ภรปภัช / พุดพิชชา / ลี่เซียน
email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณที่ชื่นชอบและติดตามผลงานของไรท์นะคะ สามารถซื้อนิยายทุกเรื่องที่จบแล้ว ในรูปแบบ E-Book ได้ที่เวบไซต์ Meb Market โดยหาชื่อ ภรปภัช หรือใครต้องการสั่งหนังสือเล่ม ติดต่อได้ที่ facebook fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช หรือแอดไลน์ไอดี : sarisa8228 นะคะ

ตอนที่ 2 สาวน้อยจอมยุ่ง.....

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 สาวน้อยจอมยุ่ง.....

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.1k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2560 14:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 สาวน้อยจอมยุ่ง.....
แบบอักษร

คฤหาสน์อังคนันทชัย  ประเทศไทย

"  พี่พี  หิวข้าวจัง  วันนี้มีอะไรกินบ้างคะ  "  เสียงของพัชรประภา  อังคนันทชัย ลูกสาวคนเล็กของตระกูล  เดินเข้ามาหาพี่สาวแสนสวยในครัว  เมื่อวันนี้เธอเลิกงานเร็ว  พอกลับถึงบ้านก็ได้กลิ่นอาหารลอยมาแต่ไกล

"  วันนี้พี่ทำแกงเขียวหวานลูกชิ้นปลากราย  ยำสามกรอบ  คะน้าผัดน้ำมันหอย  แล้วก็....  "  พีรชยา  อังคนันทชัย  พี่สาวของเธอบอกน้องสาวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม

"  โห  แค่นี้พัชรก็หิวแล้วนะคะ  ไม่อยากรู้ละ  พี่พีรีบทำเร็วๆนะ  เดี๋ยวพัชรไปอาบน้ำก่อน  จะรีบลงมากินนะคะ  "  ว่าแล้วเธอก็แกล้งตบก้นงอนของพี่สาวหนึ่งที  จนพีรชยาสะดุ้งเลยทีเดียว

"  เดี๋ยวเถอะยัยพัชร  ทะลึ่งอีกแล้วนะเรา  น้องสาวคนนี้นี่จริงๆเล้ย  "  พีรชยาอ่อนใจกับความแก่นกะโหลกของน้องสาวเหลือเกิน

สองศรีพี่น้องแห่งตระกูลอังคนันทชัย  คนพี่เรียบร้อย  อ่อนหวาน  ราวกับผ้าพับไว้  ส่วนคนน้องหัวรั้น  ไม่ยอมคน ห้าวเกินชาย  จนผู้เป็นบิดาอย่างนายภัครพล  และผู้เป็นมารดาอย่างนางพัชรี  รู้สึกปวดเศียรเวียนเกล้าได้ไม่เว้นวัน

"  เฮ้ย  ไอ้แนท  งานที่ฉันให้แกทำ  ไปถึงไหนแล้ว  อย่าบอกนะว่ายังไม่เสร็จน่ะ  บก.เร่งจะเอาให้ได้พรุ่งนี้แล้วนะเว่ย  "  พัชรประภา  โทรหาเพื่อนรักที่ทำงานที่เดียวกัน  เธอเรียนจบระดับปริญญาตรีและโททางด้านกราฟฟิคด้วยวัยเพียง  23 ปี  เท่านั้น  ตอนนี้เธอทำงานเป็นฝ่ายกราฟฟิคให้กับนิตยาสารชื่อดังของเมืองไทยเล่มหนึ่งนั่นเอง

"  ใกล้จะเสร็จแล้วค้า  ลูกพี่  เร่งจัง  ทำไมไม่อยู่ช่วยกันก่อนล่ะค้า   "  เสียงของแนทหรือนิตยา  เพื่อนรักของเธอตั้งแต่สมัยเรียนประถม  ดังมาตามสาย

"  ก็เห็นวันนี้พ่อบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุย  เลยต้องรีบเคลียร์งานแล้วบึ่งรถกลับมานี่แหละ  ใกล้เสร็จก็ดีละ  งั้นแค่นี้ก่อนนะ  จะไปอาบน้ำก่อน  "  เมื่อหมดห่วงเรื่องงาน  พัชรประภา  จึงเดินเข้าไปอาบน้ำอย่างสบายใจ

