wipawa

สวัสดีค่ะ ก่อนอื่นต้องขอขอบคุณมากๆ สำหรับแรงสนับสนุบ รวมทั้งกำลังใจของทุกคน ขอบคุณจริงๆ ค่ะ ถ้ามีอะไรอยากให้ปรับปรุงคอมเม้นท์บอกกันเลยค่ะ รักเรื่องนี้มากมาย กดไลค์และให้กำลังใจไรท์ได้เลย ขอบคุณนะคะ

นางบำเรอชั้นเอก nc++ 100%

ชื่อตอน : นางบำเรอชั้นเอก nc++ 100%

คำค้น : หื่น โหน 20+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 126.2k

ความคิดเห็น : 42

ปรับปรุงล่าสุด : 30 ต.ค. 2559 22:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
นางบำเรอชั้นเอก nc++ 100%
แบบอักษร

              ร่างกายของเธอบอบช้ำเพราะโดนใช้งานอย่างหนักหน่วง แต่มีหรือที่คนใจร้าย จะเห็นใจ ยิ่งเห็นเธอเจ็บเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งชอบ ยิ่งเวลาเห็นเธอเจ็บเห็นเธอร้องไห้ขอความเมตตาจากเขา มันยิ่งทำให้เขาซะใจมากที่สุดเป็นไหนๆร่างกายเธอบอบช้ำไปหมด เจ็บไปทั้งตัว รามสูรไม่รู้สึกสงสารร่างกายบริสุทธิ์ผุดผาดนี่สักนิด สำหรับเขาเธอมันสุดยอดเธอคือสวรรค์ชั้นดีจริงๆ เขารู้สึกอิ่มมากเมื่อร่วมรักกับเธอคนนี้ สาบานได้เลยว่าตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครทำให้เขาสุขสมขนาดนี้มาก่อน

       “โอว้...อ่าห์ ซี๊ด ท่านี้เสียวสุดๆ “ ชายหนุ่มกำลังสอดผสานร่างกายกับเธอด้วยท่าลิงอุ้มแตง โดยที่จับเธอหันไปข้างหน้าภาพที่เขากับลังสอดผสานร่องสาวของเธอที่หน้ากระจก มันทำให้ม้าคึกอย่างเขายิ่งฮึกเหิม ส่วนหญิงสาวนั้นเธอมีความรู้สึกทั้งเจ็บทั้งเสียวไปพร้อมๆ กัน เธออายมากเมื่อเห็นช่วงร่างของตนเองกำลังสอดผสานอยู่กับเขาที่หน้ากระจก หญิงสาวได้แต่รับตาเพราะทนเห็นภาพตนเองโดนย่ำยีอย่างหนักหนึ่งไม่ได้

     “ซี๊ด....ดูสิร่องของเธอกำลังโดนฉันกระแทกอยู่ ชอบมั้ยหละ” คนหยาบคายพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าเขามีความสุขมาก สุขเป็นที่สุดแม่นางบำเรอของเขาฟิตเหลือเกิน สาบานได้เลยถ้าทำอย่างนี้กับเธอทุกวัน นางบำเรอคนอื่นจะต้องตกกระป๋องแน่นอน ในเมื่อเธอทำให้เขารู้สึกดีขนาดนี้เห็นทีเขาคงไม่จำเป็นที่จะต้อง เก็บนางบำเรอคนอื่นไว้ที่นี่แล้ว

 

 

   เวลาต่อมา 3 ชั่วโมง แล้วที่เขาเล่นสนุกกับร่างกายของเธอ

      “หมดหน้าที่ของเธอแล้ว กลับที่ของเธอไปซะ  ไว้ถ้าฉันอยากแล้วจะส่งคนไปเรียก” นางบำเรอตัวน้อยลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าทั้งน้ำตา เจ็บไปหมดทั้งตัวบอบช้ำที่สุดในชีวิต เธอเดินไม่ไหวแล้วถึงกับขันแทบจะคลาน น้ำตาของหญิงสาวไหลเป็นทาง บนเตียงและตามพื้นห้อง เต็มไปด้วยน้ำกามของทั้งคู่รามสูรสุขแสนสุข แต่อีกคนแสนจะเจ็บปวด

