กินนมก่อนนะ

*เรื่องนี้จบแล้ว อยู่ในช่วงรีไรท์+เพิ่มเนื้อหา (เพราะไรท์พิมตกเยอะมาก~ ก็เลยแก้ไข) •ฝากเรื่องใหม่กำลังอัพ• 'Hi bit*h ขอแค่มีเธออยู่ตรงนี้' ด้วยนะคะ😘😘😘 (อ่าฟรีตั้งแต่ต้นจนจบ) ขอบคุณไลค์กับทุกคอมเม้นมากๆเลยนะคะ😙😚😍😍

ชื่อตอน : Special G-sus ❤ Melbee 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 17.8k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 06 พ.ย. 2559 20:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Special G-sus ❤ Melbee 3
แบบอักษร

 

 

 

 

#

 

 

 

 

Melbee talks

 

 

 

      "ฮัลโหลม๋าค่ะ... พี่จีเค้า ฮึก..." ฉันใช้หลังมือปาดน้ำตา ส่วนอีกข้างหนึ่งก็ถือโทรศัพท์มือถือคุยกับแม่

 

 

 

       [ฮัลโหลเมลบี เป็นอะไรลูก พี่จีเค้าทำไม?]

 

 

 

      "ฮึก... ฮือๆๆๆ" ให้มันได้อย่างนี้สิฉัน! ร้องไห้ในที่สุด เพียงเพราะพี่จีดื้อ!

 

 

 

      [ไม่ร้องไห้สิเมลบีของม๋า เดี๋ยวม๋าก็ร้องไห้ตามหรอก... บอกม๋ามาเถอะพี่เค้าเป็นอะไร] และนี้คือทางออกสุดท้าย ฉันก็เลยโทรหาแม่เพื่อปรึกษาเรื่องพี่จี ทีตอนฉันดื้อจะหอบฉันไปโรงพยาบาลตลอดเลย ทีตัวเองยังมาดื้อใส่ฉันคืน!... สามีงอแงหนักมาก!!...

 

 

 

      "พี่จีเค้า ฮึก.. ได้กลิ่นอาหารอ๊วกแล้วก็ ฮึอ... กินแล้วไม่ได้มาเป็นอาทิตย์แล้ว... ฮือๆ แล้วก็...."

 

 

 

      [โอ๊ะ!...] ม๋าจะมาโอ๊ะทำไม? หนูยังไม่ได้พูดจบเลยด้วยช้ำ

 

 

 

      "ม๋าเบบี้ช่วยเมลบีหน่อย หนูควรทำยังไงพี่จีเค้าไม่ยอมไปโรงพยาบาลเลยอ่ะ"

 

 

 

      [เมลบี... คือม๋า... โอ้ยยยดีใจ!! ประจำเดือนหนูไม่มากี่เดือนแล้วลูก ม๋าไม่ได้คิดไปเองคนเดียวใช่มั้ยเนี่ย...]

 

 

 

      "ถ้า... เดือนนี้ด้วยก็ สะ... สองเดือนแล้ว"

 

 

 

      [เมลบี!!! หนูมีเจ้าตัวเล็กแล้วล่ะลูก ที่พี่จีเป็นแบบนั้นก็เพราะแพ้ท้องแทนหนูนั้นแหละ... อาการแบบป๋าหนูตอนท้องต้องพี่เวลกับพี่วินแล้วก็หนูเป๊ะเลย ไปดูเจ้าตัวเล็กที่โรงพยาบาลเถอะ เดี๋ยวม๋าจะม๋าพี่เอง] ฉันได้แต่ยืนถือโทรศัพท์มือถืออยู่ท่าเดิม ทังๆที่ม๋าเบบี้ตัดสายไปแล้ว...

 

 

 

      จริงสิ... ทำไมฉันถึงไม่เอ๊ะใจเรื่องประจำเดือนเลย ฉัน... กำลังมีเจ้าตัวเล็กจริงเหรอ? 

 

 

 

      "พี่จี!! ไปโรงบาลกัน!!!" ฉันรีบปิดประตูระเบียงก่อนจะรีบวิ่งมาปลุกคนที่ยังหลับตาอยู่บนเตียง จะไม่ปล่อยให้ดื้อแล้วนะ!

 

 

 

      "บีพี่ไม่ไปโรงบาลแน่ๆ อย่าบังคับพี่" พี่จีนะพี่จี! เดี๋ยวฉันหอบลูกหนีจะยอมไปโรงบาลไหมเนี่ย!?

