Butterfly 8ffect

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : PROLOGUE

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ต.ค. 2559 15:11 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
PROLOGUE
แบบอักษร
 

❖  PROLOGUE 

  7 Flowers 

 
  
  
 
    
 
 
 
 
 

ตำนานเล่าขานที่มีจริง ว่าสกุลหยินสืบเชื้อสายมาจากท่านเซียน

และสวรรค์ได้ให้พรอันยิ่งใหญ่ไว้แก่สกุลหยิน

                ลูกชายสกุลหยินทุกคนจะตั้งครรถ์ได้อย่างสตรี 

หากบ้านไหนได้ลูกหลานจากการท้องของลูกชายสกุลหยินไป

 ก็จะมั่งคั่ง มั่งมี โชคดีไปทั้งปีทั้งชาติ หนักก็จะกลายเป็นเบา เคราะห์ร้ายถูกปัดเป่า

เหล่าคนมีอำนาจทั้งหลายต่างรอคอยจะช่วงชิงลูกชายสกุลหยิน 

                หากแต่สกุลหยินไม่มีลูกชายมาสามรุ่นแล้ว พึ่งจะมามีเอารุ่นนี้ มีทีเดียวถึงเจ็ดคน 

 ใครๆต่างก็อยากได้ลูกชายสกุลมาให้กำเนิดลูก กำเนิดหลานทั้งนั้น 

และสกุลหยินรู้ดี พิธีเลือกคู่ หรือแท้จริงก็แค่การประมูลราคา

บุตรชายจาก7สกุลที่เสนอเงินสูงสุด จะเด็ดดอกไม้ทั้ง ไปจากสกุลหยิน"

 

 

                บุตรชายสกุลหยินต่างเป็นที่แย่งชิงของพวกในวังและพวกเหล่าขุนนางชั้นสูงของราชวงศ์จีน  แต่เมื่อยุคสมัยเปลี่ยนไป อะไรก็เปลี่ยน สกุลหยินไม่มีบุตรชายมานานถึงสามรุ่น บุตรชายที่ถือว่าเป็นบุตรสายสกุลหยินโดยแท้ เป็นสกุลหยินบริสุทธิ์ตามตำราของสกุล บุตรชายสกุลหยินที่มูลค่าสูงและได้รับการแย่งชิง

 

                บุตรชายสกุลหยินโดยแท้ จะต้องมีแต่เลือดสกุลหยินในกาย ฉะนั้นบุตรชายสกุลหยินที่เคยออกไปตบแต่งกับสกุลอื่นไม่ถือว่าเป็นหยินโดยแท้ และจะมีเพียงไม่ถึงสิบเปอร์เซ็นที่จะตั้งครรภ์ได้

 

                สกุลหยิน ก่อตั้งมานาน สัญลักษณ์ของสกุลหยินเป็นดอกโบตั๋น  เป็นสกุลที่ผู้หญิงจะเป็นหัวหน้าสกุล คอยดูแลทุกความเป็นไป  หญิงสาวสกุลหยินมักไม่แต่งงาน หากแต่จะให้กำเนิดทายาทที่เหมาะสมต่อการแย่งชิง ด้วยการคัดสรรค์ให้ได้เลือดบริสุทธิ์ โดยไม่มีการเปิดเผยว่าใครคือพ่อของเด็กเหล่านั้น แต่ก็วนเวียนกันอยู่ในลำดับญาติ ยิ่งสายเลือดใกล้เคียงกันแค่ไหน (ได้ทุกลำดับชั้น ยกเว้น พ่อแม่กับลูก) บุตรของสกุลหยินก็จะยิ่งแข็งแรง หากเป็นบุตรชายก็จะยิ่งเหมาะกับการตั้งครรภ์  ไม่ได้เป็นไปตามกฎของสายพันธุกรรม ราวกับว่า สายพันธุกรรมของสกุลหยินนั้นได้ความลำเอียงเกินใคร 

 

                 หากเป็นเด็กหญิงจะได้รับการดูแลให้เตรียมตัวเป็นนายใหญ่ของสกุลและสืบทอดการมีบุตรชายต่อ หากเป็นชายก็จะได้รับการดูแลอย่างดีใต้รั้วสกุลหยินเพื่อรอวันเก็บเกี่ยวเป็นดอกไม้เลอค่า

 

