nanaกะหอยทาก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : STORY TOP & WAWWA 13

คำค้น : devil master รักร้ายนายปีศาจ คุณท็อป น้องวาววา วา ท็อป ขี้เก็ก ปากเสีย คู่ซึน nanaกะหอยทาก nana

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ต.ค. 2559 21:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
STORY TOP & WAWWA 13
แบบอักษร

 

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/129216/704126139-member.jpg

 

STORY TOP & WAWWA 13

 

 

“คู่หมั้นน่ารักมากเลยนะครับ”

“ขอบคุณครับ”

“ถ้ายังไงผมขอตัวก่อนนะครับ”

เฮ้อ กว่าที่การทานข้าวที่แสนจะอึดอัดจะผ่านไปได้ตะคริวแทบจะขึ้นหน้าฉันเพราะต้องนั่งยิ้มนี่สิ พี่แววกับพี่นพก็มองฉันขำๆ ส่วนพี่ท็อปก็มองด้วยความขบขันเหมือนกัน  ฉันอดที่จะยกมือตีที่ต้นแขนเขาไม่ได้ เขาหัวเราะร่าก่อนจะพาฉันเดินไปที่ร้านหนังสือโดยมีพี่นพกับพี่แววเดินตามมาด้วย

“สาววายตัวจริง”

“พี่ท็อป!!

ฮื่อ เขาเดินมาแซวฉันที่ฉันซื้อนิยายวายอ่า แต่ถึงจะแซวเขาก็ยังใจดีช่วยถือให้ด้วยนะเพราะมีมีหลายเล่มมากๆเลย พี่แววกับพี่นพอยู่คนละมุมร้าน ฉันเดินดูนิยายวายรวมถึงนิยายของนักเขียนที่ชอบอ่านได้มาเกือบสิบเล่ม ก็มันไม่ได้ซื้อนานนี่นานานๆจะเข้าร้านหนังสือ

“พี่ไม่ซื้ออะไรเหรอ”

“แค่เราซื้อพี่ก็กินแกลบแล้วค่ะ” เขาว่ายิ้มๆ

“เกี่ยวอะไรกันคะ วาจ่ายเองนี่ไม่เกี่ยวกับพี่”

“เกี่ยวสิเพราะพี่จะจ่ายให้เรา”

“ไม่เอาวาจะจ่ายเอง”

“ทำไมเราชอบขัดใจพี่จัง”

“ก็วาจ่ายเองได้”

“งั้นเดี๋ยวพี่จ่ายค่าหนังสือแล้วเราเลี้ยงไอศกรีมพี่ โอเคไหม”

“ไม่ค่ะ มันไม่คุ้มกันเลยนี่ท็อปวาอยากจ่ายเองนี่มันของๆวานะ ให้วาจ่ายนะคะ” ฉันทำหน้าอ้อนๆเขา เขายิ้มให้ก่อนจะยื่นคำขาดสุดท้าย

“ถ้าไม่ให้พี่จ่ายเราก็ไม่ต้องซื้อ ตามนี้ค่ะที่รัก”

“เอาแต่ใจที่สุดเลย!

“ก็เอาแต่ใจกับเราคนเดียว”

โอเคฉันยอมแล้ว เสียงหวานบวกประโยคเลี่ยนๆของเขานี่ทำให้ฉันไปต่อไม่ถูกทุกที พอจ่ายค่าหนังสือเสร็จเราก็เดินดูของกันต่อพี่ท็อปบังคับซื้อชุดใหม่ให้ทั้งพี่แววและพี่นพ เห็นไหมล่ะว่าเขาเอาแต่ใจขนาดไหน พี่แววกับพี่นพทำหน้าลำบากใจแต่พี่ท็อปหาได้สนใจ ระหว่างที่พี่ท็อปกับพี่นพเดินดูของฝั่งผู้ชายฉันกับพี่แววก็ดูรองเท้า รองเท้าส้นสูงสีดำกำมะหยี่สวยมากเลยล่ะแต่ถ้าฉันซื้อก็ไม่รู้จะใส่ไปไหน ฉันนั่งดูพี่แววลองรองเท้าอยู่เงียบๆแต่จู่ๆพี่ท็อปก็เดินมาคุกเข่าลงตรงหน้าพร้อมรองเท้าที่ฉันจ้องก่อนหน้านี้

