ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 ท้าทายขีดความสามารถ (2)

ชื่อตอน : บทที่ 6 ท้าทายขีดความสามารถ (2)

คำค้น : ฝรั่ง,usa,us,hacker,แฮ็คเกอร์,แฮกเกอร์,ฮาเร็ม,harem,อเมริกาฝรั่งตาน้ำข้าว,ฝรั่งขี้นก,แบล็คแฮท,ไวท์แฮท,whitehat,blackhat

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2559 15:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 ท้าทายขีดความสามารถ (2)
แบบอักษร

 

 

 

 

บทที่ 6

ท้าทายขีดความสามารถ (2)

 

 

Image result for sexy girl play computer

 

 

 

 

พวกเราต่างขอตัวแยกย้าย เมื่อคลาสแรกกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ฉันสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเตรียมพร้อม จากนั้นก็ลงมือเคาะประตูห้องคณบดีสองสามครั้ง

 

“เข้ามาได้”

 

เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบกับคณบดีแอนโธนี่ เขาเป็นชายแก่อารมณ์ดีผู้มีรอยยิ้มอ่อนโยนราวกับนักบุญ มันทำให้ฉันผ่อนคลายมากขึ้น

 

“สวัสดีค่ะ”

 

“โอ้ คุณคงจะเป็นนักเรียนแลกเปลี่ยนจากประเทศไทยสินะ มานี่เร็ว ทางโครงการแจ้งเรื่องของคุณมาแล้ว...”

 

จากนั้นพวกเราก็เริ่มพูดคุยตกลงกันเรื่องตารางเรียนของฉัน ดวงตากลอกไปมาอย่างใช้ความคิดชั่วขณะหนึ่งยามที่เหลือบไปเห็นวิชา ESL (English as a second language) หรือวิชาสำหรับผู้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง ฉันเริ่มเร่งความเร็วในการพูดจนลิ้นแทบพันกันมั่ว แถมยังใช้คำศัพท์ที่ยากขึ้นชนิดแอนโธนี่ยังเลิกคิ้วขณะฟัง

 

“ผมว่าภาษาของคุณไม่เลวเลย ดีกว่าเด็กไทยที่มาแลกเปลี่ยนปีที่แล้วอีก คุณเคยอาศัยอยู่ในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่รึเปล่า?”

 

“เคยอยู่สิงคโปร์มาช่วงหนึ่งค่ะ”

 

“เอายังไงดีนะ”

 

แอนโธนี่ก้มลงรื้อค้นเอกสารบางอย่างในลิ้นชัก เขาหยิบชีทปึกหนึ่งออกมายื่นให้

 

“เอาแบบนี้ดีกว่า ถ้าคุณทำข้อสอบทางภาษาได้มากกว่า 80 คะแนนขึ้นไป ผมจะย้ายคุณออกจากห้อง ESL ไปเรียนรวมกับเด็กอเมริกันคนอื่นๆและยังสามารถเลือกคลาสเสริมตามความชอบได้อีกหนึ่งคลาสด้วย ว่ายังไงมิส?”

 

            เยสสส! สำเร็จตามเป้าหมาย

 

            ฉันเปลี่ยนความเร็วในการพูดให้กลับมาเท่าเดิมพร้อมรับชุดอุปกรณ์เครื่องเขียนกับชีทข้อสอบมาไว้ในมือด้วยความมาดมั่น

 

“ได้ค่ะ หนูจะทำสุดความสามารถ”

 

เพราะโดยปกติ ESL จะมีเรียนสองคลาสต่อสัปดาห์ ส่วนคลาสอังกฤษทั่วไปที่เรียนรวมกับเด็กอเมริกันมีเพียงคลาสเดียวต่อสัปดาห์ คณบดีเลยให้โอกาสเลือกเรียนเสรีอีกหนึ่งคลาสทดแทน ESL เพื่อให้รายชั่วโมงเรียนฉันครบตามที่โครงการกำหนดให้

 

...ถ้าฉันสอบผ่านละก็นะ

 

ดินสอในมือถูกกำแน่นขึ้น ด้วยเกียรติของดารินทร์ ฉันขอประกาศไว้เลยว่าต้องได้คะแนนเต็มเท่านั้น!

 

 

 

 

หนึ่งชั่วโมงครึ่งผ่านไป

 

“อ่า คะแนนของคุณน่าเหลือเชื่อมาก นี่คือตารางวิชาเสรีที่คุณสามารถเลือกเรียนได้ตามใจชอบ ลองเลือกดูนะ”

 

แอนโธนี่ยังมีท่าทีอึ้งๆอยู่กับผลข้อสอบในมือซึ่งจ่าหัวไว้ที่มุมขวา

 

101/100

 

คะแนนข้อสอบเต็มอยู่ที่ 100 แต่ที่ฉันได้เกินมาหนึ่งคะแนนเนื่องจากตัวข้อสอบมีจุดที่ผิดพลาด ฉันเลยลงมือแก้ไขให้ถูกพร้อมเขียนคำอธิบายละเอียดยิบเป็นของแถม

 

นั่นแหละคือที่มาของ 101/100 คะแนน

 

“เอาเป็นวิชา คอมพิวเตอร์ 3 (Computer 3) ละกันค่ะ

 

“ผมแนะนำให้คุณเรียนคอมพิวเตอร์ 1 เป็นตัวพื้นฐานก่อนดีกว่า เพราะคอมพิวเตอร์ 3 นี่สำหรับชั้นปีสูง พวกเขาใช้ภาษาซี (ภาษาสำหรับคอมพิวเตอร์สำหรับใช้พัฒนาโปรแกรมทั่วไป) กันคล่องแล้ว และสามารถสร้างแอพลิเคชั่นบนมือถือได้กันทุกคน”

 

“ไม่ต้องห่วงค่ะ ตอนอยู่ที่ไทยหนูก็กำลังศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ คิดว่าคงไม่มีปัญหาสักเท่าไหร่นะคะ”

 

“ตะ แต่...”

