น้ำมิ้ม

ใครชอบแนวดราม่าบีบคั้นอารมณ์..อย่าลืมจิ้มหัวใจ กดแอด Favorite ไว้ด้วยนะจ๊ะ เค้าจะพยายามอัพทุกวัน ...เรื่องนี้พระเอกเป็นแนวดาร์คนะคะ อย่าได้หาความดีมีคุณธรรมจากพี่แก..นางเอกรันทดสุดชีวิต เนื้อหาเข้มข้นทุกตอนจ้า ไรท์เตอร์รับประกัน

เปรมอุรา ตอนที่ 5 : ฉันเลือกคนนี้..โอเคมั้ย?

ชื่อตอน : เปรมอุรา ตอนที่ 5 : ฉันเลือกคนนี้..โอเคมั้ย?

คำค้น : ทวิกมล , ความลับ , พี่น้อง , สู้ชีวิต , ความรัก , พระเอกร้าย , นางเอกน่าสงสาร , พระรองแสนดี , ปกปิด , เปรมอุรา , ปานดวงใจ , 25+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 18 ต.ค. 2559 22:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปรมอุรา ตอนที่ 5 : ฉันเลือกคนนี้..โอเคมั้ย?
แบบอักษร

 

คุณนายจินตนานั่งเป็นเพื่อนเปรมอุราที่ขณะนี้ได้แต่รอผลการตรวจรักษายายเพียรอย่างกระสับกระส่าย ปีเตอร์มองเด็กสาวตรงหน้าอย่างครุ่นคิด พลางหันไปมองน้องชายที่ยืนมองไปที่หญิงสาวร่างระหงอยู่เช่นกัน ก่อนที่ปีเตอร์จะหันไปคว้าแขนภรรยาลุกห่างออกมาจนพ้นระยะที่คนอื่นจะได้ยิน

“คุณจิน...ผมมีเรื่องจะปรึกษาคุณหน่อย...เรื่องหนูเปรม”

คุณนายจินตนามองหน้าสามีก็พอจะรู้ว่าปีเตอร์จะพูดอะไร จึงรีบส่ายหัวปฏิเสธ

“ไม่ค่ะปีเตอร์...เด็กคนนี้ฉันรักและเอ็นดูแกเหมือนลูกเหมือนหลาน แกเป็นเด็กดีมากค่ะ และฉันก็ไม่อยากจะทำให้แกต้องหมดอนาคต”

“คุณยังไม่ทันได้ฟังผมเลยนะคุณจิน...ใจคอไม่คิดจะฟังเหตุผลของผมหน่อยเหรอ”

“ไม่ค่ะ....” นางจินตนาส่ายหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว พลางทอดสายตามองไปยังเปรมอุราอย่างสงสาร

“ฉันรู้ว่าคุณต้องการผู้หญิงที่ดีสำหรับหลานของคุณ  แต่ฉันเองก็ต้องการอนาคตที่ดีให้แกเหมือนกัน...”

นางจินตนาเอ่ยอย่างขัดใจสามีเป็นครั้งแรก จนนายปีเตอร์ได้แต่มองตามไปอย่างไม่เข้าใจ ภรรยาของเขาเข้าไปกอดปลอบประโลมเด็กสาวอย่างรักใคร่สงสาร หากทำไมไม่คิดจะสงสารหลุยส์น้องชายเขาบ้างเลย!

และก่อนที่ปีเตอร์จะพาตัวคุณนายจินตนาออกไปคุยกันอีกครั้ง หมอที่รักษายายเพียรก็เดินออกมาพลางเอ่ยกับเปรมอุราและทุกคนอย่างเคร่งเครียด

“คนไข้มีอาการของโรคหัวใจโตด้วยครับ ต้องได้รับการรักษาโดยการผ่าตัด ไม่ทราบว่าคนไหนเป็นญาติคนไข้ครับ”

“ฉะ ฉัน ...ดิฉันค่ะคุณหมอ”

เปรมอุราเอ่ยตอบเสียงสั่น หญิงสาวแทบจะเป็นลมล้มทั้งยืนหลังจากที่ได้ฟังหมอออกมาบอกอาการป่วยของยาย เปรมอุราฟังหมอเจ้าของไข้พูดแทบไม่รู้เรื่อง ในใจขณะนี้หญิงสาวได้แต่ร่ำร้องหาพ่อ แม่ และพี่สาว ...เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้มันถาโถมเข้ามาหนักหนาเกินกว่าที่หัวใจเล็กๆของเธอจะรับไหว