                 เรื่อยมาสกุลหยินจะสืบเชื้อสายระหว่างพี่น้อง ระหว่างญาติในวงศ์สกุลเดียวกัน จวบจนที่ศีลธรรมในโลกดูจะชัดเจนมากขึ้น ราวร้อยห้าสิบปีสกุลหยินไม่มีทายาทที่เป็นบุตรชายสายเลือดบริสุทธิ์แม้สักคน จากสกุลที่ผงาดเด่นในวงสังคมกลายเป็นเพียงสกุลเก่าแก่ที่ลึกลับกว่าเดิม ความมั่งคั่งร่ำรวยของสกุลหยินก็ดูจะขึ้นอยู่กับบุตรชายเช่นกัน

 

                แต่ทุกอย่างจะต้องเปลี่ยนไป นี่คือสิ่งที่เธอคิดมาตั้งแต่เยาว์วัยและได้เรียนรู้ทุกเรื่องในสกุลจากย่าของเธอ

 

                 หยิน ปิงปิง เป็นผู้สืบทอดสกุลหยินคนล่าสุด เธอไม่อาจยอมให้สกุลหยินตกต่ำอยู่เช่นเดิมได้ ทางเดียวคือ เธอต้องมีบุตรชายสายเลือดบริสุทธิ์ เธอฝึกปรือตัวเองจนเก่งกาจเพื่อสิ่งที่เธอต้องการ ทุกความรู้ที่เธอมีก็เพื่อสกุลหยิน

 

                เธอเสาะหาผู้มีเชื้อสายแห่งสกุลหยินที่ปนเปื้อนทางสายเลือดน้อยที่สุดมาด้วยวิธีการกึ่งธรรมชาติ ในที่สุดเธอก็ตั้งครรภ์ บุตรชายสกุลหยินสายเลือดบริสุทธิ์ มากสุดที่ร่างกายเธอจะรับได้ถึงเจ็ดคน

               

                บุตรชายฝาแฝดทั้งเจ็ด กำเนิดขึ้นมาโดยมีเธอ ฝาแฝดของเธอ และรั้วสกุลหยินคอยดูแลขัดเกลา สั่งสอนสิ่งที่แม่และภรรยาที่ดีพึงมี เพื่อที่จะให้บุตรชายสกุลหยินเล่อค่าดังควร แต่ละคนถือเป็นดอกไม้ของสกุลหยิน

 

                ดอกไม้ย่อมมีหลายพรรณ ย่อมแตกต่างกันไป บางชนิดมีหนามแหลมคม บางชนิดซ่อนหนามเอาไว้ บางชนิดก็เปราะบางบอบช้ำได้ง่าย บางชนิดก็ทานทนและกล้าแกร่ง

 

                แต่ทว่า ดอกไม้ก็ยังเป็นดอกไม้

 

 

                เวลาผ่านไปสิบแปดปี บุตรชายสกุลหยินเติบใหญ่เป็นดอกไม้ที่สวยงาม เหมาะสมแก่การเก็บเกี่ยวและส่งต่อ

            

              หยิน ปิงปิง จัดพิธีการเลือกคู่  ชายหนุ่มเจ็ดคนที่ยื่นตัวเลขเจ็ดชุดเสนอราคาสูงสุดจะเป็นผู้ชนะการประมูลและมีสิทธิ์ในการเลือก ดอกไม้จากสกุลหยินไปครอบครอง

 

 

 

                "ยินดีต้อนรับค่ะหยิน ปิงปิง ในวัยต้นสี่สิบดูเด็กไม่สมอายุ ยังคงสวยสะพรั่งในชุดกี่เผ่าสีแดงสดสลักลวดลายดอกโบตั๋น รอยยิ้มหวานปานน้ำผึ้งแต่ก็ดูสูงค่าทระนง แบบที่ชายหนุ่มสูงใหญ่ทั้งเจ็ดคนก็ไม่สามารถที่จะข่มเธอลงได้

 

                "เชิญตามมาสิคะเธอผายมือและเดินนำเข้าไปในรั้วของสกุลหยิน ขอบรั้วบ้านสกุลหยินกั้นจากโลกภายนอกด้วยกำแพงรั้วดอกไม้สูงท่วมหัว  บ้านสกุลหยินกว้างประมาณสิบไร่ ดูร่มรื่นในขณะเดียวกันก็น่าเกรงขามด้วยต้นไม้และดอกนานาชนิดรอบบ้าน ตรงกลางคือบ้านหลังใหญ่ทรงจีนทำจากปูนและไม้ หลังคาสูงซ้อนกันสองชั้น กำแพงและผนังเป็นสีเลือดนก ประตูและหน้าต่างสลักลายดอกไม้นานาพรรณ

