น้ำมิ้ม

ใครชอบแนวดราม่าบีบคั้นอารมณ์..อย่าลืมจิ้มหัวใจ กดแอด Favorite ไว้ด้วยนะจ๊ะ เค้าจะพยายามอัพทุกวัน ...เรื่องนี้พระเอกเป็นแนวดาร์คนะคะ อย่าได้หาความดีมีคุณธรรมจากพี่แก..นางเอกรันทดสุดชีวิต เนื้อหาเข้มข้นทุกตอนจ้า ไรท์เตอร์รับประกัน

เปรมอุรา ตอนที่ 15 : เราสองสามคน

ชื่อตอน : เปรมอุรา ตอนที่ 15 : เราสองสามคน

คำค้น : ทวิกมล , ความลับ , พี่น้อง , สู้ชีวิต , ความรัก , พระเอกร้าย , นางเอกน่าสงสาร , พระรองแสนดี , ปกปิด , เปรมอุรา , ปานดวงใจ , 25+ ,30+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 28 ต.ค. 2559 00:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปรมอุรา ตอนที่ 15 : เราสองสามคน
แบบอักษร

ตอนที่ 15 ( อัพแล้ว 100%)

 

แอนนายอมทำทุกอย่างอย่างที่เธอรับปากไว้กับหลุยส์อย่างจริงจัง หญิงสาวไม่รอเปรมอุราอยู่ที่บ้าน หากเธอให้หลุยส์ขับรถพาเธอไปยังบ้านของยายเพียร เพื่อเอ่ยปากขอร้องหญิงสาวและยายตรงๆ

“สวัสดีค่ะคุณยาย ...สวัสดีจ้ะสาวน้อยเปรมอุรา วันนี้ฉันมาเพราะมีเรื่องอยากจะขอร้องคุณยายแล้วก็เธอด้วย”

แอนนาเอ่ยขึ้นเมื่อทั้งหมดนั่งลงที่โต๊ะไม้ที่ใต้ถุนบ้าน เปรมอุราเหลือบตามองหลุยส์และแอนนาอย่างไม่สบายใจ เธอกลัวว่าสองคนนี้จะมาพูดอะไรให้ยายเธอระแคะระคายอีก

“คุณแอนนามีเรื่องอะไรหรือคะ ถึงมาหาเปรมกับยายถึงที่นี่”

“ฉันต้องอยู่ที่เมืองไทยอีกสักระยะ แต่ฉันมีโรคประจำตัว...เลยอยากได้คนที่ไว้ใจมาดูแล ได้หรือเปล่าคะคุณยาย หนูเปรม”

แอนนาเอ่ยกับหญิงชราอย่างอ้อนวอน ใบหน้าที่ซีดเซียวนั้นทำให้ยายเพียรได้แต่มองผู้เป็นหลานอย่างใจอ่อนไปกับหญิงต่างชาติไปแล้ว

หากเปรมอุรานั้นไม่ไว้ใจหลุยส์..การที่แอนนาออกมาขอร้องด้วยตัวเองเช่นนี้ เธอไม่อยากจะเชื่อเลยว่าผู้ชายอย่างหลุยส์จะกล้าไปพูดเรื่องนั้นกับภรรยาของตัวเองจริงๆ

“ฉันเองก็อยากจะช่วยคุณแอนนานะคะ...แต่พวกคุณเองก็อยู่กันตามประสาครอบครัว ให้คุณหลุยส์เป็นคนดูแลคุณคงจะดีกว่า”

เปรมอุราเอ่ยปฏิเสธอย่างนุ่มนวลโดยไม่พยายามจะสบตากับชายหนุ่มที่ยืนไม่พอใจอยู่ด้านหลังแอนนา

“ใครจะดูแลผู้หญิงได้ดีเท่าผู้หญิงด้วยกัน นะจ๊ะเปรม...ฉันขอร้อง”

แอนนาเอื้อมมือมากุมมือหญิงสาวเอาไว้พลางเอ่ยอย่างอ้อนวอน เปรมอุราเงยหน้าขึ้นสบตากับแอนนาอย่างรู้สึกผิด ...มือของแอนนานั้นสั่นระริกจนเปรมอุราต้องเป็นฝ่ายกุมซ้อนมือเธอเอาไว้

...ผู้หญิงที่สวยดุจตุ๊กตาแก้วอย่างคุณแอนนา..ทำไมเธอถึงต้องยอมให้กับผู้ชายแบบหลุยส์กัน ...หรือเธอจะคิดว่าเด็กในท้องคนนี้เป็นเด็กที่เกิดจากการทำเด็กหลอดแก้วของคุณหมอจริงๆ...

เปรมอุรานั้นคิดอย่างไรก็ไม่เข้าใจความคิดของแอนนา หากเธอก็เห็นแก่หญิงสาวต่างชาติผู้แสนเปราะบางคนนี้ จึงยอมหันไปปรึกษากับยาย

“ยายจะว่าอย่างไรจ๊ะ...ยายเองก็ไม่สบาย เปรมไม่อยากจะทิ้งยายไปไหน”

“ผมจะหาคนมาดูแลยายแทนคุณเอง...คุณไม่ต้องเป็นห่วง”

หลุยส์ขัดขึ้นและเป็นฝ่ายหันมาเอ่ยกับยายเพียรด้วยตัวเอง

“คุณยายเองก็ไม่ต้องลำบากไปขายของแล้วนะครับ เพราะการที่เปรมจะไปดูแลแอนนา ภรรยาของผมที่บ้านคุณนายจินตนา ผมจะจ่ายค่าจ้างให้เธอ โดยเอามาให้คุณยายเองโดยตรงเปรมอุราจะได้ไม่ต้องคอยเป็นห่วงคุณยายด้วย”