“แล้วต้องผ่าตัดรักษาเมื่อไหร่คะหมอ” นางจินตนาเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้นแทนเสียเอง เมื่อหญิงสาวในอ้อมแขนนั้นหน้าซีดจนไม่มีสีเลือดแล้ว

“ควรจะต้องเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ทั้งนี้เพื่อความปลอดภัยของคนไข้เองด้วยครับ คนไข้อายุมากแล้ว ควรจะต้องรีบผ่าตอนที่ร่างกายพร้อมที่สุด ตอนนี้หมอก็ได้แต่รักษาเพื่อประคองอาการให้ดีขึ้นเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการผ่าตัดหัวใจครับ”

“แล้วเรื่องค่าใช้จ่ายละคะหมอ...”

เปรมอุราเอ่ยถามขึ้นเป็นคำแรก หากนายแพทย์ผู้รักษาคนไข้ยิ้มให้เด็กสาวอย่างเมตตา

“เดี๋ยวจะมีเจ้าหน้าที่เข้ามาชี้แจงรายละเอียดพร้อมกับเอกสารเกี่ยวกับการเซ็นยินยอมเข้ารับการผ่าตัดรักษา ส่วนคนไข้ตอนนี้อาการปลอดภัยแล้ว หมอจะย้ายคนไข้ให้ไปรอที่ห้องธรรมดา หมอขอตัวก่อน”

เปรมอุราและนางจินตนายกมือขึ้นไหว้นายแพทย์ผู้รักษาพร้อมๆกัน ก่อนที่นางจินตนาจะหันมาโอบกอดหญิงสาวเอาไว้อย่างใจกำลังใจ

“ไม่เป็นไรนะเปรม ยายปลอดภัยแล้ว ไม่เป็นไรนะ”

เปรมอุราปล่อยน้ำตาให้ไหลรินออกมาอย่างสุดกลั้น ...เธอจะบอกเรื่องนี้กับพ่อกับแม่อย่างไรดี....

 นางจินตนาลูบหลังหญิงสาวอย่างปลอบประโลม หากไม่รู้จะเอ่ยอะไรเพื่อปลอบใจ ...ปีเตอร์และหลุยส์มองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างหดหู่ใจ ...ชีวิตของแต่ละคนไม่สามารถเลือกทางเดินได้ตามที่ปรารถนาเท่าไหร่นัก แม้แต่พวกเขาเองที่มีฐานะความเป็นอยู่ที่ดีที่อังกฤษ แต่สุดท้ายจิ๊กซอว์แห่งชีวิตก็ยังขาดแหว่งด้วยเรื่องความรักและครอบครัว จนชายหนุ่มต้องดิ้นรนเพื่อเติมเต็มส่วนที่ขาดให้ตัวเอง...

เจ้าหน้าที่จากโรงพยาบาลนำเอกสารมายื่นให้เปรมอุรา จำนวนตัวเลขที่นับแล้วยังไงก็เป็นหลักแสนทำให้หญิงสาวน้ำตาร่วง ...ต่อให้ขายทุกอย่างที่มีของครอบครัว ก็ยังหาเงินมารักษายายไม่ได้เลย...

“เงินตั้งสามแสนบาท...หนูจะหาเงินที่ไหนมารักษายายได้จ๊ะ หนูต้องโทรบอกแม่...ให้รีบกลับมาก่อนจะได้มาช่วยกันหาหนทาง”

เปรมอุราพูดไปร้องไห้ไป เด็กสาวควานหาโทรศัพท์มือถือ หากดูเหมือนว่าเธอจะรีบจนไม่ได้เอาติดตัวมา นางจินตนามองเด็กสาวแล้วก็ได้แต่สงสารจับใจ พลางแย่งกระดาษเอกสารของโรงพยาบาลมาถือไว้เสียเอง พลางหันไปเอ่ยกับเปรมอุราอย่างจริงจัง

“น้าจะเป็นคนออกค่ารักษาทั้งหมดให้ก่อนเอง เปรมไปคุยกับยายให้เซ็นยินยอมผ่าตัดเถอะลูก”  