 

                ด้านซ้ายมือเป็นโรงเรือนกระจกใสสีขาวขนาดใหญ่ที่พอทำให้เห็นดอกไม้นานาพรรณซึ่งอยู่ภายใน และทางด้านขวาก็เป็นตึกสีขาวอีกสองหลังใหญ่ ถูกแทรมแทกด้วยต้นไม้สูงและดอกไม้แบบเถาเลื้อยราวโลกวรรณคดี  ดูไม่เข้ากับบ้านหลังใหญ่ตรงกลาง แต่ก็ไม่ได้แปลกเกินไป เพียงแค่ดูแปลกตาก็เท่านั้น

               

                "เชิญคุณชายทั้งเจ็ดรอในนี้ก่อนค่ะน้ำเสียงหวานหูเอ่ยเอื้อนด้วยริมฝีปากสีแดงสด ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ ทั้งเจ็ดต่างมีใบหน้าหล่อเหลา พร้อมพลั่งด้วยทรัพย์สิน อำนาจ และบารมี แต่สกุลของพวกเขาก็ยังรู้สึกไม่พอ ยังคงต้องการมากกว่านี้  แม้มาจากต่างที่ทาง ต่างสายเลือดกัน แต่ก็ต่างมาที่นี่ด้วยเป้าหมายเดียวกัน

 

                ในห้องรับรองที่ตกแต่งด้วยสีโทนส้ม เก้าอี้ปักดิ้นสีทอง ถูกวางเรียงกันไว้เจ็ดตัว ชายหนุ่มทั้งเจ็ดยืนมองอย่างช่างใจแล้วเดินไปนั่งจนเรียบร้อย บรรดาสาวใช้นำน้ำชามาเสิร์ฟให้กับคุณชายทั้งเจ็ด เมื่อเป็นเช่นนั้น นายหญิงสกุลหยินก็เริ่มเอ่ยปากต่อ

 

                "ก่อนที่เราจะเริ่มกัน .." หยิน ปิงปิง หยุดลงเมื่อมีหนึ่งในเจ็ดคนยกมือขึ้น เธอยังคงยิ้มไม่ว่าจะพอใจหรือไม่ เรียวมือขาวผายไปหาเพื่อเปิดโอกาสให้พูด

 

                "เชิญคุณชาย ต้วน อี้เอินค่ะ"

 

                "ผมได้ยินมาว่า พวกเราทุกคนคือเจ็ดคนที่จ่ายเงินแพงที่สุด แล้วจ่ายน้อยกว่ามากกว่าไม่มีผลในการเลือกก่อนหลังใช่ไหมครับเป็นคำถามที่ตรงไปตรงมาแบบที่อีกหกคนในห้องก็คิด แต่ก็แค่ยังไม่พูดออกมา นายหญิงสกุลหยินฉีกยิ้ม ขยับเรือนร่างด้วยท่าทางงดงาม

 

                "ไม่ค่ะ ยอดเงินสู่ขอของพวกคุณเป็นความลับ"หล่อนแก้ให้ถูกว่าเงินที่จ่ายมาคือค่าอะไร

 

                "ลำดับการเลือก ขึ้นอยู่กับตำแหน่งที่พวกคุณทั้งเจ็ดคนนั่งตอนนี้

 

                ซ้ายสุดของดิฉันเป็นอันดับแรก คือคุณหวัง เจียเอ๋อจากสกุลหวัง

 

                อันดับสอง คุณโอ เซฮุน จากสกุลโอ

 

                อันดับสาม คุณจอง แทคอุน จากสกุลจอง

 

                อันดับสี่ คุณอู๋ อี้ฟาน จากสกุลอู๋

 

                อันดับห้า คุณปาร์ค ชานยอล จากสกุลปาร์ค

 

                อันดับหก คุณอิม แจบอม จากสกุลอิม

 

                อันดับเจ็ด คุณต้วน อี้เอินจาก สกุลต้วนหล่อนฝายมืออธิบายตามลำดับ ต้วน อี้เอินที่ได้รับอันดับสุดท้ายไปดูมีสีหน้าไม่พอใจนัก แต่เขาก็เป็นคนเลือกนั่งเก้าอี้ตัวในสุดเอง จึงไม่ได้ต่อความอะไร

