มังกรน้ำแข็ง

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 (ครบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 24.9k

ความคิดเห็น : 60

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2560 20:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 (ครบ)
แบบอักษร

ตอนที่ 1

เฟยเฟิ่ง

แสงแดดที่สาดส่องเข้ามาภายในห้องนอนที่เด็กชายผิวขาว ร่างเล็กนอนเล่นอยู่บนเตียงขนาดเล็ก นั่นก็คือผมเอง ที่มีนามอันไพเราะเพาะพริ้งว่า "เฟยเฟิ่ง" นั่นเองครับ

สวัสดีครับทุกๆ ท่าน กระผม เฟยเฟิ่ง เด็กหนุ่มผู้ไร้วาสนา เติบโตมาจากบ้านเด็กกำพร้าแห่งหนึ่ง ไม่มีพ่อแม่ยังไม่พอ ยังจะมาป่วยอีก และจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน ใช่แล้วละครับ....ผม....กำลังจะตาย ถามว่ากลัวไหมกับการที่ตัวเองกำลังจะตาย บอกตามตรงว่ากลัว....กลัวมากด้วยครับ แต่ผม.....กลับไม่เสียใจเลยครับ เพราะผมไม่อยากอยู่เป็นภาระของคนอื่น ที่จะต้องมาดูแลเด็กขี้โรคอย่างผม เพราะยังไงทุกคนเกิดขึ้นมาบนโลกใบนี้แล้ว ก็ต้องดับสูญลงด้วยการตายกันทั้งนั่น และผมก็เตรียมใจที่จะตายแล้ว ไม่เป็นไร....ไม่เป็นไร....อีกเดี๋ยวผมก็จะไม่ต้องเจ็บปวดอีกแล้ว....ผมคิดแบบนี้อยู่ตลอดเวลา

และคงเป็นเพราะผมขี้โรค ป่วยมาตั้งแต่ยังเด็กละมั้ง ผมถึงมีผิวที่ขาวซีดราวกับกระดาษ แต่กลับมีริวฝีปากสีชมพูรูปกระจับสวย แถมด้วยรูปร่าง หน้าตา น้ำหนัก และส่วนสูง มันไม่ได้มาตรฐานของผู้ชายเลย ยัง....ยังไม่พอ...ยังไม่จบ...ใครบอกว่ามันจบแล้ว เพราะผมยังมีผมที่ยาวสีดำเงายาวสลวยสวยเก๋ มันยังทำให้ผมเหมือนผู้หญิงเข้าไปใหญ่เลย ถามว่าทำไมผมถึงไม่ตัดผมออกก็เพราะว่าพอผมตัดมันออกทีไร ผมก็จะไม่สบายตลอด ผมก็เลยปล่อยเลยตามเลยแม่ง!! เลย

ผมไม่ค่อยมีเพื่อน เพราะผมออกไปเที่ยวเล่นเหมือนคนอื่นไม่ได้ และความฝันของผมคือการที่จะได้ออกไปท่อง ออกไปเที่ยวมองดูโลกกว้างใบนี้ที่ผมไม่เคยได้เห็น และสัมผัสมันเลยสักครั้งเดียว ถ้าชาติหน้ามีจริงผมขอ...ผมขอเกิดเป็นมนุษย์.....ขอเกิดเป็นมนุษย์อีกครั้ง และขอให้ผมแข็งแรง ทีนี่ผมก็จะทำอะไรก็ได้อย่างใจหวังของผมแล้ว รอ...รออีกแค่นิดเดียวเท่านั้น...อีกนิดเดียว

แต่ว่าตอนนี้ผมเหนื่อยจังเลยครับ ผมขอหลับสักหน่อยแล้วกันนะครับ

อีกด้านหนึ่ง

ณ  มิติหนึ่งที่แตกต่างจากที่ที่เราอยู่ เป็นที่มีเพียงเพศเดียวที่อาศัยอยู่ ปกครองอยู่ นั้นคือที่ที่ถูกเรียกว่า มี่โจ เป็นที่ลึกลับ และไม่เคยมีผู้ใดที่ล่วงรู้มาก่อน ว่ามีที่แบบนี่อยู่ และตอนนี้ปกครองโดยฮ่องเต้ และพระองค์มีพระนามว่าเฟยหลง พระองค์ครองราชย์มานานแต่กลับไม่มีฮองเฮาอยู่เคียงคู่ เคียงข้างบัลลังก์ของพระองค์เลย จนทำให้เหล่าเสนาบดี และขุนนางต่างเสาะหาผู้ที่เหมาะสมที่จะสามารถมาอยู่เคียงข้างฮ่องเต้ของพวกเขา แต่ไม่ว่าจะหามากี่คน องค์ฮ่องเต้ก็ปฏิเสธไปจนหมด จนต้องให้โหรมาทำนายเนื้อคู่ขององค์ฮ่องเต้

"เป็นเยี่ยงไรบ้าง ท่านโหร คำทำนายว่าอย่างไรหรือ สีหน้าของท่านถึงมิสู้ดีนัก"เสนาบดีฝ่ายซ้ายถามขึ้น เมื่อเห็นสีหน้าของท่านโหร ถอดสีอย่างเห็นได้ชัด

"นั่นสิ ท่านโหร คำทำนายของเราเป็นเยี่ยงไรกัน มันมิดีหรือ" องค์ฮ่องเต้ขมวดคิ้วเข้าหากัน ก่อนจะเอ่ยถามด้วยสีหน้าที่เข้มขรึมขึ้น เพราะอย่างรู้คำตอบ ว่าคำทำนายเป็นอย่างไร

"คำทำนายออกมาแล้วตะ.....แต่ว่า...."โหรพูดติดๆ ขัดๆ จะให้บอกอย่างไรดีเล่าว่า...

