น้ำมิ้ม

ใครชอบแนวดราม่าบีบคั้นอารมณ์..อย่าลืมจิ้มหัวใจ กดแอด Favorite ไว้ด้วยนะจ๊ะ เค้าจะพยายามอัพทุกวัน ...เรื่องนี้พระเอกเป็นแนวดาร์คนะคะ อย่าได้หาความดีมีคุณธรรมจากพี่แก..นางเอกรันทดสุดชีวิต เนื้อหาเข้มข้นทุกตอนจ้า ไรท์เตอร์รับประกัน

เปรมอุรา ตอนที่ 2 : my pleasure , my angel

ชื่อตอน : เปรมอุรา ตอนที่ 2 : my pleasure , my angel

คำค้น : ทวิกมล , ความลับ , พี่น้อง , สู้ชีวิต , ความรัก , พระเอกร้าย , นางเอกน่าสงสาร , พระรองแสนดี , ปกปิด , เปรมอุรา , ปานดวงใจ , 25+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2559 22:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เปรมอุรา ตอนที่ 2 : my pleasure , my angel
แบบอักษร

เปรมอุรา ตอนที่ 2

 

เปรมอุราช่วยยายเข็นรถเข็นไปขายข้าวแกงที่ตลาดของคุณนายจินตนาเช่นเคย หากวันนี้เด็กสาวต้องมาขายคนเดียวเนื่องจากยายเธอเป็นหวัดนอนพักอยู่ที่บ้าน คุณนายจินตนาที่เดินมาเก็บค่าเช่าที่พร้อมกับสามีฝรั่งตาสีเทาอมฟ้าไล่สายตามองอาหารที่หญิงสาวเอามาขายอย่างสนอกสนใจ

“หนูเปรม...ทำไมวันนี้มาขายคนเดียวละลูก ยายไปไหน”

คุณนายจินตนาเอ่ยถามขึ้นเป็นประโยคแรกในขณะที่ยกมือรับไหว้หญิงสาวตรงหน้าที่พนมมือกระพุ่มไหว้งดงาม

“ยายไม่ค่อยสบายค่ะคุณนาย หนูเลยออกมาขายคนเดียว คุณนายทานอะไรมาหรือยังคะ หนูจะตักใส่ปิ่นโตให้คุณนายไปทานที่บ้าน”

เปรมอุราเอ่ยพลางกุลีกุจอตักพะแนงหมูของโปรดของคุณนายจินตนาใส่ปิ่นโตจนแทบล้น จนหญิงกลางคนต้องเอ่ยห้ามพลางยิ้มให้หญิงสาวอย่างเอ็นดู

“พอแล้วจ้ะหนู เปรมเก็บเอาไว้ขายเถอะลูก ป้าแค่แวะมาทักทาย”

“คุณนายเอาไปทานเถอะค่ะ พะแนงหมูยายไม่ค่อยได้ทำบ่อย คุณปีเตอร์เองก็ชอบคุณนายเอาไปทานเถอะนะคะอย่าให้หนูเสียน้ำใจเลย”

เด็กสาวยิ้มพลางเอ่ยกับร่างสูงใหญ่ราวยักษ์ของสามีคุณนายจินตนา ในขณะที่ปีเตอร์ยิ้มกว้างพลางตอบเป็นภาษาไทยที่ค่อนข้างชัด

“ขอบใจหนูมาก ... ฉันจะกินให้เยอะๆ”

เปรมอุรายิ้มกว้างกับคำตอบนั้น พลางส่งปิ่นโตให้คุณนายจินตนา ก่อนที่หญิงสาวจะหยิบเงินที่เธอเพิ่งไปขึ้นตั๋วธนาณัติที่ไปรษณีย์มา

“จริงด้วย หนูเกือบลืมค่ะ พี่ปานส่งเงินมาให้หนูแล้ว หนูเอามาคืนให้คุณนายทั้งหมดเลยนะคะ ทั้งเงินที่คุณนายกรุณาให้หนูยืมไปจ่ายค่าเทอมก่อน แล้วก็เงินค่าเช่าที่ขายของ 3 เดือนที่หนูติดคุณนายไว้ หนูกราบขอบพระคุณคุณนายมากที่เมตตาหนูกับยาย”

หญิงสาวยกมือไหว้หญิงกลางคนตรงหน้าอีกครั้งพลางส่งเงินให้ด้วยมือที่สั่นน้อยๆ หากคุณนายจินตนาเอื้อมมือมากุมมือเด็กสาวไว้พลางหยิบเงินคืนให้เปรมอุรา

“หนูเก็บไว้เถอะเปรม ... ป้าเองเห็นใจหนูนะลูก หนูยังต้องไปเรียนต่อมหาวิทยาลัย เก็บเงินก้อนนี้ไว้เป็นทุนไว้ไปเรียนสูงๆ ไว้ถ้าหนูทำงานเมื่อไหร่หนูค่อยเอามาคืนป้านะลูก”