หลังจากทานอาหารเย็นเสร็จเรียบร้อยแล้ว  ทุกคนก็มานั่งรวมตัวกันที่ห้องรับแขก  เพื่อฟังเรื่องสำคัญของผู้เป็นประมุขของบ้านทันที

"  เอาล่ะ  พร้อมหน้าพร้อมตากันก็ดีแล้วนะ  พ่อจะได้พูดเรื่องสำคัญซะที  "  นายภัครพลถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะพูดสิ่งใดต่อ

"  ทำไมวันนี้พ่อดูเครียดจังเลยล่ะคะ  "  พัชรประภาอดถามไม่ได้  เธอไม่ค่อยเห็นผู้เป็นบิดาดูกังวลใจแบบนี้มาก่อน

"  เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญของพีนะลูก  "  เขาหันไปหาบุตรสาวคนโต  พีรชยามองหน้าเขาอย่างสงสัย

"  เรื่องอะไรคะพ่อ  "  พีรชยาถามเขา

"  คืออย่างนี้นะ  พ่อเห็นว่าตอนนี้พีก็อายุ  28  ปีแล้ว  สมควรออกเรือนเป็นฝั่งเป็นฝาซักที  เพื่อนพ่อที่อังกฤษ  เค้าก็อยากมีหลานไว้สืบสกุล  เลยทาบทามสู่ขอลูกสาวพ่อคนไหนก็ได้  ให้กับลูกชายคนโตของเค้าน่ะ  พ่อก็คิดว่าคนที่เหมาะสมก็น่าเป็นพี  เพราะพีเป็นพี่คนโต  พีคงไม่ขัดใจพ่อใช่มั้ย  "  เขาหันไปถามบุตรสาวคนโตที่ตอนนี้ใบหน้าเธอซีดเผือดด้วยความตกใจ

"  พี่พีขัดหรือเปล่าไม่รู้  แต่พัชรขัดค่ะ  นี่มันสมัยไหนแล้วคะพ่อ  พ่อยังจะจับลูกคลุมถุงชนอีกหรอคะ  หน้าตาก็ไม่เคยเห็น  เค้าเป็นใครพี่พีก็ไม่รู้จักแล้วจะแต่งงานกันได้ยังไงคะ  "  พัชรประภาสงสารพี่สาว  จึงออกแรงค้านสุดกำลัง

"  เค้าก็ไม่ใช่ใครอื่นที่ไหนนะ  พัชรเองก็น่าจะพอรู้จัก  คุณไมเคิล  แมคไมนัส  ประธานกรรมการสายการบินแมคไมนัสแอร์ไลน์ยังไงล่ะ  "  นายภัครพลพยายามพูดให้พีรชยาใจอ่อน  เธอเป็นคนที่หัวอ่อน  ไม่เคยขัดใจเขาเลยสักครั้ง

"  อะไรนะคะ  นายไมเคิล  คนนั้นเนี่ยนะ  ยิ่งไม่ได้ใหญ่เลยนะคะพ่อ  เค้าน่ะได้รับฉายาเพลย์บอยแห่งเกาะอังกฤษเชียวนะคะ  ขืนให้พี่พีแต่งงานด้วย  มีหวังได้อกแตกตายเพราะความเจ้าชู้ของเค้าแน่  พี่พี  อย่าไปยอมนะคะ  "  พัชรประภาค้านหัวชนฝา  เมื่อรู้ว่า ว่าที่เจ้าบ่าวเป็นใคร  เนื่องจากเธออยู่วงการสื่อสิ่งพิมพ์  จึงทำให้รู้ข้อมูลผู้ชายคนนี้พอสมควร

"  เพลย์บอยอะไรกัน มันก็แค่ข่าวลือทั้งนั้น  นิโคลัสเพื่อนพ่อเค้ายืนยันมาหนักแน่น  ว่าลูกชายเค้าน่ะเหมาะสมกับลูกสาวของพ่อที่สุดแล้ว  ว่าไงยัยพี  หนูคงไม่อยากทำให้พ่อผิดหวังใช่มั้ย  "  นายภัครพลเริ่มหงุดหงิดบุตรสาวคนรองมากขึ้นทุกทีที่คอยขัดใจเขาตลอด  จึงหันไปคาดคั้นบุตรสาวคนโตแทน

