Freedom.
email-icon facebook-icon Line-icon

Satan Wife ภรรยาซาตาน ฝากติดตามคุณวายุและหนูฟ้าลดาด้วยนะคะ ฝากติดตาม ฝากเป็นกำลัง ติชมได้ตามใจชอบ ไรท์จะได้นำมาปรับปรุวแก้ไขให้ดีกว่าเดิมนะคะ😍

3.Satan Wife ภรรยา ซาตาน

ชื่อตอน : 3.Satan Wife ภรรยา ซาตาน

คำค้น : วายุ ฟ้า Freedom

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 16.5k

ความคิดเห็น : 15

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ต.ค. 2559 18:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
3.Satan Wife ภรรยา ซาตาน
แบบอักษร

 

หลังจากแนะนำตัวทำความรู้จักกันเรียบร้อยก็มาถึงเวลารับประทานอาหาร บนโต๊ะอาหารมีอาหารหลากหลายอยู่บนโต๊ะ อากาศบนโต๊ะเงียบสงบมีเพียงโฉมฉายที่ชวนทุกคนคุย สายตาวายุก็จับจ้องอยู่กับนรินทร์น้องชายและฟ้าที่ดูจะสนิทสนมกันอย่างรวดเร็ว วายุเห็นก็ไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่ ไม่ใช่หึง แต่เขาไม่ชอบที่เห็นคนในครอบครัวให้ความสนใจกับคนอื่นมากกว่าตัวเองอย่างนี้เรียกว่าอิจฉาก็คงได้...

 

หลังจากรับประทานอาหารเรียบร้อยแล้ว นรินทร์ก็ชวนฟ้ามานั่งคุยเล่นที่ห้องนั่งเล่นคุยกันสนุกสนาน วายุมองก็ขบกรามแน่น

 

"หนูฟ้า เดี๋ยวฉันขับรถไปส่งนะจ้ะ"โฉมฉายเดินเข้ามาภายในห้องนั่งเล่น

 

"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวฟ้าขึ้นรถสองแถวกลับก็ได้ค่ะ" ฟ้ายิ้มพูดจาอ่อนหวาน สายตาของนรินทร์จ้องมองหน้าฟ้าไม่วางตา

 

"ไม่ได้หรอกจ้ะ ดึกๆดื่นๆป่านนี้แล้ว กลับคนเดียวมันอันตราย" โฉมฮายเอ่ยด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

 

"เดี๋ยวผม..."นรินทร์กำลังจะเอ่ยปากอาสาแต่เสียงวายุขึ้นมาขัดซะก่อน

 

"เดี๋ยวผมไปส่งให้ครับ" วายุเดินเข้ามาสายตาจับจ้องที่ฟ้า 

 

"ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณวายุ!ฉันกลับเองจะดีกว่า" ฟ้ายิ้มเบาๆ

 

"ให้วายุเขาไปส่งเถอะจ้ะหนูฟ้า ตายุเขาอุตส่าห์อาสา" โฉมฉายมองฟ้าแล้วมองหน้าวายุ

 

"แค่คือ...เอิ่มม" ฟ้าอ้ำๆอึ้งๆ วายุเลิกคิ้วขึ้นอย่างรอคำตอบ

 

"นะจ้ะ หนูฟ้า"โฉมฉายย้ำอีกครั้ง

 

"ก็...ก็ได้ค่ะ" ฟ้าตอบด้วยน้ำเสียงติดๆขัดๆ

 

"งั้นก็หยิบกระเป๋าเดินตามฉันออกไปที่รถล่ะกันนะ" วายุเอ่ยสั่งแล้วเดินออกไปจากห้องนั่งเล่นเพื่อไปเตรียมรถ

 

"งั้นฟ้าลาก่อนนะค่ะคุณโฉมคุณนรินทร์" ฟ้ายกมือลาโฉมและหันไปส่งยิ้มให้กับนรินทร์ก่อนจะรีบเดินออกไป

 

ฟ้าเดินมาถึงหน้าบ้านก็เปิดประตูด้านหลังรถเก๋งสีดำกำลังจะก้าวเท้าขึ้นไปบนรถ

 

"ฉันไม่ใช่คนขับรถให้เธอนะ" เสียงเข้มๆก็เอ่ยขึ้น ฟ้าก็ก้าวขาออกมายืนแล้วปิดประตูข้างหลังก่อนจะไปเปิดประตูด้านหน้าขึ้นไปนั่ง วายุหน้านิ่งก็เดินขึ้นมานั่งฝั่งคนขับ สตาร์ทแล้วขับออกไปอย่างไม่สนใจว่าฟ้าจะคาดเข็มขัดหรือยัง!