“แต่หนูกับยายคงไม่สบายใจค่ะ เราของคนรบกวนคุณนายมากเหลือเกิน แล้วเงินจำนวนนี้ก็ไม่ใช่น้อย หนูไม่อยากให้ใครๆต่อว่าได้ว่าหนูเป็นพวกไม่รู้จักบุญคุณคน”

เปรมอุราเอ่ยด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยวหนักแน่นจนคุณนายจินตนาได้แต่ถอนใจกับนิสัยดื้อดึงของเด็กสาว พลางหันไปทางสามีที่ยืนฟังเรื่องทั้งหมดอยู่เป็นเชิงปรึกษา

“เอาอย่างนี้ ถ้าหนูไม่สบายใจ หนูผ่อนจ่ายเป็นงวดๆให้ป้าก็ได้จ้ะ หนูจะได้มีเงินไว้ไปทำทุนซื้อของมาขายด้วย เดือนไหนหนูมีน้อย หนูก็ให้ป้าน้อย เดือนไหนหนูขายของได้กำไรมาก หนูก็ค่อยให้ป้ามากๆ ดีมั้ยลูก”

นางจินตนาเอ่ยกับเด็กสาวร่างสูงระหงตรงหน้าอย่างเมตตา ในขณะที่เปรมอุราก้มลงกราบที่แขนคุณนายจินตนาอย่างซาบซึ้ง

“ขอบคุณค่ะคุณนาย หนูจะไม่ลืมบุญคุณของคุณนายที่เคยช่วยหนูกับยายเลยจ้ะ”

เปรมอุราเอ่ยให้คำมั่นกับหญิงวัยกลางคนตรงหน้าอย่างหนักแน่น ทั้งนางจินตนาและปีเตอร์มองเด็กสาวอย่างปราณี ...เท่าที่คุณนายแห่งตลาดสดของจังหวัดเห็นๆมานั้น เด็กสาวในละแวกนี้น้อยคนนักที่จะเป็นเด็กดีไม่เสียผู้เสียคนไปตั้งแต่วัยรุ่น หากเปรมอุราเป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่คุณนายเห็นมาแต่เล็กและไม่เคยประพฤติตัวเหลวแหลกเลย ...เสียดายที่เธอไม่มีลูกชาย ไม่เช่นนั้นแล้วเธอคงจะจองตัวเด็กสาวเอาไว้เป็นสะใภ้แน่ๆ

....................................................................................................

ปานดวงใจกลับมาจากตลาดในช่วงเกือบหัวค่ำ หากในบ้านกลับเงียบผิดปรกติไม่มีแม้แต่แสงไฟที่ควรจะสาดส่องออกมาจากบริเวณบ้านที่เริ่มจะมืดสลัวลงทุกขณะ จนหญิงสาวได้แต่แปลกใจพลางร้องเรียกยายเสียงดัง

“ยาย...ยายจ๋า...เปรมกลับมาแล้วจ้ะยาย”

เด็กสาวร้องเรียกพลางเดินขึ้นบันไดบ้านไป หากเสียงไอค่อกแค่กทำให้เปรมอุรารีบปราดเข้าไปดูผู้เป็นยาย

“ยาย...ยายเป็นอะไรจ๊ะ”

เด็กสาวเอื้อมมือไปเขย่าตัวหญิงชราหากแล้วก็ต้องตกใจเพราะตัวของยายเพียรร้อนราวกับไฟ ...เปรมอุรารีบไปหาผ้ามาชุบน้ำเช็ดตัวให้ยาย พลางไปค้นยาแก้ไขที่เคยซื้อติดบ้านไว้ หากเหลืออยู่เพียงแค่เม็ดเดียว...

 หญิงสาวหยิบยาที่เหลือไปป้อนให้ผู้เป็นยาย ก่อนจะรีบจัดแจงกางมุ้งให้ยายนอนพักในที่นอนแล้วตัวเองกลับเข้าไปที่ตลาดอีกครั้งเพื่อหาซื้อยาแก้ไข้มาให้หญิงชรา

เปรมอุรารีบขี่รถจักรยานยนต์เข้าตลาดไปด้วยอาการเร่งรีบจนเกือบจะไม่ทันร้านขายยาที่กำลังจะปิด หญิงสาวรีบผวาลงจากรถจนลืมดับเครื่อง พลางรีบเข้าไปหาเภสัชกรที่กำลังจะปิดร้าน

“พี่...พี่จ๋า อย่าเพิ่งปิด ฉันขอซื้อยาแก้ไข้ให้ยายหน่อยได้มั้ยจ๊ะ”

อีกฝ่ายเห็นท่าทีร้อนรนของหญิงสาวจึงยอมเสียเวลาเข้าไปจัดยาให้อีกฝ่าย เปรมอุรารีบควักเงินจ่ายให้เภสัชกรก่อนจะคว้าถุงยาเดินออกมาจากร้าน หากหญิงสาวใจหายวาบเมื่อรถจักรยานยนต์ที่เธอจอดทิ้งไว้หน้าร้านขายยาเมื่อครู่บัดนี้ได้หายไปเสียแล้ว