 

                "แล้วพวกเราจะได้เจอบรรดาลูกชายของคุณเมื่อไหร่เหรออู๋ อี้ฟาน เป็นผู้ที่ถามขึ้นมา หยิน ปิงปิง กดยิ้มหวาน

 

                "ชิงเหม่ย!" ปรบมือสองครั้ง หญิงสาวอีกคนที่ดูเหมือนกับหยิน ปิงปิงหากแต่ดูนุ่มนวลกว่า เดินออกมาในชุดกี่เพ่าสีทองลายเดียวกันกับปิงปิง หากปิงปิงเป็นดอกโบตั๋น ชิงเหม่ยก็เป็นดอกกุหลาบ สองราชินีแห่งดอกไม้

 

                 ด้านหลังชิงเหม่ยมีเด็กรับใช้ที่เป็นหญิงล้วน เจ็ดคนถือแก้วน้ำสีขาวใส ซึ่งด้านในปักดอกไม้ไว้อย่างละดอก วางลงบนโต๊ะ ตัวยาวด้านหน้าชายหนุ่มทั้งเจ็ดสกุล

 

                ดอกแรกคือ ลิลลี่สีขาว

 

                ดอกที่สอง คือ เดซี่สีขาว

 

                ดอกที่สามคือ ไฮเดรนเยียร์ สีม่วงคราม

 

                ดอกที่สี่คือ ทานตะวัน สีเหลืองสว่าง

 

                ดอกที่ห้าคือ คาเนชั่นสีแดง

 

                ดอกที่หกคือ  ทิวลิปสีชมพู

 

                ดอกที่เจ็ดคือ สวีทพี สีชมพู

 

                "เชิญคุณชายทั้งเจ็ดเลือกดอกไม้ค่ะ เพียงแค่หนึ่งดอก เมื่อเลือกไม่มีสิทธิ์เปลี่ยน เลือกให้ดีนะคะ" ชิงเหม่ยเป็นคนเอ่ยปาก

 

                แม้จะไม่เข้าใจนักแต่ไม่มีอะไรที่สมเหตุสมผลให้พวกเขาตั้งแต่ต้องมารับผู้ชายสกุลประหลาด ที่มีดีที่ร่างกายผิดปกติไปเป็นเมีย เป็นแม่ของลูก กับอีแค่เลือกดอกไม้สักดอก มันดูน้อยนิดมากเมื่อเทียบกับการเดินเข้ามาในรั้วสกุลนี้

 

                "เชิญคุณชายสกุลหวังค่ะ" หยิน ปิงปิงผายมือเชิญ

 

                สีแดงเป็นสีมงคลสำหรับคนจีน เหตุผลง่ายๆแค่นั้น คือสิ่งที่ทำให้ หวัง เจียเอ๋อเดินไปหยิบดอกคาเนชั่นสีแดงมาถือไว้ ดวงตาคมโตจ้องมองดอกไม้กลีบแดงในมือยามที่มานั่งกับที่

 

                คุณชายที่เหลือเดินไปหยิบดอกไม้แต่ละดอกด้วยความเงียบ เหมือนกับว่าแค่ทำให้เสร็จๆไป

 

                โอ เซฮุน หยิบดอกเดซี่ที่วางอยู่อันดับสองขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

 

                จอง แทคอุน เลือกทิวลิปสีชมพู ดอกไม้ที่แม่เขาชอบมากที่สุด

 

                อู๋ อี้ฟาน เลือกลิลลี่สีขาวกลีบสวย

 

                ปาร์ค ชานยอล ผู้ชื่นชอบดอกทานตะวันเป็นทุนเดิมนึกดีใจที่ทานตะวันยังคงวางอยู่ให้เขาได้หยิบฉวยมาครอง

 

                อิม แจบอม ผู้เลือกไฮเดรนเยียร์ที่วางอยู่ตรงหน้าซึ่งตนนั่งจ้องมาตั้งแต่ต้น

 

                และต้วน อี้เอินที่ได้ครอบครองดอกสวีทพี ซึ่งวางอยู่บนโต๊ะเป็นดอกสุดท้าย

 

 

                "คุณชายทั้งเจ็ดได้เลือกดอกไม้จากสกุลหยินไปครอบครองแล้ว" ชิงเหม่ยยิ้มหวาน เป็นรอยยิ้มที่ทำให้พวกเขาขนลุกอย่างประหลาด

