ภรปภัช / พุดพิชชา / ลี่เซียน
email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณที่ชื่นชอบและติดตามผลงานของไรท์นะคะ สามารถซื้อนิยายทุกเรื่องที่จบแล้ว ในรูปแบบ E-Book ได้ที่เวบไซต์ Meb Market โดยหาชื่อ ภรปภัช หรือใครต้องการสั่งหนังสือเล่ม ติดต่อได้ที่ facebook fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช หรือแอดไลน์ไอดี : sarisa8228 นะคะ

ตอนที่ 4 ข้อตกลง..............

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 ข้อตกลง..............

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 15.2k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2560 14:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 ข้อตกลง..............
แบบอักษร

ช่วงเย็น

นายภัครพล  จัดงานเลี้ยงอาหารค่ำให้แขกกิตติมศักดิ์จากเกาะอังกฤษ  ขึ้นเป็นการส่วนตัว  เพื่อพูดคุยกันถึงเรื่องการหมั้นหมายของสองตระกูล  พีรชยารู้สึกอึดอัดใจอย่างบอกไม่ถูก  พัชรประภาที่นั่งข้างๆ  ก็จับมือพี่สาวเพื่อเป็นการปลอบใจ  ไมเคิลกับไรอันก็เอาแต่มองบุตรสาวทั้งสองของตระกูลไม่วางตา

"  เอาล่ะนะ  ตอนนี้ทุกคนก็มาพร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งสองตระกูลแล้ว  เราก็มาพูดคุยเจรจาสู่ขออย่างเป็นเรื่องเป็นราวกันจริงๆเสียที  ลุงในฐานะของผู้ใหญ่ฝ่ายชาย  ก็อยากสู่ขอลูกสาวของตระกูลอังคนันทชัย  คนหนึ่งให้กับไมเคิลลูกชายคนโตของลุง  ซึ่งตามที่ได้คุยกันไว้แต่แรก  พ่อของพวกหนูทั้งสองคนก็ได้เห็นว่าคนที่สมควรกับการหมั้นหมายในครั้งนี้ก็คือหนูพีรชยา  เพื่อไม่ให้เป็นการหักหาญน้ำใจกัน  ลุงจึงอยากถามความสมัครใจของหนูพีรชยาก่อน  ว่าหนูคิดเห็นยังไงกับเรื่องการหมั้นหมายในครั้งนี้บ้างล่ะ  "  นายนิโคลัส  เป็นผู้เริ่มต้นการเจรจาสู่ขอในครั้งนี้

"  เอ่อ  หนู  หนู...  "  พีรชยาอึกอัก  ใจก็อยากปฏิเสธออกไป  อีกใจก็ไม่อยากขัดใจผู้เป็นบิดาที่กำลังจ้องหน้าเธอเขม็งในตอนนี้   ทั้งไมเคิลและไรอันก็รอฟังคำตอบของเธออย่างใจจดใจจ่อ  พัชรประภาสงสารพี่สาว  เธอทนไม่ไหวอีกต่อไป

"  เอ่อ  หนูขอพูดแทนพี่พีได้มั้ยคะ  "  พัชรประภา  โพล่งขึ้นมาแม้จะรู้ว่าไม่ค่อยสมควรนัก

"  หนูพัชรมีความเห็นหรอ  ว่ามาสิ  ลุงรอฟังอยู่  "  นายนิโคลัสหันมามองบุตรสาวคนเล็กของตระกูลที่ดูท่าทางเอาเรื่องอยู่ไม่เบา

"  หนูมีความเห็นว่า  ก่อนที่จะมีการหมั้นหมาย  น่าจะลองให้ทั้งสองคนได้ศึกษาเรียนรู้นิสัยใจคอกันไปก่อนนะคะ  จริงอยู่ที่เคยมีคนโบราณกล่าวไว้  ว่าแต่งกันไปก็รักกันเอง  แต่หนูคิดว่า  การแต่งงานที่ปราศจากพื้นฐานของความรัก  ย่อมปราศจากซึ่งความสุขเช่นเดียวกันค่ะ  คุณลุงคงไม่อยากเห็นพวกเขาแต่งงานกันได้ไม่นาน  แล้วก็ต้องหย่าร้างกันใช่มั้ยคะ  "  พัชรประภาตัดสินใจพูดออกไป  พีรชยา  ไมเคิล  และไรอัน  ทุกคนต่างก็พากันเห็นด้วย

"  ผมเองก็เห็นด้วยกับน้องพัชรนะครับคุณพ่อ   ถ้าหากว่าผมต้องแต่งงานกับใครสักคน  ผมก็อยากให้เขาเต็มใจที่จะอยู่กับผมไปตลอดชีวิตเหมือนกัน  "  ไมเคิลพูดพร้อมกับหันไปมองพัชรประภาด้วยแววตาที่เธอไม่อาจเข้าใจได้

