มอมิ้น

เรื่องนี้เคะท้องได้นะคะ ❤

ตอนที44 กรงรักพันธนาการร้าย END

ชื่อตอน : ตอนที44 กรงรักพันธนาการร้าย END

คำค้น : ตอนที่44 กรงรักพันธนาการร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 14.7k

ความคิดเห็น : 43

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2559 19:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที44 กรงรักพันธนาการร้าย END
แบบอักษร

ตอนที่44

#กรงรักพันธนาการร้าย

#แอดพี่ลู่

 

การรับประทานอาหารกลางวันในครั้งนี้ดูจะคึกครื้นเป็นพิเศษเพราะเสียงคุยเจื้อยแจ้วของต้นสนที่ดังแทบตลอดเวลา แถมเกรซยังทำอาหารมาหลากหลายจนแทบจะกลายเป็นปาร์ตี้ขนาดย่อมอยู่แล้ว ส่วนเจ้าเด็กน้อยเฟรมที่ทานได้แค่นม ก็ยังเข้ามาร่วมวงแล้วดูดขวดนมของตัวเองอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

“ตอนนี้ปุยตัวอ้วนมากเลยแหละพี่เกรซ” ต้นสนพูดขึ้นมาอีก

“อื้ม ฝากดูด้วยนะ” เกรซว่ากลับไปพร้อมกับสายตาที่หันไปมองดุไอ้คนตัวสูงข้างกายอย่างเมฆที่กำลังทำเนียนใช้มือลูบขาอ่อนของเขาเล่น เกรซฟาดแขนของเมฆก่อนจะลุกขึ้นยืนแล้วจัดการเก็บจานบนโต๊ะเข้าไปเก็บ ต้นสนที่มองตามก็ยิ้มเขินกับตัวเองอีกแล้ว

 

“แอ๊ะ!” เสียงแอ๊ะจากเจ้าตัวเล็กดังขึ้น

“ปะ ออกไปนั่งเล่นข้างนอกกัน” เมฆรีบให้ความสนใจลูกพร้อมกับร่างกายที่เดินเข้าไปอุ้มเจ้าตัวน้อยแล้วพาเดินออกไปนั่งเล่นยังศาลาเล็กหน้าบ้าน กันต์มองตามน้องชายตัวเองอย่างแปลกใจเล็กน้อย เพราะดูจากท่าทางแล้วเมฆอุ้มเฟรมได้ถนัดเอาการ

 

 

“คุณเมฆ เปลี่ยนไปจังเลย”

“ฉันก็ว่าแบบนั้น” กันต์พูดสมทบกับต้นสน เขาหันมองหน้ากันก่อนจะหลุดหัวเราะเล็กน้อยและเมื่อเกรซเดินย้อนกลับมาต้นสนถึงได้พูดแซวขึ้นอีกว่าเดี๋ยวนี้ดูจะมีความสุขขึ้นนะ ซึ่งแน่นอนว่าได้ค้อนวงโตจากคุณแม่ตัวน้อยกลับในทันที และหลังจากทานข้าวเสร็จพวกเขาก้ออกมานั่งเล่นกันที่ศาลาด้านหน้าของตัวบ้าน ซึ่งเสียงคุยหลักก็ยังคงเป็นต้นสนและเกรซ

 

“อย่าดื้อสิเฟรม” เสียงดุจากเกรซดังขึ้นเมื่อเจ้าลูกตัวแสบกำลังดิ้นไม่หยุด เจ้าเฟรมตัวน้อยของเราเลยหงอยไปในทันทีที่ถูกดุแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังมีหลหายหนที่เมฆจะแอบซุบซิบบางอย่างกับเฟรมแล้วหัวเราะกันออกมาสองคน พวกเขานั่งคุยกันไปเรื่อยเปื่อยจนในที่สุดหนึ่งคำถามจากเกรซก็ดังขึ้น

 

“ทำไมมึง ถึงไม่ชอบคุณกันต์หรอ” ซึ่งเมื่อเกรซถามเมฆแบบนี้ ทั้งกันต์และเมฆก็ต้องหันมองกันในทันที

“ไม่มีอะไรหรอก”

“ไม่เชื่อ” เกรซพูดสวนกลับไป พลางมองหน้าเมฆไปด้วย

 

“ก็พูดไปสิ ว่าเพราะพ่อให้แกไปอยู่ที่นั่น แทนที่จะเป็นฉันที่ต้องไป” คราวนี้เป็นเสียงจากกันต์ที่ดังขึ้น เกรซมองกลับไปอย่างไม่เข้าใจและอาการของเมฆที่พ่นลมหายใจเหมือนหงุดหงิดก็บ่งบอกได้ชัดเจนว่าที่ผิดใจกันเป็นเพราะเรื่องนี้จริง แต่เมื่อเห็นเมฆไม่อยากพูดถึงซักเท่าไหร่ดังนั้นเกรซเลยเลือกที่จะเงียบ แต่เมื่อนั่งเงียบกันได้ไม่เท่าไหร่เสียงของรถยนต์ที่แล่นเข้ามาก็ทำให้ทั้งสี่สายตาต้องหันไปมอง

