ยอนิม

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Guilty Love (คู่รอง#1 ชา x พรูพ) ตอนที่ 8

ชื่อตอน : Guilty Love (คู่รอง#1 ชา x พรูพ) ตอนที่ 8

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 55.1k

ความคิดเห็น : 169

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ต.ค. 2559 00:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Guilty Love (คู่รอง#1 ชา x พรูพ) ตอนที่ 8
แบบอักษร

 

 

 

Guilty Love…ผิดที่ร้าย หรือ ผิดที่รัก (คู่รอง ชา X พรูพ) ตอนที่ 8

Author:   (ยอนิม)

                        

               

                                                

 

 

 

 

“กับข้าวพวกนี้ของโปรดพี่ชาเค้าทั้งนั้นเลยค่ะพี่พรูพ” ชีสพูดขึ้น ขณะนั่งทานข้าวด้วยกัน พรูพเหลือบมองชาเล็กน้อย

 

 

“ครับ” พรูพตอบรับ แล้วนั่งกินข้าวเงียบๆ แต่ก็ต้องชะงักไปนิดเมื่อชาตักกับข้าวมาใส่จานให้

 

 

“คุณควรตักให้พ่อแม่คุณก่อนนะ” พรูพต่อว่ากลับไป ทำให้พ่อแม่ของชาแอบยิ้มขำเล็กน้อย

 

 

“พ่อกับแม่ไม่ว่าอะไรใช่มั้ยครับ ที่ผมตักกับข้าวให้พรูพเค้าก่อน” ชาหันไปถามพ่อแม่ตนเอง

 

 

“ไม่ว่าหรอก แม่เข้าใจ” แม่ของชาพูดออกมายิ้มๆ

 

 

“แต่มันเสียมารยาท แล้วก็ทำให้ผมอึดอัดด้วย” พรูพพูดออกมาตรงๆ ซึ่งพ่อแม่ของชาก็ยิ้มรับ ไม่ได้รู้สึกไม่ดีกับคำว่าอึดอัดของพรูพ เพราะรู้ดีว่าพรูพเกรงใจพ่อแม่ของชา

 

 

“คิดมากจังนะ” ชาโยกหัวของพรูพไปมา พรูพทำหน้างอเล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้ว่าอะไรอีก

 

 

“กับข้าวถูกปากรึเปล่าพรูพ” แม่ของชาถามขึ้นเพื่อชวนคุยไปด้วย

 

 

“อร่อยมากครับ ผมชอบแกงเทโพมากเลยครับ มันไม่เลี่ยนเลย ผมเคยไปกินที่ร้านข้าวแกงมันค่อนข้างเลี่ยน ก็เลยไม่ค่อยกินสักเท่าไร” พรูพบอกกลับมา เพราะที่บ้านของชาไม่ได้ใช้หมูสามชั้นเหมือนกับร้านข้าวแกงทั่วไป

 

 

“เมนูนี้ของโปรดชาเค้าเลย แม่ทำเองน่ะ ชาเค้าก็ไม่ชอบกินเลี่ยนๆสักเท่าไร” แม่ของชาบอกออกมาอย่างพอใจ ที่พรูพชอบกับข้าวที่ตนเองทำ

“แต่แม่ทำไม่เผ็ดมากนะ ชาเค้าเป็นโรคกระเพราะแม่ก็เลยไม่ทำเผ็ดมาก เดี๋ยวปวดท้องเข้าโรงพยาบาลอีก” แม่ของชาพูดยิ้มๆ ทำให้พรูพนึกถึงวันที่ตนเองสั่งกับข้าวเผ็ดให้ชาขึ้นมาทันที

 

 

//รู้สึกผิดอยู่ล่ะสิ// ชาแกล้งถามขึ้นมาเบาๆ เพราะมองสีหน้าของพรูพออก พรูพหันไปถลึงตาใส่ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

 

 

“คืนนี้นอนค้างที่นี่รึเปล่าคะ” ชีสถามขึ้นมาบ้าง

 

 

“พรุ่งนี้พรูพเค้าต้องทำงานน่ะ พี่คงต้องไปส่งเค้าที่คอนโด” ชาเป็นฝ่ายตอบออกมา ทำให้พรูพโล่งใจขึ้นมาทันที เมื่อรู้ว่าชาปล่อยให้เขากลับคอนโดคืนนี้

 

 

“เสียดายจัง เอาไว้พี่ชาพาพี่พรูพมานอนค้างที่บ้านเราบ้างสิคะ มาทำบาร์บีคิวกินกัน น่าจะสนุกดี” ชีสชวนล่วงหน้า พรูพได้แต่ยิ้มรับ ไม่ได้พูดอะไร เพราะคิดว่าตัวเองคงไม่ได้มาบ้านของชาอีกแล้ว

 

 

“ไม่รู้ว่าเจ้าตัวเค้าจะอยากมารึเปล่านะ” ชาแกล้งพูด

 

 

