น้ำมิ้ม

ใครชอบแนวดราม่าบีบคั้นอารมณ์..อย่าลืมจิ้มหัวใจ กดแอด Favorite ไว้ด้วยนะจ๊ะ เค้าจะพยายามอัพทุกวัน ...เรื่องนี้พระเอกเป็นแนวดาร์คนะคะ อย่าได้หาความดีมีคุณธรรมจากพี่แก..นางเอกรันทดสุดชีวิต เนื้อหาเข้มข้นทุกตอนจ้า ไรท์เตอร์รับประกัน

เปรมอุรา ตอนที่ 9 : เส้นกั้นบางๆระหว่างความผิดชอบชั่วดี

ชื่อตอน : เปรมอุรา ตอนที่ 9 : เส้นกั้นบางๆระหว่างความผิดชอบชั่วดี

คำค้น : ทวิกมล , ความลับ , พี่น้อง , สู้ชีวิต , ความรัก , พระเอกร้าย , นางเอกน่าสงสาร , พระรองแสนดี , ปกปิด , เปรมอุรา , ปานดวงใจ , 25+ ,30+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ต.ค. 2559 22:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปรมอุรา ตอนที่ 9 : เส้นกั้นบางๆระหว่างความผิดชอบชั่วดี
แบบอักษร

ปีเตอร์ขมวดคิ้วเมื่อได้อ่านข้อความของหลุยส์ที่ส่งมาให้เขาพลางเหลือบมองนางจินตนาที่ยังคงชะเง้อหาเปรมอุราที่ป่านนี้ยังไม่ยอมกลับมาจากกลับบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

“ทำไมหนูเปรมหายไปนานจังคะ แกจะเป็นอะไรหรือเปล่า เมื่อคืนก็เฝ้ายายทั้งคืน หรือว่าจะเป็นแล้งเป็นลมไป”

นางจินตนาหันไปเอ่ยกับสามีตาน้ำข้าว หากปีเตอร์รีบหลบตาทันควัน พลางรีบชวนภรรยาเปลี่ยนเรื่องคุย

“แกอาจจะเผลอนอนหลับไปก็ได้ ว่าแต่ผมว่าไหนๆเราจะช่วยเหลือหนูเปรมกับยายเพียรแล้ว เราย้ายคุณยายไปรักษาที่ห้องพิเศษดีกว่า หมอจะได้มาตรวจได้สะดวกๆ แล้วเปรมก็จะได้ดูแลยายแบบไม่ต้องลำบากด้วย ดีไหมคุณ”

“ก็ดีนะคะ...ถ้าอย่างนั้นเราไปคุยกับพยาบาลเลยดีกว่า จะได้จัดการเรื่องย้ายห้องให้เรียบร้อยไปเลย”

นางจินตนาเอ่ยอย่างเห็นดีเห็นงามกับสามี ในขณะที่ปีเตอร์ลอบถอนใจอย่างโล่งอก อย่างน้อยเขาก็พอจะถ่วงเวลาออกไปได้อีกนิดหน่อย...ไอ้เจ้าน้องชายตัวแสบดันหน้ามืดไปแล้วแบบนั้น ถ้าเกิดแอนนาหรือภรรยาของเขารู้เข้ามีหวังเขาได้ตายก่อนแน่ๆ

.................................................................................................................................

 

ยายเพียรรู้สึกตัวขึ้นมาในตอนเย็น ครั้นเห็นนางจินตนาและสามีที่นั่งเฝ้าอยู่จึงเรียกขึ้นอย่างเกรงใจ

“คุณนาย...คุณนายจินตนา...”

“ยายเพียร...ฟื้นแล้วหรือจ๊ะ...เป็นอย่างไรบ้าง”

คุณนายและสามีร่างสูงเดินเข้ามาหา ครั้นเห็นยายเพียรสอดส่ายสายตามองหาหลานสาว ก็เลยอธิบายเพียงสั้นๆ

“หนูเปรมกลับบ้านไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าจ้ะ อีกเดี๋ยวก็คงมา”

“ยายอยากกลับบ้านค่ะคุณนาย ยายไม่เป็นอะไรแล้ว”

ยายเพียรเอ่ยพลางจะขยับลุกขึ้น หากนางจินตนารีบเข้ามาห้ามพลางเอ่ยกับยายอย่างไม่เห็นด้วย

“ยายยังกลับบ้านไม่ได้จ้ะ...หมอบอกว่ายายป่วยต้องนอนรักษาตัวที่โรงพยาบาลอีกสักพักนะคะ”

“แต่ยายไม่มีเงินรักษาขนาดจะอยู่โรงพยาบาลได้หลายวันนะคะคุณนาย นี่เดี๋ยวนังเปรมมันก็ต้องเรียนมหาวิทยาลัย ยายอยากเก็บเงินไว้ให้มันเรียนสูงๆ”

นางจินตนามองหน้ากับสามีอย่างหนักใจเพราะไม่รู้จะอธิบายเรื่องข้อตกลงระหว่างเปรมอุรากับหลุยส์อย่างไร หากนายปีเตอร์เป็นฝ่ายส่ายหน้าให้กับภรรยา พลางตัดสินใจเป็นฝ่ายพูดเสียเอง

