กีฏยา

ไม่ล๊อกตอนเพิ่มแล้วนะค่ะ ช่วงนี้เรียนหนัก+งานเยอะ+ปวดหัวกับวิจัย แต่จะพยายามลงให้รัวๆไม่ขาดตอนนะค่ะ

ตอนที่ 22 มีแต่ป่ากับป่า

ชื่อตอน : ตอนที่ 22 มีแต่ป่ากับป่า

คำค้น : พยศร้ายแลกรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.5k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มี.ค. 2560 21:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 22 มีแต่ป่ากับป่า
แบบอักษร

กริ๊งงงงง

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นถี่ๆหลายครั้งปลุกให้คมสันที่กำลังโอบกอดร่างเล็กของจารวิวรรณ์ให้ค่อยๆปรือตาขึ้นมาจากหลับไหล เขาเหล่ตามองหน้าหมวยอินเตอร์ที่กำลังหลับตาพริ้มอย่างนึกอมยิ้ม เมื่อคืนกว่าเขาจะลงมือปราบพยศแม่สาวในอ้อมกอดได้แทบแย่ ก่อนจะเลื่อนตัวเองไปรับสายโทรศัพท์ที่โทรเข้ามาอย่างนึกเสียดายที่ต้องผละจากร่างบาง

"ฮัลโหล ผมคมสันพูดนะครับ"

"คุณคมสันค่ะ นี่ป้าแตนนะค่ะ

เสียงกระหืดกระหอบจากปลายสาย ทำให้คมสันรีบปราม

"ใจเย็นๆครับป้าแตน ค่อยๆพูด"

เสียงป้าแตนเงียบหายไปสักครู่ราวกับกำลังเรียบเรียงคำพูด

" ป้อเลี้ยงไปช่วยตากล่ำที่ไร่มัน ไอ้พวกคนชั่วมันเอาปืนไล่ยิงป้อเลี้ยงหนีเข้าป่า คุณเบลล์ก็ตามไปด้วยยังไม่กลับมาเลย คุณคมสันช่วยป้อเลี้ยงกับคุณเบลล์ด้วยนะคะ "

คำบอกเล่าของป้าแตนทำให้คมสันหายง่วงเป็นปลิดทิ้ง 

"อะไรนะครับป้า ใครทำไอ้ไททัน"

"ป้าไม่รู้ค่ะ แต่ป้าคิดว่าน่าจะเป็นพวกนายทุนที่เคยมีเรื่องกับป้อเลี้ยงเมื่อหลายปีก่อน คุณคมสันต้องรีบมาช่วยนะค่ะ

"ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้"

คมสันรับปากก่อนจะกดวางสายอย่างรีบเร่ง ใบหน้าเคร่งขรึมหันมาทางคนที่นอนหลับอยู่บนเตียงอย่างนึกเสียดาย เขานึกอยากกอดร่างบางบนเตียงต่อ แต่ก็คงต้องยอมปล่อย ร่างแกร่งเปิดตู้เสื้อผ้า จัดแจงทุกอย่างอย่างรวดเร็ว ตัดสินใจบางอย่างอยู่สักครู่จนแน่ใจ ร่างสูงใหญ่ก็ตัดสินใจไม่ปลุกคนที่นอนขดอยู่บนเตียง การไปช่วยเพื่อนรักในครั้งนี้อันตราย เป็นตายเท่ากัน คมสันแง้มประตูเบาๆและปิดมันลงอย่างเงียบกริบ เขาขับรถออกมาให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้ จุดมุ่งหมายคือบ้านพักตากอากาศของอติเทพ

.............................

