ฮาเร็มคุง

ขอคอมเม้นเป็นกำลังใจหรือ กดไลค์ให้ทีกดได้วันละครั้งนะแจ๊ะ < กำลังใจดี ก็ออกเยอะ > กราบขอบคุณทุกท่านที่กดให้ดาวมา มือใหม่อย่าด่าเยอะกลัว ^_^

ชื่อตอน : ตอนที่ 73

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.9k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2559 12:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 73
แบบอักษร

ตอนที่ 73

 

เทียนหลงค่อยๆลืมตาขึ้นมาพบว่าสถานที่รอบกายของเขาล้วนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงเขาจำได้แน่นอนว่าก่อนหน้านี้เขายังอยู่ภายในสำนักหยกอสูร แต่รอบกายของเขาในตอนนี้ล้วนเป็นพื้นที่สีขาวสุดลูกหูลูกตา

 

เขาค่อยๆพยายามปรับความคิดของเขาทีละน้อยเพื่อทำความเข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้น เขาได้ยินเสียง ใช่แล้วเสียงของหญิงสาวที่ดังอยู่ในสมองของเขาและไม่นานเขาก็รู้สึกเหมือนกับสติดับวูบไป

 

" ท่านเป็นใคร เหตุใดถึงต้องพาข้ามายังสถานที่แห่งนี้ " 

 

เทียนหลงมั่นใจว่าสตรีเจ้าของเสียงที่ดังอยู่ภายในสมองเขาเมื่อชั่วครู่ต้องเป็นคนพาเขามายังสถานที่แห่งนี้แน่นอน และเขาก็ยังมั่นใจอีกว่าสถานะของนางนั้นล้วนต้องไม่ธรรมดาเพราะนางอาจเป็นมังกรศักดิ์สิทธ์ที่เคยหลับไหลอยู่ภายในร่างกายของเขาก็เป็นได้

 

เพียงแต่ว่าในตอนนี้เทียนหลงไม่มีเวลามาพูดคุยกับนางมากนักหากเป็นก่อนที่จะเกิดสงครามขึ้นเขาคงยินดีที่จะพูดคุยและสักถามนางได้เป็นวัน เพียงแต่ในยามนี้นั้นสถานการณ์ภายในอาณาจักรอยู่ในขั้นวิกฤตและสตรีของเขาส่วนหนึ่งก็ได้ออกไปรับมือกับศัตรู

 

นั้นจึงเป็นเหตุให้เขาไม่สามารถสงบใจได้อย่างง่ายในเวลานี้

 

 " นายท่านได้โปรด..สงบใจลงก่อนเทิด " 

 

ร่างของหญิงสาวที่เทียนหลงเคยได้เห็นมาแล้วในตอนที่เขาสามารถบ่มเพาะพลังปราณได้ 16 ปีและได้เห็นนางในยามหลับไหล

 

เพียงแต่ว่าสภาพของนางในตอนนี้ดูเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยแต่ว่าอ่อร่าที่แผ่ออกมาจากตัวนางนั้นทำให้เทียนหลงรู้ได้ในทันทีว่าจะต้องเป็นนางอย่างแน่นอน

 

ผิวพรรณของนางในยามนี้ดูพุดผ่องราวกับไข่มุกที่กระทบแสงตะวันยามเช้า ใบหน้าเรียวยาวรูปไข่ พร้อมกับดวงตาสีฟ้ากลมโตที่ดูสดใสต่างจากบรรยากาศโดยรอบตัวนางที่แผ่ออกมาราวกับผู้มีอำนาจเหนือทั้งปวง

 

แล้วเหตุใดนางถึงเรียกข้าว่านายท่าน ? 

 

เทียนหลงในตอนนี้อยากจะรีบออกไปจากที่นี้โดยเร็ว แม้เขาจะรู้อยู่เต็มอกว่าตัวเขาในตอนนี้ไม่สามารถช่วยเหลืออะไรได้มากก็ตาม

 

" ท่านคงเป็นมังกรศักดิ์สิทธ์ใช่หรือไม่ ? "

 

นางไม่ตอบแต่อย่างใดเพียงแต่ยิ้มให้กับเทียนหลงเล็กน้อยซึ่งมันก็เท่ากับว่ามันเป็นจริงอย่างที่เขาคาดการณ์เอาไว้

 

" นายท่านข้าขอให้ท่านสงบใจลงก่อน..ข้ารู้ว่าท่านในตอนนี้ต้องการที่จะออกไปจากสถานที่แห่งนี้เพื่อไปช่วยเหลือเหล่าสตรีและอาณาจักรที่ท่านอาศัยอยู่ เพียงแต่ว่าตัวท่านในยามนี้ยังอ่อนแอเกินไป...." 