"  เอ่อ  พีก็เห็นด้วยกับพัชรเหมือนกันค่ะคุณลุง  "  พีรชยาหันมายิ้มให้น้องสาว  รู้สึกขอบใจเธอเหลือเกิน

"  อืม  ก็ดีเหมือนกันนะ  นายว่าไงล่ะภัครพล  "  นายนิโคลัสหันไปถามเพื่อนผู้เป็นบิดาของหญิงสาวทั้งสอง

"  ในเมื่อทุกคนเห็นพ้องต้องกันแบบนี้  ฉันจะไปขัดอะไรได้ล่ะ  ก็ดีเหมือนกันนะ  ให้เวลาทำความรู้จักกันมากขึ้น  "  นายภัครพลตอบด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"  แต่ลุงขอกำหนดเวลาที่แน่นอนในการศึกษาดูใจหน่อยละกันนะ  ลุงไม่อยากให้นานเกินไป  คนแก่อยากจะมีหลานอุ้มเต็มทีแล้ว  เอาเป็นว่า ถ้าพวกลูกศึกษาดูใจกันพอสมควรแล้ว  ลุงจะจัดให้มีพิธีแต่งงานขึ้นทันทีนับจากนี้อีก  3  เดือนข้างหน้า  ตกลงมั้ย  "  นายนิโคลัสพอจะรู้ทันสาวน้อย  ว่าเธอเพียงต้องการประวิงเวลาให้พี่สาวเท่านั้น  เขาจึงต้องตั้งเงื่อนไขนี้ขึ้นมา

"  เอ่อ  ค่ะ /  ครับ  "  พีรชยาและไมเคิลตอบเกือบพร้อมกัน

"  งั้นก็เป็นอันตกลงตามนี้นะ  "  นายนิโคลัสสรุปความ  แต่ไมเคิลกลับคิดเรื่องบางอย่างขึ้นมาได้

"  เอ่อ  ผมขอเสนออะไรสักอย่างได้มั้ยครับ  "  ไมเคิลรีบพูดขึ้น

"  คือเรื่องศึกษาดูใจกัน  คงจะเกิดขึ้นไม่ได้  หากว่าผมกับน้องพีอยู่คนละประเทศแบบนี้  ถ้ายังไง  ผมอยากจะเชิญน้องพีไปอยู่ที่อังกฤษในช่วง  3  เดือนนี้  เพราะผมเองคงไม่สามารถมาอยู่ที่เมืองไทยได้ เนื่องจากต้องดูแลงานที่โน่นแทนคุณพ่อน่ะครับ  "  ไมเคิลเสนอความคิดทันที

"  เอ่อ  นั่นสินะ  ลุงก็ลืมคิดเรื่องนี้ไปเลย  การที่จะให้ฝ่ายหญิงไปอยู่ที่โน่นคนเดียว  มันก็คงดูไม่งามนัก  แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้  ก็คงจะเป็นอย่างที่ไมเคิลบอก"  นายภัครพลทำท่าครุ่นคิด

"  ไม่ได้นะคะ  จะให้พี่พีไปอยู่บ้านผู้ชายคนเดียวแบบนั้นได้ยังไง "  พัชรประภารีบค้านหัวชนฝา  ไอ้ฝรั่งลามกนี่ต้องคิดไม่ดีกับพี่สาวของเธอแน่นอน

"  ถ้าอย่างนั้นน้องพัชรก็ตามไปดูแลน้องพีด้วยก็ได้นี่ครับ  เพื่อความสบายใจของทั้งสองฝ่าย  ดีมั้ยครับคุณลุง  "  ไมเคิลหันไปมองนายภัครพล

"  จริงสินะ  ความคิดของไมเคิลเข้าท่าดีแฮะ  งั้นก็ตกลงตามนี้แหละ  ยัยพัชรถ้าแกห่วงพี่สาวจริงๆ  แกก็ต้องไปเป็นเพื่อนพี่พีเค้า  "  นายภัครพลพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น  พัชรประภาถึงกับพูดไม่ออกเลยทีเดียว  เธอหันไปมองไมเคิลอย่างอาฆาตแค้นเต็มที่

"  เอ่อ  แต่งานของพัชร  "  เธอพยายามหาเรื่องบ่ายเบี่ยง

"  ก็ลาออกไปเลย  พอพี่สาวแกแต่งงานไปแล้ว  แกก็ต้องมาช่วยพ่อบริหารงานที่บริษัทแทน  พอละ  เอาเป็นว่าตกลงตามนี้  ทุกคนแยกย้ายกันไปพักผ่อนได้  "  นายภัครพลไม่อยากให้พัชรประภาขัดใจเขาต่อหน้าคนอื่น  แม้เขาจะรักเธอเพียงใด  แต่คำสั่งก็คือคำสั่ง

