น้ำมิ้ม

คนดี...แบบไหนถึงเรียกว่าคนดี ต้องทำถึงขนาดไหนคนถึงจะเรียกว่าเป็นคนดี คนทำดี ทำแล้วได้อะไร...ในเมื่อทุกวันนี้คนทำชั่วได้ดีมีถมไป หากถ้าสังคมมีแต่คนชั่วแล้ว สักวันหนึ่งคนชั่วเหล่านั้นแหละที่จะต้องลุกมากำจัดคนที่ชั่วกว่าให้หมดไป

ตอนที่ 4 : บุรุษไปรษณีย์คนใหม่

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 : บุรุษไปรษณีย์คนใหม่

คำค้น : ตำรวจ , ไปรษณีย์ ,นายอำเภอ , รักชาติ , ยุติธรรม , แอคชั่น , บู๊ , สืบสวน , สอบสวน , ไม้เถื่อน , ค้าไม้ , ตัดไม้ , ดาว , ดาวแผ่นดิน

หมวดหมู่ : นิยาย แอ็คชั่น,บู๊ล้างผลาญ

คนเข้าชมทั้งหมด : 286

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ต.ค. 2559 18:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 : บุรุษไปรษณีย์คนใหม่
แบบอักษร

ตอนที่ 4

นายอำเภอรัฐเขตต์แวะไปหาอธิคมที่ไปรษณีย์แต่เช้าเพื่อสอบถามเรื่องที่ชายหนุ่มเตือนเขาไว้เมื่อวาน หากแล้วชายหนุ่มก็ต้องแปลกใจเมื่อพบว่า แก้วตาก็แวะมาด้วยเช่นกัน

“วันนี้ที่ ปท.คึกคักแต่เช้าดีนะครับ แต่ดันไม่มีใครมาส่งไปรษณีย์ มีแต่คนมาหาหัวหน้าคมทั้งนั้นเลย”

เสียงนราธิปลอยตามลมมาก่อนที่ร่างสูงในชุดกากีจะถือเป้กระเป๋าใส่จดหมายมาด้วย แก้วตามองชายหนุ่มหน้าใหม่ตั้งแต่หัวจรดเท้าพลางเอ่ยถามอย่างแปลกใจ

“นายมาเป็นบุรุษไปรษณีย์คนใหม่ที่บ้านเนินดงงูเหรอ”

“ใช่แล้วครับ...ว่าแต่สาวสวยตรงหน้าผมนี่เป็นลูกสาวบ้านไหนครับ ผมจะได้ไปส่งจดหมายให้ทุกวันเลย”

นราธิปหันมาจ้องร่างเพรียวที่มัดผมอย่างทะมัดทะแมงทำให้ใบหน้าเรียวนั้นดูยังเหมือนเด็กสาววัยรุ่น หากดวงตาเจ้าหล่อนนั้นคล้ายกับคนที่มองโลกในแง่ร้ายขัดกับหน้าตาอย่างสิ้นเชิง

“ไม่ต้องมายุ่ง หัวหน้าคมไปไหน”

แก้วตาเอ่ยตวัดเสียงเขียว พลางเหลียวมองไปรอบๆที่ทำการไปรษณีย์โทรเลข หากนราธิปไม่ตอบหญิงสาวก่อนทำท่าจะเดินหนีไป แต่อีกหนึ่งบุรุษกลับขวางเขาเอาไว้แทน พลางเอ่ยกับชายหนุ่มแบบเดียวกันเป๊ะ

“ผมต้องการผมหัวหน้าคม ....เรื่องสำคัญ” รัฐเขตต์เน้นเสียงเข้ม จนนราธิปต้องยอมแพ้ พลางเดินนำผู้มาเยือนสองคนไปยังห้องหัวหน้าที่ทำการ

อธิคมเงยหน้าขึ้น พลางเหลือบมองไปด้านหลังของเพื่อนรุ่นน้องอย่างแปลกใจ วันนี้นายอำเภอทำไมถึงมาพร้อมกับแก้วตาได้..