“พี่ท็อปทำอะไรน่ะ! ลุกขึ้น”

“ถ้าอยากได้ก็บอกพี่ เมียคนเดียวพี่ซื้อให้ได้”

เขาพูดแค่นั้นก่อนจะถอดรองเท้าที่ฉันสวมอยู่ออกเบาๆก่อนจะสวมรองเท้าที่เขาถือมาสวมให้ฉันเบาๆ น่าแปลกที่ฉันใส่ได้พอดี พี่ท็อปดึงมือฉันให้ลุกยืนช้าๆ เขามองฉันพร้อมกับยิ้มอย่างอบอุ่นมาให้ ใจฉันเต้นแรงจนกลัวว่ามันจะทะลุออกมานอกหน้าอก

“ใส่แล้วเจ็บเท้าไหม” เขาถามเสียงนุ่มพอฉันเงียบแล้วนั่งลงตามเดิมก่อนจะถอดรองเท้าออก พี่ท็อปหันไปคุยอะไรบางอย่างกับพนักงานก่อนที่เขาจะยื่นรองเท้าให้พนักงานไป

“กลับกันไหม”

“กลับ”

ฉันตอบพี่ท็อปก่อนจะหยิบถุงหนังสือมาถือพี่นพอาสาช่วยถือแต่ฉันปฏิเสธเพราะเกรงใจ พี่ท็อปถือทั้งถุงรองเท้าถุงเสื้อเขาและยังเอาถุงหนังสือฉันไปถืออีก

“วาถือช่วย”

“งั้นเอาถุงรองเท้าไป”

เขาปล่อยถุงรองเท้าให้ฉันถือ พอขึ้นรถพี่ท็อปก็คุยเรื่องงานกับเลขาทั้งสองส่วนฉันก็นั่งเล่นเกมอยู่เงียบๆแต่ก็ต้องสะดุ้งตกใจเมื่อพี่ท็อปดึงมือถือฉันไปเก็บไว้ พอไม่มีอะไรทำก็เริ่มง่วงรถก็ติด เฮ้อ ระหว่างที่พี่ท็อปคุยงานกับเลขาเขาก็สอดแขนไปที่ท้ายทอยฉันก่อนจะรั้งให้ฉันเอนไปซบไหล่เขา มือใหญ่ลูบที่ไหล่เบาๆ ความอบอุ่นที่เขามอบให้ฉันไม่เคยได้รับจากใครเลยตั้งแต่ที่พ่อและแม่เสียไป

“ร้องไห้ทำไมคะ โกรธอะไรพี่”

พี่ท็อปยกมือเช็ดน้ำตาที่ไหลลงมาตั้งแต่ตอนไหนก็ไม่รู้ให้ฉัน เขาโน้มลงมาจูบที่หน้าผากเบาๆ ฉันส่ายหน้าเบาๆก่อนจะหลับตาลง ทำไมฉันถึงได้มาอยู่ตรงนี้ได้ล่ะ ฉันเข้ามาอยู่จุดนี้ตั้งแต่ตอนไหน ยิ่งพอเจอการกระทำที่แสนจะอบอุ่นและใส่จากคนข้างๆ ยิ่งทำให้ฉันย้ำคิดกับตัวเองว่าฉันมาอยู่จุดนี้ได้ยังไง

“วาโกรธอะไรพี่หรือเปล่า”

“เปล่าค่ะ แค่คิดว่าทำไมวามาอยู่ตรงนี้ทั้งที่วาเคยเป็นแค่นิสิตฝึกงานในบริษัท”

“เดี๋ยวเราค่อยกลับไปคุยกันที่ห้องนะ...”