"อย่ามาอ้ำอึ้ง!!! บอกเรามาเดี๋ยวนี้ว่าคำทำนายเป็นเยี่ยงไรกัน!!!"พระองค์เริ่มมีน้ำโห จะบอกก็บอก มันจะอะไรหนักหนากัน รู้ไหมว่าคนมันอย่างรู้

เมื่อไม่ได้ดังใจขององค์ฮ่องเต้ พระองค์เลยตวาดออกมาด้วยเสียงอันดัง จึงทำให้ทั้งเสนาบดีและขุนนางทั้งหลายกลัวกันจนหัวหด บางคนก็สั่นไปทั้งตัวเหมือนเจ้าเข้า

"ท่านพี่ ใจเย็นสิ อย่าเพิ่งโกรธนะ เอาละท่านโหรบอกมาสิว่าคำทำนายของฝ่าบาทเป็นเยี่ยงไรกัน"เมื่อเฟยลี่น้องชายอันเป็นที่รักยิ่งขององค์ฮ่องเต้เห็นว่าสถานการณ์มิสู้ดีนัก จึงกล่าวเตือนพี่ชายของตน ก่อนจะหันไปถามท่านโหร แล้วยิ้มให้เล็กน้อยเพื่อเป็นกำลังใจแก่ท่านโหร และเป็นเชิงบอกว่า มิเป็นไร บอกมาเถอะ

เมื่อท่านโหรเห็นดังนั้นจึงกล่าวออกมา

"คือว่า องค์ฮองเฮาของพระองค์มิได้อยู่ในมี่โจแห่งนี้ และพระองค์จะต้องทำพิธีอันเชิญมาด้วยองค์เองพะย่ะค่ะ"เมื่อท่านโหรกล่าวจบ ท้องพระโรงกลับเงียบกริบราวกับป่าช้า

"ที่เจ้าพูดถึง หมายความว่าอย่างไรกัน"องค์ฮ่องเต้ถามขึ้น เพราะพระองค์ไม่เข้าใจ อะไรกัน ไม่ได้อยู่ในมี่โจ แล้วจะอยู่แห่งใดกันเขาไม่เข้าใจ

"กระหม่อมหมายถึง องค์ฮองเฮานั้น มิได้อยู่ที่นี้ แต่อยู่อีกที่หนึ่ง ซึ่งถ้าจะให้ได้ตัวองค์ฮองเฮามานั้นจะต้องให้พระองค์เป็นผู้ที่ทำพิธีและอันเชิญตัวมาด้วยพระองค์เองพะย่ะค่ะ"ท่านโหรบอกข้อข้องใจให้แก่องค์ฮ่องเต้ได้ฟัง

"แล้วเราจะต้องทำเยี่ยงไร"องค์ฮ่องเต้กล่าว เพราะพระองค์อย่างรู้เหมือนกันว่าฮองเฮาของเราจะงดงามเพียงใดกัน แต่ก็ต้องอดใจไว้ อย่างไรเราก็ต้องทำพิธีเพื่ออันเชิญตัวมาก่อนสินะ

"เรื่องนั้น เดี๋ยวกระหม่อมจะเร่งเตรียมการให้พระองค์เองพะย่ะค่ะ"ท่านโหรกล่าว

"งั้นเจ้าก็รีบไปเตรียมการเถอะ ท่านโหร งั้นเราขอปิดการประชุมแต่เพียงเท่านี้ เพราะเราก็จะไปเตรียมตัวเหมือนกัน"ฮ่องเต้กล่าวให้ท่านโหรเตรียมการ ก่อนจะบอกกล่าวปิดการประชุมแก่เหล่าเสนาบดีและขุนนางทั้งหลาย

เมื่อได้ยินดังนั้นทั้งหมดในท้องพระโรงก็คุกเข่ากันอย่างพร้อมเพรียงกันก่อนจะกล่าวด้วยเสียงอันดังว่า

"ขอให้พระองค์ทรงพระเจริญ มีอายุหมื่นๆปี"

กลับมาทางเฟยเฟิ่งกันบ้าง

เปลือกตาคู่บางค่อยๆ กระพริบ เพื่อปรับแสงที่กระทบเข้ามาถูกดวงตาคู่สวยของเฟยเฟิ่ง ก่อนจะค่อยๆ ยันตัวเองขึ้นมานั่งพิงหัวเตียงอย่างอ่อนแรง ตอนนี้ริมฝีปากที่อมชมพูกลับซีดขาว จนเหมือนคนขาดน้ำในร่างกาย