"  เอ่อ  พี แล้วแต่คุณพ่อก็แล้วกันค่ะ  "  แม้จะหนักใจไม่น้อย  แต่เธอก็ยังไม่กล้าขัดใจผู้เป็นบิดาสักที

"  พี่พี!!!!  "  พัชรประภาโมโหเหลือเกิน  ที่พี่สาวสุดที่รักไม่กล้าปฏิเสธผู้เป็นบิดาออกไป

"  งั้นก็ตกลงตามนี้  อีก  1  เดือนข้างหน้า  เค้าจะพากันมาสู่ขอลูกสาวพ่ออย่างเป็นทางการ  เตรียมตัวไว้ก็แล้วกัน  ส่วนเรานะยัยพัชร  เลิกยุยงให้พี่เค้าไขว้เขวได้แล้ว  "  พูดจบเขาก็เดินออกไป  ปล่อยให้ผู้เป็นมารดาและลูกสาวอีก 2  คน นั่งคุยกันตามลำพัง

"  แม่คะ  ทำไมแม่ไม่ห้ามพ่อล่ะคะ  แม่ไม่สงสารพี่พีบ้างรึไงนะ  "  พัชรประภาหันมาเอาเรื่องกับนางพัชรีทันทีที่บิดาลับตาไปแล้ว

"  โธ่  ยัยพัชร  เราก็รู้ว่าไม่มีใครขัดใจคุณพ่อได้สักคน  ไม่ใช่ว่าแม่ไม่รักลูกนะจ๊ะ  แต่พ่อเค้าบอกว่าผู้ชายคนนี้ดีจริงๆ  แม่ก็เลยไม่กล้าขัดเหมือนกัน  "  นางพัชรีกล่าวกับลูกสาวด้วยท่าทางเป็นกังวลไม่ต่างกัน

"  โธ่เอ๊ยยย  แล้วเราจะทำยังไงกันดีล่ะพี่พี  "  พัชรประภาหันมาหาพี่สาว

"  เฮ้อ  พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน  พัชรช่วยพี่คิดทีสิ  พี่ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว  "  พีรชยาทำหน้าเหมือนจะร้องไห้เสียให้ได้

"  ไม่เป็นไรค่ะพี่พี  พัชรจะช่วยพี่เอง  "  พัชรประภา  พยายามให้กำลังใจพี่สาว  แม้ว่าตอนนี้เธอก็ยังมืดแปดด้านอยู่เหมือนกัน  แต่ไม่ว่ายังไงเธอก็ยอมให้พี่สาวไปอยู่กับผู้ชายเจ้าชู้แบบนั้นไม่ได้อย่างแน่นอน

วันต่อมา

"  พัชรๆ  แกรู้ข่าวรึยังว่าไอ้แมคน่ะมันทำยัยแพรวท้อง  ตอนนี้คนเค้าลือกันทั่วออฟฟิศเลยนะ  เห็นว่าตอนนี้ไอ้แมคมันเรียกยัยแพรวไปคุยหลังออฟฟิศ  เราแอบไปดูกันเถอะ  "  นิตยาวิ่งหน้าตื่นออกมาหาพัชรประภาที่เพิ่งเดินเข้ามา

"  เออ  ไปสิ  ดูซิ  มันจะว่ายังไง  "  พัชรประภารีบตามนิตยาไปดูหัวหน้าฝ่ายโฆษณานามว่าแมค  ที่คนทั้งออฟฟิศพากันเกลียดเพราะเขาเป็นผู้ชายกะล่อน  เจ้าชู้  เห็นแก่ตัวอย่างที่สุด   ที่มีข่าวว่าทำคนในออฟฟิศท้องมาสักระยะหนึ่งแล้ว  แล้ววันนี้ความจริงก็เปิดเผยว่าผู้หญิงโชคร้ายคนนั้นคือน้องแพรว  เลขาหน้าห้องของเขานั่นเอง

นิตยาและพัชรประภากำลังซุ่มดูทั้งสองคนทะเลาะกันอยู่ตรงมุมตึก

"  แพรว  พี่บอกแล้วใช่มั้ยว่าให้กินยาคุม  แล้วนี่แน่ใจได้ยังไงว่าเด็กในท้องเป็นลูกพี่น่ะ  "  เสียงของนายแมคดังลั่น  น้องแพรวได้แต่ยืนร้องไห้