“...”

“ขืนให้คุยตรงนี้อายคุณแววกับคุณนพกันพอดี”

“อายอะไรครับบอส พวกผมรู้เรื่องหมดแล้วนะครับ”

“เรื่องอะไรอ่า” ฉันแหงนหน้ามองพี่ท็อปก็เห็นว่าเขาหน้าแดงมากๆ เขินอะไรก็ไม่รู้

“เดี๋ยวค่อยคุยกันได้ไหมล่ะ มันเขิน”

อิอิ เขาเขินจริงๆด้วยฉันเงยหน้ามองเขาเล็กน้อยก่อนตกใจเมื่อเขาโน้มหน้าลงมาจูบฉันเบาๆ พอเขาผละออกห่างฉันไม่รอช้าที่จะตีลงไปที่แขนของเขาแรงๆ จากนั้นก็ไม่พูดกับเขาอีกเลยชิ ฉวยโอกาสที่สุดเลย เขาชวนฉันคุยนะแต่ฉันไม่ตอบอีกอย่างยังรู้สึกเวียนๆหัวยังไงชอบกล พี่ท็อปยกหลังมือทาบหน้าผากฉันเบาๆก่อนจะหันไปคุยกับพี่นพ

“คุณนพหรี่แอร์ลงหน่อยวาไม่สบาย”

“ได้ครับบอส”

“ปวดหัวไหม” ฉันพยักหน้าเบาๆเมื่อเขาถามเสียงนุ่ม ไออุ่นที่แผ่มาจากร่างใหญ่ของพี่ท็อปทำให้ฉันเบียดตัวเข้าหาร่างพี่ท็อป ซึ่งเขาก็กอดฉันแน่นขึ้นเสื้อสูทตัวแพงถูกคลี่คลุมร่างฉันไว้อีกชั้น ทันทีที่ถึงห้องพี่ท็อปก็จัดการป้อนข้าวป้อนยาฉันแล้วบังคับให้นอน อ้อ เขาพาฉันมาที่คอนโดเขาล่ะ พี่ท็อปเดินใช้ผ้าซับผมออกจากห้องน้ำเดินตรงมายังฉันที่นอนตาแป๋วอยู่บนเตียงนอน

“ทำไมไม่นอนฮึ?” พี่ท็อปยื่นมือมาทาบหน้าผากฉันเบาๆก่อนจะทำหน้ายุ่งนิดหน่อย

“เหนียวตัว อยากอาบน้ำ” ฉันบอกเขาพรางทำสายตาอ้อนๆส่งไปให้หวังว่าเขาจะเห็นใจนะ

“ไม่ได้เราตัวร้อนมากเลยรู้ไหม เดี๋ยวพี่เช็ดตัวให้”

“ไม่เอา อยากอาบน้ำ”

เขาถอนหายใจเบาๆก่อนจะพยุงฉันให้นั่งแล้วพาเข้าไปในห้องน้ำ เขาเปิดน้ำอุ่นลงในอ่างก่อนหันมาถอดเสื้อผ้าที่ฉันสวมอยู่ เอาเลยค่ะอยากทำอะไรทำเลยฉันไม่มีแรงจะห้ามเขาหรอก เขาอาบน้ำเช็ดตัวให้ฉันเสร็จสรรพ เขาสวมเสื้อยืดตัวใหญ่ๆของเขาให้ฉันก่อนจะพาออกมานอน ฉันเพลียมากจนหลับไปทันทีไม่รู้สึกตัวอะไรเลย แต่เหมือจะมีช่วงที่ฉันร้อนจนอยู่ไม่ได้แต่สักพักมันก็รู้สึกเย็นไปทั่วทั้งตัว ความเย็นแตะลงที่จุดต่างๆของร่างกายมันช่วยทำให้ฉันผ่อนคลายทุกครั้งที่ได้สัมผัส

