Make it better

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : introduce 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.5k

ความคิดเห็น : 24

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ต.ค. 2559 14:59 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
introduce 5
แบบอักษร

       หลังจากที่ผมอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยก็ใส่ผ้าเดินขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อบนห้อง 

 

 

       และลงมาหาสาวๆที่ตอนนี้กำลังนั่งกินขนมบัวลอยที่แม่ผมแช่ไว้ในตู้เย็น ซึ่งทำขึ้นมาเมื่อวานตอนเย็น แต่ตอนนี้ก็พอกินได้ไม่บูด

 

 

       "อร่อยไหม"

 

 

        ผมถามขณะวางหนังสือคณิตศาสตร์ลงด้านข้างของโซฟา และนั่งลงตรงพื้น

 

 

        เมื่อมองไปที่เกรชก็รู้สึกว่าเธอกลับมาเป็นปกติแล้ว ไม่มีพิรุธอะไร

 

 

         "แล้วอ่านตรงไหนก่อนดี"

 

 

         ผมถามขณะที่สาวเริ่มเก็บจานและมานั่งล้อมวงกับผม

 

 

         "ใครเป็นเจ้ามือดี"

 

 

          เกรชกล่าวอย่างติดตลก

 

 

          "เราว่าอ่านบทนี้ดีกว่า เพราะมันเยอะและนิยามมันจำยาก"

 

 

           มะปรางเสนอขณะที่กำลังเปิดหน้าสมุดไปที่ตนต้องการจะบอก ซึ่งไม่สนใจมุขของเกรชเลยแม้แต่นิดเดียว

 

 

           แต่ผมทำได้แค่กลืนน้ำลายเพราะเสื้อของเธอที่ใส่มันนั้นมันเป็นเสื้อคอกลม เวลาก้มมันก็เห็นแวปๆแวมๆ

 

 

           "เอาสิเรื่องนี้ล่ะ"

 

 

           เมื่อตกลงติวก็เริ่มทำแบบฝึกหัดทันที 

 

 

            .

 

            .

 

            .

 

            .

 

 

             ผ่านไป 3 ชั่วโมง

 

 

             "ฮึบบ"

 

 

            ผมยืดตัวนิดหน่อย เพราะนั่งทำแบบฝึกหัดเล่นกับสาวๆไปเยอะเลย ซึ่งส่วนมากแทบจะไม่มีใครถามอะไรเลยกัน 

 

 

            เพราะผมกับเกรชเนี่ยเรียกได้ว่า ท็อปๆของห้องอยู่แล้วส่วน มะปรางผมไม่แน่ใจแต่ดูจากท่าทางแล้วคงจะหัวดีใช่ย่อย 

 

 

            แต่ถ้าจะให้พูดตรงๆนั่งอ่านมานานนี่มันไม่ได้อะไรสำหรับผมเลย สำหรับคนที่อ่านแคล 3 แล้วอย่างผมเรื่องพวกนี้มันเหมือนกับกลับไปนั่งบวกเลขใหม่ๆยังไงยังงั้น

 

 

            แต่มีสาวๆอยู่ ผมก็ไม่อยากจะขัดอะไรมาก ยิ่งแอบดูสียกทรงของมะปรางก็เพลินดีเหมือนกัน

 

 

            ขณะที่ผมบิดตัวพวกเราก็ตกลงจะทานข้าวก่อน โดยมะปรางบอกวันนี้เธอจะเลี้ยงที่มารบกวนจึงโทรสั่งพิซซ่าไป 

 

 

          "เยอะจังเลยเนอะ เรานั่งทำมาตั้งนานยังจำแทบไม่หมด"

 

 

          เกรชเห็นบรรยากาศเงียบๆจึงเปิดหัวข้อพูดคุย

 

 

          "หรออ ยัยเกรชแล้วใครที่ได้ที่หนึ่งทุกปี"

 

 

           มะปรางเหมือนเข้าใจเพื่อนตนจึงพยายามสร้างบรรยากาศสนุกๆขึ้นมา

 

 

            "ก็แค่ฟลุคน่ะ  แล้วเอชล่ะเทอมนี้นายคิดว่าจะได้ที่เท่าไหร่ในห้อง"

 

 

            เกรชหันมาถามเอชเหมือนอยากให้ชายหนุ่มมีส่วนร่วม

 

 

            "น่าจะได้ที่สุดท้าย เราคิดว่านะ"

 

 

            ผมบอกไปเสียงเรียบ 

 

 

            ซึ่งดูเหมือนสายตาของมะปรางแทบจะไม่เชื่อจึงมองไปที่เกรชเพื่อสาวของตนคล้ายถาม แต่เกรชก็พยักหน้ายืนยัน

