nanaกะหอยทาก

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : STORY TOP & WAWWA 06

คำค้น : devil master รักร้ายนายปีศาจ คุณท็อป น้องวาววา วา ท็อป ขี้เก็ก ปากเสีย คู่ซึน nanaกะหอยทาก nana

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2559 22:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
STORY TOP & WAWWA 06
แบบอักษร

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/member/129216/1025319085-member.jpg

 

STORY TOP & WAWWA 06

 

 

 

ฉันคว้าชุดชั้นใจแล้วเดินกลับไปบนเตียงมือก็ยัดๆลงในกระเป๋า แต่คุณท็อปกลับหัวเราะอย่างอารมณ์ดี ฉันเบ้ปากใส่เขาด้วยความหมั่นไส้ คุณท็อปหิ้วกระเป๋าฉันออกจากห้องไปแล้ว ฉันเดินหน้าหงิกตามหลังคุณท็อปออกมาคุณเลขาก็ยังดูความเรียบร้อยอยู่ในบ้านรวมถึงคุณตำรวจด้วย

“แล้วนี่คุณวาจะไปพักที่ไหนครับ”

“พักกับผมนี่แหละ”

“ค่ะพักกับคุณท็อป เฮ้ย!

“มาได้แล้ววา ฝากด้วยนะคุณนพ”

“ได้ครับบอส”

คุณนพรับเสียงตื่นเต้น บ้านฉันโดนขโมยขึ้นทำไมพวกเขาถึงได้ดูตื่นเต้นดีใจแบบนี้ล่ะ คุณท็อปดึงแขนฉันให้ออกไปนอกบ้านแล้วพาฉันเดินไปที่รถของเขา

“ฉันไม่ไปอยู่กับคุณนะ! นี่ฟังกันหน่อยสิ” ฉันขืนตัวไว้แต่คุณท็อปก็ผลักให้ฉันเข้าไปนั่งบนรถจนได้

“ทำอย่างกับไม่เคยนอนด้วยกันอย่างนั้นแหละ”

“นี่!!

“อะไร พูดอะไรผิด” เขาย้อนถามแววตาใสซื่อ

“พูดแบบนั้นคนอื่นเขาก็เข้าใจผิดหมดสิ”

“ก็ดีสิ”

มันดีตรงไหน!! เขาขับรถออกจากบ้านฉัน แต่ตำรวจและคุณนพยังอยู่ที่บ้าน จะว่าไปตอนนี้ฉันก็ยังอยู่ในชุดนิสิตอยู่เลย ขืนมีใครเห็นสภาพฉันตอนนี้คงคิดว่าฉันขายตัวแน่เลย

“ฉันไปพักกับเพื่อนได้นะ”

“พอเลยวา ไปอยู่ด้วยกันแล้วก็จบ”

“ไม่จบมันไม่จบ จะบ้าเหรอฉันเป็นผู้หญิงจะไปอยู่กับผู้ชายได้ยังไงมันดูไม่ดี”

“แล้วไง จะไปแคร์อะไร”

“ต้องแคร์สิ”

“จะต้องให้แคร์อะไร เราก็ไม่ได้ฝึกงานที่บริษัทแล้วจะต้องให้รออะไรอีกวา!” คุณท็อปขึ้นเสียงใส่ จนฉันเองยังสะดุ้งตกใจ เหมือนเขาจะขับรถเร็วขึ้นกว่าเดิมด้วย เขาโมโหอะไรกันล่ะ ฉันกลัวมากขนาดที่ต้องจิกเล็บเข้าที่ฝ่ามือตัวเอง ไม่รู้ว่าใครอีกคนจะสังเกตเห็นหรือเปล่าแต่เขาก็ผ่อนรถลงจนช้า เพราะอะไรไม่รู้ทำให้ฉันนั่งเงียบแบบนี้จนถึงคอนโดเขา เขาถือกระเป๋าเดินนำฉันเข้าลิฟต์ไปแล้วฉันรีบเดินตามเขาเข้าไปแต่มีผู้ชายคนหนึ่งใบหน้าแดงก่ำเดินตามเข้ามาในลิฟต์ก่อนจะใช้สายตาหยาบตายมองฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า คุณท็อปขยับมายืนบังฉันแล้วดันฉันเข้าไปยืนมุมๆลิฟต์

“ถ้าคืนนี้ยังไม่เหนื่อยไปต่อห้องพี่นะน้อง” หยาบคายที่สุด!!