“พี่พรูพไม่อยากมาที่นี่แล้วเหรอคะ” ชีสถามขึ้นทันที พรูพทำหน้าไม่ถูก หันไปมองชาด้วยความไม่พอใจที่มาทิ้งระเบิดให้เขาแบบนี้

 

 

“เปล่าครับ อยากมาครับ ถ้างานพี่ไม่ยุ่งอ่ะนะ” พรูพรีบแก้ตัวในขณะที่ชานั่งหัวเราะขำเบาๆ เมื่อกินข้าวเรียบร้อยแล้ว พ่อของชาก็ขอคุยเรื่องงานก่อน พรูพเลยมานั่งคุยกับชีสที่นั่งเล่นข้างสระน้ำ ทั้งสองคุยกันเรื่อยเปื่อย

 

 

“พี่ชาดีกับพี่พรูพมั้ยคะ” หญิงสาวถามขึ้นหลังจากนั่งคุยเรื่องอื่นกันได้สักพัก ทำให้พรูพนิ่งไปนิด เพราะไม่รู้จะตอบหญิงสาวยังไง แต่คิดว่าก็ต้องโกหกไปก่อน

 

 

“ก็ดีครับ” พรูพตอบกลับ

 

 

“พี่สองคนทะเลาะกันบ่อยมั้ย” หญิงสาวถามออกมาอีก

 

 

“ก็มีนิดหน่อย” พรูพตอบแบบกว้างๆ ไม่เจาะจง

 

 

“ทะเลาะเรื่องอะไรกันเหรอคะ พี่ชาไปทำเจ้าชู้กับคนอื่นรึเปล่า” ชีสถามทันทีด้วยความอยากรู้ ว่าพี่ชายตนเองดีกับคนรักหรือไม่ พรูพนิ่งไปนิด ก่อนจะแอบยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย

 

 

“พี่ไม่รู้ว่าจะพูดดีรึเปล่า” พรูพแสร้งพูดเสียงแผ่วๆ ทำให้ชีสตาโตขึ้นมาทันที

 

 

“ทำไมเหรอคะ หรือว่าพี่ชาแอบนอกใจพี่พรูพ” ชีสถามขึ้นอย่างรวดเร็ว พรูพก็แกล้งตีหน้าเศร้า ไหนๆชาก็ให้เขาแกล้งเป็นคนรักแล้ว เขาจะแกล้งโกหกเรื่องอื่นบ้างไม่ได้

 

 

“ก็ประมาณนั้นแหละครับ เค้าน่ะ แอบคุยกับคนอื่นด้วย มีผู้หญิงหลายคนที่โทรมาหาเค้า บางทีก็แอบนัดเจอกันบ้าง พี่เองก็ไม่รู้จะทำยังไงเหมือนกัน” พรูพตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จไปเรื่อย

 

 

“พี่ชายชีสทำเรื่องแบบนั้นด้วยเหรอคะ ไม่ได้ละ ชีสต้องบอกให้แม่จัดการพี่ชาบ้างละ” หญิงสาวเดือดขึ้นมาทันที

 

 

“เอ่อ อย่าบอกแม่นะชีส พี่ไม่อยากให้เรื่องของพี่สองคนทำให้คนอื่นเดือดร้อน” พรูพรีบห้ามขึ้นมาก่อน

 

 

“แต่จะว่าไปนะคะ ชีสคิดว่าพี่ชาเค้าจริงจังกับพี่พรูพนะ ไม่งั้นคงไม่พามาบ้านหรอก” ชีสพูดขึ้น ซึ่งพรูพก็นั่งเงียบไปทันที

 

 

“ชีส ถ้าวันหนึ่งพี่กับพี่ชายของชีส ไม่ได้คบกันแล้วล่ะ” พรูพถามขึ้น ซึ่งพรูพหมายถึงเรื่องที่เขาไม่ได้คบกับชาจริงๆ แต่ชีสเข้าใจว่าพรูพหมายถึงถ้าพรูพเลิกกับชา ชีสรีบเกาะแขนของพรูพทันที

 

 

“ไม่เอานะคะ พี่พรูพอย่าเลิกกับพี่ชานะ ชีสชอบพี่พรูพถูกชะตากับพี่ตั้งแต่เจอครั้งแรกเลยล่ะค่ะ ชีสอยากได้พี่พรูพมาเป็นพี่สะใภ้ ไม่อยากได้คนอื่น” หญิงสาวบอกออกมาอย่างเอาแต่ใจ เพราะเธอชอบพรูพจริงๆ เมื่อพรูพได้ยินก็พูดอะไรไม่ออก พลางคิดว่าถ้าหญิงสาวรู้ว่าเขาโกหก คงผิดหวังน่าดู

 

 

“พี่พูดเผื่อไว้ คือ ถ้าพี่กับพี่ชายของชีส ไม่ได้คบกันแล้ว แต่ถ้าเราเจอกันที่ไหน เราก็ทักทายกันได้นะ พี่ก็เห็นชีสเป็นน้องสาวคนหนึ่งเหมือนกัน” พรูพพูดขึ้น เพราะเขาเองก็ถูกชะตากับชีสอยู่เหมือนกัน