 

 

           "ไม่ต้องตกใจหรอกมะปราง ตานี่น่ะเขาสายเดินทริปสอบแข่งในห้องอาจได้ที่สุดท้าย แต่ถ้าแกลองไปสอบแแข่งวัดผลลำดับการเรียนเพื่อชิงทุนดูสิ ตานี่น่ะไม่เคยหลุด top ของชั้นปีเลยนะ"

 

 

           เกรชกล่าวพลางมองหน้าชายหนุ่มที่ทำหน้านิ่งจนน่าหมั่นไส้ 

 

 

           "อย่างนี้เขาเรียกว่าซุ่มหรือปล่าว"

 

 

           มะปรางกล่าวพลางใช้สายตามองจับผิดชายหนุ่ม 

 

 

           เมื่อเอชมองกลับเธอดันหันหน้าหนี พลางลำคอที่แดงขึ้นมาเหมือนจะอาย

 

 

            จู่ๆเสียงออดก็ดังขึ้นหน้าบ้าน

 

 

           ผมเลยเดินออกไปพร้อมกับหยิบเงินบนตู้ที่แม่วางไว้ให้เพื่อจ่ายไป

 

 

           จากนั้นก็ถือถาดพิชซ่า สองถาดเข้ามาในบ้านขณะที่ เกรชช่วยถือถุงโค๊กและไก่

 

 

           เมื่อจัดวางบนโต๊ะอาหารเรียบร้อยก็เริ่มกินทันที 

 

 

           โดยที่มะปรางยื่นแบงค์พันให้ผม

 

 

 

           "ไม่เอา"

 

 

           ผมบอกขณะที่กำลังหยิบไก่ขึ้นมาใส่ซอสเมื่อเขือเทศแล้วโยนเข้าปากทันที 

 

 

           "แชร์กันเถอะ "

 

 

           มะปรางพยายามยัดเยียดเงินใส่ในมือของเอช

 

 

          "งั้นคราวหน้าเธอก็ซื้ออะไรมาฝากเราสิ จะได้หายกัน"

 

 

           ผมบอกไปเพื่อจะได้จบๆ เพราะเวลาผมอยากจะจ่ายคือต้องได้จ่ายไม่มีการแชร์อะไรทั้งนั้น

 

 

          เพราะผมคิดเสมอนะ ว่าถ้าเมื่อไหร่ที่เราหวังบางสิ่งบางอย่างจากการกระทำเพื่อคนอื่นน่ะ มันก็คือธุรกิจดีๆนั่นล่ะ

 

 

           แต่ดูเหมือนมะปรางเข้าใจ จึงไม่มีอะไรมากกว่านี้

 

 

           "บ่ายนี้เล่นเกมกันไหม"

 

 

           ผมถามสาวๆ เพราะจะให้มานั่งอ่านเรื่องที่รู้แล้วมันก็น่าเบื่อไปหน่อย

 

 

           ซึ่งตอนแรกผมก็กังวลว่าเด็กเรียนพวกนี้จะเล่นไหม แต่พอเห็นสายตาที่เป็นประกายของพวกเธอแล้ว 

 

 

           "อื้ม เด็กเรียนก็ต้องมีมุมผ่อนคลายบ้างล่ะนะ"

 

 

           เกรชบอกขณะที่เก็บถุงพิซซ่าและกล่องนำเอาไปทิ้งข้างนอกกับ มะปราง

 

 

           "งั้นตามเรามาเลย มันอยู่ข้างบน"

 

 

           เมื่อพวกเธอเข้ามาแล้วผมจึงบอกให้เดินขึ้นไป

 

 

            พอเปิดห้องมาสาวๆก็สายตาเป็นประกาย เพราะในห้องของผมแทบจะเป็นพื้นที่โล่งๆเลยก็ว่าได้มีแค่เตียงโต๊ะคอม และโต๊ะอ่านหนังสือเท่านั้นเอง

 

 

           "ไม่มีหนังสือโป๊หรอก ไม่ต้องมองหา"

 

 

            ผมกล่าวแซวสาวๆที่เอาแต่กวาดสายตาไปทั่วห้องคล้ายหาอะไรอยู่

 

 

           " "ตาบ้า" "

 

 

           ทั้งสองคนตอบแทบจะเป็นเสียงเดียวกัน

 

 

          จากนั้นผมก็ยกจอยส์ออกมาจากเครื่อง ซึ่งมันมีอันเดียวโดยจะให้สองสาวผลัดกันเล่น ส่วนผมจะเล่นแป้นเอง

 

 

          เกมนี้เป็นเกมไฟต์ติ้งโหลดลงคอมโดยโปรแกรม PC 

 

