น้ำมิ้ม

ใครชอบแนวดราม่าบีบคั้นอารมณ์..อย่าลืมจิ้มหัวใจ กดแอด Favorite ไว้ด้วยนะจ๊ะ เค้าจะพยายามอัพทุกวัน ...เรื่องนี้พระเอกเป็นแนวดาร์คนะคะ อย่าได้หาความดีมีคุณธรรมจากพี่แก..นางเอกรันทดสุดชีวิต เนื้อหาเข้มข้นทุกตอนจ้า ไรท์เตอร์รับประกัน

เปรมอุรา ตอนที่ 6 : การอุ้มบุญในพจนานุกรมของหลุยส์

ชื่อตอน : เปรมอุรา ตอนที่ 6 : การอุ้มบุญในพจนานุกรมของหลุยส์

คำค้น : ทวิกมล , ความลับ , พี่น้อง , สู้ชีวิต , ความรัก , พระเอกร้าย , นางเอกน่าสงสาร , พระรองแสนดี , ปกปิด , เปรมอุรา , ปานดวงใจ , 25+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ต.ค. 2559 19:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปรมอุรา ตอนที่ 6 : การอุ้มบุญในพจนานุกรมของหลุยส์
แบบอักษร

เปรมอุรานั่งเฝ้ายายที่โรงพยาบาลตลอดคืนพลางครุ่นคิดถึงคำพูดที่ปีเตอร์เอ่ยไว้กับเธอ...อุ้มบุญ...คลอดลูกให้อีกฝ่าย จากนั้นทุกอย่างจะจบสิ้นต่อกันอย่างนั้นหรือ....

หญิงสาวมองยายเพียรพลางกุมมือที่เหี่ยวย่นของหญิงชราไว้ สองมือคู่ที่ที่โอบอุ้มประคับประคองเลี้ยงดูเธอมาตั้งแต่เธอยังเล็กๆ แม้จะต้องกัดฟันทนกับความยากลำบากสารพัด แต่ผู้เป็นยายก็ไม่เคยปริปากบ่น ด้วยหวังว่าความพยายามของนางจะสามารถช่วยเหลือให้เปรมอุรามีอนาคตที่ดีได้ในสักวันหนึ่ง

“เปรมจะเป็นฝ่ายดูแลยาย ตอบแทนยายบ้างนะจ๊ะ ...ยายต้องหายเร็วๆแล้วก็อยู่กับเปรมไปนานๆนะ”

หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่นเครือพลางกัดริมฝีปากไม่ให้หลุดเสียงสะอื้นออกมารบกวนคนไข้เตียงอื่นๆ ... ในเมื่อยายเป็นคนเลี้ยงดูให้เธอโตขึ้นมาได้ขนาดนี้ คงจะไม่ผิดอะไรที่เธอเลือกที่ใช้ร่างกายนี้ตอบแทนผู้มีพระคุณของเธอ...

........................................................................................................

นางจินตนาพร้อมกับสามีเดินทางมาเยี่ยมยายเพียรแต่เช้า เปรมอุราได้แต่พนมมือกราบคุณนายและปีเตอร์อย่างสำนึกในบุญคุณที่เคยช่วยเหลือเธอตลอดมา

“หนูกราบขอบคุณคุณนายกับคุณปีเตอร์มากนะคะ ที่ช่วยเหลือหนูมาตลอด หนูเองก็คิดมาตลอดคืนแล้ว ถ้าหนูจะยืมเงินคุณนายมาเฉยๆ ชาตินี้หนูก็ไม่รู้ว่าจะใช้หนี้คุณนายได้เมื่อไหร่ ...”

