nanaกะหอยทาก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : STORY TOP & WAWWA 11

คำค้น : devil master รักร้ายนายปีศาจ คุณท็อป น้องวาววา วา ท็อป ขี้เก็ก ปากเสีย คู่ซึน nanaกะหอยทาก nana

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ต.ค. 2559 00:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
STORY TOP & WAWWA 11
แบบอักษร

 

 

#

 

STORY TOP & WAWWA 11

 

 

 

 

คุณแพร ;; วันนี้เจอกันหน่อยได้ไหมคะ คิดถึง

 

หึ ตลกดีจัง ฉันอ่านข่าวจนจบก่อนจะยื่นมือถือคืนให้เขา สายตากวาดดูข่าวแต่ในหัวฉันตอนนี้มีเพียงข้อความที่แฟนของเขาส่งมาชวนให้พี่ท็อปออกไปหา ไหนจะภาพผู้หญิงคนนั้นกับเขาฉันว่าฉันควรจะหยุดทุกอย่างแล้วนะ เรื่องที่เขาเคยบอกมันอาจจะเป็นเรื่องตลกที่เขาหลุดปากเอ่ยออกมาก็ได้ ตื่นแล้วได้วานี่มันโลกความเป็นจริงนะไม่ใช่โลกความฝัน ฉันสะลัดความคิดทกอย่างจนหมดไปก่อนจะเอ่ยบอกเขาเสียงเรียบ

“ถ้าเรื่องที่ฉันไปทำงานแล้วทำให้คุณเสื่อมเสียชื่อเสียงก็ต้องขอโทษด้วยนะคะ เดี๋ยวจะไปแก้ข่าวให้ค่ะ”

ฉันเดินกลับไปยังโต๊ะที่มีพี่มลกับพี่แววยืนอยู่ พวกเขามองฉันแล้วยิ้มอย่างดีใจ ไม่รู้ว่าพี่ๆเขาจะมองฉันเป็นตัวตลกให้เจ้านายของพวกเขาหลอกอีกหรือเปล่า พอพี่ท็อปเขาเดินมายืนข้างๆฉันแสร้งหยิบมือถือตัวเองก่อนจะกดๆจิ่มๆแล้วยกใส่หู ไม่นานปลายสายก็รับ

“สาว่างไหมมีเรื่องให้ช่วย” ฉันกรอกเสียงลงไปทันที ก่อนจะเดินเลี่ยงออกห่างจากเขา ฉันเดินออกไปนอกร้านก่อนจะขอให้สาช่วย

“ช่วยแก้ข่าวให้หน่อยสิเรื่องปกแล้วข่าวโยงไปหาคนอื่นน่ะ”

(แกหมายถึงเรื่องข่าวแกกับพี่ท็อปใช่ไหม)

“อือ เขาไม่ควรจะมาเสียชื่อเพราะคนอย่างฉันช่วยหน่อยนะสา”

(ได้เดี๋ยวบอกแม่ให้นะ อย่าคิดมากแล้วนี่อยู่ไหน)

“ออกมาข้างนอกน่ะ เดี๋ยวก็กลับแล้ว” ฉันหันหลังกลับจะเดินเข้าไปในร้าน แต่สายตาก็ประสานกับคนที่ยืนจ้องฉันจากในร้าน ฉันแสร้งทำเป็นมองเมินก่อนจะเดินกลับเข้าไปในร้านอาหาร

“โกรธอะไรวา” เขาเดินมาดักหน้าฉันไว้แล้วถามสีหน้าหงุดหงิด

“ไม่ได้โกรธอะไรนี่คะ”

“วา อย่างี่เง่านะ” ฮึก ฉันงี่เง่าเหรอ ฉันไม่สิทธิ์จะงี่เง่าใส่เขาสักหน่อย และฉันก็ไม่ได้ทำตัวงี่เง่าใส่เขาด้วย ฉันเดินผ่านเขาไปหาพี่มลพี่นายที่ยืนจิบเครื่องดื่มอยู่ อยากดื่มบ้างจัง