      แอร์เย็นที่พัดมาบนเรือนร่าง ทำให้ร่างเปลือยเปล่าของจารวิวรรณ์เผลอดึงผ้าห่มมาแนบตัว หญิงสาวขยับตัวเพียงนิดก็รู้สึกถึงอาการเจ็บระบมไปทั้งร่างจากกิจกรรมรักที่คมสันหยิบยื่นให้ ความเจ็บจุกที่ส่วนล่างทำให้น้ำตาที่แห้งไปแล้วระรื่นมาอีกครั้ง หญิงสาวกวาดสายตามองรอบกายกลับพบเพียงความว่างเปล่า จารวิวรรณ์โกรธจนหน้าชาระคนอาย เจ้าของร่างแกร่งที่กกเกยเธอบังคับขืนใจจนเอาความสาวเธอไปทิ้งให้เธอนอนอยู่คนเดียว เขาคงสะใจที่ข่มขวัญผู้หญิงเจ้าพยศอย่างเธอโดยการครอบครอง และจากไป ปากเรียวขบเม้มกันอย่างเจ็บปวดไปถึงกระดองใจ มือเรียวกำไว้แน่น เธอเกลียดผู้ชายอย่างคมสันเป็นที่สุด หากเมื่อคืนเธอเสียอะไรไปก็ขอให้เป็นแค่การทำบุญทำทานเท่านั้น ร่างบางพยุงกายลุกขึ้นจัดแจงแต่งตัว ก่อนจะเดินไปจากห้อง และไม่หันหลังกลับมาอีกเลย

 

           คมสันพาตัวเองก้าวลงจากรถราคาแพง ในยามนี้เป็นเวลาสายแดดอ่อนๆแต่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย หน้าบ้านพักตากอากาศของอติเทพเต็มไปด้วยชาวบ้านที่เกณฑ์กันมาตามหาอติเทพ

"เมื่อคืนผมเข้าไปแยกย้ายกันหาป้อเลี้ยงกับเมียแล้ว แต่หายังไงก็ไม่เจอ เมื่อคืนตอนพลบค่ำฝนตกลงมาห่าใหญ่ ยิ่งทำให้เดินทางยาก ผีเจ้าผีป่าคงปกปักรักษาบังตา ปิดป้อเลี้ยงกับเมียไว้ บ่ให้พวกคนชั่วมันหาเจอ"

"คงต้องลองหาอีกทีครับ รอบนี้ผมจะเข้าไปด้วย ผมติดต่อหาไอ้ไททันแล้ว แต่ติดต่อไม่ได้ คงอยู่ในที่อับสัญญาณ"

ชาวบ้านที่ร่วมกันช่วยตามหาพยักหน้าอย่างรับรู้ ทุกคนพากันเข้าป่าอีกครั้ง แม้ผู้เฒ่าผู้แก่ของหมู่บ้านจะเตือนด้วยความกลัวเกรงว่าฤดูนี้อาจมีน้ำป่าไหลหลาก

   คมสันเหน็บลูกซองสั้นที่เอว เขาก้าวเดินมากับคนในหมู่บ้าน ร่างแกร่งสอดส่องทุกทิศทางเพื่อหาเบาะแสของเพื่อนรัก เวลาเคลืีอนคล้อยไปจนเย็นย่ำ คณะเดินทางกลับมารวมตัวกัน ทุกคนผิดหวังที่ไม่สามารถหาเบาะแสของอติเทพได้ ฟ้ามืดครึ้มเป็นสัญญานให้เห็นว่าฝนห่าใหญ่กำลังตั้งเค้า หนึ่งในชาวบ้านที่เดินทางมาด้วยมีสีหน้าลำบากใจ

"ต้องไปกางเต้นท์นอนกันบนพื้นที่ที่เป็นเนินครับ คืนนี้ถ้าฝนตกหนัก น้ำป่าไหลหลากอาจจะเกิดได้ บริเวณนี้อยู่ไกล้ทางน้ำเกินไป"

คำบอกเล่าของคนเจ้าถิ่นทำให้คมสันขมวดคิ้วครุ่นคิดอย่างเคร่งเครียด เขาภาวนาขอเพียงให้อติเทพกับเบลล์ปลอดภัย

 

............................................

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น