วันนี้ผม ทำไมรู้สึกเหนื่อยเป็นพิเศษนะ เฮ้อ....ไม่มีแรงแม้แต่จะขยับตัวแล้ว ตอนนี้....ผม....เหนื่อยจัง ผมไม่ไหวแล้ว...ผมเหนื่อย ตอนนี้ผมนอนอยู่ในห้องผู้ป่วยของโรงพยาบาล แต่ว่าผมมารักษาที่นี้ไม่เสียค่าใช่จ่ายนะครับ เพราะที่นี้เป็นโรงพยาบาลที่บริการเงินให้กับบ้านเด็กกพร้าของผม ท่านผอ.ของโรงพยาบาลท่านใจดี ท่านเลยให้ผมรักษาที่นี่ฟรี เป็นกรณีพิเศษ ก็ดีครับ ผมจะได้ไม่ต้องเป็นภาระของที่บ้านเด็กกำพร้า

เฮ้อ....ผมอย่างจะหลับอีกรอบแล้ว สิ แต่...ขอละครั้งนี้ ขอให้ผมหลับฝันดี แล้วตื่นขึ้นมามีชีวิตใหม่ที่ดีกว่านี้ ที เถอะ อยากทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำ อยากเป็น และอยากใช้ชีวิตอย่าง...อิสระ

ด้านของฮ่องเต้

หลังจากรับสั่งขององค์ฮ่องเต้ ก็ผ่านมาสามวันแล้ว วันนี้ก็จะเริ่มพิธีอันเชิญ แต่วันนี้องค์ฮ่องเต้ทรงมีรับสั่งให้เปิดประตูพระราชวัง เพื่อให้ประชาชน สามารถร่วมดูพิธีการอันเชิญองค์ฮองเฮาแห่งมี่โจแห่งนี้

"เตรียมการเสร็จ หรือยังท่านโหร"องค์ฮ่องเต้ถามท่านโหรด้วยความใจร้อนของตน วันนี้พระองค์สวมใส่ชุดของฮ่องเต้เต็มยศอยู่ในชุดสีแดงเพลิง ลาวลายบนผ้าเป็นลายมังกร สวยสง่า ส่งผลให้พระองค์ดูน่าเกรงขามมากยิ่งขึ้นในวันนี้ เมื่อยืนอยู่หน้าประชาชนทั้งมี่โจ ยิ่งเป็นที่น่านับถือและได้รับความเชื่อใจแก่ประชาชนมากขึ้น เพราะนานทีพระองค์จะให้เห็นตัวสักครั้ง

"เตรียมการเสร็จสินแล้วพะย่ะค่ะ เริ่มพิธีได้เลยพะย่ะค่ะ"เมื่อท่านโหรกล่าวจบ การเริ่มพิธีอันเชิญก็ได้เริ่มต้นขึ้น

การทำพิธีอันเชิญ จะทำในพระราชวังหลักที่สามารถจุประชาชนได้ทั้งหมดของมี่โจ องค์ฮ่องเต้ก็เดินไปยืนที่แท่นอันเชิญ เป็นแท่นที่มีบรรไดขึ้นไปห้า หก ขั้นตรงกลางของแท่นเป็นลวยลายของมังกรยักษ์ ที่กำลังม้วนตัวเข้าหากันล้อมรอบแท่นหินเอาไว้อย่างสวยงาม

เมื่อองค์ฮ่องเต้ หยุดยืนอยู่ตรงกลางของแท่น ก็ยกแขนขึ้นกางออกก่อนจะเริ่มพูด

"ข้าขออันเชิญตัว ฮองเฮาของข้า ข้าฮ่องเต้แห่งมี่โจ นามว่า เฟยหลง ข้าขอท่านเทพแห่งมังกร ข้าขอตัวฮองเฮาของข้า องค์ฮองเฮาแห่งมี่โจ ณ ตรงนี้ด้วย!!"องค์ฮ่องเต้กล่าวออกมาด้วยเสียงอันดัง เพราะเริ่มพิธีมาเสร็จ ก็ถึงพิธีสุดท้ายคือการขอจากท่านเทพมังกรบนแท่นอันเชิญ

เมื่อฮ่องเต้เฟยหลงกล่าวจบ ก็มีแสงสีขาวแสนอบอุ่นออกมาตรงหน้าของพระองค์ ก่อนแสงนั้นจะลอยอยู่เหนือหัวของพระองค์เล็กน้อย เมื่อแสงสีขาวปรากฏขึ้นก็เกิดเสียงฮือของประชาชนขึ้นมาอย่างตื่นเต้น พวกเขาจะได้เห็นใบหน้าของฮองเฮาแห่งมี่โจ ณ ที่นี้แล้ว ตรงหน้าของชายหนุ่มทั่วทั้งอาณาจักรมี่โจแห่งนี้

เม้นกันด้วยนะ

หนึ่งเม้น หนึ่งกำลังใจ

ความคิดเห็น