“สักหน่อยไหม” พี่เก้งเดินเข้ามาพร้อมแก้วเครื่องดื่ม ฉันรับมาพร้อมกับขอบคุณเบาๆ ฉันเริมจะสงสัยแล้วล่ะแค่ทานข้าวเย็นท่านประธานต้องทำให้มันดูยิ่งใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ แต่ช่างเถอะเงินเขาไม่ใช่เงินฉันนี่นา

“ไปข้างนอกด้วยกันหน่อย”

เสียงกระซิบข้างหูดังขึ้นฉันยังไม่ทันได้ค้านหรือปฏิเสธอะไรเขาก็ดึงฉันให้เดินตามเขาออกมาเรียบร้อยก่อนออกมาเขาหันไปบอกเลขาให้จัดการทุกอย่าง พอขึ้นรถเขาก็ขับออกมาอย่างรวดเร็วเขาพาฉันมาที่ผับแห่งหนึ่ง เขาเงียบและไม่ยอมพูดอะไรเลยซึ่งฉันเองก็ไม่ต่างจากเขา เขาดึงมือฉันให้เข้าไปในผับ หึ เขาจะมาเจอแฟนเขาแล้วยังจะลากฉันมาด้วยทำไม ผู้หญิงคนนั้นปรายตามองฉันก่อนจะเดินมากอดแขนพี่ท็อปเขาไว้

“พาใครมาด้วยเหรอคะ เอ จะว่าไปก็หน้าคุ้นๆนะคะ” จะคุ้นได้ไงก็เธอนั่นแหละที่จิกข้อมือฉันน่ะ พี่ท็อปมองฉันนิ่งๆแต่ไม่พูดอะไรฉันก็จ้องเขากลับเหมือนกัน เอาสิ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเขาพาฉันมาที่นี่ทำไมด้วยเหตุผลอะไรแต่ถ้าจะพามาแล้วปล่อยให้แฟนเขาพูดจาแบบนี้ใส่ฉัน ฉันก็ไม่ยอมหรอกนะ

“นึกออกแล้ว เธอไงที่ทำร้ายฉันแถมยังพูดจาน่าเกลียดพวกนั้นด้วย” หึหึ ไปเรียนการแสดงที่ไหนมาน่ะไม่เนียนเอาซะเลย

“รู้ไหมคะว่ายัยนี่น่ะขู่ฉันให้เลิกยุ่งกับคุณแถมยังบอกด้วยว่าจะตบฉันน่ะ” ยัยนี่เอนเข้าไปซบท่อนแขนพี่ท็อป หึ แล้วฉันจะรู้สึกหวงทำไมขนาดเจ้าตัวยังนิ่งให้หล่อนซบขนาดนั้น ฉันตัดสินใจหันหลังแล้วเดินออกมาทันที จะทนอยู่ให้เขาใช้สายตาแบบนั้นมองฉันทำไม ฉันไม่ได้โง่ขนาดนั้นหรอกนะ

“นี่เธอ! หยุด”

“อะไร”

ฉันหันกลับไปมองคนที่ดึงแขนฉันไว้ แต่ยัยนี่จิกเล็บลงที่ท่อนแขนฉันอีกแล้วล่ะ เป็นหมาหรือไงกันชอบใช้เล็บใช้ฟันน่ะ

“ฉันเตือนเธอแล้วนะว่าเลิกยุ่งกับคุณท็อป คันมากเหรอถึงถึงวิ่งตามผู้ชายขนาดนี้” มือฉันกำแน่นด้วยความโมโห พยายามจะไม่ใส่ใจ เพราะไม่อยากมีปัญญาแต่เหมือนอีกฝ่ายจะไม่ยอมหยุดนี่สิ

“ยังไงซะเขาก็มองเธอเป็นแค่ของเล่นเท่านั้นแหละ ยังไงเขาก็ต้องเป็นของฉัน”

“ฉันไม่รู้หรอกนะว่าไปทำอะไรให้คุณไม่พอใจแต่ฉันไม่อยากมีปัญหาเลิกยุ่งกับฉันสักทีเถอะ”

“แกก็เลิกยุ่งกับคุณท็อปซะสิ!

“ฉันไม่ได้ยุ่งกับเขา!

“ตอแหล!