 

                "ใต้แก้วดอกไม้แต่ละดอกที่พวกคุณเลือก มีการ์ดสีขาววางอยู่ ด้านในจะบอกจุดหมายที่พวกคุณจะรับดอกไม้ของพวกคุณ" หยิน ปิงปิงบอก ชายหนุ่มทั้งเจ็ดก็หยิบการ์ดออกมาดูทันที

 

                "หมายความว่ายังไง" หวัง เจียเอ๋อถามขึ้นมาท่ามกลางความมึนงง

 

                "พวกเราเลือกคู่เสร็จแล้วเหรอ" อิม แจบอมทำสีหน้าประหลาด ราวกับว่าถูกหลอกเข้าให้อีกแล้ว

 

                "ค่ะ ยินดีต้อนรับ เขยทั้งเจ็ดของสกุลหยินค่ะ" เจ้าหล่อนทั้งสองขานเสียงหวานออกมาพร้อมกัน

 

               

 

                ชิงเหม่ยและปิงปิง นั่งประครองแก้วกระเบื้องเคลือบสีมุกใบพอดีมือซึ่งพวกเธอช่วยกันปั้นและเผาด้วยตัวเอง ในแก้วคือชามะลิกลิ่นหอมอ่อนละมุน บนโต๊ะหน้าจอกำลังแสดงตัวเลขของสมุดบัญชีออนไลน์ที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ด้วยตัวเลขเจ็ดชุดสูงลิบลิ่วที่โอนมาจากต่างที่กัน

 

                "หวังว่าเด็กๆของเราจะมีความสุขนะ ปิงปิง" ชิงเหม่ยกดที่แป้นพิมพ์ มันเปลี่ยนเป็นภาพจากกล้องวงจรปิดทั้งเจ็ดจุด ที่กำลังจับภาพดอกไม้ของพวกเธอเอาไว้  ปิงปิงกดยิ้มและมองเข้าไปในจอ

 

                เธอรู้จักดอกไม้ของเธอดี และเธอก็ทำความรู้จักกับบรรดาลูกเขยทั้งหมดมาประมาณนึงได้

               

                ดอกไม้ดอกแรกของเธอ ดอกลิลลี่

 

                 อี้ชิง  ความอ่อนหวานและใจเย็น พี่คนโตของแฝดทั้งเจ็ดคน ความเป็นผู้ใหญ่อย่างที่สุดแม้อายุจริงจะเพียง18ปี เป็นคนที่เข้าใจในจุดยืนและหน้าที่การมีลูกเพื่อวงศ์สกุลอย่างดี แต่ภายใต้รอยยิ้มหวานราวกับรักโลกทั้งใบนั้นก็มีความเข้มแข็งซ่อนไว้  อาจจะพอแก้ปัญหาของผู้ชายที่เลือกดอกลิลลี่ได้ อู๋ อี้ฟาน ใจร้อน ถนัดทำตัวไม่ดี ไม่ใส่ใจ ...หลายอย่างที่เข้าใกล้อี้ชิงมันเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น

 

               

 

                ดอกที่สอง ดอกเดซี่

                ลู่หาน แม้จะเกิดห่างจากอี้ชิงไม่กี่นาทีแต่ ดอกไม้ของเธอดอกนี้ดื้อรั้น ไม่ยอมรับเรื่องการต้องมีสามีและมีลูกตามหน้าที่อันพึงสมควรของสกุลหยินอย่างที่เธอทำให้เกิดมา ยึดติดกับความรู้สึกรักไร้สาระ แม้จะดื้อรั้นแต่ก็ดื้อเงียบ น่ารักและซื่อสัตย์ หากใครทำให้ดอกเดซี่ของเธอมอบใจได้ก็จะได้ครอบครองทั้งตัวและใจไปชั่วกาล ผู้ชายคนนั้น โอ เซฮุน เป็นพวกพอมีเหตุผลอยู่บ้างแม้จะใจแข็งไปนิด แต่ก็คงจะรับฟัง หากจะทนได้นานแค่ไหน ลู่หานคงต้องรอลุ้นเอาเอง

               

 

 