 

   หญิงสาวเดินออกมาจากห้องนั้นด้วยท่าที่แสนจะอิดโรย นี่ใช่ไหมที่เรียกว่าจุดตกต่ำที่สุดในชีวิต เธอกำลังเพชิญอยู่กับมัน ร่างอวบอัดที่เต็มไปด้วยความยับเยิน สายใจคนใช้ของคฤหาสน์ที่กำลังทำความสะอาดอยู่ เห็นท่าทางอิดโรยหน้าสงสารของนางบำเรอคนใหม่ เธอไม่ใช่ผู้หญิงคนแรกที่มีท่าทางหน้าสงสารแบบนี้ นางบำเรอหรือผู้หญิงแทบทุกคนที่เคยร่วมรักกับคุณรามต่างมีสภาพแบบนี้กันหมด แต่ที่ดูหนักและน่าสงสารที่สุดก็คือแม่นางบำเรอคนสวยคนนี้ หญิงเดินเกาะกำแพงพลางทำท่าจะล้ม คนใช้จึงเข้าไปประคองไว้เพื่อจะเดินไปส่งถึงห้อง ทรมานเหลือเกินแต่เธอก็ไม่มีสิทธิ์ร้องขอ       

 

           ที่หน้าคฤหาสน์ รามสูรเจอของดีอย่างพรพิมลมีเหรอที่เขาจะกลับไปกินของเก่า ที่มันกินจนเบื่อแถมยังใช้ไม่ได้เรื่อง นางบำเรอทั้งสามต่างดีใจ ที่ตนเองจะได้จากกรงทองแถมไม่ต้องมีชีวิตที่แสนจะตกต่ำแบบนี้ต่อไป แต่มีอยู่หนึ่งนางที่ตกหลุมรักรามสูร สร้อยฟ้าอุส่าห์ตั้งความหวังไว้ซะสูงแต่สุดท้ายจุดจบของเธอก็ไม่ต่างจากนางบำเรอคนอื่น

       “คุณรามขาฟ้ารักคุณราม ให้ฟ้าบำเรอให้คุณฟรีๆ ก็ได้ค่ะ อย่าไล่ฟ้าไปเลยนะคะ” หญิงสาวเว้าวอนขณะที่นางบำเรอคนอื่นกำลังขอบคุณรามสูรเสียยกใหญ่ แต่ก็ใช่ว่าคนใจร้ายจะใจอ่อน ถึงเธอจะอยู่ฟรีโดยไม่มีค่าจ้าง มันก็ยังต้องเปลืองข้าวเปลืองน้ำเขาอยู่ดี

    “ไปซะ” เพียงแค่คำเดียวสั้นๆ ของผู้มีอิทธิพล เหล่าคนใช้ก็รีบลากเธอออกไปจากที่นี่ แค่นี้ก็จบเรื่อง เขาจะไปเริงรักกับแม่นางบำเรอชั้นเอก ก่อนที่จะเข้าไปทำงานต่อที่บริษัท มีของดีอยู่ในมือเขาต้องใช้ให้คุ้ม

 

 

    