 ยัยนั่นตบหน้าฉันอย่างแรงพร้อมตวาดเสียงดัง แต่มีเหรอฉันจะยอมฉันสลัดแขนออกจากยัยนั่นก่อนจะตวัดฝ่ามือใส่หน้าหล่อนด้วยแรงที่มีทั้งหมด แต่อย่าว่าล่ะนะฉันไม่ใช่นางเอก เพราะพระเอกจะเข้ามาเห็นตอนที่นางเอกถูกทำร้ายและฉันก็จะกลายเป็นตัวร้ายทันที พี่ท็อปวิ่งเข้ามาประคองผู้หญิงคนนั้นไว้ก่อนจะมองฉันด้วยสายตาตำหนิรวมถึงผิดหวังด้วย แต่ฉันไม่น่าผิดหวังมากกว่าเหรอโดนเขาลากมาแถมเขายังปล่อยให้แฟนเขามาตบฉันแบบนี้น่ะ

“เกิดอะไรขึ้น”

“เด็กคนนี้ตบแพรสิคะ แพรเจ็บมากเลยค่ะคุณท็อป” ยัยนั่นเริ่มออเซาะพี่ท็อปอีกครั้งและมันก็ได้ผลเพราะพี่ท็อปหันมามองฉันก่อนจะเอ่ยบอกให้ฉันขอโทษผู้หญิงคนนั้น

“ขอโทษคุณแพรซะ” หึ

“ไม่!

“วา อย่ามาทำตัวเด็กตัวเองเริ่มก่อนนะ” ตอนนี้ฉันจุกจนพูดอะไรไม่ออกแล้วตอนนี้

“พี่คิดว่าวาเริ่มก่อนเหรอ...”

“พี่...”

“ก็ได้ถ้าจะคิดว่าฉันเริ่มก่อนมันก็เริ่มของคุณนะคะท่านประธาน แต่ฉันจะไม่ขอโทษผู้หญิงคนนี้เพราะอะไรเธอก็น่าจะรู้อยู่แล้ว” ฉันอกแค่นั้นขาก็ก้าวถอยหลังก่อนจะนึกอะไรบางอย่างออก

“อ้อ ท่านประธานคะ ฉันลืมบอกคุณไปค่ะว่าคุณน่ะ มันโง่!!

 

“แล้วแกก็ออกมาเนี่ยนะ”

“ใช่”

“ทำไมแกไม่กลับไปตบยัยนั่นอีกสักทีสองทีวะ”

ฉันนอนกลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนเตียงนอนยัยสา เพราะตั้งแต่ออกจากผับนรกนั่นฉันก็มานี่ทันทีแล้วยังเล่าให้ยัยสาฟังด้วย ตอนนี้ฉันมีเพียงโทรศัพท์ติดตัวกระเป๋าตังค์แล้วของสำคัญก็ติดอยู่ในรถของเขานั่นแหละ ไม่แน่เขาอาจจะโยนทิ้งไปแล้วก็ได้ ก็เล่นไปตบแฟนเขาขนาดนั้นนี่นา ฉันว่าคืนนี้จะค้างกับสาล่ะเพราะแฟนสาไปดูบอลกับเพื่อนเหมือนจะไม่กลับอ่ะนะ ฉันอาบน้ำแล้วออกมานอนทันที พรุ่งนี้ก็ไม่มีเรียนอีกแล้วแต่ฉันต้องกลับไปปั่นรายงานเดี่ยวให้เสร็จ ตลอดทั้งคืนฉันนอนคุยกับสาหลายเรื่องเลยล่ะ มันอดที่จะดีใจไม่ได้นะเพราะอีกไม่นานเราก็จะเรียนจบแล้ว สาจะไปทำงานในบริษัทตัวเอง ส่วนฉันก็ต้องหารงานทำแต่ที่รู้แน่ๆฉันจะไปไม่สมัครงานที่มีผู้ชายคนนั้นเป็นผู้บริหารเด็ดขาด

ช่วงสายๆฉันถึงได้กลับบ้านยัยสามีเรียนน่ะฉันหนึ่งสัปดาห์มีเรียนแค่สามวันแต่เป็นสามวันที่ทรหดมากเรียนตั้งแต่เก้าโมงยันสองทุ่ม  ฉันกลับเข้าบ้านสภาพพร้อมนอน ก็เมื่อคืนมัวแต่คุยกับยัยสานอนจริงๆเกือบตีสามแต่พอจะนอนจริงๆก็นอนไม่หลับมันรู้สึกขาดยังไงชอบกล

“ไปไหนมาทั้งคืน!