 

 

 

      "ลุกขึ้นมา! ลุกขึ้นมาเลยนะไอ้พี่จี!" ฉันรีบดึงแขนทังสองข้างของพี่จีขึ้น แต่คนตัวโตกว่าไม่มีท่าทางว่าจะลุกขึ้นตามแรงดึงของฉันเลย! เหนื่อย!!

 

 

 

      "พี่ไม่ไป อย่าดื้อบี!" ยังมีมาดุฉันอีก ดื้อดีจริงๆ!

 

 

 

      "งั้นบีจะเอารถคันที่แพงและแรงที่สุดของพี่ชิ่ง!" ฉันรีบลงจากเตียงแล้วไปหยิบกุญแจรถพี่จีมาถือไว้... ฉันไปคนเดียวก็ได้ไอ้พี่จีเชอะ!

 

 

 

      "บีอย่า! แบกพี่ไปด้วย!" สุดท้ายก็ยอมอยากดื้อนัก! ฉันรีบเดินไปหาคนที่อยู่บนเตียงก่อนจะจูงมือร่างสูงให้เดินตามมาอย่างช้าๆ... สงสัยคงจะเวียนหัวหนักและ

 

 

 

      "ไปเปลื่ยนกุญแจเลย คันนี้มันแรงไปบีห้ามขับเด็ดขาด" ยังมีมาสั่งฉันอีก ยังไงฉันก็ไม่ฟังหรอก ทำหูได้ยินบ้างไม่ได้ยินบ้าง หึๆ

 

 

 

      "ไปดีกว่า เนอะ~"

 

 

 

      "บี! ยังไงก็ไม่ฟังกันใช่มั้ย?? งั้นพี่ก็ไม่ไป" พี่จีว่าจบก็กระโดดขึ้นเตียงห่มผ้าแล้วหันหลังให้ฉัน อย่างงอนๆ

 

 

 

      งอนได้งอนไป ฉันจะหอบลูกหนีเลยคอยดู!

 

 

 

      "งั้นไปคนเดียวก็ได้ ชิ!" ฉันพูดจบก็หันหลังให้ร่างสูง แล้วเดินออกจากห้องอย่างหงุดหงิด!

 

 

 

      เอาสิ! ฉันจะหอบลูกหนีแล้วเลี้ยงเค้าเองก็ได้! ส่วนคนอย่างพี่จีอ่ะเชิญอยู่คนเดียวอย่างนั้นแหละ!!

 

 

 

      ปัง!

 

 

 

      บอกเลยฉันไม่ได้หันกลับไปมองไอ้คนข้างหลัง แต่กลับพาตัวเองออกจากห้องก่อนจะเดินไปที่ลิฟท์ แต่ไอ้คนตัวสูงก็เดินเข้ามาในลิฟท์ได้แต่ยืนหน้านิ่งตามแบบเมื่อก่อนเหมือนจะแผ่ความเย็นของนิสัยมาให้ฉันแบบเมื่อก่อนไม่มีผิด...

 

 

 

      ฉันกดลิฟท์ไปชั้นที่1 ก่อนที่ลิฟท์จะปิดแล้วเลื่อนลงอย่างช้าๆ 

 

 

 

      เหอะ! ไม่ได้ใจชักอย่าง!!

 

 

 

      ฉันจึ่งได้แต่ก้มหน้าก้มตาแชทกับเพื่อนในกลุ่มไลน์ ไม่ได้สนใจคนข้างกายอีก 

 

 

 

      จนกระทั่งรู้สึกเหมือนว่าถูกจ้องที่โทรศัพท์มือถืออยู่ ฉันจึ่งเงยหน้าขึ้นไปมองคนที่ดูฉันแชทอยู่อย่างเอาเรื่อง พอฉันมองหน้าพี่จีตรงๆ พี่จีก็มองหน้าฉันตรงๆ แต่เป็นพี่จีเองที่ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ก่อนจะทำหน้านิ่งๆแล้วหันไปทางอื่นแทน

 

 

 

      สงครามเย็นมันเริ่มขึ้นแล้ว...

 

 

 

      พอลิฟท์ลงมาในชั้นที่ฉันต้องการ ฉันออกจากลิฟท์โดยไม่สนคนข้างกายเหมือนเดิม... จนเดินมาหยุดที่ลูกรักของพี่จีที่จอดอยู่ นั้นแหละ... ฉันก็ไม่สนใจเหมือนเดิม

 

 

 

      แล้วไง?? ใครสน???