     นางบำเรอมือใหม่หลับไปเพราะความเจ็บปวด หลังจากที่เหล่าคนใช้หาเสื้อผ้าสวยๆ มาให้เธอใส่หาข้าวหายามาให้ทานตามหน้าที่หญิงสาวก็หลับลงทั้งความเจ็บปวด คนที่กำลังลุ่มหลงในรสรักของเธอ ก็ลงทุนมาหาเธอถึงห้อง เขายอมรับเลยว่า ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีใครทำให้เขาอิ่มสุขเท่าเธอมาก่อน เขาหลงในร่างกายของเธอจนถึงขั้นมาหาเองถึงในห้อง ภาพที่เขาเห็นภาพแรกก็คือเธอนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง สวมชุดเดรสสวยๆ ที่เขาสั่งให้ลูกน้องไปหาซื้อมาให้ ราชสีห์หนุ่มเองเมื่อเห็นลูกแกะเนื้อหวานนอนรออยู่ตรงหน้า มีหรือที่เขาจะยอมอยู่เฉยๆ เขาย่างสามขุมเขาไปหาเธอช้าๆ ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังออกหากิน ชายหนุ่มรีบถอดชุดของเธอออกทันที ได้เวลาสนุกของเอาอีกแล้ว ภายในเวลาไม่ถึง 5 นาที ร่างอวบที่นอนหลับไม่ได้สติ ก็เปลือยเปล่าตามความต้องการของเขา สวยเหลือเกินสวยไปหมด สวยจนเขาอยากจะฟัดไปทั้งตัว รอยแดงๆ นั้นยังคงมีอยู่บนเรือนร่างงาม รามสูรไม่ได้ใส่ใจมันสักนิดเขายังคงใช้ฟันขบและใช้จมูกลากไล้ไปที่ส่วนต่างๆ คนที่หลับอยู่นั้นก็เริ่มรู้สึกตัวแล้วแต่ยังไม่ตื่น เขาใช้ลิ้นหน้าไล้เลียไปที่แก้มหอมๆ ดวงหน้าสวยเฉียว หอมหวานไปหมดทั้งตัวรามสูรยอมรับว่า ตั้งแต่เกิดมาเขายังไม่เคยใช้ปากกับใครมากขนาดนี้เลย ชายหนุ่มใช้ลิ้นไล้เลียที่เม็ดเชอรี่สีหวาน มันหอมหวานเสียจนเขาดูดจนมีเสียง

       จ๊วบ จ๊าบ เสียงดูดดึงอกงามยังคงดังต่อเนื่อง

      “อืม...อ๊า” คนหลับลึกครางอยู่ในลำคอ แต่ใบหน้าของเธอนั้นมันดูกระสันเสียวมาก จนทำให้อารมณ์ของเขาพุ่งปรี๊ด ชายหนุ่มใช้ปากกวาดชิมไปตามส่วนต่างๆ อย่างเอร็ดอร่อย จสลากมาถึงดอกไม้งาม

     “ทั้งสวย ทั้งขาว ทั้งอวบ หน้าเอาชะมัด ยัยนี่กินข้าวกับอะไรเนี่ย ทำไม่ถึงสวยหวานน่ากินไปหมดทั้งตัว” เขาพร่ำเพ้อราวกับคนบ้า เมื่อพบพากับความสวยงาม รามสูรจับขาอวบทั้งสองข้างถ่างออกจากกันก่อนจะรีบละเลงลิ้นรัวที่นั้นอย่างเร็ว

      จ๊วบ จ๊าบ

เสียงดูดดื่มความหอมหวานดังขึ้น มันทำให้รู้เลยว่าเขานั้นลุ่มหลงส่วนนี้ของเธอมาก

     “อ๊ะ อ๊า” คราวนี้มันช่างกระสันเสียวนักจึงทำให้เธอลืมตาขึ้น ตอนแรกเธอนึกว่าฝันไปแต่พอเห็นแบบนี้เธอตกใจมากเลยที่เดียว หญิงสาวยังไม่หายเจ็บแต่ก็ต้องมาเจอแบบนี้อีกแล้ว

     “คุณ...อ๊ะๆ ” ยังไม่ทันได้พูดอะไรความกระสันก็ถาโถมเข้าเธอไม่หยุด ภาพที่เขากำลังมุดเลียที่ความสาวของเธอนั้น มันทำให้เธอเสียวกระสันยิ่งกว่าเดิมเสีย