 

“วันนี้เราไม่มีเรียนใช่ไหม เดี๋ยวเข้าบริษัทกับพี่นะ” ทันทีที่ลืมตาตื่นพี่ท็อปก็พูดมาทันที เขาใส่เพียงกางเกงยีนตัวเดียวเดินวนไปวนมาในห้อง แต่เอ๊ะ เขาจะไปทำงานไม่ใช่เหรอทำไมใส่กางเกงยีน

“ทำไมวันนี้ใส่ยีน”

“ทำไม ไม่หล่อเหรอ” จะกล้าบอกเหรอว่าเขาใส่อะไรก็ดูดีไปหมดน่ะ ฉันค่อยๆลุกนั่งบนเตียงก่อนจะเดินไปเข้าห้องน้ำ ยังรู้สึกว่าตัวยังร้อนๆอยู่เลยล่ะ แถมยังปวดหัวมากด้วยร้อยวันพันปีไม่ป่วยแต่ดันมาป่วยตอนอยู่กับเขาเนี่ยนะ

“เสื้อผ้าเอาออกมาให้แล้วนะ”

เสียงตะโกนดังมาจากนอกห้องน้ำทำให้ฉันต้องละมือออกจากชุดที่แขวนอยู่ในตู้โซนตู้เสื้อผ้า พอเดินออกมาก็เห็นพี่ท็อปใส่เสื้อยืดแทนที่จะเป็นเสื้อเชิ้ต

“ทำไมวันนี้พี่แต่งตัวแบบนี้คะ” ฉันถามพรางเดินไปหยิบชุดที่วางอยู่บนเตียงแต่จังหวะที่กำลังจะเดินกลับเข้าไปแต่งตัวในห้องน้ำพี่ท็อปก็เดินเข้ามาชิดพร้อมกับดึงผ้าเช็ดตัวที่พันร่างฉันอยู่หลุดไป

“เดี๋ยวพี่ช่วย”

เขากระซิบเสียงหวานมือก็หยิบชุดขึ้นมาเขาช่วยฉันแต่งตัวจนเสร็จมีบ้างที่เขาจะจับนั่นบีบนี่ ในที่สุดชุดสีครีมเนื้อนิ่มก็อยู่บนร่างฉัน พี่ท็อปใส่แค่เสื้อยืดสีขาวคอวีกางเกงยีนสีซีดๆฉันแต่งหน้าบางๆก่อนจะออกจากห้องพร้อมกับพี่ท็อปอ้อก่อนออกมาเขาหยิบเสื้อสูทสีเทาติดมือมาด้วย ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าเขาเรียกว่าอะไรแต่เป็นเนื้อบางๆอ่ะนะ แต่ดูก็รู้ว่าแพงแน่นอน

 

“พี่ให้คุณแววสั่งอาหารให้แล้วล่ะ เราก็ทานข้าวทานยาแล้วนอนพักนะพี่ต้องเข้าประชุม”

“ค่ะ”

“เป็นเด็กดีนะ เดี๋ยวพี่มา”

ก่อนที่เขาจะเดินออกจากห้องทำงานเพื่อเข้าประชุมเขากดจูบลงตรงหน้าผากฉันเบาๆรวมถึงจูบที่ริมฝีปากหนักๆด้วย เกือบสิบนาทีพี่แววเข้ามาพร้อมอาหารหลายชนิดพี่แววบอกว่าพี่ท็อปให้เธอเข้ามาอยู่เป็นเพื่อนฉันจนกว่าฉันจะทานข้าวทานยาเสร็จ  เห็นไหมว่าเขาน่ะเอาแต่ใจเป็นที่สุดเลย ชอบบังคับคนอื่น

“วาง่วงแล้วค่ะ ขอบคุณนะคะที่อยู่เป็นเพื่อน”

“น้องวาเข้าไปพักในห้องบอสก่อนเถอะค่ะ”