หญิงสาวเอ่ยเสียงสั่น พลางเงยหน้าสบตาคุณนายกับสามีก่อนจะยอมตกปากรับคำเรื่องที่ปีเตอร์เคยเอ่ยเอาไว้

“หนูจะอุ้มบุญให้คุณหลุยส์ น้องชายของคุณปีเตอร์ค่ะ”

“เปรม!....” คุณนายจินตนาพยายามจะเอ่ยทัดทาน หากเปรมอุราฝืนยิ้มให้กับผู้หญิงตรงหน้าพลางเอ่ยย้ำความตั้งใจอย่างแน่วแน่

“คุณนายให้หนูทำเถอะค่ะ ...ในเมื่อคุณปีเตอร์รับปากกับหนูว่าหลังจากที่หนูคลอดลูกให้คุณหลุยส์แล้ว เรื่องทุกอย่างระหว่างพวกเราจะจบสิ้น และทุกอย่างจะกลายเป็นความลับไปตลอดกาล มันก็คุ้มค่าที่หนูจะแลกไม่ใช่หรือคะ”

“ฉันจะตอบแทนหนูให้สมกับที่หนูยอมช่วยพวกเรา...ฉันสัญญา”

นายปีเตอร์ยื่นมือออกมาให้อีกฝ่ายสัมผัส เปรมอุราลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะยื่นมือไปจับแทนคำสัญญาระหว่างกัน ปีเตอร์เขย่ามือเรียวเล็กของหญิงสาวอย่างหนักแน่น พลางหันไปยิ้มกับนางจินตนาอย่างยินดี หากนางจินตนาเมินผู้เป็นสามีอย่างยังโกรธอยู่ก่อนจะหันมาบอกหญิงสาวที่อิดโรยจากการเฝ้าไข้ยายทั้งคืน

“หนูกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านเถอะ...น้าจะเฝ้ายายให้ก่อนเอง กินข้าวกินปลาให้เรียบร้อยนะลูกไม่ต้องห่วงยาย”

เปรมอุรายกมือพนมไหว้ขอบคุณนางจินตนาอีกครั้ง ก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปเพื่อกลับบ้าน...

 หญิงสาวมองโทรศัพท์ในมือแล้วตัดสินใจไม่บอกเรื่องทั้งหมดกับใคร ....ในเมื่อเธอตัดสินใจที่จะทำทุกอย่างด้วยตัวเอง เธอก็ไม่ควรที่จะต้องทำให้คนในครอบครัวต้องมาพลอยไม่สบายใจไปกับเธอด้วย...แค่อุ้มท้องไม่กี่เดือน ...เธอมั่นใจว่าเธอจะปิดเป็นความลับได้อย่างแน่นอน

...........................................................................................................    

 หลุยส์ยืนมองร่างระหงที่กำลังยืนรอเด็กปั๊มเติมน้ำมันรถมอเตอร์ไซค์คันเก่งของเธอ เปรมอุราอยู่ในชุดเสื้อผ้าที่ต่างจากเมื่อวานนั่นทำให้ชายหนุ่มเดาว่าหญิงสาวคงรีบกลับบ้านมาอาบน้ำเปลี่ยนชุดแล้วกำลังจะกลับไปที่โรงพยาบาลอีกครั้ง หลุยส์ตัดสินใจเดินตรงไปหาหญิงสาวเพื่อถามความคืบหน้าจากเจ้าตัว ..เรื่องอุ้มบุญ

“คุณ...คุณจำผมได้ไหม...ผมชื่อหลุยส์”

เปรมอุราเงยหน้ามองคนพูดที่เอ่ยเป็นภาษาไทยกับเธออย่างรู้เรื่อง พลางนึกฉงนในใจว่าแล้วทำไมตอนที่เจอกันครั้งแรกเขาถึงพูดภาษาอังกฤษใส่เธอ

“จำได้...” หญิงสาวเอ่ยตอบสั้นๆอย่างเสียไม่ได้ พลางจ่ายเงินให้เด็กปั๊ม ก่อนจะก้าวขึ้นขี่รถมอเตอร์ไซค์ หากหลุยส์รีบเอาตัวมาขวางไว้พลางเอ่ยถามอย่างอยากรู้

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็รู้แล้วใช่มั้ยว่า ผมคือพ่อของเด็กที่คุณจะต้องอุ้มบุญ ผมมีเรื่องอยากจะคุยและตกลงกับคุณให้เรียบร้อย ไปคุยกันก่อนได้มั้ย”

“ฉันต้องรีบไปเฝ้ายาย...ตอนนี้ฝากคุณนายจินตนาดูแลอยู่ไว้คุยกันวันหลังไม่ได้เหรอ”

เปรมอุราเอ่ยต่อรองอย่างร้อนใจและเป็นห่วงยาย หากหลุยส์เองก็ไม่ยอมเช่นกัน

“ถ้าผมจะคุยวันนี้คุณก็ต้องคุยวันนี้ นี่เป็นกฎแรกที่คุณต้องรู้ก่อนที่จะมาเป็นแม่อุ้มบุญให้ลูกของผม”

เปรมอุราจ้องกลับดวงตาเข้มของอีกฝ่ายอย่างไม่พอใจ หากหลุยส์ที่ยืนขวางอยู่ก้มลงไปดึงกุญแจรถออกมาพลางเอ่ยย้ำกับหญิงสาว

“ไปคุยกับผมดีๆ...ขึ้นรถ!