      “อ่าห์ รู้มัยว่าเธอนี่โชคดีมากเลยนะ ที่ฉันใช้ปากเลียให้นานขนาดนี้รู้มั้ย ว่าฉันไม่เคยทำให้ใครขนาดนี้มาก่อนเลยนะ เธอเป็นคนแรกควรจะภูมใจไว้ซะ ฉันจะทำให้เธอแตกหลายๆ น้ำเลย “ คนคลั่งเซ็กส์พร่ำเพ้อถึงความหอมหวานที่กำลังเพชิญ เขาพูดในขณะที่ใช้นิ้วบีบเม็ดกระสันไปมา ใช้ลิ้นดุนดันเข้าไปในร่องสาวด้วยความลุ่มหลงเกินคำบรรยาย

     “อ๊า...” เสียงครางหวานลากยาวเมื่อถึงจุดสุขสม น้ำหวานของเธอแตกกระจายเต็มใบหน้าของเขา รามสูรไม่นึกรังเกียจมันหอมหวานขนาดนี้ เขาจึงรีบดื่มกินราวกับได้น้ำทิพย์มาชโลมใจ

     “มันกินได้หรือคะ “ คนที่พิ่งจะสุขสมอดเอ่ยถามไม่ได้

      “กินได้สิ หวานขนาดนี้ใครไม่กินก็คงบ้าไปแล้ว ฉันจะเข้าไปในริองเธอแล้วนะ รอเสียวได้เลย”  รามสูรลุกขึ้นหลังจากที่เสร็จกิจ เขาจับขาอวบทั้งสองถ่างออกกว้างๆ เธอนั้นได้แต่หลับตารอรับความเสียวและความเจ็บปวดที่กำลังโหมเข้าใส่

     “อ๊ะ โอ๊ะ อ๊าย” เสียงหวานๆ ดังขึ้นทันที เมื่อความใหญ่โตกำลังเสียบเข้าเสียบออกช้าๆ

     “อ่าห์ ซี๊ด ดูสิน้ำผึ้ง ร่องเธอกำลังโดนฉันเสียบ มันตอดฉันใหญ่เลย น่าถ่ายคลิปไว้ดูจัง” คนมักมากในกาม พูดสิ่งที่ตนเองต้องการ พลางเอื้มมือไปหยิบมือถือที่วางไว้ตรงหมอนของเธอ เขารีบกดถ่ายวิดิโออนย่างรวดเร็ว

     “อ๊า อย่านะคะ”

     “อ่าห์ ฉันไม่เอาไปเผยแพร่หรอก จะเก็บไว้ดูคนเดียว ร่องสวยๆ ของฟิตๆ แบบนี้ฉันหวง โอ้ว” เขาถ่ายไปที่การสอดปรนะสานของช่วงร่าง พลางถ่ายไปทั่วร่างสวยนั่นยิ่งทำให้ม้าคึก ยิ่งฮึกเฮิม เขาจะเก็บไว้ดูถ้าเกิดวันใดวันหนึ่งต้องไปไหนไกลๆ โดยที่เอาเธอไปด้วยไม่ได้

     “อ๊ะ” เหมือนกับว่าเธอจะไม่รู้สึกเจ็บปวดอีกแล้ว ความรู้สึกเสียวที่เขากำลังค่อยๆ เสียบเข้าเสียบออกช้าๆ มันดีเหลือเกิน

      “นั่นแหละร้องดังๆ เลย นางเอก av ของฉัน อ่าห์” ร่างใหญ่หล่อล่ำสมกับเป็นหนุ่มชสวยุโรป กดกระแทกเข้าออกอย่างรวดเร็ว

      “เสียวดุ้นเหลือเกิน โว้ย จะเสร็จแล้ว” พับๆๆๆๆๆ เสียงการสอดประสานและเสียงน้ำแห่งความปรารถนา ของฝ่ายหญิงดังขึ้น

