w.story

แวะมาอ่านนิยายกันก่อนนะคะ ♡♡ เนื้อหาดี มีข้อคิดค่ะ

ชื่อตอน : Ep2 งานวันเกิด

คำค้น : Super mom สุดยอดคุณแม่สุดสวย,รักอบอุ่นหัวใจ,รักโรแมนติก

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 11k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ต.ค. 2559 18:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep2 งานวันเกิด
แบบอักษร

 

Ep2 งานวันเกิด

 

"ลุงบูมหนูอยากไปหาพี่กัปตันแล้วค่ะ"

 

น้องแบมพูดกับบูมด้วยน้ำเสียงหวาน

 

"ได้สิ ไปกันเลยดีกว่า"

 

บูมตอบพลางจูงมือของน้องแบมเดินออกไป

 

 

@บนรถ

 

ฉันได้นั่งอยู่เบาะซ้ายมือของบูม ซึ่งบูมเป็นคนขับรถ ส่วนน้องแบมนั่งอยู่ที่เบาะหลัง

 

"พรุ่งนี้เป็นวันเสาร์ น้องแบมหยุด น้องแบมอยากไปเที่ยวไหน บอกลุงบูมได้นะ เดี๋ยวลุงบูมพาไปเที่ยว"

 

บูมถามน้องแบมในขณะที่กำลังขับรถมองทางอยู่

 

"นี่คุณขับรถไปเลย ไม่ต้องมาเอาใจลูกของฉันหรอก"

 

ฉันตวาดใส่บูม

 

"แหมๆ ทำเป็นตวาดใส่ฉัน กลัวว่าน้องแบมจะรักฉันเหมือนพ่อหรอ"

 

บูมถามอย่างกวนๆ

 

"ก็ใช่น่ะสิ เอ๊ย! ไม่ใช่"

 

ฉันเผลอพูดออกไป ปากไวชะมัดเลย

 

"นั่นไงหลุดปากมาแล้วบางทีสักวันฉันอาจจะได้เป็นพ่อของน้องแบมก็ได้นะ"

 

บูมขับรถพลางกับยักคิ้วกวนๆ 

 

"นี่คุณขอร้องเถอะ คุณเลิกคิดที่จะมาเป็นพ่อของน้องแบมเถอะ น้องแบมมีแม่คนเดียวก็มีความสุขแล้ว"

 

ฉันพูดขึ้น

 

"ไม่จริง แม่อย่าว่าลุงบูมนะ ลุงบูมเป็นคนใจดี หนูรักลุงบูมและหนูมีความสุขด้วย เวลาที่อยู่กับลุงบูม"

 

น้องแบมยื่นหน้ามาหาบูมในขณะที่บูมขับรถอยู่

 

"น้องแบม หนูนี่น่ารักจริงๆ แบบนี้ลุงรักตายเลย"

 

บูมพูดพลางเอามือลูบหัวน้องแบม

 

 

20 นาทีต่อมา @บ้านของบูม

 

พอฉันเดินเข้าบ้านก็เจอลูกโป่งตกแต่งในแต่ละจุดอย่างสวยงาม เรียกได้ว่าทั้งบ้านตกแต่งทุกจุดเลยก็ว่าได้ และในแต่ละจุดจะมีช็อกโกแลต ขนมปัง มาการอง และขนมอื่นๆ วางอยู่มากมาย

 

"ลุงบูมหนูอยากกินช็อคโกแลตค่ะ หนูขอกินได้ไหมคะ"

 

น้องแบมพูดกับบูมพลางกับมองไปที่โต๊ะนึง ซึ่งมีช็อคโกแลตวางอยู่บนโต๊ะนั้นอย่างมากมาย

 

"ได้สิสำหรับน้องแบม จะกินอะไร กินได้หมดเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ"

 

บูมพูดพลางกับจูงมือน้องแบมเดินไปหยิบช็อคโกแลตบนโต๊ะนั้น ตอนนี้ฉันเหมือนส่วนเกินยังไงก็ไม่รู้ บูมกับน้องแบมตัวติดกันซะขนาดนั้น

 

"แม่คะหนูมาแล้ว แม่เห็นช็อคโกแลตในมือหนูไหม มีเยอะแยะเลย"

 

น้องแบมพูดพลางกับชูช็อคโกแลตให้ฉันดู

 

