น้ำมิ้ม

โรแมนติก เนื้อเรื่องเบาๆ อ่านแล้วอมยิ้มตามค่ะ เป็นอีกเรื่องที่ฉีกแนวของไรท์นะ แต่รับรองว่าสนุกค่า ^^

ตอนที่ 21 : ข้อตกลงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ชื่อตอน : ตอนที่ 21 : ข้อตกลงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

คำค้น : เลขาตัวร้ายกับเจ้านายสุดแสบ, สนามรักเลขาหัวใจ , เลขาหัวใจ , แต่งงาน , เพลย์บอย , สัญญารัก , มรดก , 18+ , เจ้านายลูกน้อง , เลขา

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ต.ค. 2559 20:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 21 : ข้อตกลงที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
แบบอักษร

“กานต์...เจ้ากานต์...ลุกขึ้นเดี๋ยวนี้ มานอนอะไรที่นี่กัน แล้วทำไมกินเหล้าอะไรมากมายขนาดนี้”

เกื้อเขย่าตัวบุตรชายพลางส่ายหน้าอย่างระอาเมื่ออีกฝ่ายเมาจนแทบไม่เหลือสติอยู่แล้ว ครั้นจะแบกขึ้นไปนอนที่ห้องก็คงจะไม่ไหว ถึงแม้ว่าเขาและกานต์จะตัวพอๆกัน หากกานต์นั้นล่ำสันกว่า ผู้เป็นพ่อจึงตัดสินใจทิ้งลูกชายไว้ที่โซฟาก่อนจะเดินขึ้นห้องไปตามปรกติ

สิ่งแรกที่บุรุษกลางคนสังเกตเมื่อเข้ามาให้ห้องก็คือ บัดนี้ข้าวของเครื่องใช้ของเลขาส่วนตัวของเขาหายไป เกื้อปราดเข้าไปดูในตู้เสื้อผ้า หากแล้วก็ต้องใจหายเมื่อพบว่าในตู้เหลือเพียงเสื้อผ้าของเขาเท่านั้น...ไม่มีของวาสิตา!

เกื้อถลาลงไปข้างล่างอย่างรวดเร็ว ก่อนจะเขย่าตัวลูกชายอย่างแรง

“ไอ้กานต์...แกลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ ...ตุ๊กตาไปไหน...ฉันบอกให้ตื่นไงเล่า!

เกื้อเอ่ยพลางคว้าแก้วเหล้าที่รินค้างไว้สาดไปที่ใบหน้าของลูกชายอย่างไม่ยั้งจนกานต์ต้องสะบัดหัวไล่ความมึนงง พลางพยายามตั้งสติเมื่อมองเห็นว่าคนที่สาดน้ำใส่หน้าเขาคือบิดาบังเกิดเกล้า

“พ่อ.... พ่อทำไมมาอยู่ที่นี่ได้  ... แล้วมินทิราล่ะ”

“ตุ๊กตาไปไหน...ทำไมเก็บข้าวของไปหมดแบบนี้”

เกื้อแทบจะเขย่าคอลูกชายถาม หากกานต์ยังคงตอบแบบเสียงอยู่ในลำคอ...

“ผมไม่รู้ คุณตุ๊กตาบอกว่าไม่อยู่...จะไปไหนไม่รู้ ..ไม่มีสิทธิ์อยู่”

เกื้อพยายามฟังลูกชายแล้วหงุดหงิด... มันเมาเหมือนหมาถึงพูดภาษาคนไม่รู้เรื่อง!

บุรุษกลางคนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาคนที่เคยเคียงข้างเขามาตลอดสิบปีอย่างกังวลใจ ... ดึกดื่นป่านนี้วาสิตาไปไหนกัน ...

“โธ่เว้ย ...ทำไมไม่รับสายเนี่ยตุ๊กตา”

เกื้อบ่นอย่างหงุดหงิด พลางหยิบกระดาษขึ้นมาจดโน้ตลวกๆ พลางเรียกเด็กในบ้านมาให้รับไว้

“พอพรุ่งนี้เช้าเจ้ากานต์มันตื่น...ฝากเอาให้มันด้วย ฉันจะออกไปตามหาวาสิตา”

เกื้อสั่งพลางออกไปอย่างรวดเร็ว...ก่อนจะรีบขับรถกลับไปยังออฟฟิศ....

“อย่าให้ฉันเจอตัวนะวาสิตา ... ถ้าเธอกล้าทิ้งคนป่วยอย่างฉันไปละก็น่าดู!

.......................................................................................................................

มินทิราเช็คอินที่โรงแรมห้าดาวในหัวหินที่ท่านประธานนัดเอาไว้ด้วยหัวใจอันหนักอึ้ง ... ทำไมเธอถึงต้องตกอยู่ภายใต้สภาวะทางแยกที่ต้องเลือกระหว่างการจำใจยอมเพื่อครอบครัวอยู่เสมอ... เพราะถึงในท้ายที่สุดแล้ว แม้ว่าเดิมพันนั้นจะจบสิ้นไปด้วยชัยชนะของเธอ แต่สุดท้ายเธอก็ยังต้องเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำในสิ่งที่เธอไม่ควรเสีย

“ทั้งหมดเป็นเพราะคุณกานต์คนเดียวเลย...น่าหงุดหงิดจริงๆ”

มินทิราเอ่ยพลางถอนใจพลาง ...จนกระทั่งบ่ายเกื้อก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะมา หญิงสาวจึงตัดสินใจลงไปเล่นน้ำทะเลจนเหนื่อยแล้วจึงขึ้นห้องมารับประทานอาหารคนเดียว

“ถ้าฉันจะเจรจาขอเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขข้อตกลงจะได้หรือเปล่านะ”

มินทิราเอ่ยพึมพำพลางรินไวน์ให้ตัวเอง หญิงสาวดื่มจนกระทั่งไม่รู้ว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้อง...ร่างสูงใหญ่ล่ำสันนั้นมองมาที่เธออย่างชั่งใจ พลางเอ่ยเรียกเสียงแผ่ว

“มินทิรา...”

 

 

.................................................................

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น