 

 

“อย่าพูดแบบนี้สิคะ ชีสรู้สึกไม่ดีเลยอ่ะ” หญิงสาวบอกเสียงกระเง้ากระงอด พรูพทำได้แค่ยิ้มอ่อนๆส่งไปให้ จนกระทั่งชาเดินออกมา

 

 

“คุยอะไรกันอยู่” ชาทักขึ้น ชีสหันไปมองพี่ชายตนเองด้วยสายตาเหวี่ยงๆ ทำให้ชางงเล็กน้อย

“เป็นอะไรยัยชีส ทำไมมองพี่แบบนั้นล่ะ” ชาถามขึ้น ก่อนจะนั่งลงข้างๆพรูพ พรูพขยับออกห่างเล็กน้อย

 

 

“พี่ชาทำอะไรผิดไว้คะ” หญิงสาวถามพี่ชายตนเองทันที พรูพเม้มปากหันหน้าไปอีกทาง เขาอยากรู้ว่าชาจะตอบยังไงเหมือนกัน

 

 

“ทำอะไรผิด?” ชาถามกลับอย่างสงสัย

 

 

“พี่พรูพบอกว่าพี่ชาแอบคุยกับผู้หญิงคนอื่น พี่ชาเจ้าชู้แบบนี้ ระวังพี่พรูพจะทนไม่ได้นะคะ” หญิงสาวพูดขึ้นมาทันที เพราะไม่อยากให้ทั้งสองคนเลิกกัน ชาหันไปมองหน้าพรูพพร้อมกับหรี่ตาเล็กน้อย พลางคิดว่า ตอนที่เขายังไม่มา พรูพต้องแกล้งพูดเรื่องนี้กับชีสแน่ๆ

 

 

“ไปเอามาจากไหน พี่ไม่ได้คุยกับใครเลย มั่วแล้ว” ชาตอบกลับอย่างนึกขำ ในเมื่อพรูพแกล้งเขา เขาก็จะแกล้งกลับบ้าง

 

 

“ก็พี่พรูพบอกว่ามีผู้หญิงโทรมาหาพี่ แถมพี่ยังนัดไปเจอกันด้วยไงคะ พี่ชาทำแบบนั้นได้ไง ไม่สงสารพี่พรูพเหรอ” หญิงสาวว่าพี่ชายตนเองโดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย ชายกแขนไปโอบรอบเอวของพรูพเอาไว้ พร้อมกับดึงให้เข้ามาชิดกับเขา โดยที่มือแกร่งแกล้งบีบเอวบางเบาๆ

 

 

“พี่ไม่ได้นอกใจจริงๆ พี่พรูพของชีสคิดมากไปเองต่างหาก ไหน คิดมากเรื่องอะไร บอกชั้นสิ ชั้นก็มีนายคนเดียวนี่ไง ไม่งั้นจะพามาหาพ่อกับแม่ทำไม” ชาพูดขึ้น ทำให้พรูพใจเต้นแรง ถึงแม้จะรู้ว่าชาพูดเพื่อโกหกน้องสาว แต่พรูพกัรู้สึกหวั่นไหวขึ้นมาซะงั้น

 

 

“พี่ชาไม่ได้นอกใจพี่พรูพแน่นะคะ” หญิงสาวถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

 

 

“ไม่ได้นอกใจเลย จริงๆ” ชายืนยันออกมา ทำให้พรูพพูดอะไรไม่ออก

“คิดมากแบบนี้ สงสัยต้องกลับไปคุยกันหน่อยแล้วมั้ง หืม ชั้นจะทำยังไงให้นายมั่นใจดีน๊า” ชาแกล้งพูดล้อออกมา ทำให้พรูพรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆ

 

 

“เอ่อ คุณจะกลับรึยัง พรุ่งนี้ผมต้องไปทำงานแต่เช้า” พรูพเปลี่ยนเรื่องทันที ชายกยิ้มนิดๆ

 

 

“กลับเลยก็ได้ เข้าไปลาพ่อกับแม่ก่อน” ชาพูดขึ้น ก่อนจะพาพรูพเข้าไปลาพ่อแม่ตนเองเพื่อกลับคอนโด

..

..

“ชั้นนอกใจงั้นเหรอ หึหึ” ชาพูดขึ้นขณะขับรถออกจากบ้านตัวเอง โดยมีพรูพนั่งอยู่ข้างๆ พรูพหันหน้ามองกระจกข้างทันที

 

 

“ผมก็พูดไว้ จะได้มีข้ออ้างกับชีสได้ ถ้าวันไหนที่เราไม่ต้องเจอกันอีก เค้าจะได้ไม่สงสัย” พรูพอ้างออกมา

 

 

“ไม่อยากเจอชั้นอีกแล้วงั้นสิ” ชาถามขึ้น พรูพไม่ตอบ เพราะตอนนี้พรูพกลัวใจตัวเองเป็นอย่างมาก

 

 

Tru…Tru…Tru

 

เสียงมือถือของพรูพดังขึ้นขัดจังหวะการคุยของทั้งสองคน พรูพเลยหยิบมาดู ก่อนจะเลิกคิ้วนิดๆ ชาเองก็มองหน้าจอมือถือของพรูพเหมือนกัน

 

 

..พี่กาย...

