น้ำมิ้ม

ใครชอบแนวดราม่าบีบคั้นอารมณ์..อย่าลืมจิ้มหัวใจ กดแอด Favorite ไว้ด้วยนะจ๊ะ เค้าจะพยายามอัพทุกวัน ...เรื่องนี้พระเอกเป็นแนวดาร์คนะคะ อย่าได้หาความดีมีคุณธรรมจากพี่แก..นางเอกรันทดสุดชีวิต เนื้อหาเข้มข้นทุกตอนจ้า ไรท์เตอร์รับประกัน

ปานดวงใจ ตอนที่ 5 : อย่ามายุ่งกับเด็กกูอีก

ชื่อตอน : ปานดวงใจ ตอนที่ 5 : อย่ามายุ่งกับเด็กกูอีก

คำค้น : ทวิกมล , ความลับ , พี่น้อง , สู้ชีวิต , ความรัก , พระเอกร้าย , นางเอกน่าสงสาร , พระรองแสนดี , ปกปิด , เปรมอุรา , ปานดวงใจ , 25+

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2559 18:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ปานดวงใจ ตอนที่ 5 : อย่ามายุ่งกับเด็กกูอีก
แบบอักษร

 

เอกกุลลุกขึ้นยืนต้อนรับผู้เข้ามาใหม่อย่างยิ้มแย้ม ก่อนจะเดินตรงมาหาอีกฝ่ายพลางส่งมือให้จับทักทาย

“สวัสดีครับคุณวิน ...ดีใจที่ได้พบกันอีกนะครับ รอบนี้จะออเดอร์ไปที่โครงการไหนครับ”

กวินวัธน์จับมืออีกฝ่ายทักทายอย่างยินดี ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง

“ไม่ไกลเท่าไหร่ครับ เป็นโครงการแถวชานเมือง แต่ผมอยากได้ด่วนนิดนึง ขอเป็นภายในวันนี้เลยได้หรือเปล่าครับ”

“ไม่มีปัญหาครับ คุณวินเอาแผนที่มาให้ผมเลย ผมจะให้คนไปส่งให้ถึงไซต์งานครับ”

เอกกุลรับปากอย่างรวดเร็ว ต่อให้กวินวัธน์จะเอาสินค้าภายในห้านาทีนี้ เขาก็ต้องหามาให้ได้ เพราะกวินวัธน์เป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของบริษัท เรียกว่าเป็นระดับซูเปอร์วีไอพีเลยทีเดียว

“เมื่อกี้ผมเจอผู้ชายสองคนหน้าบริษัท เขาบอกว่าชื่อจารุวัฒน์ กับจักรวาล เขาอาสาจะไปส่งงานให้ผมเขาเป็นพนักงานของคุณเอกหรือเปล่าครับ”

กวินวัธน์แกล้งเอ่ยถาม แถมพ่วงชื่อจักรวาลเข้าไปด้วย จะได้จัดการให้เสร็จทีเดียว...

“ครับ...คุณจารุวัฒน์เป็นผู้จัดการโรงงาน ส่วนจักรวาลเขาเป็นหัวหน้างานที่ฝ่ายผลิตที่นี่ ถ้าเขารับปากอย่างนั้นผมก็เบาใจ”

เอกกุลไม่ได้เอะใจสงสัยอะไร พลางเดินนำอีกฝ่ายไปยังโกดังเก็บสินค้า เพื่อไปตรวจดูออเดอร์ก่อนนำไปส่ง ....กวินวัธน์ทิ้งช่วงรอให้เอกกุลเดินออกไปจากห้องก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูปจารุวัฒน์และจักรวาล บนบอร์ดแผนผังหน่วยงานก่อนจะกดส่งอย่างรวดเร็ว

“อย่าให้ผิดตัว...แล้วฉันจะตามไปดูผลงาน”

กวินวัธน์เอ่ยเสียงเหี้ยม ก่อนจะเดินตามเอกกุลออกไปยังโกดังเก็บสินค้าตามที่นัดกันไว้

......................................................................................................