 

ในระหว่างบนรถเก๋งก็มีแต่ความเงียลสงัดมีเพียงเสียงลมหายใจเข้าออก และเสียงแอร์

วายุใช้เวลาขับรถแปปเดียวก็ถึงหน้าชุมชนของฟ้า 

 

"ขอบคุณนะค่ะที่มาส่ง" ฟ้าถอดเข็มขัดออกก่อนจะเปิดประตูแล้วเดินลงจากรถ วายุก็เดินลงจากรถเช่นกัน

 

"เธออย่ามาคิดจับพ่อและน้องชายฉันเลย" เสียงวายุเอ่ยทำให้ฟ้าหยุดชะงักแล้วหันมามองหน้่วายุ

 

"คุณพูดเรื่องอะไรของคุณ?" ฟ้าเอ่ยถามด้วยความงวยงง

 

"หึ อย่ามาแกล้งทำไม่รู้ เธอรู้อยู่แก่ใจว่าเธอกำลังจะทำอะไร"วายุยกยิ้มมุมปาก

 

"ทำอะไรค่ะ??" ฟ้าเลิกคิ้วถาม

 

"ก็เธอคิดจะรวบทั้งพ่อและน้องชายฉันไง อย่าหวังไปหน่อยเลย เธอไม่มีทางรวบพ่อและน้องชายฉันหรอก" วายุกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่

 

"ฉันไม่เคยหวังและฉันก็ไม่เคยคิดแบบที่คุณพูดมาเมื่อกี้หรอกค่ะ มีแต่คุณนั่นล่ะค่ะ คิดเอง เออเองคนเดียว "ฟ้าส่ายหัวไปมาเบาๆ

 

"ฉันคิดเองเออเองหรอ แล้วสิ่งที่ฉันเห็นบนโต๊ะอาหาร สายตาของนรินทร์มันคืออะไร ถ้าเธอไม่ยั่วยวน เขาจะหลงรักเธอขนาดนี้ไหม??" วายุเริ่มขึ้นเสียง

 

"นี่คุณพูดมั่วไปใหญ่แล้วนะค่ะ สิ่งที่คุณเห็นมันเป็นเพียงมารยาทเท่านั้นค่ะ ไม่มีอะไรนอกเหนือจากนั้นแน่นอน" ฟ้าปลายตามองวายุก่อนจะก้าวเดินออกไป วายุขบกรามแน่นล็อครถแล้วเดินตามเข้าไปในซอยเล็กๆ

 

ฟ้าเดินเข้ามาภายในซอยคนเดียวอย่างเปล่าเปลี่ยว พวกขี้เมาก็นั่งเคาะขวดบรรเลงเพลงไปมาร่ำร้องเพลงอย่างเสียงดัง ฟ้าใจเต้นตุ๊บๆอย่างกลัวๆ

 

"น้องสาวว!พึ่งกลับหรอจ้ะ" พวกขี้เมาเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงงัวเงียๆ

ฟ้าไม่ตอบแต่พยายามจะก้าวเร็วแต่ดูเหมือนยิ่งก้าวจะดูยิ่งช้า

 

"กรี๊ดดด!!" พวกขี้เมาวิ่งมาปิดปากและจับมือเธอไพล่หลังเอาไว้

 

"ไปเป็นของพี่เถอะนะจ้ะ" พวกขี้เมาสามคนพากันแบกฟ้า แต่ฟ้าพยายามดิ้นอย่างแรงเพื่อให้หลุด ฟ้าปลายตามองวายุที่กำลังเดินมา ดูเหมือนเขาจะเห็นแต่ไม่เห็นเขาจะกระเตื้องมาช่วยเธอเลยย

 

ฟ้าอ้าปากกัดมือของขี้เมา

 

"กรี๊ดดดด ช่วยด้วยค่ะ!!!" ฟ้าร้องลั่นขอความช่วยเหลือ ก่อนจะหันสายตาไปทางวายุอย่างอาวรณ์ แต่สิ่งที่เธอได้จากวายุคือ รอยยิ้มสะใจ

 

ฟ้าถูกลากเข้าไปในบ้านร้างหลังเก่าๆ ร่างกายพยายามต่อสู้ตลอดเวลา

 

"ฮือออๆๆ ช่วยฉันด้วยย" ฟ้าน้ำตาไหลอาบแก้มนวลทั้งสอง สายตาอาลัยอาวรณ์อย่างน่าสงสาร

 

 

วายุที่ยืนสะใจอยู่ก็รู้สึกสงสารจึงตัดสินใจวิ่งถือไม้เข้ามาช่วย

 

"เฮ้ยย!!' พวกขี้เมาหันมาก็เจอไม้ฟาดเข้าไปที่ใบหน้า ทั้งสี่ต่อสู้กันอย่างน่ากลัว ฟ้านั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่ที่มุมมืด

 

"ฮืออๆๆๆๆ" ฟ้าร้องไห้ไม่หยุดด้วยความกลัว

 

พวกขี้เมาสลบนอนลงกองไปบนพื้นอย่างไม่มีสติ วายุรีบเดินมาฉุดแขนฟ้าให้ลุกขึ้น พอฟ้าลุกขึ้นมือสวยๆก็ฟาดลงไปที่ใบหน้าหล่อๆ

 

"ไอ้สารเลวว คุณมันเลววววว ฉันเกลียดคุณ อึกก ฮืออ" ฟ้าโมโหวายุที่ยืนสะใจเธอ ทำเหมือนเธอไม่มีตัวตน ฟ้าตบหน้าวานึเสร็จก็รีบวิ่งออกไป....

 

👹👹👹👹👹👹👹👹👹👹👹

วายุสารเลวววว ฮือออ อึกๆ ทำไมใจร้าย ใครว่าวายุใจร้ายเม้นท์ค่ะ

 

คอมเม้นท์ๆ ถูกใจกันด้วยน๊าา

💑💑💑💑💑💑💑

เดี๋ยวมาต่อถ้าเม้นท์เยอะ👫

 

ไปเตือนไรท์ในเพจ Free dom ได้ค่ะ

 

ความคิดเห็น