"ลุงบูมคะพี่กัปตันอยู่ไหนคะ"

 

น้องแบมพูดพลางกับหันไปมองทั่วๆบ้าน

 

"อ๋อ พี่กัปตันน่าจะอยู่ตรงริมสระว่ายน้ำน่ะ เดี๋ยวลุงพาไป"

 

บูมจูงมือของน้องแบมเดินไป

 

"นี่คุณรอฉันด้วย เดินเร็วกันจัง"

 

ฉันพูดก่อนที่จะเดินตามไป จนถึงสระว่ายน้ำ ฉันเห็นกัปตันนั่งกินขนมอยู่ริมสระว่ายน้ำกับคนใช้คนนึงโดยที่มี แม่ของน้องกัปตันนั่งดูอยู่ใกล้ๆ แม่ของกัปตันเป็นพี่สาวของบูมชื่อใบมิ้น

 

"พี่กัปตัน น้องแบมมาแล้ว"

 

น้องแบมพูดพลางกับวิ่งไปหากัปตัน

 

"น้องแบมมาด้วยหรอ ดีใจจัง"

 

กัปตันเงยหน้ามองน้องแบมที่ยืนอยู่

 

"ไปเล่นวิ่งไล่จับกันเถอะ"

 

น้องแบมชวนกัปตัน จากนั้นไม่นานทั้ง2คนก็พากันวิ่งเล่น อย่างสนุกสนาน 

 

"นี่เธอเห็นเด็ก2คนเล่นกันแล้วรู้สึกยังไงบ้าง"

 

บูมถามพลางกับมองหน้าฉัน

 

"ก็ดีนะ น้องกัปตันก็น่ารักดี"

 

ฉันตอบบูม และมองไปที่เด็กๆซึ่งกำลังเล่นวิ่งไล่จับอย่างสนุกสนาน

 

"พรุ่งนี้น้องแบมไม่ไปโรงเรียน เวลาที่เธอจะทำงานเอาน้องแบมมาฝากห้องฉันก็ได้ ฉันจะได้ดูน้องแบมให้เธอด้วยดีไหมล่ะ"

 

บูมถามด้วยความสงสัย

 

"ก็ดีนะ แต่คุณเป็นหัวหน้างานของฉัน ฉันเป็นแค่พนักงานธรรมดาๆ แถมฉันชอบเอาลูกไปป่วนออฟฟิศด้วย แต่ไม่เข้าใจเลยทำไมคุณต้องมาทำดีกับลูกฉันขนาดนี้"

 

ฉันพูดพลางกับหยิบไวน์ที่วางอยู่บนโต๊ะใกล้ๆ ขึ้นมาดื่ม

 

"ฉันแค่รักเด็กน่ะ"

 

บูมพูดก่อนที่จะเดินจากไป จู่ๆก็มีคนสะกิดหลังฉัน ฉันหันควับไปก็พบว่าเป็นพี่ใบมิ้น

 

"ทำไมมายืนอยู่คนเดียวล่ะ เข้าไปดูน้องกัปตันเป่าเทียนวันเกิดเถอะ"

 

พี่ใบมิ้นยิ้มให้ฉัน ฉันพยักหน้ารับก่อนที่จะเดินตามพี่ใบมิ้นเข้าไปในบ้านตรงบริเวณห้องรับแขก

 

"แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู แฮปปี้เบิร์ดเดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู~~"

 

ทุกคนร้องเพลงประสานเสียงกันอย่างพร้อมเพรียง และพากันปรบมือ พอร้องเพลงเสร็จกัปตันก็เป่าเทียนจนดับ ทุกคนพากันปรบมือ เอ๊ะ! ว่าแต่น้องแบมหายไปไหนฉันมองไปรอบๆ ก็พบว่าน้องแบมยืนกอดบูมแล้วยิ้มอย่างมีความสุข

 

"แม่ขอให้กัปตันมีความสุข เรียนเก่งๆนะลูก"

 

พี่ใบมิ้นอวยพรพลางกับลูบหัวกัปตัน

 

"อาขอให้กัปตัน เป็นเด็กดี และโตมาขอให้ได้เป็นตำรวจตามความฝันนะ"

 

บูมอวยพรให้กัปตัน

 