ชายหนุ่มชี้ไปยังรถเก๋งคันหรูพลางเดินนำหญิงสาวไปอย่างเอาแต่ใจ จนเปรมอุราต้องยอมเข็นรถมอเตอร์ไซค์ไปฝากกับแม่ค้าที่เคยขายของอยู่ที่ตลาดด้วยกันก่อนที่จะวิ่งตามชายหนุ่มไปอย่างขุ่นเคือง ... เธออาจจะคิดผิดก็ได้ที่ยอมรับปากทำตามข้อตกลงกับหมอนี่ไว้

.................................................................................................................................

หลุยส์ขับรถพาเปรมอุรามาที่บ้านของนางจินตนาที่เขาพักอาศัยอยู่ด้วยชั่วคราวก่อนจะเดินนำหญิงสาวเข้าไปในบ้าน ชายหนุ่มเอาเอกสารเกี่ยวกับการยินยอมยกลูกให้เป็นสิทธิ์ขาดของเขามาให้เปรมอุราดู พลางเอ่ยกำชับเสียงเข้มงวด

“นี่เป็นสัญญาเบื้องต้นที่เธอจะต้องเซ็นยินยอมยกลูกให้เป็นของฉันคนเดียว เราควรทำความเข้าใจกันนิดนึงว่าเด็กที่จะเกิดมาจะไม่รู้ว่าเธอเป็นแม่...เธอเข้าใจใช่ไหม”

เปรมอุรามองดูเอกสารที่วางเรียงรายตรงหน้า ก่อนจะตัดสินใจเงยหน้ามองสบตาดวงตาสีฟ้าอมเทานั้น พลางเอ่ยอย่างตัดใจ

“ฉันเข้าใจทุกอย่าง คุณจะให้ฉันทำอะไร ฉันจะทำตามที่คุณต้องการ ส่วนเรื่องเอกสารพวกนี้ ฉันจะเซ็นให้คุณโดยไม่มีข้อแม้ คุณพอใจแล้วหรือยัง”

เปรมอุราจรดปากกาเซ็นลงไปโดยไม่คิดที่จะอ่านเอกสารใดๆทั้งสิ้น พลางยื่นเอกสารให้ชายหนุ่ม หลุยส์รับมาแล้วไล่สายตาดูคร่าวๆก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างฉงน

“คุณเซ็นชื่อตัวเองว่ายังไง ผมอ่านไม่ออก”

“เปรมอุรา....”

“เปรม-อุรา แปลว่าอะไร ...”

หลุยส์เอ่ยถาม พลางเก็บเอกสารใส่แฟ้มไว้ดังเดิม ก่อนจะเดินไปยังห้องครัวหยิบเบียร์มาดื่มอย่างสบายใจ

“สุขใจ –สบายใจ คุณมีอะไรจะถามอีกมั้ย ฉันรีบ...”

หญิงสาวถามขึ้นพลางสาดสายตาอาฆาตไปยังอีกฝ่ายที่นั่งนิ่งไปทองไม่รู้ร้อน หากหลุยส์กับเอ่ยตอบเสียงราบเรียบ

“มี...ผมจะถามว่าคุณพร้อมวันไหน ผมจะได้ให้คุณเตรียมตัวเอาไว้สำหรับอุ้มท้องให้ลูกของผม....”