 

“ให้อาจารย์ผู้สอนทดสอบความรู้ทางคอมพิวเตอร์ของหนูเหมือนที่คณบดีทดสอบความรู้ทางภาษาอังกฤษก่อนก็ได้ค่ะ ถ้าหนูไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ หนูจะยินยอมถอนวิชานี้ โอเคไหมคะ?”

 

“...”

 

เสร็จแล้วฉันก็ได้รับตารางสอนตามที่ต้องการ เดินออกจากห้องของคณบดีอย่างผู้ชนะ

 

“ไหนดูซิ วิชาแรกเรียนอะไร”

 

เหมือนเทพยดาดลใจ  วิชาแรกของฉันคือวิชาที่เพิ่งต่อสู้แย่งชิงมาจากคณบดีแอนโธนี่ได้

 

“ขอโทษนะคะ ห้องเรียน CM6969 ไปทางไหนคะ” ฉันสุ่มถามทางคนแถวนั้น

 

“ตามผมมาเลยครับ คนสวย”

 

ก้าวเดินตามวัยรุ่นอเมริกันจนกระทั่งถึงที่หมาย ฉันโปรยยิ้มหวานเจี๊ยบให้เขาก่อนขอตัวเข้าห้องเรียนไป

 

“ดารินทร์สินะ คณบดีแจ้งผมมาแล้ว ไปนั่งที่เครื่อง 28 ด้านหลังห้องได้เลย เราจะเริ่มเรียนกันแล้ว”

 

ฉันนิ่งอึ้ง อาจารย์คนแรกในอเมริกาของฉันสั่งรัวเร็วทีเดียวโดยไม่แม้แต่จะแนะนำตัวตนเอง ฉันจึงเดินอย่างมึนๆไปด้านหลังสุด

 

โต๊ะเครื่องที่ 27 และ 28 เป็นโต๊ะเครื่องติดกัน ที่นั่งที่ 27 นั้นมีชายหนุ่มหัวฟู สวมแว่นตาหนาเตอะกำลังรัวพิมพ์อะไรบางอย่างลงบนแป้นพิมพ์

 

Shit!”

 

เขาสบถออกมาดังลั่น ฉันชะเง้อคอไปมองหน้าจอของเขา เมื่อเข้าใจสถานการณ์แล้วจึงล้วงหาของภายในกระเป๋าตัวเอง

 

...วันนี้หมอนี่โชคดีจริงเชียว ฉันเอา มัน” มาด้วยพอดี

 

ฉันสะกิดชายหนุ่มที่ไหล่ๆยิกๆแล้วยื่นมันไปให้ เจ้า “มัน” ที่ว่าคือแฟลชไดร์ฟสีชมพูบานเย็น เห็นสีมันน่ารักอย่างนี้อย่าได้ประมาทไปเชียว ภายในบรรจุโปรแกรมที่ฉันเขียนเองเอาไว้อยู่

 

“อะไร!?”

 

เขากระชากเสียงถามด้วยความหงุดหงิด

 

“ลองใช้เจ้านี่ดูก่อนสิ ยังไงตอนนี้นายก็กำลังจะแพ้อยู่แล้วนี่”

 

ว่าจบฉันก็เสียบแฟลชไดร์ฟเข้าเครื่องโดยไม่ถามความคิดเห็น

 

ตอนแรกพ่อหนุ่มคนนี้กำลังจะอ้าปากด่าฉันเสียงหลงแต่พอเห็นสิ่งที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอคอมเท่านั้นแหละ ปากที่อ้าค้างอยู่ปิดลงฉับพลัน

 

เสียงรัวแป้นพิมพ์ดังถี่รัวตามมา ดวงตาของเขาเปล่งประกายระยิบระยับพร้อมกับปลายนิ้วชี้ที่กดลงบนแป้นเป็นครั้งสุดท้าย

 

คลิ๊ก!

 

I got it! (สำเร็จ!)

 

เขาหันขวับมาหาฉันทันที มือของเขายื่นออกมาหา ยื่นค้างอยู่กลางอากาศ

 

“ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ ถ้าไม่ได้โปรแกรมดักจับข้อมูลของเธอเมื่อสักครู่ ข้อมูลที่ฉันสะสมมาตลอดหลายปีต้องหายวับไปแน่ๆ ฉันคริสโตเฟอร์ เรียกว่าคริสก็ได้”

 

“ด้วยความยินดี ฉันดารินทร์ นักเรียนแลกเปลี่ยนเพิ่งมาใหม่ ขอฝากตัวด้วย”

 

 

มือบางยื่นกลับไปเชคแฮนด์อย่างเท่าเทียม และแล้วฉันก็ได้เพื่อนรักคนใหม่ที่คลั่งไคล้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เหมือนๆกันในวันแรก

 

 

 

#

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น