ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทนำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.2k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ต.ค. 2559 09:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทนำ
แบบอักษร

 

ผมแข็งแกร่ง

และผมเริ่มฝึกฝนศิลปะป้องกันตัวสมัยโบราณโดโจโดยการฝึกของเพื่อนตาตั้งแต่ 5 ขวบ

โดโจไม่ใช่มีแค่การต่อสู้มือเปล่าเท่านั้น แต่ยังครอบคลุมไปถึง การใช้ดาบ หอก ง้าว

ทวน ธนู หรือแม้กระทั่งการขี่ม้าก็ตาม

แล้วด้วยการฝึกหนักทำให้ร่างกายของผมมันโตไวกว่าปกติ ซึ่งสามารถพูดได้เลยว่า

นอกจากเพื่อนปู่ที่ฝึกให้ผมแล้ว แม้กระทั่งหน่วยซิลก็ยังไม่ใช่คู่มือ 

แต่ผมถูกสอนมาว่า[หลานจะถูกห้ามไม่ให้ใช้ศิลปะป้องกันตัวจนกว่าจะล้มปู่ได้] 

และนั่นเองทำให้ผมฝึกหนักยิ่งขึ้น

จากนั้นเมื่อผมอายุ 18 ก็ได้ถูกเรียกให้ไปหมั้นหมายกับหลานสาวของเขาและปีนั้นเอง

ที่ผมได้ฝึกวิชาสำเร็จแล้ว

หลานสาวของเขานั้นแก่กว่าผมสองปี ซึ่งเธออายุ 20 แต่ดูจากหน้าตาและรูปร่าง

ผมสามารถบอกได้เลยว่าไม่มีทางปฎิเสธแน่นอน

 

หลังจากจบวิยาลัย ผมได้งานเป็นที่ปรึกษาทางด้านกีฬาแห่งหนึ่ง ซึ่งมันช่วยให้

มีเงินจนสามารถไปแต่งงานกับเธอคนนั้นได้

และเพื่อที่จะได้มีสุขไปกับเรื่องราวบนเตียง

อีกสามเดือนให้หลังผมจะได้แต่งงาน

 

ด้วยเหตุผลที่ว่าเธอบอกก่อนแต่งห้ามมีอะไรกัน

ผมก็คิดว่ามันคงช่วยไม่ได้ล่ะนะ

สามเดือนให้หลังพวกเราแต่งงานกัน แต่พวกเรายังไม่มีอะไรกันเพราะว่าปู่ตอนนี้เริ่มป่วยอยู่ในขั้นโคม่า

ครึ่งปีให้หลังในการแต่งงานของพวกเราก็ยังไม่มีอะไรกันเพราะยังไว้อาลัยให้กับคุณปู่อยู่

ในตอนนั้นเองภรรยาของผมท้อง

มันเป็นเรื่องที่น่ายินดี แต่ผมอึ้งทีเดียว

ซึ่งผมถามภรรยา และเธอก็สารภาพ

โดยบอกว่าลูกในท้องของเธอนั้นมาจากครูผู้ช่วย

ผมคิดว่าพวกเราคงจะสามารถสร้างความสัมพันธ์ดีๆได้จนแต่งงาน

แต่ดูเหมือนมันจะเป็นความคิดของเพียงฝ่ายเดียว

จากนั้นก็หย่ากับเธอทันที 

 

หลังจากนั้นฝึกและทำงานทุกวัน

และมีวันหนึ่งนักเรียนเข้ามาถามผมว่าทำไมไม่ลองแข่งบ้าง

ซึ่งที่จริงแล้วผมค่อนข้างโด่งดังพอตัวเลยล่ะ

โดยที่ไม่มีคนรู้ผมได้แอบใช้วิชาโดโจเข้าไปผสมด้วย

ผมเข้าไปแข่งฟุตซอลซึ่งโชว์ลูกเตะตั้งแต่หน้าโกลไปถึง

ผู้รักษาประตูได้ เมื่อแข่งเบสบอล 

ผมยังโชว์ความสามารถในการขว้างลูกนั้นให้ลอยไปเสมือนหอก

 

แม้ว่าผมจะโชว์ความสามารถไปนิดๆหน่อยเท่านั้น แต่ดูเหมือนว่าชื่อเสียงตอนนี้

โด่งดังไปไกลแล้ว 

แล้วมีวันหนึ่งผมถูกเชิญให้เข้าไปร่วมการประลองในกลุ่มหัวหน้าเผ่าในแอฟริกา

จากนั้นก็จัดการฮีโร่ หรือคนที่แข็งแกร่งที่สุดได้

และคืนนั้นเอง มีสาวๆจากในเผ่าของเขาเข้ามาเชื้อเชิญผมไปที่ไหนซักแห่ง

ซึ่งผมก็พอรู้บ้างว่าไปทำอะไร แต่ก็ไม่ได้รังเกียจหรอกนะ

 

หลังจากที่ออกมาจากป่า ผมก็ขึ้นเครื่องบินกลับญี่ปุ่นทันที

ขณะที่ผมหลับอยู่เครื่องบินเริ่มสั่นไปมา

รอบข้างนั้นมีเสียงเสียดสี และลมตีกันอย่างน่ากลัว

ผมมองไปที่หน้าต่างผมว่าตัวเครื่องเกิดความเสียหายไฟลุกท่วม

ขณะนั้นเองเครื่องบินก็เริ่มสั่นไปมารุณแรงยิ่งขึ้น

 

ผมหลับตาเบาๆยอมรับในโชคชะตาของตนเอง

หืม? ผมยังรอดอยู่หรอ?

หรือว่าบางทีผมอาจจะถูช่วยไว้?

ทำไมตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนกำลังลอยอยู่?

ผมไม่เข้าใจจริงๆ

ส่วนร่างกายก็ไม่สามารถขยับไปมาตามใจชอบได้

 

[ออกมาแล้ว! ลูกคลอดแล้ว!]

 

เดี๋ยวนะ คลอดอะไร?

ผมพยายามมองไปรอบๆ

ซึงในสายตาของผมนั้นมีแค่ทุ่งหญ้าที่ปกคลุมไปด้วยหิมะทั่วบริเวณเท่านั้น

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว