น้ำมิ้ม

ใครชอบพีเรียดย้อนยุค...ห้ามพลาดเรื่องนี้ค่ะ...ไรท์ตั้งใจเขียนสุดฝีมือ ถ้าถามว่าเรื่องไหนคือ "ที่สุด" ของไรท์ ...คือ เรื่องนี้ค่ะ ^^ หวานบ้าง ขมบ้าง รักบ้าง เศร้าบ้าง หัวใจที่โหยหาอดีต มักจะเป็นเช่นนี้เสมอ มาตกหลุมรักคุณหลวงกันเถอะค่ะ ><

ตอนที่ 29 : ตอนอวสาน

ชื่อตอน : ตอนที่ 29 : ตอนอวสาน

คำค้น : พีเรียด , ขวัญชีวี , ต้องรอด , ย้อนยุค , ร.๕ , ไพร่ , ทาส , ย้อนอดีต , คุณหลวง , นางทาส , ชมมะนาด , นิยายสีขาว , คำสาบาน , คำอธิษฐาน

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.9k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ต.ค. 2559 16:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 29 : ตอนอวสาน
แบบอักษร

หลังจากผ่านการสูญเสียครั้งใหญ่ คุณหนูชมมะนาดของทุกคนก็เปลี่ยนไป หญิงสาวแทบไม่พูดจากับใคร วันๆได้แต่นั่งจ้องมองหลานชายตัวน้อยที่กินแล้วก็นอน นอนแล้วก็กินไปโดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าบิดามารดาไม่มีใครอยู่แล้ว วรรณสิริรู้สึกหดหู่และโดดเดี่ยวทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับเจ้าคุณศักดิเดช คุณหญิงเพ็ญ และหลวงไกรฤทธิ์ที่แม้จะห่วงใยเธอ  แต่ไม่สามารถที่จะเข้าใจเธอได้ ....แต่อย่างน้อย การที่เธอมี “หาญ” ทำให้เธอมีกำลังใจที่จะสร้างหาญวานิชขึ้นมาอีกครั้ง

หลวงดำรงขึ้นจากเรือพลางมองหาชมมะนาดที่เรือนแพก่อนอื่น เพราะหลังๆหญิงสาวมักชอบพาหลานชายตัวป้อมมานั่งเล่นที่นี่

“ว่าอย่างไรเจ้าหาญ กินนมอิ่มแล้วละซีถึงไม่งอแง”

หลวงดำรงเอ่ยทักหลานชายที่ดีดขาดึ๋งดั๋งอย่างอารมณ์ดีเมื่อเห็นหน้าเขา วรรณสิริมองชายหนุ่มหยอกกับหลานครู่ใหญ่ ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นก่อนอย่างทนเก็บความสงสัยใคร่รู้ไม่ได้

“คุณมาที่นี่ทำไม”

“พี่ก็มาหาเจ้านะซี เจ้าชมมะนาด”

“มาหาฉัน มาหาเรื่องอะไรคะ” วรรณสิริถามเสียงสูง หญิงสาวเห็นนายแม่ทิพย์เพิ่งกลับไปครู่ใหญ่ๆ สักพักหลวงดำรงก็ตามมาอีก วันนี้เธอจะเจอครอบครัวนี้บ่อยเกินไปมั้ย

“พี่จะมาจัดการเรื่องของเราให้เรียบร้อย ปล่อยคาราคาซังมาเป็นปีแล้ว ไม่ควรให้เนิ่นนานกว่านี้”

“เรื่องของเรา? “

วรรณสิริยังจับต้นชนปลายไม่ถูก หากหลวงดำรงจ้องประสานสายตากับหญิงสาวตรงๆ ก่อนจะเอ่ยอย่างจริงจัง

“ให้พี่ได้ทำให้ทุกอย่างถูกต้องเถิดเจ้าชมมะนาด พ่อหาญจะเป็นลูกของเรา และเราจะมีลูกชายชื่อมิ่ง อย่างที่หล่อนเคยบอกฉันไว้อย่างไรเล่า”

คราวนี้เป็นวรรณสิริบ้างที่เป็นฝ่ายเงียบ ตอนนี้เธอกลายเป็นคนไม่มั่นใจในตัวเองไปเสียแล้ว หลวงดำรงผละจากหลานชายตัวน้อย ก้าวเข้ามาโอบกอดหญิงสาวไว้อย่างทะนุถนอม ก่อนจะเอ่ยอย่างปลอบประโลม

“เชื่อพี่เถิด... ทุกอย่างยังแก้ไขได้ ในวันหน้าที่อนาคตยังมาไม่ถึง แม้พี่จะไม่ใช่หลวงสุรเดช หากเจ้าเคยบอกไม่ใช่หรือว่า ท่านทวดที่เหลือไม่มีใครหน้าเหมือนพ่อเดชเลยนี่ ....เชื่อฝีมือพี่...รับรองลูกทุกคนจะหน้าเหมือนเจ้าแบบที่ทุกคนในอนาคตต้องอึ้ง จับผิดกันไม่ได้อย่างแน่นอน!

“พูดบ้าอะไรออกมากันเนี่ย อนาคตครอบครัวฉันใช่เรื่องล้อเล่นมั้ย”

วรรณสิริขู่กลับทั้งๆที่หน้าแดง หากก็ยอมอยู่ในอ้อมแขนนั้นแต่โดยดี หลวงดำรงหัวเราะร่วน พลางแกล้งตีหน้าซื่อตอบกลับ

“ถ้าไม่อยากให้ล้อเล่น เจ้าก็เปลี่ยนมาเป็นครอบครัวของเราสิ  ...คราวนี้ถ้าพี่ยังกล้าล้อเล่นอีกจะได้รู้กันไป...”

“คุณไม่กลัวหรือคะ คุณอาจจะต้องเจออะไรประหลาดๆอีกก็ได้ ฉันไม่ใช่คนที่นี่คุณก็รู้...”

วรรณสิริกระซิบถามเบาๆที่ตรงตำแหน่งหัวใจของเขา หลวงดำรงกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้น พลางกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

“ไม่มีอะไรน่ากลัวเท่ากับการที่พี่จะไม่ได้อยู่กับเจ้า .... แต่งงานกับพี่เถิดเจ้าชมมะนาด ต่อให้วันหน้าจะเป็นเช่นไร พี่จะคอยดูแลเจ้าเอง”

หญิงสาวรู้สึกเต็มตื้นในหัวใจ ....ในชั่วชีวิตนี้เธอรู้ดีว่า ไม่มีใครดีกับเธอมากไปกว่าหลวงดำรงอีกแล้ว ผู้ชายคนที่ไม่ทิ้งเธอไปไหนแม้ว่าเธอจะแปลกประหลาด  ผู้ชายคนที่รักเธอแม้ว่าเธอบอกว่าจะแต่งงานกับคนอื่น ....หญิงสาวกระซิบเสียงหวานใสเป็นทำนองแทนคำตอบนั้น

 

There's no love like your love. And no other could give more love.

There's nowhere unless you're there , All the time, all the way.....

Look into my eyes – you will see ,what you mean to me.

Search your heart, search your soul , And when you find me there you'll search no more.

Don't tell me it's not worth tryin' for. You can't tell me it's not worth dyin' for.

You know it's true . Everything I do, I do it for you.

 

“ชมมะนาด.....แปลให้พี่ฟังด้วย”

“ปั๊ดโธ่ ก็นึกว่าฟังออก ไหนนายแม่ทิพย์คุยนักคุยหนาไงว่าส่งลูกชายไปเรียนเมืองนอกเมืองนา”

“ก็อยากฟังแบบภาษาไทยนี่ ...เลือกเอาจะแปลที่นี่ตอนนี้ หรือจะแปลคืนเข้าหอ”

หลวงดำรงทำตาวาววับใส่หญิงสาว พลางอมยิ้มจนแก้มตุ่ย ในใจในแสนซาบซึ้งกับคำสารภาพของเจ้าหล่อนนักหนา ...ไม่มีรักใดเทียบเทียมเท่ารักของเธอ และไม่มีใครอีกแล้วที่จะรักเธอได้มากกว่าฉัน....เขาเองก็พร้อมที่จะทำทุกอย่างเพื่อหล่อนเช่นกัน ...ทุกๆอย่างเพื่อเธอ....

 

หลังแต่งงาน... วรรณสิริจัดการจัดระเบียบอดีตเสียใหม่ หญิงสาวเขียนบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรแทนการบอกเล่าปากต่อปาก หญิงสาวบรรจงเขียนอย่างมุ่งมั่น เธอเขียน...เพื่อหวังว่ามันจะไปถึงขวัญชีวีเพื่อนของเธอ...

“...ตระกูลหาญวานิช สืบเชื้อสายมาจากคุณหญิงชมมะนาดและเจ้าคุณหาญวานิชดำรง มีลูกชายสืบสกุลสองคนคือ คุณหาญและคุณมิ่ง และมีลูกสาวอีก คน คือ คุณขวัญ และคุณวรรณ”

 

 

จบบริบูรณ์

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น