                ดอกที่สาม ไฮเดรนเยียร์

                จินยอง สิบวินาทีที่ได้เป็นน้องของลู่หานทำให้ได้นิสัยดื้อเงียบมาด้วย แต่ก็ได้ความรู้และเข้าใจต่อหน้าที่ของบุตรชายสกุลหยินดังเช่นอี้ชิงมาเช่นกัน จินยองเป็นคนที่ดื้อรั้น อยากเป็นอิสระและได้โบยบินนอกกรงทองสักครั้ง แต่จินยองก็รู้ดีในความรับผิดชอบของตัวเอง เด็กคนนี้น่ารัก แต่ก็จริงจัง รู้ดีว่าตัวเองสามารถดึงดูดความสนใจจากใครได้มากแค่ไหน เป็นเด็กจิตใจดีที่บางทีก็เย็นชา ก็ดูเหมาะกันดีกับผู้ชายอย่างอิม แจบอม ที่รับดอกไฮเดนเยียร์ของเธอไปครอง ผู้ชายมีความคิด แต่ก็ใจร้อนดังไฟ ชอบเป็นเจ้าข้าวเจ้าของคนนั้นอาจจะหลอมละลายน้ำแข็งจนเดือดผล่านได้

 

 

 

 

                ดอกที่สี่ ทานตะวัน

                แบคฮยอน ตัวแทนแห่งความสดใส มั่นคง และอดทน คือดอกทานตะวัน และแบคฮยอนก็เป็นเช่นนั้น แบคฮยอนเต็มเปรี่ยมไปด้วยความใสซื่อ ความน่ารักแบบที่ผู้ชายใจแข็งคนไหนก็ต้องเผลอยิ้มตาม และเธอหวังว่าดอกทานตะวันของเธอจะมีความอดทนมากพอกับการรับมือ ผู้ชายไร้รักจากสกุลปาร์ค ปาร์ค ชานยอลคงรักทานตะวันดอกสวยที่จะบูชารักดุจดังบูชาพระอาทิตย์ได้ไม่ยาก และเพราะรักกันคงนำปัญหาที่สุดมาให้ เมื่อแบคฮยอน ถูกรับไปเป็น 'เมียรองเพราะคฤหาสน์ปาร์ค มีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของชานยอลอยู่แล้ว 

               

 

 

 

 

                ดอกที่ห้า คาเนชั่น

                ยองแจ  ดอกคาเนชั่นสีแดงแสนสวย น่ารัก อ่อนไหว ใจเย็น ความใสซื่อคือเสน่ห์ของดอกไม้ดอกนี้ของเธอ  หัวอ่อนน่ารังแก แม้จะรู้สึกรับมือไม่ไหวแต่ก็พยายามจะทนทำตามหน้าที่ของบุตรชายสกุลหยินอย่างดี และคงต้องพยายามหน่อย สกุลหวังแสดงท่าทีชัดเจนว่าจะไม่ยกย่องดอกคาเนชั่นของเธอเป็นเมียแต่ง จะเป็นเพียงดอกไม้ประดับบ้านเท่านั้น และหวัง เจียเอ๋อ ชายผู้เลือกดอกคาเนชั่นสีแดงเอาไว้ก็ไม่ได้ต้องการดอกไม้ของเธอในฐานะภรรยาเช่นกัน

               

 

 

                ดอกที่หก ทิวลิป

                ฮัคยอน ดอกทิวลิปกลีบบางที่เธอเฝ้าดูแล ฮัคยอนเกิดมามีสุขภาพที่แย่กว่าพี่น้องทุกคนด้วยโรคประจำตัว ทำให้ฮัคยอนค่อนข้างขาดความมั่นใจในการทำหน้าที่ของบุตรชายสกุลหยิน เพราะรู้ดีว่า การเป็นแม่พันธุ์ที่ดีคือมีร่างกายที่แข็งแรง ดอกไม้ดอกนี้ของเธอจึงพยายามทำตามกรอบของเมียที่ดีแบบที่เธอปลูกฝังทุกอย่าง เป็นดอกทิวลิปใสซื่อที่พร้อมจะรักและทุ่มเททั้งหมดให้กับผู้ที่ครอบครองตนเอง ความเอาใจใส่ ความน่ารักของทิวลิปน้อย หวังว่าจะละลายน้ำแข็งก้อนมหึมาอย่างจอง แทคอุนได้ หวังว่าจะไม่ใจร้ายเกินไป

 

 

 