“สวัสดีครับนายอำเภอ สวัสดีจ้ะแก้วตา มาหาผมถึงที่ ปท. มีอะไรด่วนหรือเปล่าครับ”

อธิคมเอ่ยขึ้นพลางมองไปยังสองร่างที่ยืนเคียงกัน หากแก้วตาเป็นฝ่ายที่เอ่ยขึ้นก่อนตัดหน้าร่างสูงที่ยืนพินิจเธออย่างจับพิรุธ

“แก้วจะมารบกวนหัวหน้าคม ให้เอาธนาณัติของแก้วทั้งหมดไปฝากไว้ที่ไอ้ปิจ้ะ ...แก้วจะมาบอกแค่นี้แหละจ้ะฉันไปนะจ๊ะ”

หญิงสาวพยายามพูดให้สั้นที่สุดเพราะไม่ได้อยู่ลำพังกับอธิคม ซึ่งดูเหมือนนายไปรษณีย์หนุ่มจะเข้าใจดีจึงได้แต่ยิ้มพลางพยักหน้ารับในขณะที่อีกฝ่ายปรูดหายไปจากห้องอย่างรวดเร็ว

นราธิปหันมามองเพื่อนรุ่นพี่ทันที พลางเอ่ยถามอย่างสงสัย

“พี่คม ... พี่เป็นแฟนกับยัยกะโปโลนี่เหรอ”

“เปล่า...แกแค่มีเรื่องให้ช่วยเหลือไหว้วานน่ะ เห็นมาตั้งแต่เด็กๆ จะไม่ช่วยเหลือก็กะไรอยู่”

อธิคมเอ่ยตอบเพื่อนรุ่นน้อง ก่อนจะหันมาทางรัฐเขตต์ที่ยืนฟังอย่างสนใจเช่นกัน

“นายอำเภอมาหาผมมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ”

“เมื่อคืนผมถูกทำร้าย!”

คราวนี้อธิคมและนราธิปหันมองร่างสูงใหญ่ของนายอำเภอเป็นตาเดียว ก่อนที่อธิคมจะเป็นฝ่ายเอ่ยถามขึ้น

“ตอนไหนครับเมื่อคืนกว่าผมจะกลับก็ดึกมากแล้วนะครับ แล้วนายอำเภอเป็นอะไรมากหรือเปล่า”

“ผมไม่เป็นอะไรมาก แค่ได้แผลนิดหน่อย แต่ที่ผมร้อนใจจนต้องมาหาหัวหน้าคมที่นี่ เพราะคนที่ทำร้ายผมเป็นชายหญิงคู่หนึ่ง”

รัฐเขตต์จ้องมาที่อธิคมอย่างไม่ปิดบัง เขาสงสัยแก้วตาและปิยะพงษ์คู่อริที่เคยซัดกันกลางตลาด หากอธิคมเอ่ยดักคอเสียก่อน

“ผมรู้ว่านายอำเภอคิดอะไร แต่ถ้าจับไม่ได้คาหนังคาเขา มันก็ยากนะครับ”

“ผมเลยจะมาขอความช่วยเหลือจากคุณนี่ไงหัวหน้าคม ... ผมอยากให้คุณช่วยสอดส่องบ้านของแก้วตากับปิยะพงษ์เป็นพิเศษได้ไหม”

รัฐเขตต์เอ่ยออกมาตรงๆ หากอธิคมสวนกลับทันควัน

“ถ้าเป็นเรื่องของราชการบ้านเมืองผมคงไม่ขัด แต่นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของนายอำเภอ ผมเองก็ลำบากใจ...ไอ้ธิป”

หน.ปท.บ้านเนินดงงูเอ่ยเรียกเพื่อนรุ่นน้องพลางหันมาเอ่ยกับรัฐเขตต์อย่างเปิดทาง

“ลูกน้องใหม่ของผม นราธิป จะมาเป็นบุรุษไปรษณีย์ตั้งแต่วันนี้ ผมคงต้องรบกวนนายอำเภอเรื่องลงพื้นที่แล้วละครับ!

 

…………………………………………………………………………………….

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น