 

 

 

      โอเคถ้าไม่พูดอะไรฉันก็พร้อมที่จะชิ่งแล้ว!!

 

 

 

@โรงพยาบาล

 

 

 

      "ว่าไงเมลบี ลูกท้องจริงๆใช่ไหม?" ม๋าฉันพูดอย่างอ่อนโยนและดีใจพร้อมกับลูบหัวของฉันเบาๆ

 

 

 

      "ค่ะ 2เดือนแล้วด้วย" ฉันได้แต่พยักหน้า ส่วนมือก็ปาดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างดีใจ ฉัน... กำลังจะเป็นแม่คนจริงๆ

 

 

 

      ส่วนพี่จีก็ได้แต่ยืนเงียบอยู่ข้างหลังฉัน หลังจากที่เราออกมาจากห้องตรวจเสร็จ ฉันไม่รู้ว่าเขาจะดีใจเหมือนฉันบ้างหรือเปล่าที่ได้เป็นพ่อคน... แต่เขาคงไม่สินะ ดูจากหน้าไม่เห็นเปลื่ยนไปเลย ทำได้แต่หน้านิ่งหน้าเดียวอยู่แบบนั้น...

 

 

 

      "จีชัสลูกคงไม่ได้ทะเลาะกับหนูเมลบีใช่ไหม?" นั้นไงล่ะแม่พี่จีจับได้แล้ว

 

 

 

      "ก็เปล่านิครับ" ก็เปล่านิครับ!! แล้วที่ไม่พูดกับฉันมันคืออะไร?? ถาม!!

 

 

 

      "แล้วทำไมพวกลูกถึงไม่พูดด้วยกันล่ะ??" ม๋าฉันนี่ก็อีกคน ฉันยังไม่อยากร้องไห้นะ...

 

 

 

      "ม๋าอ่ะ หนูไม่คุยกับม๋าแล้ว! หนูไปจ่ายตังดีกว่า" ฉันจึ่งเลี่ยงโดยการไปจ่ายตังรับยาทันทีแต่ก็ช้ากว่าคนตัวสูงที่เดินตัดหน้าฉันไปแล้วรีบจ่ายเงินและค่ายา แล้วคนตัวโตก็เอาถุงยามาถือไว้เอง

 

 

 

      "เดี๋ยวถือให้" นั้นแหละพอฉันจะแย้งถุงยานั้น พี่จีก็พูดอย่างนิ่งๆเหมือนเดิม 

 

 

 

 

      นิ่งให้ได้ตลอดเถอะ! เดี๋ยวโดน!!

 

 

 

@ MNS Condo

 

 

 

      ตออนนี้ฉันอยูที่หน้าคอนโดของพี่จีแล้ว แล้วดูเหมือนว่า... พอฉันจอดรถหน้าคอนโดพี่จีก็หันหน้ามามองหน้าฉันนิ่งเลย

 

 

 

      ทำไม?? มองหน้าอยูได้!!

 

 

 

      "จะไปไหน??" มาแล้วจ้าาาเสียงเย็นแบบนี้ แล้วเป็นแแบบนี้ คือ... ฉันต้องอ้อนป่ะ?

 

 

 

      "จะไปไหนก็เรื่องของฉัน พี่อ่ะลงไปเลย" หน้าด้านไหมล่ะฉัน? ทังๆที่เป็นรถของพี่จีแท้ๆ แต่กลับไล่เจ้าของรถลงเฉย

 

 

 

      ปัง! ลงไปแบบง่ายดาย...

 

 

 

      ชิ! ฉันไม่ง้อหรอกเว้ย!!

 

 

 

@ Once upon the time 

 

 

 

      ไม่นานนักฉันก็ขับรถสปอร์ตของคุณสามีที่รักก็มาจอดที่ร้านของไอฟ้า อืม... เพื่อนฉันอยู่ครบ

 

 

 

      ฉันดับรถหยิบกระเป๋าเงินกับโทรศัพติดมือมาด้วย ก่อนจะเดินเข้าไปพายในร้านของเพื่อนสุดที่รักอย่างไอฟ้า ถึงแม้ฉันจะอายุน้อยกว่าบีไนช์กับไอฟ้า แต่ฉันไม่เคยเรียกสองคนนั้นว่าพี่เลย... ถ้าฉันเรียกมันต้องรู้สึกแปลกๆแน่ๆ

 

 

 

      "มาช้าจังยัยเมลบี" พอฉันนั่งลงที่นั่งหน้าเคาเตอร์ร้านได้ไม่นาน เป็นบีไนช์ที่นั่งข้างฉันพูดขึ้นมา สงสัยไอฟ้าคงยุ่งอยู่กับเครื่องดื่มของลูกค้าอยู่...