 

ชาหน้าตึงไปนิด ก่อนจะแย่งมือถือของพรูพมาก่อนที่พรูพจะกดรับ

“เฮ้ คุณเอามือถือผมคืนมานะ” พรูพโวยวายขึ้นมาทันที ชากดรับสายของกายแล้วเอามือถือแนบหูทันที พรูพจะแย่งก็กลัวว่ารถจะส่าย เพราะชาขับรถด้วยมือซ้ายมือเดียว ส่วนมือขวาก็ถือมือถือของพรูพคุยอยู่

 

 

“ไง....โทรมาหาเมียชาวบ้านเค้าทำไม” ชาถามอีกฝ่ายเสียงเข้ม พรูพไม่รู้ว่ากายพูดอะไรกลับมา ได้ยินเสียงแว่วๆ แต่จับใจความไม่ได้

“กูไม่ให้คุย มีปัญหาอะไรมั้ย เลิกโทรมาได้ละ ไม่งั้นเจอดีแน่” ชาโวยใส่อีกฝ่าย

 

 

“คุณจะบ้ารึไง ไปพูดกับเค้าแบบนั้นได้ไง” พรูพก็โวยออกมาบ้าง ชาหันมามองหน้าพรูพด้วยสายตาดุๆ เขาหงุดหงิดใจเป็นอย่างมาก เมื่อรู้ว่าชายหนุ่มที่ชื่อกายโทรมาหาพรูพ

 

 

“อยู่เงียบๆเหอะน่า!” ชาหันมาตะคอกใส่พรูพ ทำให้พรูพชะงักไปนิด

“ไม่ต้องเสือก เรื่องของผัวเมีย แค่นี้แหละ” ชาพูดกับพรูพเสร็จแล้วก็มาพูดใส่กายอีกครั้ง ก่อนจะวางสายไปพร้อมกับปิดเครื่องให้ทันที

 

 

“คุณเป็นบ้าไปแล้วรึไง” พรูพโวยใส่ชาอีกครั้ง

 

 

“เออ บ้า แล้วจะทำไม” ชาบอกกลับ พรูพมองหน้าชาอย่างไม่พอใจ

“อยากคุยกับมันมากรึไง หรือจะนัดออกไปเอากันหะ” ชาว่าออกมาอย่างอารมณ์เสีย ทำให้พรูพหน้าชาทันที

 

 

“คุณอย่ามาหยาบคายกับผมนะ อย่าเอาสันดานตัวเองมาโยนให้คนอื่น” พรูพว่ากลับไปอย่างไม่ยอม

 

 

“หึ บอกกับชีสว่าชั้นนอกใจ ใครกันแน่วะ ที่นอกใจ ชั้นเคยมีใครโทรเข้ามาหรือนัดใครไปที่ไหนมั้ย มีแต่ของนายเนี่ยแหละ” ชาว่าออกมา ทำให้พรูพมองหน้าของชาด้วยความไม่เข้าใจ แต่ในใจของพรูพก็เต้นแรงไปกับคำพูดที่เหมือนจะหึงของชา

 

 

“เราไม่ได้คบกัน มันจะเรียกว่านอกใจได้ยังไง” พรูพถามกลับ ทำให้ชาเป็นฝ่ายเงียบไปทันที

“ผมกับคุณมีเซ็กส์กัน ก็เพราะมีข้อตกลงร่วมกันเท่านั้น ไม่ได้เป็นคนรักกันสักหน่อย คุณอย่ามาทำเหมือนหึงผมหน่อยเลย” พรูพบอกกลับไป พร้อมกับดูท่าทีของชาไปด้วย ชากัดฟันกรอด ตอนนี้เขาหงุดหงิดตัวเอง หงุดหงิดคำพูดของพรูพที่พูดเรื่องจริงทุกอย่างออกมา ชาไม่พูดอะไรอีก เขาขับรถด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว พรูพเองก็ไม่ถามอะไรออกมาอีก เพราะมองออกว่าชาอารมณ์เสียแค่ไหน ขืนเขาพูดอะไรมากไปกว่านี้ คงได้เจ็บตัวกันแน่ๆ ชาขับรถมาส่งพรูพที่หน้าคอนโดของพรูพ

“แล้วเสื้อผ้าของผมล่ะ” พรูพถามขึ้น เพราะเสื้อผ้าของพรูพยังคงอยู่ที่คอนโดของชา

 

 