“แต่เงินตั้งมากมายขนาดนั้น เราคงไม่มีปัญญาจะใช้คืนให้คุณนายได้หรอกค่ะ ...ตอนนี้เราไม่มีเงิน พี่ปานเพิ่งส่งเงินก้อนมาให้หนูไปจ่ายค่าเทอมแล้วก็ค่าผ่อนดอกเบี้ยธนาคารที่เอาที่ดินกับบ้านไปจำนองไว้ ถ้าเกิดที่บ้านรู้เรื่องยายอีก เราก็คงไม่รู้จะหาเงินที่ไหนมารักษายาย...”

“ฉันจะให้เงินเธอเอง...ขอแค่เธอช่วยเหลือฉันเรื่องหนึ่ง”

ปีเตอร์เอ่ยแทรกขึ้นมากะทันหัน โดยที่คุณนายจินตนาได้แต่มองสามีอย่างคาดไม่ถึง ในขณะที่เปรมอุรามองมายังสามีฝรั่งชาวต่างชาติของคุณนายเจ้าของตลาดอย่างงุนงง

“ไม่ได้นะคะปีเตอร์...ฉันไม่ยอมเด็ดขาด” นางจินตนาเอ่ยค้านเสียงเข้ม หากปีเตอร์ยังคงเอ่ยต่ออย่างที่พยายามจะตั้งใจพูดกับเปรมอุราโดยตรง

“ทุกอย่างจะไม่มีพันธะต่อกัน ฉันจะออกค่ารักษาพยาบาลให้ยายเธอทั้งหมด ขอแค่เธอยอมไปเป็นแม่อุ้มบุญให้หลานของฉัน”

เปรมอุราเงยหน้ามองร่างสูงใหญ่ตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจ...อุ้มบุญ...หมายความว่าอย่างไรกันแน่

“ทันทีที่เธอคลอดลูกให้หลุยส์ น้องชายของฉัน เรื่องระหว่างเราทุกอย่างจะจบลง หลุยส์จะพาลูกกลับไปอยู่ที่อังกฤษ ส่วนเธอก็กลับไปเรียนต่อมหาวิทยาลัยได้ตามปรกติ”

ในขณะที่ปีเตอร์เอ่ยขึ้นมานั้น คุณนายจินตนาก็รับรู้ได้ว่าตัวของเด็กสาวในอ้อมกอดของเธอสั่นน้อยๆ น้ำตาที่เหือดแห้งไปเพียงครู่เดียวกลับไหลรินออกมาอีกครั้ง จนคุณนายต้องหันไปเอ่ยเสียงเข้มกับสามีอย่างไม่พอใจ

“หยุดพูดได้แล้วปีเตอร์....คุณไม่ควรฉวยโอกาสกับคนที่กำลังทุกข์ใจ...”

“กลับไปคิดดูให้ดีๆนะเปรมอุรา ... นอกจากเงินค่ารักษายายเธอแล้ว ถ้าเธอยอมเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ ฉันจะให้เงินเธอไว้อีกก้อนหนึ่งเพื่อไว้เป็นทุนเรียนต่อมหาวิทยาลัยด้วย!

คราวนี้นางจินตนาฉุดมือเด็กสาวให้ลุกขึ้นพลางพาเดินหนีออกไปทันที ทิ้งให้ปีเตอร์ได้แต่มองตามไปอย่างเดียวแต่ไม่กล้าก้าวขาออกเดินตาม เพราะถึงจะตามไปตอนนี้ก็ดีแต่จะทำให้จินตนาโกรธเขามากขึ้น ก่อนจะหันไปหาน้องชายที่ยืนมองทุกอย่างตั้งแต่เริ่มต้นพลางถามอย่างขอความเห็นเจ้าของเด็กหลอดแก้ว

“ฉันเลือกคนนี้....นายโอเคไหมละหลุยส์...”

ร่างสูงใหญ่ที่ล่ำสันกว่าพี่ชายเล็กน้อยมองสบตาปีเตอร์แวบเดียว ก่อนที่ชายหนุ่มจะแกล้งทำเมินไม่สบตาและเดินเลี่ยงออกไปทันทีโดยไม่ตอบคำถามใดๆของพี่ชายทั้งสิ้น....

 

......................................................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น