       “อ่าห์ สุดยอด”

        “อ๊าย....” เสียงครางลากยาวดังขึ้นสุดเสียง พร้อมกับร่างสองร่างที่นอน หอบอยู่เคียงข้างกัน คนถ่ายคริปยังไม่หยุด เขาถอนแก่นใหญ่โตออกจากร่องงาม พลางใช้มือแหวกลีบดอกไม้งามออก เพียงเท่านี้น้ำแห่งความสุขสม ก็ไหลออกมาจากกลีบสวย

      “สวยงามมาก ฉันจะเอาเธออีกหลายๆ รอบเลย”

 

                                                                        50%

 

      เดี๋ยวจะมาต่อให้อีกนะตัวเอง อิอิ ได้เลือดมั้ยหละ บอกแล้วว่าเรื่องนี้หื่นครุครุ อยากใหมาต่อเร็วๆ คอมเม้นท์กระต้นๆ เลยนะคะชอบเรื่องนี้รักฉากหื่นถล่มไลค์กันเลย นะครับคนเขียนไม่ขออะไรมาก แค่สองอย่างนี้เม้นท์หรือไลค์ก็ยังดี 

 

 

 

                   คลิปการร่วมเพศระหว่างนางบำเรอกับนายจ้าง ถูกบันทึกด้วยฝีมือของรามสูร เขาอิ่มสุขเหลือเกินไม่เคยมีใครทำให้เขามีความสุข อิ่มเอมเท่านี้มาก่อน สาบานได้เลยว่าเขาจะไม่เอาใครมาอยู่ในบ้าน นอกจากเธอคนนี้เด็ดขาด

        “ไปทำงานก่อนนะคนสวย เดี๋ยวถ้าฉันอยาก แล้วจะมาเล่นด้วยใหม่” คนใจร้ายพูดจบก็เดินออกจากห้องไป เรื่องอะไรเขาต้องสงสารเธอ เขาซื้อเธอด้วยราคาหลายบาทนะ ไม่ใช่ให้มาบำเรอฟรี ร่างอวบนอนหลับอยู่ใต้ผ้าห่มด้วยความเหนื่อยหอบ อยากจะร้องไห้กับโชคชะตาที่แสนจะเลวร้าย แต่เธอคิดว่าต้องทำเพื่อแม่จึงได้แต่หวังว่าสักวันเขาจะเบื่อเธอและทิ้งเธอไปเอง ซึ่งระหว่างนี้เธอเองก็ต้องทนรับกับความรุนแรงที่รามสูรจะโถมเข้าใส่ในทุกๆ วัน มันช่างไม่ต่างอะไรกับของเล่นประจำวันของเขา

 

 

       โรงแรม รามา

ที่นี่คือหนึ่งในธุรกิจของเขา ที่ต้องใช้ชื่อ รามา ก็เพราะว่า เขานั้นยังรักและคิดถึงมารดาที่จากไปด้วยอุบัติเหตุการจมน้ำ เมื่อตั้งแต่สมัยเด็กๆ ภาวิดา รามา คือชื่อสกุลองแม่เขา รามสูรนั้นเติบโตมาจากเมืองนอก พ่อเขาส่งให้ไปเรียนต่างประเทศตลอด ชายหนุ่มรู้ว่าพ่อชอบความเป็นส่วนเนื่องจากท่านเองก็เป็นต้นตอที่ทำให้เขาเป็นโรคนี้ มันสามมารถถ่ายทอดทางพันธุกรรมได้อย่างดี บิดาของเขาต้องค่อยเปลี่ยนคู่นอนสลับกันไปเลื่อยๆ แต่ปัจจุบันนี้บิดาของเขามี่ภรรยาเป็นตัวเป็นตนแล้ว เนื่องจากท่านเจอคนที่สามารถทำให้ท่านอิ่มเองได้ เหมือนกับที่เขาเจอน้ำผึ้ง แต่มันแตกต่างกันที่ท่านยกยอผู้หญิงคนนั้นออกหน้าออกตา แตกต่างกับเขาที่จะไม่มีวันเอานางบำเรอไปชูคออยู่ในสังคมระดับสูงเป็นอันขาด เขาเป็นนักธุรกิจใหญ่ เขาไม่มีวันจะยอมให้สังคมนินทาเหมือนบิดา เขาเองก็รู้ว่าบิดานั้นรักแม่เลี้ยง มันก็แตกต่างกับเขาที่จะไม่มีวันรักพรพิมล นางบำเรอมันก็คือนางบำเรออยู่วันยันค่ำ