 

 

 

      "ไปโรงพยาบาลมาอ่ะ แล้วยังไม่ส่งคุณชายที่คอนโดมันก็เลยช้านิดหน่อย"

 

 

 

      "ไม่หน่อยแล้วมั้งยัยเมลบี แล้วไปโรงบาลทำไม?? ไม่สบาย?? ไข่ขึ้นเหรอ??"

 

 

 

      "เปล่าอ่ะ พาพี่จีไปตรวจมา แล้วกว่าจะยอมไปนะ เสียเวลาฉันหมด"

 

 

 

      "แล้วพี่จีชัสของแกเป็นอะไรอ่ะ?" และเป็นไอฟ้าเองที่ถามฉันเรื่องพี่จี ไอฟ้าคงว่างแล้วมั้ง...

 

 

 

      "เขาก็... แพ้ท้องแทนฉันอ่ะ หนักมากด้วย" นั้นแหละอยากไล่ฉันนัก สุดท้ายก็ต้องมาแพ้ท้องแทนฉัน ฉันว่าลูกฉันคงอยากเอาคืนพ่อเค้าละมั้ง? เกี่ยวเหรอ??

 

 

 

      "โอ๊ะ! พ่อสามีจอมดื้อของแกมา..." อยู่ดีๆบีไนช์ก็พูดขึ้น และอย่างนั้นเองที่ทำให้ฉันหันไปมองทางที่บีไนช์มองไป ก็เจอเข้ากับ...

 

 

 

      "ทำไมดื้อจัง" ฉันบ่นอุบ แต่ก็ยอมเดินออกไปดูพี่จีที่ลงมาจากแท็กซี่ แล้ววิ่งไปที่หลังร้านทันที สงสัยคงไปอ๊วก...

 

 

 

      "อ๊วกก... อุ๊บ! อ๊วกกกก... แหวะ! จะตายไมว่ะ??" พี่จีอ๊วกเอาเป็นเอาตายก่อนจะพูดประโยคนั้นเบาๆ แต่ฉันได้ยินนะ! ตายตอนนี้ไม่ได้เว้ย!! ห้ามตายเด็ดขาด!!

 

 

 

      "ไม่ตายหรอกนา อย่าเวอร์" ฉันก็บนเบาๆเหมือนกัน ก่อนจะตรงไปลูบหลังให้คนตัวสูงที่อ๊วกเอาเป็นเอาตาย...

 

 

 

      ไอ้มาเฟียอ่อนเอ้ย!

 

 

 

      หลังจากที่พี่จียืนอ๊วกอยู่นาน จนแทบหมดพุงก็ว่าได้ ฉันก็ประคองเขาออกจากห้องมายังร้านของไอฟ้า ดูสิ! ดื้อแค่ไหนที่ตามฉันมา ทังๆที่ฉันจอดรถให้กลับคอนโดแท้ๆ

 

 

 

      "ทำไมไม่อยู่คอนโด"

 

 

 

      หลังจากที่ประคองตัวพี่จีมาได้ก็หนักเป็นบ้า! ฉันเป็นคนตัวเล็กถ้าเทียบกับผู้ชายหุ่นสูงอย่างพี่จี บ่าฉันนี่แทบจะหักเลยเหอะ! พอก้นพี่จีนั่งปุ๊บฉันก็พูดขึ้นก่อนเลย ดื้อๆๆๆๆๆ!

 

 

 

      "ก็ตามบางคนมาแหละ กลัวว่าจะไปชนที่ไหนอีก... อย่างเช่นผับไอ้เวล" บ้าหรือไง! ฉันไม่คิดจะเข้าไปเลยหลังจากตามตื้อไอ้สูงเนี่ยไม่สำเร็จ แล้วฉันยิ่งท้องอยู่ด้วยจะให้ฉันพาลูกไปตื๊ดหรือไง??

 

 

 

      บ้าหรือเปล่า...