ฉันสะดุ้งเผลอทำมือถือตกพื้นเพราะเสียงตะคอกเข้มๆดังมาจากประตูบ้าน ฉันเงยหน้ามองตามเสียงก็เห็นคนพี่ ท็อปยืนกอดอกจ้องฉันอยู่ ใบหน้าหล่อดูซีดเล็กน้อยไรหนวดดูชัดขึ้นราวกับว่าไม่ดูแลตัวเองเลย

“มาทำไม” ฉันมองเลยผ่านเขาก่อนจะเดินเข้าบ้านตัวเอง

“ไปไหนมา” เขาถามคำเดิม ฉันเหนื่อยแล้วนะที่จะต้องมานั่งตอบคำถามเขาแฟนก็ไม่ใช่ คนรู้จักก็ไม่สนิทแล้วทำไมฉันจะต้องมานั่งตอบเขาถามเขาด้วยล่ะ

“พี่ถามดีๆแล้วนะวา”

“นี่! พอสักทีเถอะไม่เหนื่อยหรือที่ทำแบบนี้น่ะ กลับไปหาแฟนคุณเถอะ” ฉันสลัดมือที่เขาจับข้อมือไว้ออก แต่เขาก็คว้าไปจับไว้ใหม่

“กลับไปซะ!!

“มีอะไรก็คุยกันดีๆสิ จะโวยวายทำไม” เขาดึงแขนฉันเข้าไปในบ้านก่อนจะปิดประตูบ้านฉันเสียงดัง เขาดึงฉันเข้าไปในห้องนอนที่ถูกเปิดแอร์ไว้เย็นฉ่ำ เขาเดินมาผลักฉันให้ล้มลงบนเตียงเพียงเสี้ยววิเขาก็เข้ามาคร่อมร่างฉันไว้

“นี่! ปล่อยนะ”

“โกรธอะไรพี่ เรื่องเมื่อคืนพี่ผิดพี่ขอโทษ” พูดง่ายจังเลยนะ

“กลับไป อื้อ!

 

เขาก้มลงมาจูบฉันอย่างรุนแรงกลิ่นคาวเลือกคลุ้งในปาก ฉันใช้แขนยันหน้าเขาออกห่างแต่ก็เหมือนจะไร้ประโยชน์ เขาจับมือฉันไว้เหนือหัวด้วยมือข้างเดียวส่วนมืออีกข้างก็สอดเข้าไปใต้เสื้อที่ฉันสวมอยู่ ฉันสะดุ้งพรางดีดดิ้นด้วยความกลัวเมื่อฝ่ามือร้อนลูบไล้จากหน้าท้องขึ้นไปเรื่อยๆจนถึงฐานอก ฉันร้องไห้ด้วยความกลัวแต่คนอย่างเขาก็ไม่ได้สนใจเพราะไม่นานเสื้อที่ฉันสวมอยู่ก็ถูกดึงออกจากร่าง

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/11.gifงานหึง งานหวง คุณท็อปเรามีมากล้นค่ะ แต่หึงแล้วปล้ำเขามันใช่เหรอคุณท็อป!! น้องโกรธอยู่นะ เค้าไม่ช่วยนะถ้าน้องโกรธหนักกว่าเดิมอ่ะ

ปล. ฝากเม้นด้วยนะคะ ไม่อยากจะบอกเลยเค้าอ่านเม้นทุกเม้นอ่านวนไปอยู่แบบนั้นแหละ มีดีต่อใจมากเลยค่ะ ช่วยเม้นกันหน่อยนะ

ปล.รายละเอียดการพรีออเดอร์เรื่อง LOVE SICK และ SWEET LOVE  สามารถเข้าไปดูรายละเอียดได้ที่แฟนเพจ nanaกะหอยทาก ได้เลยนะคะ มีข้อสงสัยสอบถามได้ค่ะ 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น