      วันนี้ เป็นวันเปิดตัวเสื้อผ้าแบรนด์ใหม่ของบริษัทคนรู้จัก และก็เป็นทุกครั้งที่เขาต้องออกงานพร้อมคู่ควงสาวสวย ดีกรีนางแบบชื่อดังของอเมริกาอย่าง แองเจลิน่า ท็องค์ หลังจากที่จบงานก็เป็นเหมือนทุกครั้งที่นางแบบสาวสวยจะขอขึ้นเตียงกับเขา มันน่าขัดใจมากเมื่อรามสูรปฏิเสธที่จะขึ้นเตียงกับเธอ มันช่างแตกต่างจากเมื่อก่อน

       “ผมจะกลับบ้าน พวกนายใครก็ได้ไปส่งแอนด์ที”

       “ไม่นะคะราม แอนด์อยากอยู่กับคุณ” มีหรือที่คนอย่างรามสูรจะสน เขาเดินออกไปจากจุดๆ นั้น เขาคิดถึงแม่นางบำเรอตัวน้อยแทบแย่ เห็นทีคืนนี้คงต้องฉลองกันทั้งคืน ถ้าเขาไม่เป็นโรคนี้ ความต้องความทางเพศมันก็คงไม่สูงขนาดนี้หรอก พรพิมลเองก็เป็นเหมือนกับเครื่องรองรับความต้องการทางเพศของเขา

        ที่คฤหาสน์ รามา

      พรพิมลยังไม่สามารถที่จะออกมาเดินเล่นข้างนอกได้ เนื่องจากร่างกายเธอยังคงบอบช้ำอยู่ ซึ่งอีกไม่นานมันก็คงต้องบอบช้ำอีกตามเดิม ตอนนี้รามสูรไม่อยู่ เธอเองก็อยากจะไปเยี่ยมมารดา เขาไม่ได้สั่งว่าไม่ให้เธอออกไปไหน เธอคิดถึงแม่มากไปเยี่ยมท่านหน่อยจะดีกว่าพอคิดได้ดังนั้นเธอจึงรีบแต่งตัวแต่งหน้าสวยๆ พอคิดว่าจะได้เจอมารดาจิตใจที่แห้งผากก็กระชุ่มกระชวยทันที

   ที่ประตูของคฤหาสน์

     “คุณจะไปไหนครับ “ การ์ดที่ยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูของบ้านรีบพากันเดินเขามาหา

     “ฉันจะไปหาแม่ที่โรงพยาบาลค่ะ” เธอตอบด้วยท่าทางเว้าวอน เพราะกลัวว่ารามสูรจะสั่งห้ามไม่ให้เธอไปไหน

     “งั้นเดี๋ยวพวกเราจะไปรับไปส่งคุณเองครับ คุณรามสั่งห้ามให้คุณไปไหนคนเดียว”

      “ขอบคุณมากๆ นะคะ “ หญิงสาวดีใจมากที่อย่างน้อย รามสูรยังไม่ใจร้ายถึงขั้นไม่ยอมให้ตนเองไปเยี่ยมมารดา