"น้าขอให้กัปตันเรียนเก่งๆ อายุมั่นขวัญยืน และขอให้ครอบครัวของน้องกัปตันมีความสุขมากๆนะ"

 

ฉันอวยพรเสร็จ ทุกคนต่างพากันปรบมือ

 

"ขอบคุณแม่คุณน้าและก็คุณอาด้วยนะครับ"

 

กัปตันไหว้ขอบคุณทุกคนด้วยรอยยิ้มที่สดใส

 

"มาปาดเค้กแล้วแบ่งกันกินดีกว่านะจ๊ะ"

 

พี่ใบมิ้นพูดพลางกับปาดเค้กใส่จานเล็กๆ แล้ว ยื่นให้น้องแบม ก่อนที่จะยื่นให้ฉัน

 

"อร่อยจังเลยค่ะ คุณป้า"

 

น้องแบมพูดกับพี่ใบมิ้น

 

"อร่อยก็กินเยอะๆนะ ไม่ต้องเกรงใจนะน้องแบม"

 

พี่ใบมิ้นยิ้มให้น้องแบมและเอื้อมมือไปหยิกแก้มของน้องแบมเบาๆ บูมมองฉันด้วยสายตากวนๆ แต่ตัวของบูมกำลังกอดน้องแบม แล้วจูบหัวน้องแบม เห็นแล้วหมั่นไส้ชะมัด

 

"น้องแบมมานั่งกับแม่นี่มาลูก"

 

ฉันพูดพลางกับกวักมือเรียกน้องแบม

 

"แม่จ๋าหนูขอนั่งกับลุงบูมได้ไหม เมื่อกี้ลุงบูมให้หนูเล่นเกมส์ในโทรศัพท์ด้วยสนุกมากเลย"

 

น้องแบมพูดพลางกับก้มหน้าเล่นเกมส์ในโทรศัพท์ของบูม

 

"นี่เธอ เห็นไหมน้องแบมอยากนั่งกับฉัน"

 

บูมพูดพลางกับทำหน้าเย้ยๆใส่ฉัน นี่สรุปบูมต้องการอะไรจากฉัน กันแน่ มาทำดีกับน้องแบมจน น้องแบมติดบูมแทนฉันไปซะแล้ว

 

 

30 นาทีต่อมา........ เวลา 22:00 น.

 

"กลับบ้านกันเถอะน้องแบม แม่ง่วงแล้วนะลูก พรุ่งนี้แม่ต้องตื่นไปทำงานแต่เช้านะลูก"

 

ตอนนี้ฉันเริ่มจะง่วงซะแล้ว

 

"ค่ะแม่" น้องแบมตอบพลางกับวิ่งมากอดฉัน

 

"เดี๋ยวฉันไปส่งเธอนะ มันดึกแล้วถ้าจะกลับเองอันตรายน่าดู"

 

บูมพูดพลางกับก้มมองดูนาฬิกาข้อมือ

 

"แหมๆ คุณเป็นห่วงน้องแบมใช่ไหมล่ะ"

 

ฉันยิงคำถามไปหาบูม

 

"เป็นห่วงเธอนั่นแหละ"

 

บูมพูดอย่างเร็ว "คุณพูดอะไรนะ"  

 

บูมทำท่าทางรนๆ ก่อนที่จะตอบฉัน

 

"ก็เป็นห่วงเธอและน้องแบมไง ห่วงทั้งสองคนเลย"

 

บูมตอบก่อนที่จะเดินมาจับมือของน้องแบม   

 

"หนูรู้ว่าลุงบูมชอบแม่"

 

น้องแบมพูดพลางกับเงยหน้ามองบูมก่อนที่จะมองฉัน

 

"นี่น้องแบมลูกพูดอะไรน่ะ อย่าพูดอีกนะลูกไปจำใครเค้ามาพูด"

 

ฉันพูดไปเสียงดุ ก่อนที่จะจ้องไปที่บูม

 

"เปล่านะ ไม่ได้ชอบสักหน่อย น้องแบมก็พูดไปเรื่อยน่ะ"

 

 บูมปฏิเสธพลางกับส่ายหัว

 

"ดีแล้ว ถ้าคุณจะมาคิดอะไรกับฉันเกินเลย ฉันขอบอกเลยค่ะ ว่าคุณเลิกคิดได้เลย"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น