“ขอบคุณนะคะ”

ฉันเดินเข้ามาทิ้งตัวนอนบนเตียงนุ่มของพี่ท็อปก่อนจะหลับไปในที่สุด ฉันตื่นอีกทีก็ตอนที่รู้สึกเหมือนมีคนกำลังเช็ดตัวให้ พอลืมตาขึ้นมองก็เห็นว่าเป็นพี่ท็อป เหมือนเขาจะเห็นว่าฉันตื่นเลยก้มลงมาจูบที่หน้าผากเบาๆ เขาเก็บผ้าไว้ในอ่างแก้วที่วางอยู่เก้าอี้ข้างๆเตียง

“ยังปวดหัวอยู่ไหม ให้พี่พาไปหาหมอหรือเปล่า”

“ไม่ค่ะ เดี๋ยวก็หาย”

“ถ้าไม่ไหวบอกพี่นะ”

“รู้แล้วค่า”

ฉันหลับตาลงอีกครั้งเมื่อเขาก้มลงจูบที่ริมฝีปากฉันเบาๆ มันไม่ได้ร้อนแรงหรือจาบจ้วงแต่มันอบอุ่นและนุ่มนวลมากกว่าทุกๆครั้ง จู่ๆเขาก็ขึ้นมานอนบนเตียงแล้วรั้งฉันเข้าไปกอด

“พี่เหนื่อยจัง” พี่ท็อปกระซิบเสียงแผ่ว ฉันตะแคงตัวเข้าไปหาเขาก่อนจะ จูบลงตรงปลายคางเขาเบาๆ

“พักบ้างนะ”

“ครับ อยู่ข้างๆพี่นะอย่าไปไหน” เสียงเขาดูเหนื่อยมากจริงๆ ฉันผละออกจากเขาก่อนจะมองใบหน้าหล่อที่ดูซีดเซียว ฉันก้มลงจูบที่หน้าผากพี่ท็อปเบาๆแต่แช่ไว้นานๆ

“ดีขึ้นยังคะ”

“ขอตรงนี้ได้ป่ะ”

พี่ท็อปชี้นิ้วลงบนริมฝีปากตัวเอง หึ พอยอมหน่อยก็ขอเยอะเลยนะ ฉันยิ้มก่อนจะก้มลงจูบเขาเบาๆครั้งนี้เขายอมเปิดปากจูบตอบเบาๆอย่างนุ่มนวล ปลายลิ้นร้อนแทรกเข้ามาในโพรงปากฉันเกี่ยวตวัดเบาๆ

“อื้อ!” ฉันผละหน้าออกห่างจากเขาก่อนจะมองด้วยสายตาดุๆ

“พอแล้ว”

ฉันบอกเขาก่อนจะลงจากเตียง พี่ท็อปนอนมองฉันยิ้มๆก่อนจะดีดตัวนั่งยิ้มให้ฉัน วงแขนเขายื่นมาดึงฉันเข้าไปโอบ ตอนนี้ฉันยืนบนระหว่างขาของเขา ฝ่ามือเขาลูบตรงต้นขาฉันเบาๆ หื่นอีกแล้วนะผู้ชายคนนี้

 

“หิวแล้วอ่ะ ขอกินได้ไหม”

 

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/11.gifมาแล้วนะๆ คิดถึงกันไหมเอ่ย ฝากเม้นหน่อยนะคะ อยากให้ถึง 20 เม้นจังเลย ไม่รู้จะถึงหรือเปล่า 

ปล.มีคำผิดเยอะต้องขออภัยด้วยนะคะ แต่งสดตลอดเลย มีสอบมีควิซวันเว้นวันแต่แอบมาอัปให้รีด ขอบคุณที่ติดตามนะคะ

ปล.หนังสือ LOVE SICK AND SWEET LOVE ยังไม่ปิดพรีออเดอร์นะคะ สามารถดูรายละเอียดได้ที่แฟนเพจเลยค่ะ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น