ปานดวงใจกลับมาที่ห้องพักท่ามกลางสายตาตกตะลึงของผู้เป็นบิดาและมารดา ...นางจันทร์เพ็ญถลาเข้ามาหาบุตรสาวพลางกอดรัดเอาไว้แน่น

“ปาน...เอ็งกลับมาได้ยังไง ปลอดภัยดีใช่มั้ยลูก”

ปานดวงใจยิ้มให้มารดาอย่างเฝื่อนๆ พลางตอบเพียงคำถามหลัง

“หนูปลอดภัยดีจ้ะแม่...”

“ตอนแรกที่พ่อกับแม่ได้ข่าวว่าเอ็งถูกฉุดขึ้นรถตู้หายไป พ่อกับแม่จะขาดใจให้ได้เลยลูกเอ๊ย...”

นายยศเดินมาพลางกอดเมียและลูกเอาไว้...ปานดวงใจกอดบิดามารดาไว้เต็มสองแขนพลางเอ่ยเสียงสั่น

“โชคดีที่มีคนช่วยหนูเอาไว้จ้ะแม่...ไม่อย่างนั้น...”

“ช่างมันเถอะลูก...เรื่องมันผ่านไปแล้ว...พรุ่งนี้เราไปทำบุญสะเดาะเคราะห์กันดีกว่านะลูก จากนี้ไปชีวิตเอ็งจะได้มีแต่เรื่องดีๆเข้ามา”

ปานดวงใจพยักหน้ารับตามที่มารดาบอก...หญิงสาวได้แต่ภาวนานับจากนี้ไปขอให้เป็นจริงอย่างที่แม่บอกไว้ด้วยเถิด

.....................................................

ร่างสองร่างที่สะบักสะบอมถูกเหวี่ยงไปยังป่ารกข้างทางอย่างไม่ไยดี ใบหน้าบวมปูดมีเลือดไหลออกมาจากศีรษะและตามเนื้อตัวที่แตกยับเยิน...กวินวัธน์เดินมามองร่างอ้วนหนาสองคนที่เคยเจอกันตอนที่ยังดีๆอยู่แล้วส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะเอ่ยเสียงเหี้ยม...

“ไม่ไหว...ไม่ไหว...ดูไม่ได้ขนาดนี้คงไม่มีหน้ากลับไปทำงานที่บริษัทแล้วมั้ง....ฉันแนะนำอะไรดีๆให้เอามั้ย”

ชายหนุ่มเอ่ยพลางนั่งยองๆลงข้างๆร่างของจักรวาลที่กระถดหนีให้ห่างจากชายหนุ่มให้มากที่สุด

“พวกแกไสหัวไปจากกรุงเทพฯ อย่าให้ฉันเห็นหน้าพวกแกอีก...ไม่อย่างนั้นครั้งหน้าฉันเอาถึงตาย!

“ผมจะไม่กลับมาเหยียบที่นี่อีกแล้วครับ ...ท่านอย่าทำอะไรผมเลย”

จักรวาลยกมือไหว้อย่างร้องขอชีวิต ...หากกวินวัธน์ยังคงยิ้มละไม ก่อนจะเอ่ยเสียงเข้ม

“ดีมาก... แล้วอย่าให้ฉันรู้ว่าแกทำระยำแบบนี้อีก ...โดยเฉพาะกับผู้หญิงของฉัน!

กวินวัธน์เอ่ยย้ำพลางเดินแหวกชายฉกรรจ์ออกไป พลางเอ่ยสั่งสั้นๆ

“ตามไปดูพวกมันด้วย ..อย่าให้ฉันเห็นพวกมันอยู่ที่บริษัทคุณเอกกุลอีก!

“ครับเจ้านาย...”

ชายหนุ่มเดินขึ้นรถยุโรปคันหรูก่อนจะขับออกไปอย่างรวดเร็ว ...โดยไม่รอดูผลงานตามที่สั่งไว้ เพราะมั่นใจว่าลูกน้องที่เหลือจะจัดการได้ตามที่เขาสั่งอย่างหมดจดไม่ให้เหลือถึงมือเขา

 

.............................................................   

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น