ภรปภัช / พุดพิชชา / ลี่เซียน
email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณที่ชื่นชอบและติดตามผลงานของไรท์นะคะ สามารถซื้อนิยายทุกเรื่องที่จบแล้ว ในรูปแบบ E-Book ได้ที่เวบไซต์ Meb Market โดยหาชื่อ ภรปภัช หรือใครต้องการสั่งหนังสือเล่ม ติดต่อได้ที่ facebook fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช หรือแอดไลน์ไอดี : sarisa8228 นะคะ

ตอนที่ 15 ข่มใจ....

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 ข่มใจ....

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.4k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2560 15:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 ข่มใจ....
แบบอักษร

"  นี่อย่าบอกนะว่า  คุณ...หึงพัชรน่ะ  "  พัชรประภามองหน้าเขา  เธอยิ้มล้อเลียนเขา

"  ใครหึง  พี่ไม่ได้หึงซะหน่อย  แค่ไม่ชอบ  แล้วต่อไปนี้ถ้าพัชรยอมให้มันแตะต้องตัวพัชรอีกล่ะก็  ไอ้หมอนั่นไม่โดนแค่ต่อยแน่  "  ไมเคิลทำท่าทางจริงจัง  พัชรประภายิ้ม

"  เฮ้อ  ไอ้เราก็หลงดีใจนึกว่าเค้าหึงเรา  กะว่าจะให้รางวัลซักหน่อย  ที่แท้ก็ไม่ได้หึงซักหน่อย  "  เธอทำเป็นพูดลอยๆ  ไมเคิลตาลุกวาว

"  รางวัลอะไรหรอจ๊ะ  "  เขารีบถามเธอทันที

"  ก็คุณไม่ได้หึงพัชรนี่คะ  ก็อย่าไปรู้เลยเนาะ  "  เธอยิ้มยั่วเขาอีกครั้ง

"  ก็ได้ๆ  พี่ยอมรับ  ว่าพี่หึง  หึงมาก  หึงจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว  พอใจรึยังล่ะ  "  ไมเคิลยอมสารภาพออกมาในที่สุด  เพราะเขาอยากได้รางวัลจากเธอ

"  ฮ่าๆๆๆๆ   ในที่สุดก็ยอมรับซะทีนะคะ  พัชรล้อเล่นน่ะค่ะ  ไม่มีรางวัลอะไรซะหน่อย  โดนเด็กหลอกแล้วรู้ตัวมั้ยคะ  "  พัชรประภาหัวเราะออกมา

"  หึ  แล้วรู้มั้ยว่าเด็กที่หลอกผู้ใหญ่  ต้องโดนลงโทษยังไงบ้าง  "   ไมเคิลยิ้ม  แววตาเย้ายวน

"  นี่  อย่าทำอะไรบ้าๆ  นะ  "  พัชรประภารู้สึกขนลุกกับสายตาของเขาเหลือเกิน  นี่เธอทำอะไรผิดไปรึเปล่านะ

"  ไม่ได้จะทำเรื่องบ้าๆ  จะทำให้พัชรมีความสุขต่างหาก  "  ว่าแล้วเขาก็ดึงใบหน้างามมาจูบอย่างดูดดื่ม  พัชรประภาดิ้นไปมา  เธอทั้งทุบ  ทั้งตี  ทั้งหยิกเขา  แต่ครั้งนี้เขาไม่ได้สะเทือนเลยแม้แต่น้อย

ไมเคิลสอดมือไปใต้ชุดนอนของเธอลูบไล้เรียวขาคู่งามนั้น  แล้วก็เลยมาถึงแพตตี้ตัวจิ๋วที่ปิดบังของสงวนของเธอไว้  พัชรประภาสะดุ้งสุดตัว

"  อย่านะคะ  พัชรขอร้อง  คุณสัญญากับพัชรแล้วนะ  "  เธอผลักเขาออก  นัยน์ตาหวานเยิ้มด้วยอารมณ์หวาม