"  โอเค  งั้นอีก  3  วันเราจะเดินทางกลับอังกฤษกัน  หลานทั้งสองคนก็ไปเตรียมตัวกันด้วยนะ  "  นายนิโคลัสลุกขึ้น  เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว

"  3  วัน!!!  "  พัชรประภาหันไปมองหน้าพีรชยา  สองพี่น้องรู้สึกเครียดไม่ต่างกัน  แต่คนที่ดูมีความสุขที่สุดกลับเป็นไมเคิลและไรอันนั่นเอง

เช้าวันต่อมา

"  จะไปไหนแต่เช้าจ๊ะน้องพัชร  "  ไมเคิลที่ออกมาวิ่งออกกำลังกายหน้าบ้าน  ถามพัชรประภาทันทีเมื่อเห็นเธอกำลังจะขับรถออกไป

"  ไปทำงาน  "  เธอตอบเขาเสียงห้วน

"  ก็ไหนคุณลุงให้น้องพัชรลาออกแล้วไม่ใช่รึไง  จะไปอีกทำไมกัน  "  ไมเคิลถาม

"  ใครบอกล่ะว่าฉันจะลาออก  แค่จะไปลาพักร้อนก็เท่านั้นเอง  อ่อ  แล้วนายก็อย่าหวังว่าจะทำอะไรพี่สาวฉันได้นะ  ตราบใดที่ฉันยังอยู่  "  เธอมองหน้าเขาด้วยแววตาหาเรื่อง

"  แน่จริงก็คอยกันท่าให้ได้ตลอดละกัน  เผลอเมื่อไหร่ล่ะก็  "  ไมเคิลท้าทาย

"  เห็นมั้ย  ฉันว่าแล้ว  นายต้องคิดเรื่องชั่วๆเอาไว้แน่  ถึงได้บอกให้พี่สาวฉันไปอยู่ด้วย  อย่าฝันไปเลย  แม้แต่ปลายเล็บ  นายก็ไม่มีวันได้แตะพี่พีแน่นอน  แล้วฉันก็จะต้องล้มการแต่งงานครั้งนี้ให้ได้  คอยดูสิ  "  พัชรประภารู้สึกโมโหเขาเหลือเกิน  เธอมองอะไรไม่ผิดจริงๆ

"  แค่ปลายเล็บน่ะ  ผมไม่แตะให้เสียเวลาหรอก  อย่างผมน่ะ...  "  ไมเคิลเดินเข้ามาประชิดตัวเธอที่ยืนติดกับประตูรถ  พร้อมกับเอามือทั้งสองดันประตูรถไว้  ให้เธออยู่ในวงแขนของเขา

"  ไอ้ฝรั่งลามก  แกจะทำอะไรน่ะ  ถอยออกไปเลยนะ  "  พัชรประภาดันตัวเขาสุดแรง  ไมเคิลโน้มใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตรลงมาหา  สูดกลิ่นจากเรือนผมงามนั้นอย่างลืมตัว  ทำให้พัชรประภาเองก็ได้กลิ่นชายชาตรีของเขาเข้าอย่างจังเหมือนกัน  เธอไม่รู้จะทำยังไง  จึงยกเท้าเล็กๆ  นั้น  ขึ้นเหยียบเท้าหนาของเขาอย่างแรง

"  โอ๊ยยย  "  ไมเคิลยกเท้าข้างที่โดนเหยียบขึ้นมา

"  สมน้ำหน้า  ไอ้ฝรั่งลามก  "  เธอแลบลิ้นใส่เขา  แล้วก็รีบปิดประตูรถ  ขับออกไปทันที

"  ฝากไว้ก่อนเถอะยัยตัวแสบ  "  ไมเคิลหงุดหงิดใจ  แล้วก็คิดถึงท่าทางของเธอที่แลบลิ้นใส่เขา  ทำไมมันถึงได้น่ารักชะมัด  อยากจะรู้จริงๆว่าลิ้นของเธอ  มันจะหวานเป็นปากของเธอรึเปล่า  เขาอดคิดถึงจูบเมื่อวานที่เขาขโมยจากเธอไม่ได้  จากนั้นเขาก็ก้าวเท้าออกไปวิ่งต่อ  โดยหารู้ไม่ว่า  ทุกอย่างที่เกิดขึ้น  อยู่ในสายตาของนายนิโคลัสหมดแล้ว  นี่เขากำลังจับคู่ผิดคนรึเปล่านะ  ...........................

เอาล่ะสิ  นางเอกของเราติดกับพระเอกจอมเจ้าชู้เข้าจนได้  แล้วจะมีอะไรเกิดขึ้นต่อจากนี้กันน้าาาาาาhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon000217.gif

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}