                ดอกที่เจ็ด สวีทพี

                แบมแบม ดอกสวีทพีที่มีความหมายถึงการจากลาและความสุขอันละเอียดอ่อน ซึ่งคงต้องใช้ความละเอียดลอออย่างมากจริงๆในการจะครอบครองน้องน้อยของดอกไม้ทั้งเจ็ดที่เธอฟูมฟักมา แบมแบมเป็นน้องเล็กที่มีพี่ถึงหกคนเคยดูแล ความเอาแต่ใจ ความดื้อรั้น พยศ ไม่เป็นรองใครสักนิด เธอไม่รู้จะสงสารใครดี ในเมื่อบุตรคนโตแห่งสกุลต้วน ต้วน อี้เอิน ก็เป็นพวกชอบเอาชนะ เต็มไปด้วยทิฐิและแพ้ไม่เป็นอย่างร้ายกาจ  หากจะเปิดสงครามกัน เธอก็เดาไม่ออกว่าใครที่จะได้ชัยชนะไปครอบครอง

 

 

 

                กลิ่นชามะลิหอมละมุนถูกสูดเข้าไปชวนให้ผ่อนคลาย ปากหยักทรงสวยกรีดยิ้มพราวยามที่วางแก้วชาที่พร่องไปลงบนโต๊ะ ชิงเหม่ย กุหลาบงามแห่งสกุลหยินฝาแฝดและคนรักแสนสวยของเธอ รินน้ำชาเติมให้อีกครั้ง

 

                ดวงตากลมสวยลุ่มลึกของปิงปิงจ้องมองภาพจากวงจรปิดทั้งเจ็ดที่ดอกไม้ของเธอกำลังถูกเด็ดออกไปจากรั้วบ้านสกุลหยินด้วยรอยยิ้มดังเคย

 

                "อย่าห่วงเลยชิงเหม่ย ดอกไม้ทั้งเจ็ดดอกของเราจะต้องมีความสุขแน่"

 

                ดวงตาที่ไม่สะท้อนแววใดนอกจากความเย็นชา ราวกับบอกชิงเหม่ยว่าจงสวดอ้อนวอนให้แก่บุตรชายสกุลหยินทั้งเจ็ดเสียเถอะ

 

                "เชื่อฉันสิ"

 

                ว่ามันคงไม่ง่าย

 

 

 

 

 

 

                ชีวิตโรยด้วยกลีบกุหลาบน่ะหรือ...

                ...ไม่ควรมีดอกไม้ชนิดไหนถูกริดกลีบ ใบ และเหยียบย่ำเพื่อความสะดวกสบายของผู้อื่น...

 
 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 
-----
 
ในที่สุดก็ได้เวลาของเรื่องนี้ เป็นกาสรแอบมาหย่อนไว้ก่อน ไม่มีอะไรมาก พึ่งได้ดูเอ็มวีลัคกี้วันแบบจริงจังแล้วแบบมันมีความสอดคล้องในใจคนแต่งถึงลิลลี่ชิงชิงตอนฉากพี่อี้ส่งดอกไม้แล้วแอบมีความยิ้มร้ายนิดๆแต่ก็ยังคงดูดีงามเช่นเคย มันแบบ ก่แดสกสด่กดากวสด โอเค *ตั้งสติ* มาลงอ่อยไว้ก่อนนะที่นี้ ตอนต่อไปเช่นไรก็คงจะขอสะสางดอกอื่นๆก่อน 
 
รดน้ำใส่ปุ๋ยลิลลี่สีขาวดอกสวยให้ชูช่องอกงามอย่างสตรองได้นะคะ ^^
 
โปรเจกค์นี้สนองความต้องการคนแต่ง น้ำเน่าแรง ขอบคุณทุกท่านที่อ่านและวนุกไปด้วยกันนะคะ ^^  
 
อรัมภบทของเรื่องซึ่งจะตามหลอกหลอนไปทุกเรื่องของโปรเจค
เป็นการเกริ่นถึงความเป็นมาของสกุลหยินเล็กๆน้อยๆ เรื่องนี้ใช้คำว่าสกุลค่ะ รู้สึกชอบ อิอิ
 
 
 
 
รูปคาแรกเตอร์องค์แม่สักนิด
สองคนนี้เป็นแฝดกันค่ะ แต่ปิงปิงได้เป็นหัวหน้าตระกูลในรุ่นเธอเพราะแกร่งกว่า โหดกว่า สตรองกว่ามาก
 