ไมเคิลมองใบหน้างามที่ตอนนี้ยิ่งดูเย้ายวนมากขึ้น   นี่เขาต้องหยุดอีกแล้วใช่มั้ยนะ  ไม่สิ  อย่างน้อยก็ต้องมีรางวัลปลอบใจกันบ้างล่ะ

"  ถ้าพี่หยุด  งั้นพัชรต้องทำอะไรให้พี่อย่างนึง  ได้มั้ย  "  ไมเคิลตั้งเงื่อนไขอีกแล้ว

" ให้พัชรทำอะไรก็ได้ค่ะ  พัชรยอมทั้งนั้น  แค่คุณไม่...เอ่อ...  "  พัชรประภาหน้าแดง

"  งั้นก็ได้  พี่จะไม่ข่มเหงพัชรแต่ว่า  ส่วนอื่นของพัชร  ต้องเป็นของพี่ตั้งแต่วันนี้ไป  "  ไมเคิลพูดจาคลุมเครือ  พัชรประภาทำหน้างง

"  หมายความว่ายังไงคะ  พัชรไม่เข้าใจ  "  เธอจ้องหน้าเขาแววตาสงสัย

"  ก็หมายความว่า  คืนนี้และคืนต่อๆไป  ไม่ว่าพี่จะแตะต้องตรงไหน  พัชรก็ห้ามขัดขืนไงล่ะ  แล้วพี่จะไม่แตะน้องสาวของพัชรเหมือนกัน  ตกลงมั้ย  "  ไมเคิลเองแม้จะรู้ดีกว่า  การที่เขาสามารถทำอย่างอื่นได้อาจจะส่งผลถึงความอดทนจนถึงขีดสุด  แต่อย่างน้อยเขาก็ควรจะได้ใกล้ชิดเธอมากกว่านี้  ไม่งั้นเขาต้องคลั่งตายแน่

"  เอ่อ  แต่...  "  พัชรประภาคิดหนัก  เธอควรจะยอมรึเปล่านะ  แต่ถ้าไม่ยอม  เธอต้องตกเป็นของเขาจริงๆแน่  ซึ่งเธอเองยังไม่พร้อมกับเรื่องแบบนี้

"  ถ้าไม่ตกลง  งั้นก็  "  ไมเคิลเลื่อนมือไปตรงพื้นที่สงวนของเธออีกครั้ง

"  ค่ะ  ได้ค่ะ  ตกลง  พัชรรับปาก  แต่คุณต้องรักษาสัญญานะคะ  "  เธอตกใจ  รีบตกลงตามเงื่อนไขของเขาทันที

"  ได้สิจ๊ะที่รัก  ผมสัญญา  "  ปากบอกไป  แม้จะไม่มั่นใจเท่าใดนักว่าจะทำได้

แล้วไมเคิลก็ก้มลงจูบกับเธออีกครั้ง  ครั้งนี้เขาทำมันอย่างนุ่มนวลและอ่อนโยน  เพื่อให้เธอคลายกังวลใจมากขึ้น  เมื่อเห็นเธอตอบรับเขาแล้ว  เขาจึงค่อยๆ  ดึงชุดนอนส่วนบนของเธอขึ้นทีละน้อย  พัชรประภาตัวสั่นเล็กน้อย  เมื่อตอนนี้เธอเหลือเพียงบราเซียตัวจิ๋วที่ปิดบังร่างกายเอาไว้เท่านั้น

"  ไม่ต้องกลัวนะคนดี  พี่จะทะนุถนอมมันให้ดีที่สุด  "  ไมเคิลพูดปลอบใจเธอ  แล้วจึงซุกใบหน้าคมสันนั้นลงโลมเลียไปทั่วเนินออกงามนั้นอย่างแผ่วเบา  พัชรประภารู้สึกซ่านเสียวเหลือกำลัง  เธอเผลอโอบรอบต้นคอเขาอย่างลืมตัว  ไมเคิลพอใจกับท่าทีของเธอ  เขาปลดบราเซียออก  เผยให้เห็นอกอวบอิ้มที่ตอนนี้ปลายยอดชูชันไปด้วยอารมณ์หวามที่เขามอบให้

