Make it better

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : introduce 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.7k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ต.ค. 2559 22:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
introduce 3
แบบอักษร

       ตอนนี้เลิกเรียนแล้ว ผมแทบจะไม่มีสมาธิเลยเพราะความรู้สึกของการได้สอดใส่ภายในร่องสาวยังคงตราตรึงอยู่ในใจ

 

 

       ขณะกำลังเดินกลับบ้านปกติก็เห็น เกรชมายืนรอแท็คซี่เหมือนกันก็เลยทัก

 

 

       "กลับบ้านแล้วหรอ"

 

 

        แต่เธอดันทักซะก่อน 

 

 

        "อืม "

 

 

        ผมนี่กลัวที่สุดคงเป็น ntr แน่นอน แต่ดูจากความซิงของเธอแล้วผมคิดว่าเธอคงไม่ไปยุ่งกับใครเช่นกัน

 

 

         "จ่ะ ที่รัก คิกๆ"

 

 

        เกรชหัวเราะคิกคักอย่างน่ารักขณะยืนรอแท็กซี่เมื่อมีหนึ่งคันมาจอด

 

 

         "บ้านเอชอยู่ไหนหรอ"

 

 

        เกรชถามออกมา ซึ่งผมก็สงสัยจะถามทำไมแต่เห็นหน้าเธอสงสัยจึงตอบไป

 

 

         "xxx น่ะ "

 

 

         ผมบอกไป

 

 

       "จริงดิ บ้านเราก็อยู่บ้านโครงการนี้เหมือนกัน"

 

 

        และด้วยเหตุนี้ทำให้เป็นครั้งแรกที่ผมได้กลับบ้านกับผู้หญิง

 

 

        อารมณ์ของผมที่มอดดับลงตั้งแต่เที่ยงค่อยๆพุ่งสูงขึ้นทำให้มันค่อยๆตุงกางเกงวอร์มขึ้นมา

 

 

       จนผมต้องเอากระเป๋ามาวางทับไว้บนเป้าเลยทีเดียว

 

 

        "แค่นี้ก็มีอารมณ์แล้วหรอ"

 

 

         ดูเหมือนเกรชจะยังไม่เข็ด เพราะหลังจากออกมาอาหารเก่าเธอก็แอบเดินเป๋ๆเหมือนกัน

 

 

          "ยังไม่เข็ดหรอ"

 

 

          ผมถามแบบข่มๆ ขณะที่พูดมือก็แอบจับไปตามขาอ่อนของเธอ

 

 

          เกรชเมื่อได้ยินก็รีบขดตัวอยู่ติดริมหน้าต่างทันที พร้อมกับขดขาตัวเองไว้อยู่ที่มุม

 

 

          "ฮ่าๆ"

 

 

          ผมตลกท่าทีของเกรช ที่ทำจนโดนเธอมองค้อนไปที

 

 

          หลังจากแท็คซี่เข้ามาส่งหน้าบ้านแห่งหนึ่งรถก็จอด

 

 

         "เดี๋ยวเกรช นี่บ้านแกหรอ"

 

 

          ผมถามเกรชด้วยเสียงอึ้งๆ

 

 

         ซึ่งเกรชก็พยักหน้า ก็ทำให้ผมรู้สึกนี่มันพรหมลิขิตหรือปล่าว

 

 

         ขณะที่คิดผมก็เดินลงออกมาจากแท็กซี่พร้อมกับจ่ายเงินเขาและก็ขับออกไป

 

 

         "อ้าวนายลงทำไม บ้านเราพ่อแม่อยู่นะตาบ้า"

 

 

         เกรชพูดด้วยน้ำเสียงอายๆ 

 

 

         คิดว่าผมอยากไปอยู่บ้านเธอล่ะมั้ง ลูกผู้ชายอย่างผมต้องทำให้เธอตื่นโดยการดีดหน้าผากเบาๆ

 

 

         "ยัยบ๊อง บ้านผมอยู่ข้างๆเนี่ย"

 

 

         ผมชี้ไปบ้านข้างๆที่มีสวนเรียบๆอยู่ข้างๆ 

 

 

         เกรชทำหน้าตาอึ้งเช่นเดียวกัน จากนั้นก็ยิ้มเก้อ

 

 

         "อ่าวเหรอ แฮะๆ งั้นเราขอไลน์ได้ไหม"

 

 

         เกรชกล่าวแก้ตัวขณะหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ายื่นให้ผมกดเบอร์ให้

 

 

         "อันนี้เบอร์ส่วนตัวนะ เธออย่าเอาไปให้ใครล่ะ"

 

 

         ผมบอกขณะที่กดเบอร์ให้

 

 

        เมื่อคุยกับอีกนิดหน่อยก็แยกย้ายกันเข้าบ้านตัวเอง

 

 

         'ครั้งนี้ครั้งแรกเลยที่ได้คุยกับคนอื่นนานขนาดนี้นอกจากพ่อแม่เลยแฮะ'

 

 

         ขณะที่คิดก็เดินขึ้นไปบนบ้านถอดเสื้อผ้าโยนใส่เครื่องซักผ้าแล้วหมุนทันทีและเปลี่ยนไปเสื้อกล้าม 

 

 

        เดินไปห้องฟิตเน็ตชั้นล่าง ซึ่งคุณพ่อบังคับให้ออกวันละ 3 ครั้งต่อสัปดาห์

 

 

         แต่วันหนึ่งผมไปอ่านนิยายต่อสู้มาตอนอายุ 12 ซึ่งตั้งแต่นั้นผมก็จูนิเบียวออกกำลังกายอย่างหนักมาโดยตลอด 5 ปีที่ผ่านมาเลยทีเดียว