 

 

 

      "จริงๆเลย! หายงอนยัง?" เหมือนปล่อยให้ฉันเป็นคนแก่เลยเนอะ! พยายามทำบนอยู่ได้ตลอดเวลา

 

 

 

      "ยัง"

 

 

 

      "ก็แล้วแต่" ฉันเดินไปหาไอฟ้าที่เคาเตอร์ แล้วบอกเธอให้เอาอะไรก็ได้เปรี้ยวๆมาล้อคนเย็นชานั้น ดีอยู่ที่ว่าร้านไอฟ้ามีปั่นสตอเบอรี่สด มันเลยมีอะไรมาล้อคนตัวสูงได้

 

 

 

      "กินป่ะ?" ฉันทำท่ายื่นสตอเบอรี่สีแดงสดลูกใหญ่ๆไปตรงหน้าพี่จี จนคนตรงหน้ากลืนน้ำลายตัวเอง หึๆ! เดี๋ยวก็ต้องหายงอนเชื่อฉัน

 

 

 

      "มะ... ไม่" ตานี่มอง ไม่กินงั้นก็กลืนน้ำลายไป คนเค้าให้กินแล้วยังมาปฏิเสธอีก งง!

 

 

 

      "โอเค๊ กินเองก็ได้" ฉันกำลังจะยื่นมือมาหาปากตัวเอง แต่ต้องชงักมองมือใหญ่ที่จับแขนฉันเอาไว้ แล้วทำสีหน้าอยากกินสุดๆ

 

 

 

      คือ... ไม่ต้องเก๊กหล่อก็ได้นะ ดูสิพ่อคนหล่อของเรานักศึกษาหญิงมองหมดร้านแล้วเนี่ย!

 

 

 

      "พี่อยากกินอ่ะ"

 

 

 

      "แล้วจะหายงอนมั้ย??"

 

 

 

      "ไม่" พูดไม่แต่จับมือฉันไปจ่อปากตัวเองเฉยเลย จับกินเองไม่ได้หรือไง?

 

 

 

@ MNS condo

 

 

 

      "อ๊ะ... อา พี่จี! อืม... อึก... อื้อ!" พี่จีล็อกคอฉันก่อนจะดึงหน้าฉันเข้าไปประกบจูบอย่างอ่อนโยนและเร่าร้อน

 

 

 

      "อ๊ะ! ชี๊ดด... อืม... เมลบีของพี่ รัดพี่แน่นไปแล้วนะ" 

 

 

 

      "อ๊ะพี่จี แรงๆ... อึก เมลบีไม่ไหวแล้ว อ๊ะๆๆๆ..."

 

 

 

      "พี่ไม่ไหวเหมือนกัน อา... เมลบีพร้อมพี่นะ อาาาา..." ตัวตนของพี่จีกระตุกอยู่ในตัวฉัน ก่อนจะปลดปล่อยน้ำเชื้อเข้ามาในตัวของฉัน จนท้องน้อยของฉันอุ่นวาบไปหมด

 

 

 

      ฉันได้แต่นอนทับบนอกแน่นๆของพี่จี พร้อมทังหอบหายใจไปด้วย... มันเหนื่อยนะ! ก็เพราะง้อสามีขี้งอนไง!!

 

 

 

      "เมลบี... มันตื่นอีกแล้วอ่ะ อีกรอบนะ แค่นี้พี่ไม่หายงอนหรอกนะ" อะ... ไอ้!!

 

 

 

      "หยุด! พอเลย!! เหนื่อยแล้วจะนอน ไหนบอกว่าไม่มีแรงไง ทำไม... ฮื่อ!"

 

 

 

      "นะบีนะ... นะบีที่รักของพี่ แรงอ่ะก็ไม่ค่อยมีหรอก แต่ถ้าบีขย่มนะ... โอ้ยยย! เจ็บนะเมลบี" โดนฉันหยิกไปแค่นี้ไม่ตายหรอกนา 

 

 

 

      "มันไม่มีรอบต่อไปแน่ๆ นอนเลยแล้วปล่อยด้วย" ฉันพยายามจะดิ้นลงจากตัวพี่จีที่กอดตัวฉันไว้ แน่น... เหี้ย!! ชวยแล้ว!!!!

 

 

 

      "ชี๊ดด... ดิ้นแบบนี้ยั่วกันชัดๆ มาให้ปล้ำชะดีๆ หึๆ!"

 

 

 

      นั้นไง! ไอ้คนเจ้าเลห์!!!

 

 

 

Melbee talks end

 

 

 

 

____________________

มาแล้ววววววว

เม้นด้วยยยยยยยยยยยยยย

 

 

 

 

ความคิดเห็น