“คุณอยากมีลูกเร็วๆอย่างนั้นเหรอ ...แล้วฉัน...ฉัน...ต้องทำยังไงบ้าง...ฉันไม่รู้”

“เขาก็เอาน้ำเชื้อสเปิร์มไปผสมกับไข่ แล้วก็รอให้เกิดการปฏิสนธิแล้วค่อยฝังไปในมดลูกของเธอไง”

หญิงสาวยืนนิ่งฟังเขาพูดในขณะที่แก้มแดงระเรื่อขึ้นเล็กน้อย...ในขณะที่หลุยส์จ้องมองกิริยาอาการของเด็กสาวแล้วก็ได้แต่แปลกใจ แค่เขาอธิบายขั้นตอนที่หมอจะต้องทำในแล็ปทำไมต้องเขินอายจนหน้าแดง...หรือว่า...

“เธอเข้าใจที่ฉันพูดหรือเปล่าเปรมอุรา”

“ขะ เข้าใจค่ะ ...” หญิงสาวตอบรับหากไม่ยอมสบตาชายหนุ่ม จนหลุยส์ค่อนข้างมั่นใจว่าเด็กสาวคงกำลังเข้าใจผิดหรืออาจจะสับสนว่าการทำเด็กหลอดแก้ว กับ การทำเด็กให้ท้องมันต่างกันอย่างสิ้นเชิง

“ถ้าเธอเข้าใจเรื่องกระบวนการ ผสมสเปิร์มกับไข่ แล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ขึ้นไปข้างบนกับฉัน...ฉันไม่อยากเสียเวลาปฏิสนธิ!

“ดะ เดี๋ยวนี้เลยเหรอคะ...”

เปรมอุราถามเสียงสั่นในขณะที่ตัวก็เริ่มจะสั่นขึ้นมาน้อยๆเช่นกัน หากหลุยส์ไม่ปล่อยให้โอกาสทองหลุดมือ

นับตั้งแต่แต่งงานกับแอนนาเขาไม่เคยแตะต้องผู้หญิงมานานมากเท่าๆกับจำนวนปีของการแต่งงานกับหล่อน แอนนาไม่เคยทำหน้าที่ของภรรยาเลย จนหลุยส์ได้แต่อดทนตลอดมาเพราะไม่ใช่ความผิดของแอนนาที่ป่วยเป็นโรคหัวใจมาแต่กำเนิด แต่มันผิดตรงที่เขายอมแต่งงานกับหล่อนเพราะต้องการผลประโยชน์จากธุรกิจของอีกฝ่าย

แล้วนี่จู่ๆก็มีอาหารหวานสดใหม่มาวางอยู่ตรงหน้า พร้อมๆกับตีตราว่า "เป็นความลับและไม่มีพันธะ"

หลุยส์พยายามคิดเข้าข้างตัวเองในขณะที่มือของเขาวางกระป๋องเครื่องดื่มลงบนโต๊ะด้วยอาการที่สั่นน้อยๆ ความคิดในด้านร้ายทำให้ชายหนุ่มตื่นเต้นจนเหงื่อไหล...ในใจก็ยังคงพยายามหาข้ออ้างให้ตัวเองต่อไป

ในเมื่อเขายอมเสียเงินจ้างเธอมาแล้ว หากจะได้ดอกเบี้ยตอบแทนมาบ้างก็คงจะไม่เป็นไร แม้ว่าจะเป็นการเรียกเก็บผลกำไรเอามาจากความไม่รู้ทันของหญิงสาวก็ตาม...

หลุยส์ทอดสายตาที่ส่งประกายวาบหวามไปยังหญิงสาวตรงหน้า ดวงตาสีฟ้าอมเทาสั่นระริกอย่างตื่นเต้นในขณะที่เจ้าตัวตัดสินใจเลือกที่จะใช้ข้ออ้างจากฝ่ายตัวเองฝ่ายเดียวในการบีบบังคับเปรมอุรา

 

ใช่เธอต้องขึ้นห้องไปกับฉัน เดี๋ยวนี้!...ก็เธอเซ็นสัญญายินยอมไปทั้งหมดแล้ว ดังนั้น ...เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธฉัน!

 

...................................................................................................................................................

 

 

#########################################

ไรท์ทักทายค่ะ....

 

เดี๋ยวๆๆๆๆ ใครก็ได้ไปบอกคุณหลุยส์ที ว่าการอุ้มบุญที่ถูกต้องมันเป็นยังไง แกจะลากเค้าขึ้นห้องไปทำเด็กหลอดแก้วกันเองแบบนี้ไม่ได้นะ ><

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น