“ขโมย!...ช่วยด้วยค่ะ ...มีโจรขโมยมอเตอร์ไซค์”

เปรมอุราวิ่งตามรถจักรยานยนต์ของเธอที่เห็นหลังไวๆอย่างสุดฝีเท้า ปากก็ร้องตะโกนขอความช่วยเหลือไปตลอดทาง แม้ว่าหญิงสาวจะเร่งความเร็วที่สุดเท่าที่เคยวิ่งมาในชีวิต หากความเร็วของเครื่องยนต์และขาของคนก็ต่างกันเกินไป เปรมอุราร้องตะโกนไปร้องไห้ไป ในขณะที่รถของเธอกำลังจะเลี้ยวหายไป แต่แล้วเธอก็เห็นว่าที่ทางเลี้ยวมีร่างสูงๆของชายคนหนึ่งเขวี้ยงกระเป๋าเป้ของเขาออกไปสุดแรงจนกระแทกโจรขโมยมอเตอร์ไซค์เสียหลักล้มคว่ำ...

เปรมอุราวิ่งสุดฝีเท้าอีกครั้งเพื่อไปช่วยร่างสูงใหญ่ของอีกฝ่ายยื้อยุดมอเตอร์ไซค์ของเธอกับไอ้โจรห้าร้อย หญิงสาวแวะคว้าท่อนไม้หน้าสามข้างทางก่อนจะฟาดไปที่หัวของไอ้โจรชั่วอย่างเต็มแรงจนมันสลบเหมือด ในขณะที่ร่างสูงใหญ่ออกอาการหอบจากการแลกหมัดกับฝ่ายที่เพิ่งหมดสติจากไม้หน้าสาม

เปรมอุราเข้าไปถีบหัวขโมยที่สลบไม่ได้สติให้พ้นจากรถของเธอ ก่อนจะยกประคองให้รถตั้งขึ้นพลางหันไปยกมือไหว้ขอบคุณร่างสูงตรงหน้าที่หยิบกระเป๋าเป้ของตัวเองมาปัดๆรอยเปื้อนออกเช่นกัน

“ฉันต้องขอบคุณคุณมากๆเลยนะคะที่ช่วยฉันไว้ ถ้าไม่ได้คุณฉันคงไม่ได้รถคืน”

หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองสบตาผู้ชายที่ช่วยเธอไว้ เปรมอุราได้แต่นึกในใจนี่ขนาดเธอสูงแล้วผู้ชายตรงหน้าเธอยังสูงกว่าเธอหลายสิบเซนติเมตรเลยทีเดียว และที่หน้าประหลาดใจก็คือใบหน้าคมเข้มนั้นไม่มีเค้าหน้าว่าจะเป็นคนแถวนี้เลย ดูคล้ายกับว่าเขาจะเป็นนักท่องเที่ยวจากยุโรปที่มาเที่ยวแบ็คแพ็คเสียมากกว่า

ร่างสูงใหญ่จ้องมองเธอกลับด้วยดวงตาสีเทาอมฟ้าที่เมื่ออยู่ภายใต้คิ้วสีน้ำตาลเข้มแล้วทำเอาหญิงสาวอดใจสั่นขึ้นมาไม่ได้ ... นอกจากดาราฮอลลีวู้ดแล้วเธอก็เพิ่งเคยเจอฝรั่งที่หล่อจนหัวใจเต้นผิดจังหวะก็วันนี้

“อ่า...เอ่อ....คือ แต้งส์กิ้ว แต้งส์กิ้วเวรี่มัช”

เปรมอุราพยายามเอ่ยอย่างตะกุกตะกักปนตื่นเต้น ก่อนจะยิ้มให้อีกฝ่ายกว้างขวางอย่างจริงใจ ...ร่างสูงนั้นจึงค่อยมีสีหน้าผ่อนคลายลง พลางคลี่ริมฝีปากบางภายใต้สันจมูกคมโด่งนั้นเพื่อเอ่ยตอบกลับกับเธอ

“my pleasure , my angel”  (ด้วยความยินดีจ้ะ ,แม่นางฟ้าของฉัน)

 

...........................................................................

 

#############################################

 

กราบสวัสดีมิตรรักแฟนนักอ่านทุกท่าน ....ไรท์เตอร์มาเปิดตัวพระเอกค่ะ ....

 

#หลุยส์ หนุ่มอังกฤษหล่อล่ำขย้ำหัวใจไรท์ ชายผู้ที่จะเข้ามาเป็นพระเอกของภาคนี้ และเขาจะมีความลับอะไรจนเปรมอุราไม่สามารถเปิดเผยกับใครได้ โปรดติดตาม

 

ด้วยรัก

 

....ไรท์เตอร์ น้ำมิ้มคนเดิม...เพิ่มเติมคือพระเอก...ปล. ภาคนี้ไม่มีใครแย่งใครทั้งนั้น พลีให้พ่อคนนี้คนเดียว

#บอกเค้าไปว่าฉันรักเค้า

#ยอมแล้วทูนหัว...พ่อของลูกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

 

#

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น