“ได้โปรดรับปากนะคะยาย...คิดเสียว่าช่วยเหลือผู้หญิงที่ขี้โรคอย่างหนูเถอะค่ะ”

แอนนาเอ่ยขอร้องนางเพียรอีกครั้ง หญิงชราจึงได้แต่จำใจ พลางหันไปกำชับหลานสาวที่ขณะนี้หน้าซีดไม่แพ้แอนนา

“เปรมไปทำงานก็ดูแลคุณเขาดีๆนะลูก...อย่างน้อยเอ็งจะได้มีเงินเก็บไว้ไปเรียนมหาวิทยาลัยต่อ”

“จ้ะยาย...แล้วเปรมจะแวะมาหายายทุกวันนะจ๊ะ”

เปรมอุราหันมากอดยายเอาไว้แน่น ในขณะที่หลุยส์มองลูกไก่ในกำมือของเขาอย่างสบายใจ...นับจากนี้ชีวิตของเปรมอุราก็เท่ากับว่าอยู่ในการควบคุมของเขาแล้ว 100%

 

.........................................................................................................

 

คุณนายจินตนาและปีเตอร์นั้นหลังจากทราบเรื่องที่แอนนายอมทำเพื่อหลุยส์แล้วก็ได้แต่อึ้งอย่างคาดไม่ถึง โดยเฉพาะคุณจินตนานั้นแทบอยากจะมอบโล่เมียหลวงดีเด่นให้แอนนาเหลือเกิน

“แอนนาเขาอาจจะไม่รู้เรื่องที่เจ้าหลุยส์ทำตัวเหลวไหลกับหนูเปรมก็ได้ เธออาจจะคิดว่าตอนนี้เปรมอุราอุตส่าห์อุ้มบุญลูกให้เธอ ดังนั้นเธอเลยยอมทำเรื่องแบบนี้”

ปีเตอร์เอ่ยค้านภรรยา หากคุณนายจินตนากลับเหยียดยิ้มพลางเอ่ยอย่างมั่นใจ

“คุณอย่าดูถูกสัญชาตญาณของผู้หญิง ไม่มีใครไม่รู้หรอกว่าสามีตัวเองกำลังเอาใจออกห่างหรือเปล่า...และเท่าที่ฉันเคยประสบมา...ไอ้ประเภท 3 คนผัวเมียมักจะจบไม่ค่อยสวย...ฉันละสงสารหนูเปรมจริงๆ”

นางจินตนาเอ่ยอย่างห่วงใย แม้ว่าเธอจะแยกให้เปรมอุรามาพักห้องติดกับห้องของเธอ หากคุณนายจินตนาก็ไม่รู้ว่าตัวเองนั้นจะทำตัวเป็นไม้กันหมาได้อีกสักเท่าไหร่...ถึงอย่างไรแอนนาก็อยู่ในฐานะน้องสะใภ้ และเธอก็อยากจะถนอมน้ำใจผู้หญิงทั้งสองคนนี้ให้มากที่สุด แม้ว่าคนที่เป็นสามีจะไม่ยอมทำเลยก็ตาม...

.....................................................................................................................................

 

กว่าที่ท้องของเปรมอุราจะเห็นเด่นชัดก็เกือบเข้าเดือนที่ 6 ด้วยความที่เป็นท้องสาวและเป็นท้องแรก ทำให้ใครๆต่างก็ดูไม่ค่อยออก แม้กระทั่งแอนนายังเอ่ยทักอย่างแปลกใจ

“เปรม...นี่เธอท้องอยู่จริงๆหรือ แทบจะมองไม่รู้เลยนะเนี่ย”

เปรมอุราจัดขนมและน้ำหวานให้หญิงสาวผมสีน้ำตาลทองตรงหน้าอย่างเอื้อเฟื้อ ก่อนจะก้มลงจับที่ท้องของตัวเองอย่างสุขใจ

“นั่นสิคะ นี่ก็เกือบ 6 เดือนแล้ว ถ้าไม่ใส่เสื้อผ้ารัดรูปจริงๆ ก็แทบมองไม่เห็นท้องเลยค่ะ นี่เปรมก็พยายามกินอาหารที่มีประโยชน์ตามที่คุณหมอแนะนำนะคะ แต่ก็ไม่อ้วนขึ้นเท่าไหร่เลย”

แอนนาเอื้อมมือไปสัมผัสท้องของหญิงสาวพลางยิ้มให้อย่างตื่นเต้นเมื่อสัมผัสถึงการเคลื่อนไหวในครรภ์ของเปรมอุราได้ชัดเจน

“อุ๊ย...ลูกดิ้นด้วยละเปรม...ฉันตื่นเต้นจังเลย..อยากจะเห็นหน้าลูกจะแย่แล้ว”

แอนนาเอ่ยอย่างยินดี หากเปรมอุรากลับยิ้มไม่ค่อยออก...ความผูกพันที่เกิดขึ้นระหว่างแม่และลูกน้อยในครรภ์ของเธอทำให้เปรมอุราชักจะไม่อยากนึกถึงวันที่เธอต้องยกเด็กคนนี้ให้กับแอนนาเลยจริงๆ ...โดยเฉพาะเมื่อเธอรู้อยู่แก่ใจว่า เด็กคนนี้คือเลือดเนื้อเชื้อไขของเธอ ไม่ใช่ทายาทของหญิงต่างชาติตรงหน้า!...

.............................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น