ภรปภัช / พุดพิชชา / ลี่เซียน
email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณที่ชื่นชอบและติดตามผลงานของไรท์นะคะ สามารถซื้อนิยายทุกเรื่องที่จบแล้ว ในรูปแบบ E-Book ได้ที่เวบไซต์ Meb Market โดยหาชื่อ ภรปภัช หรือใครต้องการสั่งหนังสือเล่ม ติดต่อได้ที่ facebook fanpage : สำนักพิมพ์ภรปภัช หรือแอดไลน์ไอดี : sarisa8228 นะคะ

ตอนที่ 1 เพลย์บอยแห่งเกาะอังกฤษ..............

ชื่อตอน : ตอนที่ 1 เพลย์บอยแห่งเกาะอังกฤษ..............

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 22.7k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2560 14:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 1 เพลย์บอยแห่งเกาะอังกฤษ..............
แบบอักษร

สำนักงานใหญ่สายการบินแมคไมนัสแอร์ไลน์  ประเทศอังกฤษ

"  มาแล้วๆ  พวกเรา  คุณไมเคิลและคุณไรอันมาถึงแล้ว  "  เสียงของนักข่าวที่มาทำข่าวการเปิดตัวผู้บริหารใหม่ของสายการบินแมคไมนัส  ตะโกนเสียงดังอยู่หน้าห้องแถลงข่าว

ภาพของหนุ่มโสดสองคนพี่น้องที่มีใบหน้าหล่อเหลาราวเทพบุตร  ทั้งยังร่างกายที่กำยำสมชายชาตรี  เดินเข้ามาในห้องแถลงข่าวโดยมีนายนิโคลัส  แมคไมนัสและทีมผู้บริหารคนอื่นๆรออยู่แล้ว  ทุกคนกดชัตเตอร์กันอย่างรัวๆ  แสงแฟลชเจิดจ้าเต็มไปทั่วห้อง

"  ครับ  ตอนนี้ลูกชายทั้งสองของผมก็มาถึงแล้ว  ผมขอถือโอกาสนี้แจ้งให้ทุกท่านทราบอย่างเป็นทางการว่านับจากวินาทีนี้ไป  ผมขอยกกิจการสายการบินและกิจการทั้งหมดในเครือแมคไมนัส  ให้กับลูกชายทั้งสองคนได้แก่  ไมเคิล  และไรอัน  เป็นผู้ดูแลร่วมกันทั้งหมด  โดยที่ผมจะขอทำหน้าที่เป็นเพียงที่ปรึกษาเท่านั้น  หวังว่าทุกท่านจะช่วยให้การสนับสนุนลูกชายทั้งสองของผมเป็นอย่างดีนะครับ  "  นายนิโคลัสกล่าวจบ  ทุกคนก็ปรบมือแสดงความยินดีให้กับผู้บริหารหนุ่มทั้งสองเสียงดังเกรียวกราวไปทั่วทั้งห้อง  จากนั้นทุกคนก็พากันมารุมสัมภาษณ์สองพี่น้องทันที

หลังการแถลงข่าวจบลง  นายนิโคลัสก็เดินทางกลับไปยังคฤหาสน์  ไมเคิลและไรอันก็ได้ขึ้นไปปฏิบัติงานทันทีเช่นกัน

"  เอกสารที่ต้องให้ท่านประธานเซนต์วันนี้ค่ะ "  เสียงเลขาสาวแสนสวยของไมเคิลดังขึ้น  เธอพยายามยั่วยวนเขาสุดฤทธิ์  ด้วยการใส่เสื้อผ่าคอลึกลงมาจนเห็นร่องอก  ไมเคิลยิ้มให้เธออย่างยั่วยวนเช่นกัน  เล่นเอาเลขาสาวแทบจะกระโดดขึ้นตักเขาเสียให้ได้  ถ้าไม่ติดว่าไรอันนั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามเขาด้วย

"  ขอบใจมากนะ  คุณออกไปได้  เดี๋ยวผมเซนต์เสร็จแล้วจะบอก  "  ไมเคิลจับแฟ้มเอกสารพร้อมกับจับมือของเลขาสาวไว้ด้วย

"  เฮ้อ  พี่ไม่เบื่อผู้หญิงพวกนี้บ้างรึยังไรนะ  วันๆดีอ่อยผู้ชายไปทั่ว  จะมีสักกี่คนที่มาที่นี่เพราะอยากทำงานจริงๆบ้าง  "  ไรอันพูดหลังจากเลขาสาวเดินออกไปแล้ว