 

และบุคคลทั้งสองที่เดินลงจากรถก็ทำให้พวกเขาต้องหน้าเหวอไปตามกัน

เกรซกำลังนึกอยากจะวิ่งหนี ส่วนเมฆก็อยากจะหายไปเสียตอนนี้

 

“ฉันเป็นคนบอกให้ท่านมาเอง พอดีพ่อกับแม่มาดูงานที่ไทยพอดี” กันต์พูดขึ้น แต่เมฆก็ไม่ได้ด่ากลับไปหรืออย่างใด เขากำลังกลืนน้ำลายลงคอเพราะไม่รู้ว่าควรพูดอย่างไรดี ใจจริงอยากบอกพ่อกับแม่ไปว่าเขาคืนดีกับเกรซแล้วนะ แต่ว่า นี่ก็ไม่รู้ว่าคนตัวเล็กยอมคืนดีด้วยจริงหรือเปล่า

“ไงไอ้ลูกชาย ฉันได้ข่าวว่าพวกแกดีกันแล้วงั้นหรอ” พอเดินมาถึง ผู้เป็นพ่อก็ถาม

 

“เข้าไปคุยข้างในกันดีกว่าค่ะคุณ” แต่ยังไม่ทันที่เมฆจะตอบ คนเป็นแม่ก็บอกออกมาพร้อมเดินนำเข้าไปนั่งรอยังด้านในของตัวบ้าน เกรซหันมองกันต์อย่างขอความช่วยเหลือ แต่คนที่คอยช่วยเขามาตลอดก็ทำเพียงอมยิ้มพลางส่ายหน้าให้เท่านั้น สุดท้ายเขาก็ต้องยอมเดินตามเมฆเข้าไปด้านในจนได้ ส่วนเจ้าหนูเฟรมก็ถูกเมฆอุ้มเข้าไปด้วยเหมือนกัน

 

ทันทีที่พวกเขานั่ง สายตาของคนทั้งสองก็มองตรงมา

และมัน โคตรจะทำตัวไม่ถูกเลย...

 

“ฉันได้ยินมาว่า ดีกันแล้วงั้นหรอ”  พ่อของเมฆถามย้ำอีกรอบ

“ก็คุยกันแล้วครับ” เมฆตอบกลับไปพร้อมกับแขนที่อุ้มกอดเจ้าตัวเล็กที่กำลังดีดดิ้นเอาไว้ ดูเหมือนว่าเฟรมกำลังอยากจะลงไปนอนเล่นบนพื้น และเจ้าหนูอารมณ์ดีของเราก็กำลังยิ้มส่งให้แก่คนทั้งสองที่กำลังมองมาทางตนเช่นกัน

 

“ไหนเอาเด็กคนนี้มาสิ” และเมื่อแม่ของตัวเองพูดมาแบบนี้เมฆถึงได้ยื่นเฟรมส่งให้ เจ้าหนูเฟรมของเราส่งยิ้มให้ตามเดิม แถมยังส่งเสียงอ้อแอ้เหมือนต้องการคุยด้วย แต่ใบหน้าของคนอุ้มอย่างคนเป็นย่ากลับขมวดมุ่นเสียยิ่งกว่าอะไร เกรซกำลังนึกหวั่นใจ ว่าแม่ของเมฆบางทีอาจจะยังไม่ชอบหน้าของเขา....

 

“ทำไมถึงไม่ซื้อถุงมือมาใส่ให้ลูกด้วย เด็กวัยนี้กำลังซน ถ้าหยิบอะไรเข้าปากมั่วจะทำยังไง” แต่ดูเหมือนจะผิดคาดนิดหน่อยเพราะในตอนนี้เธอกำบังพิจารณาตามร่างกายของเจ้าหนูเฟรม แถมเมฆและเกรซยังโดนบ่นเรื่องที่มีรอยยุงกัดตามตัวของเฟรมอีก หนักสุดก็คงเป็นรอยถลอกบริเวณหัวเข่าเล็กน้อย เนื่องมาจากการที่เฟรมหัดคว่ำจนได้แผล

 

“อื้ออแอ๊ะ.....”