สองคนนี้นอกจากเป็นแฝดแล้วยังเป็นแฟนกันด้วยค่ะ 
(ทั้งคู่เป็ฯโรคนาซีซัสค่ะ หลงรักเงาสะท้อนของกันและกัน แต่ต่อหน้าเด็กๆก็วางตัวดีค่ะ สวยๆ)
 
ปิงปิง        ชิงเหม่ย
 
ให้คิดภาพองค์แม่ในชุดกี่เพ่า สีแดงสีทองค่ะ ปังมากกกกกก
 
 
 
 
 
 
พล็อตเรื่องนี้เกิดจากความผีบ้าของคนแต่ง เริ่มจากอยากแต่งฟิคที่มีแท็กเป็นตัวเลข แวบพล็อตดอกไม้ได้ และต่างๆก็ตามมา บู้ม เป็น เรื่องนี้เลยที่เดียว
 
 
แต่ละคู่ก็จะเมะเคะ นิสัยไม่เหมือนกัน มีเหตุองค์ประกอบต่างกัน บางจุดในเรื่องก็คล้ายกันบ้าง แต่ก็จะพยายามให้ต่างตามนิสัยที่ต่างกันค่ะ 
แต่ละคู่จะมีจำนวนตอนไม่เท่ากันตามความมันมือ ความฟิน ที่สำคัญ พล็อตและผลตอบรับจากคนอ่านค่ะ
แต่กะว่าจะสั้นๆ พอกรุบกริบ สิบตอน สิบห้าตอน แบบตอนละสามพันห้าพันคำ  
 
 
ใครอ่าน #ฟิคฟ้าสีเทา จะรู้ว่ายาวมาก ไม่ยาวแบบนั้นนะ แล้วไม่ดราม่าเข้มข้นตัดกันฉับๆอย่างนั้น 
อันนี้สบายๆ รีแล็กค่ะ สนองนี๊ด พล็อตอมตะและน้ำเน่าหนักมาก ๕๕๕  แบ่งเป็นคู่ๆไป
 
 
 
อันที่ปิงปิงคิดเป็นการเกริ่นในมุมมองของเธอ เลยจะได้แค่คาแรกเตอร์คร่าวๆ อยากรู้จริงจังไปอ่านกัน
แต่เจ็ดดอกไม้คือ  ฝั่งเขยไม่มีใครเต็มใจสักคนเลยค่ะ  *แอบหัวเราะ
 
 
ชอบคู่ไหนก็รออ่านนะคะ ไม่ชอบคู่ไหนก็ลองไปอ่านดูได้เผื่อชอบ ๕๕๕
 
เป็นครั้งแรกที่แต่งคู่ของทิวลิปน้อยค่ะ
 
ย้ำค่ะ! สนองนี้ดล้วนๆ   อิอิ
 
 
 
เชิญชวนทุกคนมาร่วมเป็นชาวสวนที่น่ารักช่วยกันดูแลดอกไม้ทั้งเจ็ดดอกนะคะ รดน้ำพรวนดินดอกไม้ได้ด้วยการ โหวต เมนต์ และเล่นแท็กค่ะ
 
ถ้าพูดคุยกันถึงเรื่องนี้ ฝากติดแท็กหน่อยนะคะ   #คาเนชั่นยองแจ  เราอยากอ่าน ^^
 
 
แท็กโปรเจคคือ #7Flowers
(อันนี้เป็นรวมๆแต่ เล่นที่แท็กแต่ละเรื่องเป็นหลักค่ะ)
 
 
 
 
 
 
---
ตอนแรกจะนาง 12 จ้า เล่าพร็อตให้รูมเมทฟัง 
เมทถาม ทั้งหมดที่พูดมาคิดว่าจะแต่งครบไหม ได้แต่อ้อมแอ้มว่าไม่รู้อ่ะ
มันบอก เอาแค่เจ็ดดอกไม้ให้รอดก่อน มึงค่อยไปนางสิบสอง 
อะเครก็ได้ 
ถ้านาง12 ก็จะมีเพิ่ม ไคโด้ ชานโฮ แทคคิม คุณวู และจุนฮวาน
(น่าจะเป็นเซ็ตต้นตระกูล)
แต่เมทพอ สตินะ แต่งให้ครบเจ็ดเรื่องและกองสมบัติมึงก่อนเถอะ
 
 
 
 
#ลิลลี่ชิงชิง 
 
 
 
 
 
แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}