"  ทำไมต้องเบื่อด้วยล่ะ  มีผู้หญิงสาวๆสวยๆ  มาให้เชยชมไม่ซ้ำหน้าแบบนี้  มันก็เป็นการบริหารเสน่ห์ของผู้ชายอย่างเรานะไอ้น้อง  ว่าแต่นายไม่คิดจะควงใครมั่งรึไง  รู้มั้ยคนทั้งบริษัทเค้าคิดว่านายเป็นเกย์กันหมดแล้ว  "  ไมเคิลตอบอย่างอารมณ์ดี  ท่าทางคืนนี้เตียงที่คอนโดของเขาคงต้องได้ใช้งานอีกแล้วสินะ

"  ไม่ดีกว่าพี่  ให้ผมมาเสียเวลาควงผู้หญิงพวกนี้  ให้ผมนั่งทำงานทั้งวันทั้งคืนยังจะดีเสียกว่า  ไม่คุยด้วยละ  วันนี้  1  ทุ่ม  เจอกันที่บ้านนะครับ  เห็นพ่อว่ามีเรื่องสำคัญจะบอกด้วย  ผมไปล่ะ  "  ไรอันไม่อยากโดนพี่ชายตัวแสบยุเรื่องผู้หญิงอีก  นิสัยของเขาค่อนข้างต่างจากพี่ชายลิบลับ  เขาเป็นประเภทเห็นผู้หญิงเป็นของน่ารังเกียจ  ทำราวกับว่าพวกหล่อนเป็นตัวบุ้งที่ถ้าเขาเผลอไปแตะจะต้องมีผื่นคันอย่างนั้นแหละ  ไม่แปลกใจที่คนส่วนใหญ่จะคิดว่าเขาเป็นเกย์  เพราะเขาไม่เคยมีข่าวกับผู้หญิงคนไหนเลยสักคน  แต่ความจริงแล้ว  เขายังไม่เจอผู้หญิงในฝันต่างหากล่ะ

ส่วนไมเคิล  เขาเป็นผู้ชายที่มากด้วยเสน่ห์  จริงอยู่ที่เขาเองก็ไม่ได้คิดจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหน  แต่ผู้หญิงสำหรับเขาคือเครื่องดื่มชูกำลังชั้นยอด  และเครื่องดื่มของเขา  เขาจะดื่มแค่ขวดละครั้งเท่านั้น  นั่นหมายถึงว่า  เขาจะไม่ยอมนอนกับผู้หญิงที่ขึ้นเตียงกับเขาไปแล้วเป็นครั้งที่สองเด็ดขาด  เพราะเขาเป็นประเภทชอบลองของใหม่อยู่เสมอ  แม้ของสิ่งนั้นอาจจะเคยเป็นของเก่าของใครมาก่อน  แต่ถ้าเขายังไม่เคยลอง  มันก็ยังใหม่สำหรับเขานั่นเอง และเมื่อเขาได้ลองไปแล้ว  เขาก็จะโยนมันทิ้งไปอย่างง่ายดายเช่นกัน  ตอนนี้คนทั้งประเทศจึงให้ฉายานามเขาว่าเป็น  เพลย์บอยแห่งเกาะอังกฤษไปแล้ว

เวลา  1  ทุ่ม  คฤหาสน์แมคไมนัส

"  พ่อมีเรื่องอะไรจะคุยกับพวกเราหรอครับ  "  ไมเคิลรีบถามทันทีที่มาถึงบ้าน  เพราะคืนนี้เขาต้องรีบไปลองของเล่นชิ้นใหม่นั่นเอง

"  ตั้งแต่แม่แกเสียไป  พวกแกก็โตเป็นหนุ่มกันหมดแล้ว  บ้านนี้เลยดูเงียบเหงาพิกลนะ  พ่อก็เลยคิดว่า  ถ้าบ้านเรามีเด็กเล็กๆ  มาวิ่งเล่นก็คงจะดีไม่น้อย  "  นายนิโคลัสเริ่มพูดเรื่องสำคัญ

"  พ่อหมายความว่าไงครับ  "  ไรอันถาม

"  พ่อคิดว่าไมเคิล  ในฐานะพี่ชายคนโต  แกควรจะแต่งงานได้แล้วน่ะสิ  "  นายนิโคลัสหันไปหาไมเคิล  ทำให้เขาตกใจมาก