“อารมณ์ดีจังนะ ว่าแต่มีลักยิ้มด้วยงั้นหรอเรา”จนเมื่อคนเป็นแม่พูดคำนี้ขึ้นเมฆและเกรซถึงได้หันขวับกลับมอง เขาทั้งสองไม่เคยสังเกตเลยซักนิดว่าลูกชายของตัวเองมีลักยิ้มด้วย แถมพอถามออกไปแม่ของเมฆยังชี้ให้ดูว่าเจ้าตัวเล็กมีรอยบุ๋มเล็กน้อยในบริเวณแก้มด้านซ้ายเมื่อเผยรอยยิ้ม เอาเข้าจริงพวกเขาไม่เคยสังเกตจริงจัง เพราะเฟรมยังเด็กมากเลยทำให้มองไม่ออกเสียเท่าไหร่

 

“แอ๊ะ....”

“ฟังฉันรู้เรื่องด้วยงั้นหรอ?”

 

 

“ฟังไม่รู้เรื่องหรอกครับ แต่แค่ทำเหมือนฟังรู้เรื่อง” เมฆพูดบอกแม่ตัวเองออกไปซึ่งเกรซที่นั่งอยู่ก็อดจะยิ้มขำออกมาไม่ได้ เพราะเฟรมถือเป็นเด็กช่างสังเกตคนนึง แถมยังชอบส่งเสียงตอบในยามที่มีคนคุยด้วย ถามว่าฟังรู้เรื่องหรือเปล่า คือก็คงไม่แต่บางครั้งก็เหมือนจะเข้าใจอยู่นะ และในระหว่างที่เฟรมกำลังเล่นกับแม่ของเมฆอยู่ คราวนี้ก็เป็นคราวของเมฆและเกรซที่ถูกคนเป็นพ่อสอบสวนอีกครั้ง

 

“คิดว่าตอนนี้ โอเคกันดีหรือยัง”

“โอเคครับ” เมฆตอบอีกรอบ

“ให้เมียแกพูดบ้างสิ ฉันเห็นแกโอเคอยู่คนเดียว” และเมื่อโดนว่ามาแบบนี้เมฆจึงได้เงียบลง

 

“ผม...ผมก็โอเคครับ” สุดท้ายเกรซก็พูดออกไป แถมพอเกรซตอบแบบนี้เมฆยังหันมายิ้มกว้างให้อีก คนตัวเล็กหลบสายตาเล็กน้อยเพราะตอนนี้กำลังจะหน้าแดงเพราะรอยยิ้มของเมฆมันนี่แหละ เวลาเมฆยิ้ม มันอันตรายเสียยิ่งกว่าอะไรเสียอีก

 

“คิดว่า จะอยู่ด้วยกันได้แล้วใช่มั้ย”

“แน่นอนดิพ่อ” เมฆพูดออกไปอีก

“แกนั่นแหละตัวดีไอ้เมฆ อย่าให้ฉันรู้ว่าไปกกใครไว้นะ”

 

“ไม่มีเหอะ” พอโดนกล่าวหาเมฆเลยเริ่มจะหงุดหงิด สุดท้ายก็เป็นเกรซที่ต้องพูดประโยคเพื่อทำให้ทุกฝ่ายใจดี เขาถูกพ่อของเมฆพูดคุยด้วยอีกนิดหน่อยก่อนที่อีกฝ่ายจะขอตัวกลับ ซึ่งสิ่งที่ทำให้เกรซสามารถยิ้มได้ก็คือคำพูดของแม่เมฆที่ทิ้งเอาไว้

“ดูลูกชายฉันให้ดีหละ ยัยลูกสะใภ้” ถึงแม้คำพูดจะดูเหมือนว่าเขาเป็นผู้หญิง แต่นี่คงเป็นครั้งแรกเลยมั้งที่เขาไม่ได้ไม่พอใจ แถมยังอยากจะยิ้มให้อีก และเมื่อพ่อกับแม่ของเมฆกลับไปกันต์และต้นสนก็ตามกลับไปในเวลาห่างกันไม่เท่าไหร่

 

..กึก..

 

ส่วนเมฆก็รีบเดินไปล็อคประตูบ้านเอาไว้เพราะดูเหมือนจะเบื่อกับการรับแขกเต็มที

 

“ตอนนี้เรา....”

“ทำไม?” เกรซถามกลับไป

 

“เรารักกันแล้ว ใช่หรือเปล่า” พอเมฆถามกลับมาแบบนี้เกรซก็เงียบแล้วเบือนหน้าหนีออกไปอีกทาง คนตัวสูงหน้างงในทันที เมฆรีบเดินเข้าไปนั่งลงข้างคนตัวเล็กตรงหน้า ส่วนเจ้าลูกชายก็รู้หน้าที่เหลือเกิน เพราะทันทีที่พ่อกับแม่ของเมฆกลับไป เฟรมก็หลับปุ๋ยในทันที

 

..หมับ..

