w.story

แวะมาอ่านนิยายกันก่อนนะคะ ♡♡ เนื้อหาดี มีข้อคิดค่ะ

ชื่อตอน : Ep3 ทำงาน

คำค้น : Super mom สุดยอดคุณแม่สุดสวย'รักอบอุ่นหัวใจ'โรแมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ต.ค. 2559 17:07 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep3 ทำงาน
แบบอักษร

 

Ep3 ทำงาน

 

"ฉันไม่ได้ชอบเธอซะหน่อย"   

 

บูมพูดก่อนที่จะเดินไป ฉันจึงเดินตามไปจนถึงที่รถ ฉันก็นั่งอยู่ที่เดิมนั่นคือเบาะซ้ายมือของคนขับ ฉันกับบูมนั่งกันอยางเงียบๆมาตลอดทาง บรรยากาศเงียบสนิท

 

"อ้าวทำไมมันเงียบๆจัง"  

 

บูมบ่นในขณะที่กำลังขับรถ

 

"น้องแบมหลับแล้ว"

 

ฉันหันไปดูที่เบาะข้างหลังก็พบว่าน้องแบมหลับไปแล้ว เวลาที่เด็กนอนหลับ หน้าตาเค้าช่างดูน่ารักเหลือเกิน

 

"ว้า เหงาแย่เลยน้องแบมหลับแล้วเงียบเลย"

 

บูมเหลือบตามองมาทางฉัน

 

"นี่คุณขับรถน่ะมองทางสิ จะมาเหลือบตามองฉันทำไมล่ะ"

 

ฉันพูดก่อนที่จะควักโทรศัพท์มือถือในกระเป๋ามาเล่นเฟสบุ๊ค

 

"นี่เล่นมือถือบนรถ เดี๋ยวก็เวียนหัวอ้วกแตกหรอก"

 

ฉันไม่ใช่ผู้หญิงบอบบางนะ (คิดในใจ)

 

"ฉันไม่ใช่คนเมารถซะหน่อย"

 

ฉันยังเล่นโทรศัพท์โดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง 

 

"คุณรีบๆขับหน่อยสิฉันอยากกลับบ้าน ตั้งแต่ตอนเย็นฉันยังไม่ได้อาบน้ำเลยนะ"

 

บูมทำหน้าย่นพลางกับเอามือบีบจมูก

 

"หืม ถึงว่าได้กินอะไรเหม็นๆเธอนี่มันเน่าจริงๆฮ่าๆ"

 

บูมขำก่อนที่จะมองมาที่ฉันและหันกลับไปขับรถต่อ

 

"นี่! ก็ตอนเย็นฉันทำข้าวผัดให้น้องแบมเสร็จฉันก็นั่งกินข้าวกับน้องแบมจู่ๆคุณก็มาแล้วฉันจะไปอาบตอนไหน"

 

บูมส่ายหัว

 

"ฮ่าๆ เธอไม่อยากอาบมากกว่า"

 

 

10 นาทีต่อมา

 

บูมอุ้มน้องแบมแล้วเดินเข้ามาในบ้านของฉัน

 

"นี่เธอจะให้ฉันวางน้องแบมไว้ที่ไหน"

 

บูมถามพลางกับมองไปทั่วๆบ้าน

 

"ไว้บนหัวฉันมั้ง" ฉันพูดขึ้น

 

"นี่เธอ ฉันถามเธอดีๆช่วยตอบหน่อยว่าจะให้น้องแบมนอนที่โซฟาหรือห้องนอน"

 

บูมถามพลางกับมองน้องแบมที่กำลังหลับโดยที่บูมอุ้มอยู่

 

"บนห้องน่ะสิถามได้คุณโตแล้วน่าจะคิดได้บ้างนะ" ฉันพูดขึ้น

 

"น้องแบมนอนห้องไหน พาไปหน่อยสิ"

 

บูมมองบันไดก่อนที่จะเดินขึ้นไป

 

"เฮ๊ย! แล้วคุณจะถามฉันทำไม ที่เดินขึ้นบันไดนี่รู้หรอว่าน้องแบมนอนห้องไหนอ่ะ"  

 

ฉันตะโกนพร้อมกับวิ่งขึ้นบันไดตามบูม

 

"ถ้ามัวแต่ยืนคุยกับเธอนานเสียเวลาแย่น้องแบมได้ตื่นมาแน่ หรือเธออยากน้องแบมตื่นล่ะ"

 

บูมถามฉันด้วยสีหน้าที่จริงจัง

 

"อ่าๆ เดี๋ยวฉันเปิดประตูห้องให้"

 

ฉันวิ่งไปเปิดประตูห้องนอนให้บูม จากนั้นบูมก็อุ้มน้องแบมไปนอนบนเตียงก่อนที่จะห่มผ้าห่มให้น้องแบม

 

"น้องแบมนอนห้องนี้คนเดียวหรอ"

 

บูมถามพลางกับมองไปทั่วๆห้อง

 

"เปล่า น้องแบมนอนกับฉัน ไม่ได้นอนคนเดียว"

 

ฉันมองไปที่น้องแบมที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียง

 

"ห้องสวยดีนะ อยากมานอนด้วยจัง"