“นี่เมียผมไม่ใช่ผู้หญิงอย่างว่ากรุณาให้เกียรติเธอด้วย”

“ก็เห็นใส่ชุดแบบนี้นึกว่ามาทำงานพิเศษ” ผู้ชายคนนั้นยังพูดต่อไม่มีสีหน้าสำนึกผิดเลยแม้แต่น้อย แถมยังใช้สายตาโลมเลียฉันไม่หยุด คุณท็อปเริ่มกำมือแน่น ฉันล่ะกลัวเขาจะเข้าไปต่อยผู้ชายคนนั้นจริงๆ

“นี่! ถ้าคุณยังไม่หยุดพูดเตรียมหาที่อยู่ใหม่ได้เลย”

“หึ แกเป็นใครไอ้หน้าอ่อน”

“เดี๋ยวก็รู้”

พอถึงชั้นที่ห้องคุณท็อปอยู่เขาก็หนุนหลังให้ฉันเดินออกจากลิฟต์ก่อนส่วนเขาเดินปิดด้านหลังให้ พอเดินออกจากลิฟต์มาได้เขาก็รีบพาฉันเข้าห้องทันทีไม่รู้กลัวใครมาเห็น

“ไปอาบน้ำก่อนเลยนะ”

ฉันพยักหน้าก่อนจะเดินเข้าไปในห้องที่ครั้งหนึ่งเคยมาค้างแบบงงๆ ฉันเดินเข้าไปอาบน้ำสระผมเสร็จก็แต่งตัวอยู่ในห้องน้ำเลย พอเดินออกมาก็เห็นเจ้าของห้องยืนเปลือยท่อนบนคุยโทรศัพท์อยู่ปลายเตียง เขาหันมาเจอก็เดินเข้ามาใกล้ก่อนจะยื่นมือถือเขามาตรงหน้าฉัน ฉันมองเขาอย่างไม่เข้าใจกระทั่งเขาเอ่ยบอกถึงได้รู้ว่าเขาจะให้ฉันทำอะไร

“คุยกับคุณนพหน่อยเรื่องบ้านน่ะ”

“ค่ะพี่นพ”

“อะไรกัน!” คนที่กำลังจะเดินเข้าห้องน้ำ หันมามองฉันแววตาครุกรุ่นเขาเป็นอะไรไปอีก มีหลากหลายอารมณ์เหลือเกินเหนื่อยแล้วนะ ตามไม่ทันแล้ว

“อะไรคะ”

“ทำไมเรียกคุณนพว่าพี่แล้วทำไมฉันเรียกว่าคุณ”

“ก็คุณเป็นประธานบริษัทไงคะ”

“ไม่เกี่ยวกันเลยวา ทีคนอื่นเธอเรียกพี่แต่ทำไมไม่เรียกฉันพี่ล่ะ”

“ฮะ?” บอกทีเขาต้องการอะไรจากฉัน

“ทำไมไม่เรียกพี่บ้างวะ เรียกแต่คุณๆๆอยู่นั่นแหละ” เขาโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงเข้าไปในห้องน้ำแล้วล่ะ ฉันเลยเดินออกมาคุยกับพี่นพที่นอกห้องนอนแต่เป็นส่วนที่เป็นห้องรับแขก ฉันคิดว่านะเพราะมันเป็นชุดโซฟาอยู่หน้าทีวี พี่นพบอกว่าตำรวจจะเข้าไปเฝ้าบ้านให้ระหว่างที่ฉันอยู่ที่นี่ พอฉันบอกว่าพรุ่งนี้ฉันจะกลับเขาก็บอกว่ารอให้เรื่องมันสงบก่อนแถมยังบอกอีกว่าระหว่างนี้ก็อยู่กับบอสของเขาไปก่อน

“มานอนได้แล้ว”

“คือ ฉันนอนตรงนี้ได้ค่ะ”

“วาววามานอนได้แล้วอย่าให้โมโหนะ”

นี่ เขาไม่คิดบ้างเหรอว่าฉันก็กลัวนะที่จะต้องมานอนค้างอ้างแรมกับผู้ชายแบบนี้น่ะจะให้ฉันยิ้มร่าแล้ววิ่งเข้าไปนอนกับผู้ชายหรือไง ฉันเป็นผู้หญิงนะ