เมฆรีบกอดเอวเล็กพร้อมกับรั้งใครอีกคนให้มาใกล้

 

“เกรซ....เมื่อกี๊ที่ถาม ตอบหน่อยสิ”

“อะไรหละ มึงก็ พูดก่อนสิ” เสียงพึมพำหวานหูตอบกลับมา เมฆหลุดยิ้มในทันทีเมื่อเข้าใจความหมาย คนตัวสูงรีบรั้งใครอีกคนให้หันหน้ากลับมอง พวกเขามองหน้ากันพลางอมยิ้มไปด้วย เมฆส่งยิ้มให้เกรซได้เขินเล่นก่อนจะขยับปากพูดคำบางคำออกไป

 

“กูรักมึง...”

“อืม กูก็ รักมึงเหมือนกัน” และเกรซก็ตอบกลับไปเช่นกันเกรซยิ้มกว้างพร้อมกับมือทั้งสองข้างที่ประคองแก้มของเมฆเอาไว้ คนตัวเล็กส่งยิ้มแสนน่ารักให้ และเมฆเองก็ยิ้มกลับเช่นกัน แต่คนตัวสูงก็ต้องยิ้มค้างเมื่อเกรซพูดประโยคกลั้วเสียงหัวเราะออกมา

 

“เหี้ยแบบนี้จะหาที่ไหนได้หละเนอะ”

“เกรซ” เสียงเรียบจากคนตัวสูงดังกลับมา แต่พอเกรซอ้อนให้หน่อยเมฆก็ยิ้มออกมาอีกจนได้

“กูรักมึงมากกว่าอีก”

 

“ไม่นะ กูรักมากกว่า” พอเมฆพูด เกรซก็รีบสวนไปว่าตัวเองตางหากที่รักมากกว่า เมฆนิ่งไปแปปนึงก่อนที่คนตัวสูงจะทำบางสิ่งบางอย่างที่ทำให้เกรซต้องแอบหยี เมฆกำมือก่อนจะจุ้บลงบนมือของตัวเอง หลังจากนั้นคนตัวสูงก็เอามือมาวางทาบลงบนหน้าอกด้านซ้ายของเขา

 

เกรซนึกอยากหัวเราะ เพราะนี่เขากำลังคิดว่า

สงสัยเมฆต้องติดนิสัยของไอ้เด็กพวกนั้นมาแน่

แต่ว่า ก็น่ารักดีนะ....

 

“มึงคือไอ้เด็ก” เกรซพูดขึ้นมาพร้อมจิ้มนิ้วชี้ลงบนหน้าผากของเมฆ

“เด็กอะไร”

 

“อายุน้อยกว่ากูตั้งสามปี เป็นเด็ก” พอเกรซพูดแบบนี้เมฆก็จับนิ้วของคนตัวเล็กมาจุ้บอีกรอบ เมฆจับมือของอีกคนเอาไว้ก่อนจะเอ่ยประโยคเชิงล้อเกรซกลับไป

“งั้นมึงก็มีผัวเด็ก....โอ้ย!

 

..ปั้ก...ไม่ต้องรอให้เมฆพูดจบเกรซก็จัดการฟาดเข้าให้

 

“เรียกกูว่าพี่เกรซเลย”

“ไม่เรียก”

“เรียกสิ กูเป็นพี่มึงนะ” เกรซเริ่มจะคิ้วขมวดเสียแล้ว

 

“ไม่เรียก” แต่เมฆก็ยังกวนไม่เลิก

“แล้วจะเรียกว่าอะไร” พอเกรซถามแบบนี้เมฆก็นิ่งลงไป คนตัวสูงอมยิ้มกับตัวเองก่อนจะขยับใบหน้าเข้าใกล้ร่างตรงหน้าแล้วขยับพูดใส่ใบหูเล็ก

“จะเรียกว่าเมีย”

“............“

“คุณเมีย”

 

งั้นแล้วแบบนี้ เขาต้องเรียกมันว่าคุณผัวมั้ยหละวะ....

ไอ้เด็กบ้านี่ -/////-

 

# # # # #END# # # # #

 

เย้55555555

เรื่องต่อไปกะจะแต่งแนว เพื่อนแอบรักเพื่อน ที่มีปมมากกว่าแค่เพื่อนแอบรักเพื่อน

งงป่าว5555 ถ้าอยากหายงงก็ต้องติดตามเรื่องต่อไปนะ

นี่ลิงค์5555555

 

เพื่อนร้าย

 http://www.tunwalai.com/story/123613/%E0%B9%80%E0%B8%9E%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%99%E0%B8%A3%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%A2-yaoi-boyslove?page=1

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น