 

บูมพูดพลางส่งสายตาพิลึกมาหาฉัน

 

"นี่คุณจะทำอะไรของคุณน่ะ มันดึกแล้วคุณกลับบ้านไปเถอะ"

 

ฉันดันตัวของบูมออกจากห้องนอน

 

"ฮ่าๆๆ กลัวขนาดนี้เลยหรอ"

 

บูมหัวเราะแล้วมองมาที่ฉัน

 

"ก็คุณมันไม่น่าไว้ใจ สายตาของคุณมันเจ้าเล่ห์ พวกผู้ชายมันน่ากลัวทุกคน"

 

บูมส่ายหัวหลังจากที่ได้ยินฉันพูด

 

"เธอนี่เป็นโรคกลัวผู้ชายหรือไง ผู้ชายไม่ได้เป็นอย่างที่เธอคิดทุกคนสักหน่อย"

 

บูมพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง

 

"คุณกลับบ้านไปได้แล้ว ฉันจะอาบน้ำพักผ่อนพรุ่งนี้ต้องไปทำงานแต่เช้า"

 

ฉันพูดก่อนที่จะลงไปชั้นล่างโดยที่มีบูมเดินตามลงมา

 

"อย่าลืมมาทำงานเช้าๆนะ คิดถึง"

 

บูมพูดพลางทำหน้าทะเล้นๆ ใส่ฉัน

 

"ถ้าไม่ติดว่าคุณเป็นหัวหน้าของฉัน ฉันตบคุณไปแล้วนะเนี่ย"

 

ฉันชูฟ่ามือขึ้นขู่บูม

 

"โหดสะด้วยฮ่าๆ ฉันกลับก่อนนะ อย่าลืมปิดบ้านดีๆนะเป็นห่วง"

 

บูมโบกมือลาฉันก่อนที่จะเดินจากไป

 

 

รุ่งขึ้น 8:00 น.ณ ออฟฟิศ

 

ฉันนั่งบิดขี้เกียจอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

 

"แม่จ๋าน้องแบมหิวข้าว"

 

น้องแบมเดินมาสะกิดแขนฉัน

 

"แต่น้องแบมกินมาแล้วนะลูกแม่จะเริ่มทำงานแล้วเนี่ย นี่แม่เพิ่งมาถึงออฟฟิศเองจะให้แม่พาไปกินมันก็ไม่ใช่ แม่ขอทำงานก่อน"

 

ฉันดุน้องแบม

 

"นี่น้องแบมแค่หิวทำไมต้องดุน้องแบมด้วยล่ะ"

 

บูมเดินมาแล้วพิงที่โต๊ะทำงานของฉัน

 

"ก็น้องแบมกินมาแล้ว และฉันก็กำลังจะเริ่มทำงานน่ะสิ"

 

ฉันเปิดคอมพิวเตอร์ก่อนที่จะเริ่มพิมพ์งาน

 

"น้องแบมถ้าน้องแบมหิวเดี๋ยวลุงพาไปกินนะ"

 

น้องแบมพยักหน้ารับหลังจากที่ได้ยินบูมพูด ขณะที่บูมกำลังจะจูงมือน้องแบมเดินนั้นฉันจึงจับมือของน้องแบมอีกข้างหนึ่ง

 

"นี่คุณจะพาน้องแบมไปไหน"

 

ฉันยิงคำถามไปที่บูม

 

"ก็จะพาน้องแบมไปกินข้าวไง ขืนอยู่กับแม่ใจร้ายอย่างเธอน้องแบมอดตายพอดี"

 

บูมพูดก่อนที่จะจูงมือน้องแบมเดินออกไป

 

"เบล" เสียงพี่กบเรียกฉัน  

 

"ว่าไงจ๊ะพี่"      

 

ฉันหันหลังไปขานรับพี่กบ พี่กบนั่งทำงานอยู่ด้านหลังของฉัน

 

"อิจฉาน้องแบมเนอะได้กินข้าวกับคุณบูมด้วย"

 

 พี่กบพูดด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม

 

"พี่จะอิจฉาทำไม เบลไม่ชอบเลยอ่ะพี่กบ ตอนนี้น้องแบมจะติดคุณบูมแทนเบลแล้วเบลไม่ชอบเลย อีกอย่างนะคุณบูมน่ะชอบตามใจน้องแบมอีกหน่อยน้องแบมก็ได้ใจล่ะสิ"

 

ฉันระบายออกมาเป็นชุดให้พี่กบฟัง

 

"ก็ออกจะดีนะเธอเองก็ลำบากไม่ใช่หรอหาเงินเลี้ยงพ่อแม่ และไหนจะน้องแบมอีก ทำอยู่คนเดียวเหนื่อยพอดี อย่างน้อยคุณบูมก็คอยเลี้ยงน้องแบมช่วยเธอ มันก็ดีนี่"

 

พี่กบพูดขึ้น

 

"ไม่หรอกพี่ คือเบลเลี้ยงน้องแบมได้ ไม่ได้ต้องการอะไรเลย เบลทำงานก่อนนะพี่"

 

 ฉันพูดก่อนที่จะหันหน้าไปทำงานต่อ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น