"  อะไรนะพ่อ  ผมเพิ่ง  32  เองนะครับ  ทำไมต้องให้ผมรีบแต่งงานด้วยล่ะ  "  ไมเคิลรู้ดีว่าคงไม่อาจขัดใจบิดาได้  แต่อย่างน้อยก็ให้เขาได้แสดงออกว่าไม่เห็นด้วยก็ยังดี

"  32  นี่แหละ  กำลังดี  ลูกออกมาจะได้แข็งแรง  อีกอย่างพ่อก็จัดการสู่ขอลูกสาวเพื่อนพ่อที่เมืองไทยให้แล้ว  บ้านนู้นเค้าทำธุรกิจห้างสรรพสินค้าที่ใหญ่สุดในประเทศไทย  รับรองว่าแกไม่ต้องอายใครแน่นอนน่า  "  นายนิโคลัสพยายามเกลี้ยกล่อมลูกชายจอมเจ้าชู้ให้ได้

"  โธ่พ่อ  ผมไม่ได้สนใจเรื่องนั้น  แต่ผมชอบใช้ชีวิตอิสระ  ผมไม่ชอบการผูกมัด  พ่อก็น่าจะรู้ดีนี่นา  แล้วนี่จะให้ผมแต่งงานกับใครก็ไม่รู้หน้าก็ไม่เคยเห็นเนี่ยนะ  แล้วลูกสาวบ้านนั้นเค้าหน้าตาขี้เหร่มากรึไง  ถึงได้ต้องยอมให้พ่อแม่หาสามีให้น่ะ  "  ไมเคิลรู้สึกหงุดหงิดเต็มที  สาวเอเชียไม่เคยอยู่ในสายตาของเขาเลยด้วยซ้ำ  เขาชอบพวกสาวยุโรปทรงโตมากกว่า

"  พ่อไม่ได้ขอความเห็นจากแกนะไมเคิล  นี่คือคำสั่ง  อีก  1  เดือนข้างหน้าเราจะเดินทางไปสู่ขอว่าที่คู่หมั้นแกอย่างเป็นทางการ  นับจากนี้ก็เลิกทำตัวเป็นเพลย์บอยไร้สาระได้แล้ว  ข่าวคราวเรื่องผู้หญิงของแกมันเป็นที่เลื่องลือไปจนถึงเมืองไทยแล้วรู้มั้ย  กว่าพ่อจะเจรจาสู่ขอลูกสาวเค้ามาได้  พ่อต้องเหนื่อยแทบตาย  ดีนะที่เค้าเห็นแก่ความเป็นเพื่อน  ถึงได้ยอมยกลูกสาวให้น่ะ  รับรองว่าเด็กคนนี้เค้าเหมาะสมที่จะเป็นเมียแกที่สุดแล้ว  ไปเตรียมตัวให้ดี  นับจากนี้  1  เดือนห้ามให้พ่อได้ยินว่าแกพาใครขึ้นคอนโดอีกล่ะ  ไม่งั้นเราได้เห็นดีกันแน่  "  สิ้นเสียงอันทรงพลังของผู้เป็นบิดาแล้ว  เขาก็เดินขึ้นห้องไปทันที  ทิ้งให้ไมเคิลนั่งเครียดอยู่กับไรอันสองคน

"  โอ๊ย   นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย  พ่อนะพ่อ  คิดว่าจับแต่งงานแล้วผมจะเลิกเจ้าชู้งั้นเหรอ  ฝันไปเถอะ  "  ไมเคิลลุกขึ้นเพื่อไปหาที่ระบายอารมณ์

"  พี่จะไปไหนน่ะ  พ่อเพิ่งบอกให้พี่ทำตัวดีๆนะ  "  ไรอันถามเขา

"  ก็ค่อยเอาไว้เริ่มพรุ่งนี้ก็ได้นิ  วันนี้ขอไปปลดปล่อยหน่อยเถอะ  ไม่งั้นพี่ประสาทกินแน่  "  ว่าแล้วไมเคิลก็ขับรถสปอร์ตคู่ใจมุ่งหน้าไปที่คอนโดของเขาทันที

"  เฮ้อ  พี่นะพี่  "  ไรอันมองตามพี่ชายอย่างเหนื่อยใจ

ที่คอนโดหรูแห่งหนึ่งกลางกรุงลอนดอน

"  ท่านประธานเรียกไมล่ามา มีอะไรรึเปล่าคะ  "  เลขาคนสวย  เดินเฉิดฉายเข้ามาหาเขาที่คอนโด  ตามที่เขาโทรหาเมื่อสักครู่  เธอพอจะรู้ว่าเขาต้องการอะไร  วันนี้เธอจึงแต่งตัวยั่วยวนมากกว่าเมื่อเช้าเสียอีก  กะว่าเธอจะทำลายสถิตินอนกับผู้หญิงคนละคืนของเขาให้ได้นั่นเอง