 

 

         สำหรับผมมันไม่ใช่การออกกำลังกายนะ มันคือการขัดเกลายังไงล่ะ

 

 

         ขณะที่คิดไปอย่างนั้นก็แอบสงสัยตัวเองเหมือนกันว่าจูนิเบียวยังไม่หมดไปรึเปล่า

 

 

         แม้ผมจะพูดอย่างนั้น การผมไม่ได้มีดีแค่กำลังนะความยืดหยุ่น และศิลปะป้องกันตัวผมก็พอมั่นใจเช่นเดียวกัน

 

 

         เพราะภายในฟิตเนตบ้านนี้ไม่ได้มีแค่เครื่องยกเวท แต่มีกระสอบทราย และหุ่นยางล้มลุก และยางรูปร่างมนุษย์

 

 

          ให้ได้ฝึกฝนศิลปะแขนงต่างๆได้สะดวก เพราะพ่อดันเห็นความจูนิเบียวของผมก็ไม่ว่า แต่สนับสนุนซะด้วย

 

 

          ขอบคุณนะพ่อ ถ้านิยายที่ผมอ่านตีพิมพ์จะซื้อให้นะ 

 

 

          ขณะคิดตลกก็ออกกำลังกายไปด้วย 

 

          .

 

 

          .

 

 

          .

 

 

          ผ่านไป 2 ชั่วโมงครึ่งร่างกายทั่วตัวเต็มไปด้วยเหงื่อ

 

 

          "แฮ่กๆ วันนี้เสร็จแล้วโว้ยย"

 

 

          หลังฝึกเสร็จผมจะตะโกนบ้าๆอยู่คนเดียวซักพักแล้วไปอาบน้ำถึงจะเป็นปกติ

 

 

          วันนี้ เล่นเกม 2 ชั่วโมง ตามด้วย นิยายยาวๆจน สี่ทุ่มครึ่งแล้วนอน

 

 

          ขณะที่ผมวางแผนแบ่งเวลาก็กำลังตากผ้าขนหนูและเสื้อต่างๆที่ปั่นแห้งไว้ด้วยความลำบาก

 

 

          เพราะร่างกายทั่วตัวของผมตอนนี้มันเพลียสุดๆ มันจะเป็นอย่างนี้ไปจนกว่าจะนอนหลับ และมาจากการฝึกหนักของผมที่จะฝืนลิมิตทุกครั้งที่ออกทำให้มันจะยังเจ็บทุกวัน แต่สามารถรับรองได้ว่าแข็งกว่าขึ้นทุกวันด้วยเช่นกัน

 

 

          'ฟิน'

 

 

          นี่คือสิ่งที่คิดขณะที่กำลังเล่นเกมอย่างสนุกอยู่นั้นเอง 

 

 

          ก็ไม่รู้ตัวเลยว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งส่งข้อความว่าจะมาหาพรุ่งนี้

 

 

         หลังจากเล่นเกมและอ่านนิยายเสร็จเรียบร้อย ผมก็นั่งสมาธิก่อนครึ่งชั่วโมงทำอย่างนี้เพื่อทบทวนการเรียน และมีสติ

 

 

         แต่เหตุผลหลักคือทำให้เล่นเกมเก่งยิ่งขึ้น นี่หล่ะคือสิ่งที่สำคัญ!! 

 

 

         หลังจากไหว้พระเสร็จก็นอนหลับทันที 

 

         .

 

         .

 

         .

 

 

          (เช้าวันเสาร์)

 

 

          "เอช เอช ลูกตื่นนมีเพื่อนมาหา"

 

 

         เสียงแม่ปลุกเช่นเดิม ส่วนผมก็ยังง่วงอยู่เช่นกัน

 

 

         'เพื่อนหรอ เพื่อนที่ไหน'

 

 

         ผมคิดขณะที่กำลังยันตัวขึ้นมาอย่างลำบาก 

 

 

         มองไปที่นาฬิกาข้อมือ 7 โมงครึ่งอยู่เลย ใครมาแต่เช้าเนี่ย

 

 

         ขณะเดินออกไปก็เจอพ่อที่ใส่รองเท้าพร้อมกับเดินออกไปพอดี

 

 

         "พ่อ ฝากซื้อโปรตีนด้วยนะหมดแล้ว"

 

 

         ผมบอกพ่อขณะที่เขาเพียงพยักคิ้วกวนๆ พร้อมกับเดินออกไป

 

 

         ไม่เคยเข้าใจเขาเลยจริงๆ พ่อคนนี้จากนั้นเมื่อมองไปข้างๆ

 

 

         "แม่จะไปไหนหรอ"

 

 

         ผมถามแม่ที่กำลังแต่งตัวเหมือนจะออกไปงานเลี้ยงไหนซักที่

 

 

         "ไปงานเลี้ยงรุ่นน่ะตอนเย็นๆจะกลับมานะ กับข้าวแม่ทำเผื่อตอนเที่ยงแล้ว ถ้าอยากกินข้างนอกเงินอยู่บนตู้เสื้อผ้าแม่นะ"

 

 

          แม่ผมร่ายยาวก่อนที่จะเดินออกไป

 

 

         เมื่อผมเกาหัวยุ่งๆขณะที่เดินเข้ามาห้องรับแขกก็เจอเพื่อนสาวคนเดิม แต่เพิ่มเติมคือมีคนแปลกหน้าอีกคน

 

 

          เดี๋ยวนะ เธอพาใครเข้ามาเนี่ยยย!

 

 

 

   

**********

 

 

ปล.คิดว่าไม่น่าจะเกิน 23.30 จะคลอดออกมาอีกตอนนะครับ *_*

         

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น