เขาใช้มือหนาเคล้าคลึงมันอย่างนุ่มนวล  ยิ่งทำให้พัชรประภาหายใจติดขัดมากขึ้น  และเธอก็ต้องสะดุ้งอีกครั้ง  เมื่อเขาก้มลงใช้ริมฝีปากหนานั้นดูดกลืนไปทั่วทุกส่วนบนอกงามนั้น  สองมือน้อยจิกแผ่นหลังของเขาไว้แน่น  แม้ใจอยากจะผลักไสให้เขาออกห่าง  แต่เธอรับปากเขาไปแล้ว  เธอต้องทนมันให้ได้  ทั้งที่ในใจก็ต้องยอมรับว่าสัมผัสของเขามันสร้างความสุขให้เธอได้อย่างมหาศาล

ไมเคิลเองก็รู้สึกหวั่นไหวไม่แพ้กัน  แม้เขาจะเคยนอนกับผู้หญิงมาแล้วมากมาย  แต่กับสาวน้อยคนนี้  เธอช่างบริสุทธิ์ไร้เดียงสาเสียจนเขาทำให้เขามีความสุขทุกครั้งไม่ว่าจะแตกต้องส่วนไหนของเธอ  แปลกเหลือเกิน  ที่ขนาดเธอนอนอยู่เฉยๆแบบนี้  ก็สามารถทำให้เขาคลั่งไคล้เธอมากได้ถึงขนาดนี้  แล้วนี่ถ้าเธอยอมมอบทุกอย่างให้เขาจริงๆ  เขาจะคลั่งเธอขนาดไหนกันนะ

"  เอ่อ  ยะ  ยัง...ไม่พออีกหรอคะ  "  พัชรประภาถามเขาเสียงพร่า  แทบควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่อยู่แล้วเหมือนกัน

"  อีกนิดนะคนดี  พี่ยังไม่อิ่มเลย  "  ไมเคิลเงยหน้าตอบเธอ  แล้วมอบจูบแสนหวานให้เธออีกครั้ง  เขาเริ่มใช้ปลายลิ้นเข้าไปรุกล้ำภายในปากอิ่มนั้น  พัชรประภาที่เต็มไปด้วยอารมณ์หวามเผลอตวัดลิ้นรับเขาอย่างลืมตัว  และมันก็ยิ่งเพิ่มไฟในกายของชายหนุ่มให้ลุกโชนมากขึ้นไปอีก  ตอนนี้น้องชายของเขาตื่นตัวจนถึงขีดสุดแล้ว  เขาต้องรีบถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดาย  เพราะถ้านานกว่านี้  เขาคงต้องผิดสัญญากับเธอแน่ๆ

ไมเคิลสวมเสื้อให้เธอเรียบร้อยดังเดิม  พยายามข่มใจตัวเองอย่างยากเย็นเต็มที  เขาดึงเธอมากอดเอาไว้  หัวใจเต้นโครมครามไปหมดแล้วตอนนี้

"  ขอบคุณนะคะ  ที่รักษาสัญญา  "  พัชรประภายิ้มให้เขา  เธอซุกใบหน้านวลลงบนอกกว้าง  อย่างเอาใจ

ไมเคิลไม่ได้พูดอะไรออกมา  เขากำลังพยายามข่มตาให้หลับ  แม้มันจะยากเย็นเต็มที...............

โฮะๆๆๆๆ  ไม่น่าเชื่อว่าเสือผู้หญิงอย่างไมเคิล  จะสามารถทนต่อความต้องการของตัวเองได้  เอ๊.......แล้วเขาจะทนไปได้อีกนานเท่าไหร่กันนะhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon00024.gif

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}