"  ผมว่าคุณน่าจะรู้ดีอยู่นะไมล่า  อย่ามัวเสียเวลาอยู่เลย  เรามาหาอะไรสนุกๆทำกันดีกว่า  "  ไมเคิลไม่รอช้า  เขาอุ้มเธอขึ้นมา  แล้วพาเธอไปที่เตียงกว้างขนาดคิงส์ไซส์ทันที  จากนั้นเขาก็จัดการถอดเสื้อผ้าที่เกะกะทั้งของตัวเองและของเธอออกอย่างรวดเร็ว

"  ใจเย็นๆสิคะ  บอส  ไปหิวโหยมาจากไหนกันคะเนี่ย  "  เลขาสาวนามว่าไมล่า ถามเขาเสียงกระเส่า  เมื่อเขาบดขยี้สองเต้าทรงโตของเธออย่างเมามัน  โดยที่ปากหนานั้นก็ยังวนเวียนอยู่ที่ริมฝีปากงามของเธอ

"  ผมแค่กำลังหงุดหงิดใจ  แล้วถ้าคุณยังไม่หยุดพูด  ผมจะยิ่งหงุดหงิดใจมากขึ้น  "  ไมเคิล  เลื่อนริมฝีปากหนานั้นดูดกลืนสองเต้าของเธอแทนสองมือหนา  เพราะตอนนี้เขาใช้มันให้สำรวจพื้นที่ด้านล่างของเธออยู่นั่นเอง

ไมล่าร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน  เธอทนไม่ไหวพลิกกายขึ้นมาก้มลงดูดกลืนมังกรตัวใหญ่ที่มันผงาดขึ้นมาราวกับจะท้าทายเธอให้ลองสัมผัสมันดูกระนั้น  ไมเคิลพอใจในรสสวาทที่เธอมอบให้  จนในที่สุดเขาก็กลับมาเป็นผู้คุมเกมส์รักในครั้งนี้ต่อ  เขาใช้มังกรตัวเดิมแทงทะลุป้อมปราการด้านล่างอย่างเร่าร้อนและรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ  เขาไม่สนใจเสียงกรีดร้องของเธอแม้แต่น้อย  เขานำพาความโมโหทั้งหมดปลดปล่อยมาที่เธออย่างบ้าคลั่ง  แต่มันกลับทำให้ไมล่าติดใจลีลาเช่นนี้ของเขาเสียเหลือเกิน  เมื่อเริ่มมองเห็นปลายทางรำไร  ไมเคิลก็ไม่ลืมหยิบเครื่องป้องกันมาสวมใส่ไว้เหมือนเช่นทุกครั้ง  จากนั้นเขาก็โยกกายเข้าหาเธออย่างรุนแรงและรวดเร็วจนสามารถปลดปล่อยอารมณ์ทั้งหมดให้ล่องลอยไปในสรวงสวรรค์พร้อมกัน

"  สุดยอดเลยค่ะบอสขา  ทำให้ไมล่าอีกครั้งได้มั้ยคะ  "  เธอพยายามออดอ้อนเขาเต็มที่  แต่เขาก็หาได้สนใจไม่  ไมเคิลลุกไปหยิบเช็ค  1  ใบ  ยื่นให้เธอ  ไมล่ามองตัวเลขในนั้นอย่างพอใจ  แม้จะยังเสียดาย  แต่เธอรู้ดีว่าหากยังยื้อต่อไป  เธออาจจะไม่ได้อะไรเลยก็ได้  เธอจึงลุกขึ้นสวมใส่เสื้อผ้า  แล้วเดินออกจากห้องไป

"  เฮ้อ  ก็เท่านี้แหละนะ  ผู้หญิง  "  ไมเคิลมองตาม  แล้วก็กลับมาคิดเรื่องแต่งงานอีกครั้ง  นี่เราต้องแต่งงานกับสาวเอเชียจริงๆ  หรอเนี่ย  เฮ้อ  สวรรค์ทำไมกลั่นแกล้งเพลย์บอยอย่างเขาได้นะ....................................................

เป็นไงบ้างคะพระเอกของเรา  ถุกใจใครบ้างเอ่ย  ใครชอบเรื่องนี้ก็ช่วยกดไลค์ให้กันด้วยน้าhttp://cdn-th.tunwalai.net/files/emotions/18.gif

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}