“ไม่ทำอะไรหรอกน่า”

“จริงนะ” ฉันถามย้ำเมื่อความมั่นใจ เพราะตอนนี้ร่างกายก็จะไม่ไหวอยู่แล้ว ถึงพรุ่งนี้จะมีเรียนบ่ายแต่วันนี้ก็เหนื่อยมาทั้งวันแล้วนะไหนจะเรื่องที่เพิ่งเจออีก ฉันอยากจะพักบ้างแล้วล่ะตอนนี้

“จริง มานอนได้แล้ว”

“ก็ได้ค่ะ”

ฉันตัดสินใจเดินตามข้าไปในห้องส่วนเจ้าของห้องก็เดินออกไปปิดไฟไม่นานก็กลับเข้ามาในห้องฉันนั่งลงบนเตียงฝั่งหนึ่งส่วนเขาก็อยู่อีกฝั่งหนึ่ง

“คุณ...”

“เรียกพี่  ต่อไปนี้เรียกพี่ว่าพี่” เขาพูดแทรกก่อนที่ฉันจะพูดอะไรต่อ

“พะ พี่ท็อปมีหมอนข้างไหมคะ” พูดไปก็อายตัวเอง  ฉันไม่ไว้ใจเขาเลยอยากเอาหมอนข้างมากั้นกลางไว้ก็ยังดีอย่างน้อยมันก็สบายใจล่ะนะ

“มีเดี๋ยวไปเอามาให้”

“อ่ะ ทีนี้ก็นอนได้แล้ว” เขายื่นหมอนข้างมาให้ฉันรับมาแล้ววางกลางเตียง ที่จริงเตียงนอนเขาใหญ่มากเลยล่ะนอนสี่คนยังได้เลยฉันว่า ฉันดึงผ้าห่มมาจนชิดอก แม้ร่างกายจะเพลียและอยากพักแค่ไหนแต่มันก็นอนไม่หลับอยู่ดี

“พี่ท็อป”

“หือ? ว่าไง” เสียงงัวเงียของคนที่เหมือนจะหลับไปแล้วครางตอบรับ

“ขอบคุณนะคะที่ช่วย”

“...”

อีกคนเงียบไปแล้วล่ะสงสัยจะหลับไปแล้วล่ะ ฉันไม่รู้ว่าข่มตาตัวเองให้หลับนานแค่ไหนแต่สุดท้ายก็นอนไม่หลับเลยลุกออกจากเตียงเพื่อมานั่งเล่นที่ห้องรับแขกแทนแต่ไม่คิดว่าคนฉันคิดว่าหลับจะเดินตามออกมา เขาเดินเข้ามาใกล้แล้วคว้ามือฉันไปจับก่อนจะพาเดินกลับเข้าห้องโดยที่ไม่พูดอะไรเลย เขาดึงฉันขึ้นไปนอนบนเตียงแขนแกร่งของเขาโอบกอดฉันไว้แน่นราวกับจะปลอบฉันผ่านความอ้อมกอดนี้

น่าแปลกที่พอฉันได้อยู่ในกอดกอดที่อบอุ่นนี้ฉันก็หลับไปอย่างง่ายดาย รู้สึกตัวอีกทีตอนที่เหมือนมีอะไรโอบรัดรอบตัวแน่นๆรวมถึงเสียงที่พึมพำถามฉัน

“วาวันนี้เข้าม.ไหม”

“อือ” ด้วยความหงุดหงิดฉันได้แต่ครางตอบไปแบบนั้นมือก็ดึงผ้าห่มคลุมร่างไว้พร้อมตะแคงหลบแสงที่ส่องเข้ามาในห้อง

“พี่ต้องไปทำงานอ่ะ ถ้าเรียนเสร็จโทรมานะจะไปรับ”

“...”