“หมอที่นี่เป็นเพื่อนของเพื่อนผมอีกทีครับคุณยาย...มันบอกว่าตอนนี้ทางโรงพยาบาลกำลังจะทำวิจัยเรื่องโรคที่คุณยายเป็นพอดี เลยจะรักษาให้ฟรีครับ คุณยายไม่ต้องกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายเลย”

“จริงหรือพ่อคุณ...เป็นบุญของยายแท้ๆเลยเชียว แล้วยายเป็นโรคอะไรล่ะคุณ ทำไมต้องนอนโรงพยาบาลอีกนานด้วย”

คราวนี้หนุ่มฝรั่งตาสีฟ้ากลับยิ้มให้ยายเพียรแต่ไม่ยอมตอบคำถาม โชคดีที่หมอเข้ามาตรวจอาการของคนไข้พอดี นายปีเตอร์และนางจินตนาจึงเลี่ยงไปรอที่ด้านนอกห้อง

“ฉันว่าจะรอให้เปรมมาบอกยายเองว่ายายแกเป็นโรคอะไร อย่างน้อยยายเพียรแกจะได้ไม่ช็อคมาก”

นางจินตนาเอ่ยเป็นเชิงปรึกษาสามี ในขณะที่ปีเตอร์เครียดจัด...เปรมอุราอาจจะไม่ได้มาโรงพยาบาลหลายวัน ถ้าตราบใดที่แอนนายังไม่บินมาที่เมืองไทยโดยเร็วที่สุด ชายหนุ่มตัดสินใจส่งข้อความหาน้องสะใภ้อย่างเร่งด่วน

ถึงอย่างไรตอนนี้ก็ต้องหาทางแยกหลุยส์ให้ห่างจากเปรมอุราโดยเร็ว ก่อนที่การอุ้มบุญจะกลายเป็นการทำบาปถ้าหากหลุยส์จะไม่ยอมปล่อยมือจากหญิงสาวและทำตามที่ตกลงกันไว้แต่แรก!....

......................................................................................................................

“มีอะไรหรือเปล่าคะปีเตอร์ ทำไมคุณดูเครียดๆ”

นางจินตนาเอ่ยถามผู้เป็นสามีเมื่ออีกฝ่ายยังคงก้มหน้าก้มหน้ามองมือถืออย่างกลัดกลุ้ม ก่อนจะตัดสินใจส่งข้อความที่หลุยส์ส่งมาให้เขาให้นางจินตนาดู

“คุณพระช่วย...นี่มันอะไรกันคะปีเตอร์ ทำไมหลุยส์ถึงทำแบบนี้”

“ผมเองก็ไม่คิดว่าเขาจะทำแบบนี้เหมือนกัน เขาต้องเสียสติไปแล้วแน่ๆ”

“ฉันจะไปช่วยหนูเปรม...”

นางจินตนาเอ่ยกับสามีเสียงเฉียบขาด หากปีเตอร์รีบรั้งแขนผู้เป็นภรรยาไว้ ถึงอย่างไรเขาก็รักน้องชายมากจนไม่อยากให้เรื่องมันบานปลาย และชายหนุ่มก็พอจะเข้าใจอารมณ์เก็บกดของน้องชายอยู่บ้างเหมือนกัน เพราะถ้าเป็นเขา ปีเตอร์เองก็ไม่มั่นใจว่าตัวเองจะสามารถอดทนจากการที่ภรรยาไม่ปรนนิบัติได้หรือไม่

“ถือว่าผมขอร้องคุณจิน...ผมสัญญาว่าผมจะดูแลผู้หญิงคนนั้นและยายเพียรเป็นอย่างดี แต่คุณช่วยทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นสักสามสี่วันได้หรือเปล่า อย่างน้อยก็จนกว่าแอนนาจะมา พอผู้หญิงคนนั้นอุ้มบุญแล้วหลุยส์คงจะไม่ไปรังควานเธออีก”

นางจินตนามองหน้าผู้เป็นสามีอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าปีเตอร์จะพูดออกมาได้อย่างเห็นแก่ตัวอย่างน่าเกลียด นางสะบัดแขนสามีอย่างแรง พลางเอ่ยกับสามีด้วยน้ำเสียงห่างเหินจนปีเตอร์ไม่สบายใจ

“คุณกำลังจะทำลายอนาคตผู้หญิงดีๆคนหนึ่งอย่างยับเยินปีเตอร์ และฉันก็ไม่คิดเลยว่าคำพูดที่ทุเรศๆนี้จะมาจากปากสามีของฉัน ถึงยังไงฉันก็จะไปพาหนูเปรมกลับมา”

“คุณจิน...ผมขอร้อง!

ปีเตอร์ส่งสายตาเชิงบังคับตรงข้ามกับคำพูดอย่างสิ้นเชิง นางจินตนาได้แต่สะบัดหน้าก่อนจะเปิดประตูเข้าห้องคนไข้ไป ทิ้งให้ปีเตอร์ยืนสบถอย่างหงุดหงิดอยู่ด้านนอกเพียงลำพัง

 

..................................................................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น