 

          "งั้นใครจะเริ่มเล่นเกมล่ะ"

 

 

           ผมถามสองสาว เพราะมันได้เล่นทีละ 2 คน ดูเหมือนต้องมี 1 คนที่ต้องรอ

 

 

           "ให้เกรชเล่นก่อนแล้วกัน"

 

 

            มะปรางบอกขณะเดินนั่งรออยู่ตรงเตียง โดยทำจมูกฟุดฟิด เหมือนดมอะไรบางอย่าง

 

 

            "งั้นเดี๋ยวเราสอนพวกเธอกดก่อนนะ"

 

 

            เริ่มจากการกดปุ่ม และวิธีใช้ท่าไม้ตายหรือวิธีต่างๆ เมื่อทั้งสองพอรู้แล้วก็เริ่มทันที

 

 

            "KO you lose"

 

 

            เสียงดังขึ้นมาจากตัวชูริวเคนของผมมันใช้ท่าดาวกระจายอย่างเดียวจนเกรชเริ่มหน้าชาเพราะแพ้โดยที่ยังไม่ทำอะไรเลย

 

 

            เมื่อมาถึงตาของมะปราง

 

 

            "KO you lose"

 

 

            เสียงเดิมดังขึ้นมาอีกครั้งโดยตัวเดิมของผม มะปรางเดินไปนั่งข้างเกรชแล้วสลับกันเล่น

 

    

            แววตาของเกรชเหมือนจะเอาจริงแล้ว จากนั้นก็

 

 

            "KO you lose"

 

 

            "KO you lose"

 

 

            .

 

            .

 

            .

 

            .

 

 

           " KO you lose"

 

 

           ผ่านมาหนึ่งชั่วโมง

 

 

          "เอชชชชชชชชชช ไม่เล่นแล้วววว"

 

 

          เกรชโหยหวนพลางเดินเอาหัวไปมุดผ้าห่มที่เตียงของชายหนุ่ม พลางดับอาการหัวร้อน

 

 

          "ใช่ นายเล่นแต่ตัวเดียวก็ชนะดิ"

 

 

          มะปรางก็เหมือนกันตอนนี้เธอก็ไปมุดอยู่ที่เดียวกันกับเกรช

 

 

          "ถ้าเราเปลี่ยนตัว จะเล่นใช่ไหม"

 

 

         ผมถามด้วยความสนใจ 

 

 

         ""ไม่เล่น""

 

 

          สองสาวผสานเสียง 

 

 

         "ฮ่าๆ "

 

 

         ผมตลกท่าทางของพวกเธอจริงๆ นี่เขาเรียกว่าอาการหัวร้อนของคนที่แพ้เกมหรือปล่าวนะ

 

 

         จู่ๆได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังขึ้น 

 

 

         ดูเหมือนมีคนโทรมาหาเกรช ซึ่งผมก็ไม่รู้แต่จู่ๆเธอก็ทำหน้าเบื่อๆพร้อมกับวางออกสายไป

 

 

         "ขอโทษทีนะ แม่เรียกน่ะเราต้องไปทำบุญที่ต่างจังหวัด เลยต้องออกเดินทางวันนี้พวกแกเล่นไปก่อนเลยนะ "

 

 

          เกรชพูดเสร็จก็เดินออกไป พลางมองมาที่ผมเหมือนพูดภาษาปาก

 

 

          "แล้ว เจอ กัน"

 

 

          เมื่อส่งสัญญาณเสร็จก็เดินออกไปทันที

 

 

          ตอนนี้เหลือแค่ผมกับมะปรางสองคนแล้ว ดูเหมือนชายหญิงจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ซินะ

 

 

          แต่ก่อนที่ผมจะได้พูดอะไรจู่ๆเธอก็ถอดเสื้อของตัวเองออก

 

 

           "เดี๋ยวๆ เธอจะทำอะไรมะปราง"

 

 

           แม้ผมจะรู้ความต้องการก็เถอะแต่นี่มันไวไปไหม พึ่งเจอกันวันนี้นะ

 

 

            แต่มะปรางไม่พูดพลางหยิบโทรศัพออกมาจากกระเป๋าตัวเอง ซึ่งเปิดวิดิโอคลิปหนึ่งให้ดู

 

 

           "เห้ย"

 

 

            ผมอุทาน นี่มันผมกับเกรชตอนกำลังกอดกันอยู่ในห้องน้ำ

 

 

            "อยู่เฉยๆ เดี๋ยวเราทำเอง"

 

 

             มะปรางพูดขณะที่เดินไปปิดล็อคประตู และเข้ามาหาผมร่างกายเปลือยปล่าว

         

 

         

 

**********

(จบ)

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}