“กุญแจอยู่ข้างมือถือนะเอาไปด้วยได้ยินไหมวา”

“ได้ยิน” พอเหมือนจะเคลิ้มหลับก็รู้สึกเหมือนมีอะไรอุ่นๆแตะลงที่แก้มฉันแรงๆก่อนที่ความอบอุ่นนั้นจะหายไป

ช่วงบ่ายฉันเข้ามาเรียนที่มหาลัยซึ่งวันนี้หลังจากเรียนเสร็จฉันก็โดนยัยสามานั่งซักนั่งฟอกฉันอยู่แบบนี้ไงล่ะ ด้วยความที่สนิทกับสามากเราเลยไม่มีความลับต่อกันฉันเล่าทุกอย่างที่เจอและเกิดขึ้นกับตัวเองให้สาฟัง ตอนนี้เกือบจะสองทุ่มแล้วล่ะ ที่จริงวันนี้เราเรียนเสร็จสองทุ่มแต่อาจารย์ปล่อยเร็วเราเลยออกมาทานข้าวด้วยกันแล้วติดลมบนต่อยาวถึงร้านขนมหวานนี่แหละ

“ฉันอยากจะชวนแกไปอยู่ด้วยนะแต่ฉันอยู่กับแฟนอ่ะ”

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันก็กลับไปอยู่บ้านแล้ว”

“โอเค เจอกันพรุ่งนี้นะมีอะไรโทรมาเลยล่ะ”

“จร้า ไปแล้วนะบาย”

หลังจากแยกจากสาฉันกลับคอนโดคุณ สิต้องเรียกมาพี่ เออๆนั่นแหละฉันกลับถึงก็เกือบจะสามทุ่มแล้วพอถึงห้องก็เจอเจ้าของห้องยืนกอดอกจ้องมายังฉัน ฉันทำอะไรผิดอีกล่ะเนี่ย

“ไปไหนมา” เขาถามเสียงเรียบแต่ฉันกลับสั่นไปทั้งตัวเพราะกลัวแววตาที่เขามองมา

“ปะ ไปเรียนแต่ว่าไปทานข้าวกับเพื่อนต่อ” ฉันตอบเขาเสียงอ้อมแอ้ม เพิ่งเห็นว่านอกจากเขาแล้วยังมีคุณเลขาเขาทั้งสองนั่งอยู่ด้วย ตรงโต๊ะกระจกใสๆหน้าโซฟามีเอกสารกองเต็มไปหมด ฉันปรับสายตามองเจ้าของห้องอีกครั้งเมื่อเขาถามประโยคต่อมา

“เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชาย”

“เอ่อ ผู้หญิงค่ะ”

“แล้วไป เข้ามาสิจะไปยืนทำไมตรงนั้น”

เขาเหมือนจะแซวแต่ใบหน้ายังนิ่งและเรียบเฉยฉันก้าวเข้ามาในห้องอย่างเกรงใจ คุณเลขาทั้งสองยิ้มให้ฉันอย่างล้อเลียนฉันยกมือไหว้ทั้งสองเขินๆก่อนจะรีบเดินเข้าห้อง แต่เหมือนเจ้าของห้องจะไม่เป็นใจเท่าไหร่เพราะเขาเรียกฉันออกมาช่วยเขาดูเอกสาร

“มานั่งนี่”

“นั่งตรงนี้ก็ได้”

“วา”

“บอสคะอย่าบังคับคุณวามากสิคะ เดี๋ยวเธอก็อึดอัดหรอก”

“ใช่ค่ะๆพี่แวว บอสพี่แววชอบดุชอบบ่น”ฉันแอบฟ้องพี่แววถึงจะรู้ว่ามันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลยก็ตาม แต่ขอวาววาคนนี้ระบายหน่อยค่ะ

“ขี้ฟ้องจังเลยนะ” เขาว่าก่อนจะเดินมายืนซ้อนหลังฉัน ก่อนจะใช้ยางรัดผมสีดำรัดผมให้ฉัน

“เปล่าฟ้องสักหน่อย”

 

ฉันได้แต่ตอบเขาเสียงอ้อมแอ้มไป ฉันช่วยพี่แววดูเอกสารจนดึกคุณท็อปเลยไล่ให้ฉันไปอาบน้ำนอน ฉันหลับไปด้วยความอ่อนเพลียพร้อมกับความอบอุ่นที่แตะลงบนหน้าผาก...

 

http://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon000221.gifพาคณท็อปมาส่งแล้วนะคะ ฝากเม้นด้วยน๊า

สำหรับใครที่รอการเปิดพรีออเดอร์ สามารถเข้าไปดูรายละเอียดได้ที่แฟนเพจได้เลยนะคะ หากมีข้อสงสัยสอบถามที่แฟนเพจได้เลยค่ะ

เม้นด้วยน๊า

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น