“นายคิดว่าชั้นจะพอใจแค่นี้รึไง ลงไปได้แล้ว ถ้าชั้นโทรให้ไปหาเมื่อไร นายก็ต้องไปหาชั้นทันที ห้ามขัดเด็ดขาด” ชาสั่งออกมาเสียงเข้ม พร้อมกับคืนมือถือให้พรูพ พรูพมองหน้าชาอย่างไม่พอใจ แต่ก็ต้องยอมเปิดประตูรถลงไปแต่โดยดี ทันทีที่พรูพปิดประตู ชาก็ขับกระชากรถออกไปอย่างรวดเร็ว ทำให้พรูพมองตามด้วยความเหนื่อยใจ ก่อนจะเดินเข้าไปในคอนโดของตนเอง

หลังจากที่ขับรถออกมาจากคอนโดของพรูพแล้ว ชาก็โทรหาออฟเพื่อนของเขาที่ตอนนี้กำลังนั่งดื่มอยู่ที่บาร์กับหินเพื่อนอีกคน

 

 

“เป็นไงมึง ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นหน้าเห็นตา ไอ้เคนอีกคนก็หายไปเลย” หินทักขึ้นเมื่อชาเดินหน้าบึ้งๆเข้ามานั่งร่วมโต๊ะด้วย

 

 

“ไอ้เคนมันไปดูงานต่างประเทศ ไม่รู้กลับวันไหน กูเองก็มีเรื่องวุ่นๆนิดหน่อย” ชาบอกเพื่อนก่อนจะสั่งเหล้ามาดื่ม

 

 

“เรื่องวุ่นของมึง คงไม่ใช่เรื่องไปตามเด็กที่ชื่อพรูพใช่มั้ยวะ” หินถามกลับอย่างขำๆ ทำให้ชามองหน้าเพื่อนตนเองทันที

 

 

“มึงติดเครื่องดักฟังในตัวกูรึเปล่าวะไอ้หิน ห่า มึงเป็นตำรวจหรือโคนัน” ชาถามเพื่อนตนเองกลับไป หินก็หัวเราะเบาๆ

 

 

“กูมีสายหรอกน่า” หินบอกยิ้มๆ ก่อนจะนั่งดื่มเหล้ากันต่อ สักพักบริกรก็เดินถือแก้วเครื่องดื่มเข้ามาหาชา พร้อมกับบอกว่ามีสาวสายเลี้ยงเหล้า ชามองตามที่บริกรชี้ ก็เห็นหญิงสาวในชุดเซกซี่ กำลังส่งสายตาพร้อมรอยยิ้มมาให้เขาอยู่

 

 

“เรียกมานั่งด้วยเลย” ออฟยุขึ้น ชาเลยให้บริกรเชิญหญิงสาวมานั่งด้วยกัน หญิงสาวเดินนวยนาดเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้ม

 

 

“เชิญครับ” ชาพูดพร้อมกับยกยิ้ม หญิงสาวนั่งลงข้างชาทันที ก่อนที่ทั้งสองจะแนะนำตัวเอง แล้วพูดคุยกันสักพัก ซึ่งชาก็รู้ดีว่าถ้าเขาไปต่อกับหญิงสาวก็คงไม่พ้นเรื่องบนเตียงแน่นอน พอเริ่มกรึ่มๆ ชาก็เริ่มนัวเนียกับหญิงสาว

 

 

“อืม เราไปหาที่ดื่มต่อกันดีมั้ยคะ” หญิงสาวถาม พร้อมกับลูบแผงอกแกร่งของชาไปด้วย ชายกยิ้มมุมปากอย่างพอใจ ก่อนจะหันมามองเพื่อนอีกสองคน ที่รู้กันดี

 

 

“ตามสบายเลยมึง” ออฟบอกยิ้มๆ

 

 

Tru…Tru…Tru

แต่ไม่ทันที่ชาจะหันไปตอบรับกับหญิงสาว มือถือของเขาก็ดังขึ้น ชาหยิบขึ้นมาดูก่อนจะชะงักเล็กน้อย เมื่อเห็นเป็นเบอร์ของพรูพ

 

 

“แป๊บนะครับ” ชาบอกกับหญิงสาว ก่อนจะกดรับสายพรูพตรงนั้นเลย

“ว่าไง” ชารับสายเสียงนิ่ง เพราะยังกรุ่นๆในใจเรื่องของพรูพอยู่

 

 

(“คุณกลับถึงคอนโดรึยัง”) พรูพถามกลับมา ทำให้ชานิ่งไปนิด

 

 

“ยัง มาดื่มกับเพื่อน มีอะไรรึเปล่า” ชาถามกลับเสียงนิ่ง ตอนนี้เขาไม่ได้หันไปสนใจหญิงสาวที่นั่งข้างๆเลยสักนิด ส่วนเพื่อนอีกสองคนก็มองมาที่ชาด้วยความอยากรู้ว่าใครโทรเข้ามา เพราะน้ำเสียงของชาจะติดตึงๆเล็กน้อย

 

 