 

" งั้นท่านสามารถช่วยข้าเหมือนก่อนหน้านี้ได้หรือไม่ " 

 

เทียนหลงออกอาการร้อนรนอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับกล่าวออกไปอย่างรวดเร็วหากเป็นพลังของมังกรศักดิ์สิทธ์ที่เคยปัดเป่าตระกูลหลงให้ราบเป็นหน้ากองภายในทีเดียวแล้ว เขาเชื่อว่าแม้แต่กองทัพของอาณาจักรใหญ่ทั้งสองอาณาจักรก็ยังมิอาจต้านทานพลังของนางได้

 

" เดิมทีข้าทำหน้าที่ในการปกป้องตัวท่านเพียเท่านั้น...และในตอนนั้นตัวข้าได้ตอบรับอารมณ์ความโกรธเกรียวที่อยู่ภายในใจของท่านพร้อมกับได้ใช้พลังที่ข้าสะสมมาไปจนหมด จนทำให้ข้าต้องหลับไหลไปช่วงเวลาหนึ่ง

 

ซึ่งหากท่านต้องการให้ข้าทำเช่นนั้นอีกข้าจำเป็นที่จะต้องสะสมพลังอยู่บ้างเช่นกัน และพลังที่ข้าเก็บสะสมนั้นล้วนมาจากท่านแต่ในตอนนี้ท่านยังอ่อนแอเกินไปทำให้ข้าสามารถดูดซับพลังจากท่านมาได้เพียงน้อยนิดและหากท่านต้องการให้ข้าทำเช่นนั้นอีกข้าเกรงว่าจะต้องใช้เวลาหลายปีในการสะสมพลัง " 

 

ในตอนแรกเทียนหลงก็มีความคิดว่าหากนางเป็นถึงมังกรศักดิ์สิทธ์แล้วฉะนั้นนางย่อมสามารถที่จะชี้แหนะแนวทางในการบ่มเพาะพลังให้แก่เขาได้บ้าง

 

แต่เมื่อเขากลับมาคิดดูอีกทีแล้วตัวเขานั้นไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้นและถึงแม้จะสำเร็จจริงๆตัวเขาก็ไม่น่าจะมีพลังปราณเพิ่มขึ้นมากจนขนาดถึงกับเปลี่ยนแปลงสงครามครั้งนี้ได้

 

หากเขาต้องการที่จะเพิ่มโอกาสชัยชนะของสงครามในครั้งนี้เขาจำเป็นที่จะต้องมีพลังของแม่นางมังกรศักดิ์สิทธ์ตนนี้หรือไม่ก็พลังปราณในตัวเขาต้องมากกว่า 40 ปีขึ้นไป

 

คนที่แข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรเมฆานั้นย่อมเป็นองค์ราชาที่มีพลังปราณอยู่ที่ 54 ปี รองลงมาก็คือปู่ของเขา 52 ปีทั้งสองคนนี้ล้วนเป็นปัจจัยสำคัญในการคงอยู่ของอาณาจักรเมฆา

 

เพียงแต่หากพวกเขาต้องรับมือกับผู้ที่มีพลังปราณในระดับขั้นที่ 5 เช่นเดียวกันจากยอดฝีมือของอาณาจักรใหญ่ทั้งสองแล้วพวกเขาอาจจะต้องเสียเปรียบเป็นอย่างมาก

 

เทียนหลงไม่ทราบแน่ชัดว่าทางอาณาจักรเพลิงพยัคฆ์ และอาณาจักรโลกัณต์มีผู้ที่มีพลังปราณอยู่ในขั้นที่ห้ามากเท่าไหร่แต่หากทั้งสองอาณาจักรมีผู้ที่มีพลังปราณอยู่ในขั้นที่ห้าสองคนอย่างเช่นอาณาจักรของเขาแล้วละก็

 

ทางด้านขององค์ราชาและปู่ของเขาคงยากที่จะรับมือกับผู้ที่มีพลังปราณในระดับเดียวกันถึงสี่คน

 

" นายท่านถึงแม้ว่าข้าจะไม่เหลือพลังมากพอแล้ว...แต่ข้ายังคงมีวิธีที่จะสามารถช่วยเหลือท่านได้อยู่เช่นกัน " 

 

" จริงรึ...ท่านสามารถช่วยข้าได้จริงรึ "

 

" มันอาจต้องใช้เวลาอยู่บ้าง..แต่ข้าขอรับรองได้ว่าเมื่อนายท่านออกไปจากที่นี้แล้วนายท่านสามารถเปลี่ยนแปลงสงครามที่จะเกิดขึ้นได้อย่างแน่นอน "

 

เทียนหลงรู้สึกมีความหวังขึ้นมาในทันที ตัวเขามั่นใจว่าทางด้านอาณาจักรทั้งสองอาณาจักรนั้นล้วนแล้วแต่ต้องใช้เวลาในการเดินทัพมาพอสมควรและผู้ที่ก่อความวุ่นวายอยู่ภายในอาณาจักรนั้นล้วนต้องเป็นกลุ่มขององค์ชายเพ่ยซวนที่พยายามจะลอบสังหารองค์ราชา

 

สถานการณ์ภายนอกตอนนี้เหล่าหญิงสาวข้างกายเทียนหลงต่างรุมล้อมเขาด้วยความเป็นห่วงอย่างมาก เนื่องจากว่าอยู่ดีดีเทียนหลงก็หมดสติไปและไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นขึ้นมาเลยแม้แต่น้อย

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}