจได้ตั้งหลายวันแล้วนะ  เพราะฉะนั้น  พัชรจะต้องรับผิดชอบ  "  ไมเคิลลุกขึ้น  เขาค่อยๆถอดเสื้อของเธอออก

"  แน่ใจนะคะ  ว่าจะให้พัชรรับผิดชอบน่ะ  "  เธอยิ้มแปลกๆ

"  แน่นอนสิจ๊ะ  "  ไมเคิลยืนยัน

"  ถ้าอย่างนั้น  อย่าหาว่าพัชรไม่เตือนนะ  "  เธอดันตัวเขาให้นอนหงายแล้วก็ขึ้นไปนั่งคร่อมตัวเขาไว้

ไมเคิลกลืนน้ำลาย  เมื่อเห็นเธอเริ่มถอดเสื้อของเขาออก จากนั้นก็ดึงแขนเขาชูขึ้นเหนือศรีษะ  แล้วเธอก็ใช้เสื้อของเขามัดแขนเขาติดกับหัวเตียง  ไมเคิลเริ่มตื่นเต้นมากขึ้น  นี่เธอจะทำอะไรกันนะ

"  เอาล่ะค่ะ  คืนนี้ก็นอนท่านี้ไปละกันนะคะ  พัชรปะล่ะ  ฝันดีค่ะ  "  เธอลุกขึ้น  ก้มลงหอมแก้มเขาหนึ่งที  แล้วรีบก้าวออกจากห้องไป

"  อ้าวพัชร  เดี๋ยวสิพัชร  แก้มัดให้พี่ก่อน  หนอยแน่ยัยตัวแสบ  อย่าให้พี่หลุดไปได้เชียวนะ  "  ไมเคิลอารมณ์เสีย  เขาเสียรู้ให้เธอจนได้  เขารีบดึงมือออกอย่างแรง  แล้วก้าวออกจากห้องตรงไปที่ห้องของเธอทันที ...................................

ฮ่าๆ   หนูพัชรของเราแสบได้ใจจริงๆ  ตอนหน้าเธอจะรอดไปได้รึเปล่านะ  อิอิhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon000217.gif

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}