(“....ไปดื่มต่องั้นเหรอ”) เสียงของพรูพพึมพำออกมา แต่ชาก็ได้ยิน

 

 

“เดี๋ยวจะกลับแล้ว มีอะไร” ชาถามกลับไปอีก

 

 

(“เปล่า พอดีผมจะโทรมาบอกว่า ผมลืมกุญแจรถของผมไว้ในกระเป๋าเสื้อผ้าที่อยู่ห้องคุณ ถ้าไม่รบกวนเกินไป พรุ่งนี้คุณเอามาให้ผมหน่อย ผมต้องขับรถไปทำงาน”) พรูพบอกกลับมาเสียงนิ่ง

 

 

“เดี๋ยวเอาไปให้เลย อย่าเพิ่งนอนละกัน” ชาบอกกลับทันที

 

 

(“ไม่ต้องมาตอนนี้ก็ได้ คุณคงไม่สะดวก เอาไว้พรุ่งนี้เช้า คุณมาฝากไว้ที่เคาน์เตอร์ด้านล่างละกัน”) พรูพบอกกลับมาอีก ชาขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

 

 

“บอกว่าจะไปเลยไง พูดให้มันเข้าใจหน่อย” ชาว่ากลับ ในขณะที่เพื่อนทั้งสองคนหันมามองหน้ากันอย่างแปลกใจ

 

 

(“แล้วทำไมต้องมาตะคอกใส่ด้วย อารมณ์ไม่ดีก็ไม่ต้องมา ผมขี้เกียจทะเลาะด้วยนะ”) พรูพก็โวยกลับมาอย่างไม่ยอม

 

 

“ก็อย่าดื้อนักสิ รอก่อน จะไปเอากุญแจให้เดี๋ยวนี้แหละ” ชาบอกทิ้งท้าย ก่อนจะตัดสายไปทันที เพื่อไม่ให้พรูพปฏิเสธ

 

 

“มีอะไรรึเปล่าวะ” ออฟถามขึ้น

 

 

“ไม่มีอะไร เดี๋ยวกูกลับก่อนนะ” ชาพูดบอกเพื่อน ก่อนจะหันมาหาหญิงสาวที่นั่งมองเขาอยู่

“ผมขอโทษทีนะ ผมคงไปกับคุณไม่ได้ มีธุระด่วนน่ะ” ชาบอกกับหญิงสาว ก่อนจะรีบลุกเดินไปทันที ทิ้งให้หญิงสาวนั่งหน้าเหวอเล็กน้อย ชาตรงออกมาที่ลานจอดรถ เขาขับรถไปเอากุญแจที่คอนโดของเขา แล้วขับไปที่คอนโดของพรูพต่อทันที

..

..

..

“คนอะไรเอาแต่ใจชะมัด” พรูพบ่นออกมา ขณะนั่งรอชาเอากุญแจมาให้อยู่ที่โซฟาใต้คอนโด เขาอาบน้ำใส่ชุดนอนเรียบร้อยแล้ว ตอนที่โทรไปหาชา พรูพก็ลังเลอยู่เหมือนกัน แล้วเมื่อโทรไปรู้ว่าชาไปเที่ยวกับเพื่อนต่อ พรูพก็รู้สึกหงุดหงิดในใจขึ้นมา เพราะเขาคิดว่าชากลับคอนโดไปแล้ว พรูพนั่งเล่นมือถือรอสักพักก็เห็นร่างสูงของชาเดินเข้ามา เขาจึงรีบลุกเดินไปหา

 

 

“มานั่งทำอะไรตรงนี้” ชาถามขึ้น

 

 

“ก็รอคุณนี่ไง ไหนกุญแจผมล่ะ” พรูพถามหากุญแจรถตัวเองทันที

 

 

“เดี๋ยวให้บนห้อง” ชาบอกกลับ พรูพขมวดคิ้วเข้าหากันทันที

 

 

“คุณจะขึ้นไปบนห้องผมทำไม แล้วนั่นกระเป๋าอะไร” พรูพถามขึ้นมาทันที เมื่อเห็นกระเป๋าผ้าใบไม่ใหญ่นักในมืออีกข้างของชา

 

 

“ขึ้นห้องก่อนเถอะน่า” ชาบอกกลับ ก่อนจะกอดคอพรูพแล้วพาไปที่ลิฟท์ทันที

 

 

“เฮ้ยๆๆ อะไรของคุณ” พรูพโวยวาย แต่ชาก็ไม่สนใจ เขาพาพรูพขึ้นมาบนห้องของพรูพจนได้

“ตกลงยังไง คุณขึ้นมาทำไม” พรูพถามย้ำ ชาเอากุญแจรถของพรูพไปแขวนตรงตะขอแขวนกุญแจ แล้วเดินเข้าไปในห้องนอนของพรูพ พรูพเองมองอย่างงงๆ แล้วรีบตามเข้าไป ชาทำเหมือนกับว่าที่นี่คือห้องของเขา