     ที่โรงพยาบาล

        ห้องพัก vip

         “คุณแม่ของคุณอาการดีขึ้นมากเลยนะครับ ท่านตื่นขึ้นมาลุกขึ้นนั่งเองได้แล้ว ถามถึงคุณด้วยนะ คุณคือคุณน้ำผึ้งลูกสาวของท่านใช่มั้ยครับ” คุณหมอสุดหล่อพูดในขณะที่กำลังที่กำลังตรวจอาการคนไข้พิเศษ ที่คุณรามสูรกำชับนักกำชับหนาให้ดูแลอย่างดี พรพิมลดีใจมากเมื่อรู้ว่ามารดารู้สึกตัวแล้วเธออยากจะคุยกับท่านเหลือเกิน แต่นายแพทย์แนะนำว่าควรให้ท่านพักผ่อนจนกว่าอาการจะดีขึ้นกว่านี้

     รามสูรนั้นรู้เรื่องที่พรพิมลไปเยี่ยมมารดาที่โรงพยาบาล จากปากลูกน้อง ตอนแรกเขาว่าจะกลับคฤหาสน์เลย แต่มีความรู้สึกอยากจะไปดูให้เห็นกับตาว่ามารดาของนางบำเรอสาวอาการดีขึ้นเหมือนที่นายแพทย์รายงานมาจริงหรือไม่ ผู้ทรงอิทธิพลจึงยอมเดินทางมาดูด้วยตาของตนเอง ในขณะที่อีกคนกำลังนั่งกุมมือแม่แนบก้มทั้งรอยยิ้ม นายเหนือหัวของเธอนั้นก็เดินเข้ามาด้วยหน้าตาด้วยสีหน้าเรียบเฉย

     “คุณ” เมื่อสั่งเกตเห็นว่าใครมาเธอจึงลุกขึ้นยืนทันที

     “ฉันยังไม่เอาเธอที่นี่หรอก ไม่ต้องกลัว ฉันแค่จะมาดูเฉยๆ ว่าคนไข้ที่เข้ารักษาในนามของฉันอาการดีขึ้นมั้ย” คนหยาบคายพูดดังนั้นก็เดินเขาไปดู ซึ่งก็พบว่าแม่ของเธอมีสภาพที่ดีขึ้น เหมือนที่นายแพทย์รายงานจริงๆ

      “ขอบคุณมากๆ นะคะ ที่แม่ฉันดีขึ้นส่วนหนึ่งก็ป็นเพราะคุณ” รามสูรเป็นคนออกเงินค่ารักษาทุกอย่างให้ มันก็ต้องเป็นเพราะเขาอยู่แล้ว

     “หึ...แค่บำเรอฉันให้ดี แค่นี้ก็พอแล้ว” หญิงสาวไม่ได้เก็บคำของเขาไปคิดมาก มันกลายเป็นหน้าที่ของเธอไปแล้ว เธอเลิกน้อยเนื้อต่ำใจไปแล้ว ในเมื่อเขาเป็นคนช่วยชีวิตแม่เธอเขาก็ควรจะทำอย่างที่เขาบอก

     “ค่ะ” คำเดียวสั้นที่ที่ทำให้รอยยิ้มร้ายๆ ผลุดขึ้น

     “ดีมาก งั้นก็กลับกันได้แล้ว ฉันอยากจะรีบกลับไปเล่นสนุกกับเธอต่อ...”

 

                    100%

 

 

     เท่านี้ก็คงจะรู้แล้วชิมิ ว่าตอนต่อไปคืออะไร555 ให้กำลังจไรท์กันบ้างนะคะ เขาจะได้มีแรงอัพต่อไป อิอิ

 

   เข้าไปเป็นแฟนคลับไรท์กันนะ

 

   อย่าลืมติดตามเพจกันนะคะ ขอบคุณค่ะ         

 https://th-th.facebook.com/Wipawa-249060478777821/

 

     

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}