"  ทำไมพี่พูดแบบนี้ล่ะคะ  แพรวไม่เคยยุ่งกับใครเลยนอกจากพี่นะคะ  พี่ต้องรับผิดชอบแพรวกับลูกนะคะ  "  เธอกอดเขาเอาไว้แน่น

"  รับผิดชอบงั้นหรอ  หน้าที่การงานของพี่กำลังไปด้วยดี  ถ้าพี่ต้องมีลูกมีเมียตอนนี้พี่จะเอาหน้าไปไว้ไหน  ไม่รู้ล่ะ  ถ้าแพรวรักพี่จริง  แพรวต้องไปเอาเด็กออกให้เรียบร้อย  แล้วเราค่อยมาคุยกันใหม่  "  เสียงของเขาดูไม่แยแสกับอีกหนึ่งชีวิตที่จะเกิดมาเลย  พัชรประภายืนกำหมัดแน่น

"  ไม่ได้นะคะ  เค้าเป็นลูกของเรานะคะพี่แมค  แพรวฆ่าลูกของเราไม่หรอกค่ะ  ได้โปรดอย่าทำแบบนี้กับแพรวเลยนะคะ  "  เธอคุกเข่าลงกอดขาเขาไว้แน่น  นายแมครู้สึกรำคาญมาก  เขาผลักเธอล้มลง  เลือดค่อยๆไหลออกมาจากหว่างขาของน้องแพรวทันที

"  ไอ้แมค  ไอ้ชาติชั่ว  ตายซะเถอะแก!!!!  "  พัชรประภาทนดูไม่ไหวอีกต่อไป  เธอเข้าไปต่อยที่ใบหน้าหล่อเหลานั้นสุดแรงเกิด  จนผู้ชายแท้ๆอย่างเขาล้มลงไปเลย

"  ลูกแกแท้ๆยังจะฆ่าได้ ผู้ชายอย่างพวกแกนี่มันนรกส่งมาเกิดจริงๆ  ไอ้เลวเอ๊ย  "  พัชรประภา  ทนไม่ไหว  ประเคนทั้งเข่าทั้งศอกให้เขาไม่ยั้ง  จนนิตยาต้องมาห้ามไว้  เพื่อให้พาน้องแพรวไปโรงพยาบาลก่อน

"  ฝากไว้ก่อนเถอะแก  ตราบใดที่ฉันยังทำงานอยู่ที่นี่  แกไม่มีวันได้ไปทำชั่วๆกับใครอีกแน่  "  แล้วพัชรประภากับนิตยาก็รีบพาน้องแพรวไปโรงพยาบาลทันที  คนอื่นๆต่างพากันมามุงดูกันใหญ่  นายแมครู้สึกอับอายเหลือเกิน  จึงรีบพาร่างที่บอบช้ำจากฝีมือของพัชรประภาขับรถกลับบ้านทันที

"  ขอบคุณพี่พัชรมากนะคะ  ที่ช่วยแพรวเอาไว้  "  น้องแพรวยกมือไหว้  แม้เธอจะอายุห่างกันแค่ปีเดียว  แต่พัชรประภาก็มักจะทำตัวเป็นพี่ใหญ่ที่คอยปกป้องน้องๆเสมอ

"  ไม่เป็นไรหรอกแพรว  ต่อไปนี้ก็ไม่ต้องไปยุ่งกับไอ้ชาติชั่วนั่นอีกนะ  จำไว้ผู้ชายเจ้าชู้น่ะ  มันไม่เคยรักใครจริงหรอก  ถ้าเดือดร้อนอะไรก็บอกพี่  ถ้าพี่ช่วยได้พี่ก็จะช่วย  พักผ่อนให้มากๆนะ  พี่กับพี่แนทขอตัวไปทำงานก่อน  "  พัชรประภารู้สึกสงสารผู้หญิงพวกนี้เหลือเกิน  เธอคิดไปถึงเรื่องพี่สาวของตนเอง  ไม่ได้  เธอจะปล่อยให้พี่สาวแสนดีตกอยู่ในสภาพแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด..........................................




โอ้โห  นางเอกของเราสายโหดไม่ใช่เล่นเลยนะคะเนี่ย  เอ๊.....ถ้ามาเจอกับพระเอกสายหื่นจะเป็นยังไงบ้างนะ  อิอิhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/Cartoon000217.gif

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}