“คุณทำบ้าอะไร” พรูพรีบถามเมื่อชาถอดเสื้อออก

 

 

“อาบน้ำไง” ชาตอบกลับ

 

 

“ละ..แล้วคุณจะอาบที่ห้องผมเนี่ยนะ” พรูพถามต่อ

 

 

“ใช่ ชั้นดื่มมาเยอะเหมือนกัน ชักจะมึนหัว คืนนี้ขอนอนที่นี่ละกัน นายห้ามโวยวาย ขนาดชั้นให้นายไปนอนห้องชั้นได้เลย” ชาแกล้งอ้างขึ้นมา อารมณ์หงุดหงิดของเขาหายไปตั้งแต่วางสายจากพรูพแล้ว พรูพยืนค้างอยู่กับที่

 

 

พรึ่บ..

 

ชาโยนเสื้อของเขามาคลุมหัวของพรูพพร้อมกับหัวเราะในลำคอเบาๆ พรูพรีบดึงเสื้อของชาที่คลุมหัวตัวเองออก แต่ก็ต้องชะงักเมื่อได้กลิ่นที่ไม่คุ้นเคย พรูพใกล้ชิดกับชา จนจำกลิ่นน้ำหอม กลิ่นกายของชาได้ แต่กลิ่นที่ติดเสื้อของชาตอนนี้มันเป็นกลิ่นน้ำหอมของผู้หญิง

“เป็นอะไร” ชาถามขึ้นเมื่อเห็นสีหน้าตึงๆของพรูพ พรูพมองหน้าของชาด้วยความรู้สึกหงุดหงิด พรูพเชื่อว่าที่ชาไปดื่ม จะต้องมีผู้หญิงมานั่งด้วยแน่ๆ ไม่งั้นคงไม่มีกลิ่นติดมาแบบนี้

 

 

“ไม่ได้เป็นอะไร จะไปอาบน้ำก็อาบสิ อาบเสร็จก็ปิดไฟอะไรให้เรียบร้อยด้วย ผมจะนอนแล้ว ง่วง” พรูพพูดกระแทกเสียงใส่ ก่อนจะโยนเสื้อของชาไปไว้ที่ราวตากผ้าขนหนู แล้วก็เดินขึ้นไปบนเตียง ชามองพรูพอย่างงงๆ ที่อยู่ๆพรูพก็ดูเหมือนอารมณ์เสียขึ้นมา ชาจึงเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ออกมาอีกทีก็เห็นพรูพนอนห่มผ้าอยู่ริมเตียงด้านหนึ่ง แถมยังนอนหันหลังให้อีกด้วย ชาไม่ได้พูดอะไร เขาเดินดูว่าพรูพปิดไฟนอกห้องนอนเรียบร้อยแล้วหรือยัง เขาถึงจะขึ้นมาบนเตียง

 

 

“หลับแล้วเหรอ” ชาถามขึ้น พรูพไม่ตอบอะไร จริงๆแล้วพรูพยังไม่หลับ แต่แกล้งทำเป็นหลับเพราะข่มอารมณ์หงุดหงิดตัวเองเอาไว้ พรูพรู้ดีว่าเขารู้สึกเหมือนจะหึงชา ซึ่งมันไม่สมควรจะเกิดความรู้สึกแบบนี้ขึ้นเลยสักนิด

 

 

หมั่บ..

 

พรูพสะดุ้ง เมื่อชานอนกอดเขาจากทางด้านหลัง

 

 

“คุณจะกอดทำไมเนี่ย” พรูพถามขึ้นพร้อมกับดิ้นเล็กน้อย เนื่องจากชากอดเขาเอาไว้แน่น

 

 

“แกล้งหลับทำไม” ชาถามขึ้น พร้อมกับกดจูบไปที่ซอกคอของพรูพ ทำให้พรูพขนลุกซู่ไปทั่วร่างกาย จนต้องหดคอหนี

 

 

“ไม่ได้แกล้งหลับ ผมกำลังจะหลับต่างหาก คุณมากวนแบบนี้ ผมจะได้นอนมั้ยล่ะ” พรูพว่ากลับไป ชาหัวเราะในลำคอเบาๆ

 

 

“โอเค ไม่กวนละ นอนกอดเฉยๆนายคงไม่ว่าอะไร” ชาพูดขึ้น พรูพนิ่งไปนิด รู้ดีว่าขัดอะไรชาไม่ได้อยู่แล้ว

 

 

“อืม” พรูพตอบรับในลำคอ แล้วนอนนิ่งๆ

 

 

“นายไม่พอใจอะไรรึเปล่า” อยู่ๆชาก็ถามขึ้นมา พรูพนอนเงียบไปนิด

 

 

“คุณไม่พอใจที่พี่กายโทรหาผมใช่มั้ย” พรูพไม่บอกในส่วนความไม่พอใจของตนเอง แต่ถามของชากลับไป

 

 

“ใช่” ชาบอกออกมาตรงๆ

 

 

“งั้นถ้าผมบอกว่า ผมไม่พอใจกลิ่นน้ำหอมที่ติดเสื้อคุณมาบ้างล่ะ คุณจะว่ายังไง” พรูพถามกลับไป ทำให้ชาชะงักไปนิด ก่อนจะยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เมื่อรู้แล้วว่าตอนที่เขาโยนเสื้อใส่พรูพ ทำไมพรูพถึงมีสีหน้าแปลกๆ

 

 

“ก็ไม่ว่าอะไร ชั้นก็แค่ไปนั่งดื่มกับสาวๆมาแค่นั้น” ชาแกล้งพูดแหย่

 

 

“แล้วทำไมไม่ไปต่อกับสาวๆของคุณ มาห้องผมทำไม” พรูพถามออกมาด้วยน้ำเสียงขุ่นๆ ชากระชับอ้อมกอดอีกนิด กันพรูพดิ้นหลุด

 

 

“ตอนแรกก็ตั้งใจจะไปต่อแล้วล่ะ แต่นายโทรมาก่อน ก็เลยมาหานายดีกว่า” ชาแกล้งแหย่พรูพเพื่อดูท่าทีของพรูพไปด้วย พรูพฮึดฮัดเล็กน้อย

 

 

“ขอโทษทีละกันที่โทรไปขัดจังหวะ” พรูพพูดประชด

 

 

“ขอโทษทีละกัน ที่ไม่ให้นายคุยกับหมอนั่น” ชาประชดกลับมาบ้าง พรูพนอนเม้มปาก คิ้วขมวดเข้าหากัน ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

“เลิกคุยเหอะ ยิ่งคุยยิ่งไม่รู้เรื่อง” พรูพตัดบท เพราะชาชอบป่วนประสาทเขากลับมา ชาหัวเราะในลำคอเล็กน้อย

 

 

“โอเค ฝันดี” ชาพูดขึ้น พร้อมกับซุกหน้าไปที่ท้ายทอยของพรูพ พรูพจึงต้องข่มตาตัวเองให้หลับ โดยที่มีลมหายใจอุ่นๆของชาเป่ารดอยู่ที่ซอกคอของเขา

 

 

 

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 

 

หลังจากที่ไปนอนห้องของพรูพ ชาก็วนเวียนอยู่กับพรูพแทบจะทุกวัน วันหยุดเขาก็ลากให้พรูพมานอนกับเขาที่คอนโดด้วย โดยเอาเรื่องของฟ่างมาอ้าง พรูพก็ยอมมาแต่โดยดี พรูพยอมให้ชาทำตามใจจนกว่าชาจะเบื่อไปเอง แต่ยิ่งใกล้ชิดกันมากขึ้น พรูพก็รู้สึกหวั่นไหวกับชามากขึ้นเรื่อยๆเช่นเดียวกัน ทั้งๆที่คอยเตือนตัวเอง แต่ก็ทำไม่ได้ เพราะชาเองก็ปฏิบัติกับพรูพดีขึ้นกว่าเดิม แถมยังเอาใจพรูพแทบจะทุกอย่าง พรูพไม่ได้เล่าเรื่องความสัมพันธ์ทางกายของตนเองกับชาให้เพื่อนคนไหนฟัง  โดยเฉพาะฟ่าง พรูพยังคุยกับฟ่างปกติ เขาไม่อยากให้ฟ่างมารับรู้เรื่องนี้

Tru…Tru…Tru

ขณะนั่งเคลียเอกสารอยู่ในห้องทำงาน มือถือของชาก็ดังขึ้นมา เขาหยิบมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์ของเคนเพื่อนรักของเขา

 

 

“ว่าไง” ชารับสายของเคนที่โทรเข้ามา

 

 

(“กูกลับมาถึงไทยแล้วนะ”) เคนบอกกลับมา ทำให้ชานิ่งไปนิด เพราะเขาสัญญากับเพื่อนไว้ว่าจะตามสืบหาที่อยู่ของฟ่างให้ ซึ่งตอนนี้เขารู้แล้ว แต่ติดที่เขาสัญญากับพรูพไว้ว่าจะไม่บอกเคน

 

 

“แล้วตอนนี้มึงอยู่ไหน” ชาถามกลับไปเหมือนคุยเรื่องทั่วไปปกติ

 

 

(“มาที่ร้านแก้ว ว่าจะหาอะไรกินอีกสักพักก็จะกลับไปนอนสักงีบ...แล้วเรื่องนั้นว่าไง ตามตัวได้รึยัง”) เคนถามกลับมา ทำให้ชาเงียบไปอีกครั้ง

 

 

 

 

 

2  Be  Con

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ยอนิมตัดสินใจเพิ่มชาพรูพอีก 2 ตอน รวมเป็น 12 ตอนนะคะ

ประมาณตอนที่ 9-10 ก็จะตามทันเคนฟ่างแล้ว

ใครที่รอเคนฟ่างอยู่ อดใจรออีกนิดเน้อ

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}